Кіріспе
1952 жылдан 1954 жылға дейін "Лайф" журналында жарық көрген "Біз өмір сүретін әлем" ғылыми сериясы 1952 жылдың 8 желтоқсанынан 1954 жылдың 20 желтоқсанына дейін "Лайф" журналының беттерінде жарияланды. Бұл ғылым туралы 13 бөлімнен тұратын серия, олардың әрқайсы шамамен сегіз апта сайын жарық көрді. Линкольн Барнетт жазған "Біз өмір сүретін әлем" Жер планетасы мен ғарышқа қатысты алуан түрлі тақырыптарды қамтыды және Альфред Эйзенштедт пен Фриц Горо сияқты операторлар мен Рудольф Залингер мен Чесли Бонестелл сияқты суретшілердің қатысуымен жасалды. Бөлімдер суреттермен және фотосуреттермен безендірілді, көбінесе сценарийдің екі жағын көрсететін үлкен ашылмалы беттерде ұсынылды.
The World We Live In appeared in the pages of LIFE magazine from December 8, 1952, to December 20, 1954. A science series, it comprised 13 parts published on an average of every eight weeks. Written by Lincoln Barnett, The World We Live In spanned a diverse range of topics concerning planet Earth and universe, and employed the talents of artists and photographers, including cameramen Alfred Eisenstaedt and Fritz Goro and artists Rudolph Zallinger and Chesley Bonestell. The parts were illustrated with art and photos, often presented in large gatefolds which showed two sides of a scenario.
Журнал мақалалары
"Біз өмір сүріп жатқан әлем" журналы "Біз жасаған ең керемет ғылыми мақалалар сериясы" ретінде таныстырылды. Ол "ғылым саласындағы ең сауатты авторлардың бірі" Линкольн Барнетттің "Жер планетасының біртұтас, түсінікті суреттемесін" ұсынуға уәде берді. Серия екі нөмірден кейін басталды. Әр бөлімге репортер тағайындалды, оған тақырыпты зерттеуге, деректерді ұйымдастыруға және фотосуреттер мен суреттерді бақылауға сегіз ай берілді. Компания есебінен саяхаттау, оқу және зерттеу мүмкіндігі бұл "Лус стипендиясы" деп аталды. I. Жердің тууы, 1952 жылдың 8 желтоқсанында жарық көрді. Чесли Бонестелл салған серияның бірінші бөлімі Жердің қалыптасуын, құрамын және оның соңғы күйреуін баяндады. Геологияның қазіргі қағидалары да енгізілді. II. Теңіздің кереметі, 1953 жылдың 9 ақпанында жарық көрді. Серияның екінші бөлімінде мұхиттың геологиясы мен географиясы, оның жағалауға тигізетін әсері талқыланды. Алғашқы рет қақпасы бар, ол Солтүстік Американың Атлант және Тынық мұхиттарының жағалауларының панорамалық геологиялық қимасын көрсетті. Бұл бөлім ғылыми тілші Нэнси Женеге берілді, ол мұхитты зерттеуші Морис Юингпен "бірнеше сағат" сөйлескім деді, бірақ екі апта өткізді, бұл факт Юинг жылдар бойы есінде қалды. Ол сондай-ақ теңіз түбін панорамалық түрде бейнелеу идеясын ойлап тапты және 85 фут ұзын қағаздың "ұлымытты қағаз рулонына" скотчпен жабыстырылған эскизін жасады. Соңғы суретті Джеймс Левики салған. III. Жер бетінің геологиясы, таудың қалыптасуы мен эрозиясы туралы мәліметтер берілді. Нью-Йорк аймағының геологиялық қалыптасуы үлгі ретінде келтірілді. Қақпаның бір жағында жалаңаш ландшафттағы көтерілу күштері, екінші жағында эрозия әсерінен кейін сол ландшафт көрсетілді. IV. Ауаның қақпағы, 1953 жылдың 8 маусымында жарық көрді. 4-бөлім LIFE журналының мұқабасында жарияланбады; мұқабада Рой Кампанелла туралы мақала болды. "Ауа қақпағында" бұлттар, ауа ағындары, химиялық циклдар және басқа да атмосфералық құбылыстар бейнеленді. V. Өмір сахнасы, 1953 жылдың 7 қыркүйегінде жарық көрді. Эволюция талқыланғаннан кейін, Жердегі өмірдің тарихы, бір жасушалы организмдерден бастап динозаврлардың жойылуымен аяқталады. Қақпа үшін Рудольф Залингердің "Жорғалаулар дәуірі" суреті қолданылды; алайда "Біз өмір сүріп жатқан әлемдегі" нұсқасы Залингердің алдын ала, егжей-тегжейлі зерттеуі болды. Пибоди