Наполеон армиясының жауапкершіліксіз тонауы және салдары
La Maraude
Наполеон армиясының жабдықтау үшін ауылдарды тоналау тактикасы – "марауда". Бұл армияны жылдам қозғалысқа мүмкіндік берді, бірақ Испания, Ресейде тиімсіз болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ла Мародте – Наполеон әскерлерінің жабдықтау желілеріне сүйенудің орнына, жергілікті ауылдардан немесе жау халқынан жабдықтарды іздеу тактикасын сипаттайды. Наполеонның пікірінше, әскерлер көбінесе өздігінен қамтамасыз етілуі керек, себебі бұл оларды жабдықтау желілерінің шектеулерінен босатып, қарсыластарынан гөрі әлдеқайда жылдам қозғалуға мүмкіндік берді. Бұл тактика Батыс және Орталық Еуропада өте тиімді болды, бірақ Испания мен Ресейдің азық-түлігі аз, шөл далалы аймақтарында тиімділігі төмен болды. Мародерлік француз әскерлеріне елден күнкөріс табуда шеберлікке жете алуға көмектесті. Бұл тактика, әсіресе әскер Мәскеуден шегінетін кезде, бұрын тоналған аймақтардан кері қайтуға мәжбүр болғанда, кемшіліктерін көрсетті.
La Maraude describes the tactic employed by Napoleonic armies of scavenging local villages or enemy populations for supplies instead of relying on extended lines of supply. It was Napoleon’s belief that armies should be largely self sufficient, as this freed them from the constraints of supply lines and allowed them to move far more quickly than their more static enemies. The tactic proved very successful in Western and central Europe but was less successful in the more desolate regions of Spain and Russia where food was less plentiful. marauding enabled French soldiers to develop a high degree of skill in living off the country. The tactic was particularly flawed whenever an army was forced to retreat over land which it had already scavenged as in the retreat from Moscow.
Қарау-қамқорлық пен тонау
Наполеон әскерлері жергілікті халықтан азық-түлік пен баспананы ресми түрде талап ету арқылы алды. Қосымша азық-түлік жергілікті саудагерлерден немесе саудагерлерден сатып алынуға тиіс еді. Бұл жүйе халық тығыз қоныстанған аймақтарда жақсы жұмыс істеді, мұнда артық өнім жеткілікті көлемде қамтамасыз етілді. Талап ету жүйесі жиі тонаумен толықтырылды; мұндай олжалау көбінесе тыйым салынған, бірақ белгілі бір шекте көз жұмылды. Дегенмен, Наполеон кейде бұйрықтарды орындамағандарды дереу жазалап өлімге кесті.
Napoleon's armies officially obtained food and shelter supplied by the local population through requisitions. Additional food was to be purchased from local traders or from sutlers. This system worked well in densely populated regions where surplus provided adequate provisions. The requisition system was often supplemented by marauding; this form of pillaging was often forbidden but usually tolerated to an extent. However, Napoleon sometimes ordered summary executions for disobeying orders.
Кемшіліктер
Бақылаусыз марауда тактикасы көбінесе зорлық-зомбылыққа немесе қиратуға әкеліп соқты. Жергілікті тұрғындарды зорлау, өлтіру және жаппай қырғынға ұшырату туралы көптеген деректер бар. Кейбір аймақтарда тонау соншалықты ауыр және зорлық-зомбылықпен жүзеге асырылды ki, жергілікті халық көтеріліске шықты. Мұндай қарсылықтар нәтижесінде олар Революцияның жаулары деп есептелді. Кекшіл шаруалар кейбір марауда сарбаздарын өлтірді немесе әскери билік оларды үлгі ретінде дарға асты. Марауда кейде әскердің қозғалыс бағытында қирату іздерін қалдырды. Сол себепті әскерлер отын, металл сынықтары және басқа да материалдар алу үшін үйлер мен ғимараттарды бұзды. Бұл тактика өте кедей немесе тоналған, құнарсыз аймақтарда тиімсіз болды. 1812 жылы Гранде Армэя Ресейде осындай қиындықтарға тап болды. Жергілікті халық аймақтан қашып кеткен, ал ресейлік әскерлер шегінетін кезінде жауларына пайдалы болуы мүмкін болған барлық нәрсені жойды. Наполеон әскерлері Ресей империясына басып кіргенде азық-түлік жетіспеді, ал Мәскеуден кері шегінгенде жағдай одан да нашарлады. Марауда тактикасының тұрақсыз сипаты Наполеонның құлауына ықпал жасады.
Uncontrolled la maraude tactics often resulted in violence or devastation. There are many accounts of rape, murder, and massacre of locals. In certain regions, pillaging was so severe and violent that the local populations rose up in revolt. Such forms or resistance caused these locals to be deemed enemies of the Revolution. Some marauding soldiers were killed by vengeful peasants or hanged by military authorities as an example. La maraude sometimes left a trail of destruction in the army's path. Soldiers dismantled houses and buildings to obtain firewood, metal scraps, and other materials. The tactic was largely unsuccessful in regions that were too poor to have a surplus or that were already pillaged and barren. The Grande Armée famously encountered these problems in Russia in 1812. Local populations had fled the region, and the Russian armies, upon their retreat, had destroyed anything that may have been useful to their enemies. Napoleon's troops lacked supplies on their advance into the Russian empire, and were even more devastated upon retreat from Moscow. The unsustainable characteristics of la maraude tactics contributed to Napoleon's demise.