мұражайындағы нақты сурет едәуір өзгеше. VI. Сүтқоректілер дәуірі, 1953 жылдың 19 қазанында жарық көрді. Залингерге тағы бір панорамалық сурет салу тапсырылды, бұл жолы Солтүстік Америкадағы сүтқоректілердің эволюциясын кенозой кезеңінде, шағын палеоцен жануарларынан бастап жүнді мамонтқа және мегатериумға дейін көрсетуге бұйрық берілді. Сурет кейіннен Пибоди мұражайы үшін күрт қайта қаралды, бірнеше жануарлар (мысалы, мамонт) толығымен жаңартылды. VII. Теңіз жандары, 1953 жылдың 30 қарашасында жарық көрді. II бөлімде мұхиттың физикалық қасиеттерінен кейін, VII бөлімде оның ішінде тіршілік ететін организмдер таныстырылды. Қақпаның бір жағында теңіз жануарларының, екінші жағында теңіз түбіндегі организмдердің әртүрлілігі көрсетілді. VIII. Корал рифі, 1954 жылдың 8 ақпанында жарық көрді. Бұл бөлімде корал рифтерінің түрлері, корал түрлері және Ұлы Барьерлік рифтің түрлі-түсті тұрғындары келтірілді. IX. Күннің жері, 1954 жылдың 5 сәуірінде жарық көрді. Сонора шөліне назар аударған IX бөлімде шөлдегі өмірдің ауытқулары мен шөлдегі жануарлардың бейімделуі түсіндірілді. Америка табиғи тарих мұражайының Джеймс Перри Уилсон салған қақпаның суреті күндізгі және түнгі шөлді бірдей көрініспен көрсетті. Перфекционист болған Уилсон панорамаларға мүмкіндігінше көп детальдарды қосып, баяу жұмыс істеді. Ол мерзімге дейін аяқтай алмады, ал кейбір жануарларды Роберт Гартланд салған. Екі суретті де 1976 жылы Уилсонның туыстары Пибоди мұражайына тапсырды. X. Арктикалық даласы, 1954 жылдың 7 маусымында жарық көрді. Бұл бөлімде салқын тундрадағы өмір сипатталды, ал қақпа тундраның маусымдық өзгеруін көрсетті. LIFE журналының фотографы Фриц Горо мен тілші Джим Гуд қажетті фотосуреттерді алу үшін тундрада жеті аптадай қоныстанды, соңында макаронға дейін азайды. XI. Жаңбырлы ормандар, 1954 жылдың 20 қыркүйегінде жарық көрді. Голландиялық Гвиананың Амазонка жаңбырлы орманы XI бөлімде суреттермен және бірнеше қос беттік таралымдармен және Залингердің ормандағы өмірді суреттеген қақпасымен қамтылды. Залингер, фотограф Альфред Эйзенштадт және тілші Дэвид Бергамини Суринамада екі ай бойы деректер жинады. XII. Үйдің ормандары, 1954 жылдың 8 қарашасында жарық көрді. LIFE оқырмандарына жақын жерлер талқыланды, маусымның өзгеруі орманда қалай көрінетіні көрсетілді. Вальтер Линзенмайердің суреттері ормандағы және көлдегі жануарларды, сондай-ақ жердегі және ағаштардағы жәндіктерді бейнеледі. Фотосуреттер Меттлердің орманында, қазіргі Хучесон еске алу орманында түсірілді. XIII. Жұлдызды әлем, 1954 жылдың 20 желтоқсанында жарық көрді. XIII бөлім серияны сәйкес келетін масштабта аяқтады, Бонестеллдің суреттері жұлдыздар мен планеталарды бейнеледі. Қақпаның бір жағында күн жүйесінің, екінші жағында Жергілікті топтың масштабты суреті көрсетілді.
Қайта басып шығару
LIFE журналындағы табысты жарияланудан кейін, "Біз өмір сүретін әлем" 1955 жылы кітап түрінде жарық көрді, 1956 жылы Джейн Вернер Уотсон жас оқырмандар үшін қысқартылған нұсқасын жасады, ал 1962 жылы үш томдық "Отбасылық басылым" ретінде қайта жарық көрді. Кітап форматына оңай сыйып кеткені үшін кейбір шағын схемалық суреттер алынып тасталды. Чесли Бонестеллдің кейбір туындылары, әсіресе Жердің аяқталуын бейнелейтін картинасы алынып тасталды, мүмкін, сол кезде олар көне деп есептелгендіктен. Джейн Вернер Уотсонның жас оқырмандарға арналған басылымында көптеген суреттер қиылып немесе толығымен алынып тасталды; мысалы, палеоцендік ландшафт алынып тасталса, эрозияға ұшыраған геологиялық панорама кітаптың соңғы беттеріне орналастырылды. Бұл кейбір жағдайларға әкелді, онда суреттен қиылып қалған жануарлар туралы сипаттамалар келтірілді.
Стиль
Линкольн Барнетт стилі математикалық емес, популистік. Геология және басқа да табиғат ғылымдарының есептеулері мен дәстүрлі дәлелдемелері мүлдем жоқ. Ол сол кездегі ғылымдардан алынған кейбір статистиканы қайталайды немесе қорытындылайды, бірақ көздерге көп сілтеме жасамайды. Оның еңбегі – «біз өмір сүріп жатқан әлем» туралы негізгі ғылыми теориялардың іріктемелі жиынтығы, көркем өнер мен фотосуреттермен ерекшеленеді. Ғылыми аудиторияға емес, жалпы жұртшылыққа арналғандықтан, мәтінінің әсемдігі, кейде күлкілі дәрежеде сынға ұшырауы мүмкін. Бір оқырман айтқандай: «Мен «Теңіз жандары» кітабын Линкольн Барнетт ағылшын тілін шебер қолданғаны үшін ең көп ұнатып қалдым. Нобель сыйлығының лауреаты сэр Уинстон Черчилльдің тақырыбы оңай болғанымен, ол Барнеттке ешқандай салыстырмалы емес». Жер бетіндегі сүтқоректілердің үстемдігіне қатысты VI тараудағы негіздеме – осыған бір мысал. «Шындығында, сүтқоректілердің өзінің әлсіздігі мен қарапайымдылығы, алыптар билеген әлемдегі кішкентайлығы, әсіресе, қару-жарақ әлеміндегі жалаңаштығы, түсініксіз, сезімсіз, мисыз жыртқыштар әлеміндегі қорқынышы мен сезімталдығы және саналылығы арқасында жер бетінде билік жүргізе алды». Сонымен қатар, кейіпкерлеу мен бейімділіктер де бар. Мысалы, үлкен тарихқа дейінгі сүтқоректілер әртүрлі сипатта «қақырық» немесе «ақылсыз» деп сипатталады. V тараудағы Тираннозавр рекс осы сипаттамадан құтыла алмайды. «Дамудың ең жоғарғы нүктесіне Тираннозавр рекс, жерді қорқытқан ең күшті және ең қауіпті ет жегіш жаратылыс жасалуымен жетті. Тираннозавр – мұрыннан құйрығына дейін 15 метрге созылған, биіктігі 18-20 метрге жететін, зор күш-қуатқа ие, құлпытас құлатқандай құрылыс. Оның артқы аяқтары өте мықты, қалың жамбасынан үш саусақты, өткір тырнақты аяқтарына дейін жақсы дамыған. Оның басты шабуыл құралы – өлтіре алатын аузы, аузының ашылуы таңғаларлық, ал тістері алты дюймдік қылыш тәрізді тістермен қаруланған». Сонымен қатар, Барнетттың кең аудиторияны қызықтыру мақсатымен жазған мәтінінде ғылыми емес әдебиеттерден, соның ішінде яһуди-христиандық Киелі кітаптан үзінділер келтірілген. Мысалы, әр бөлімде ғылыми еңбектердегідей, атаудан төменгі қатарда жеке цитаталар болады. Бір оқырман Киелі кітаптан келтірілген цитаталарға қатысты: «Мәтін дін қызметкерлері Барнетт мырзаның үстінен қарап, Адам мен Хауа туралы әңгімеге қайшы келетін нәрсені сызып тастағандай жазылған». Бұл сөздің шындыққа сай келуі – пікір мәселесі. Әрине, Киелі кітап бүкіл шығармада қандай да бір гипотезаны дәлелдеу үшін қолданылмайды, ал Киелі кітаптан айырмашылығы, табиғат әлемінің эволюциясын әр бөлімінде көрсетеді. Дегенмен, ғалымдар арасында әсем стиль табиғат әлеміне деген құлшынысты білдіреді. Палеонтолог Джордж Ольшевский Линкольн Барнетттың мәтінін «әр сөзінде ғаламның ұлылығы бар» деп сипаттады.
Фактикалық дәлдігі
Біз өмір сүріп жатқан әлемнің көп бөлігі қасақана ескірген және әрқашан да солай болды, себебі қазіргі заманғы физиканың ең соңғы теориялары, көпшілікке көбінесе түсініксіз, классикалық физиканың танымал теорияларынан өзгеше. Бұл теориялық қарама-қайшылық 20 ғасырда қалыптасып, бүгінге дейін сақталып келеді. Барнетт осы мәселеге байланысты баяндамасында классикалық теорияларды таңдады. Барнетт негізінен Ньютонның әлемін ұсынады. Оның еңбектері жарық көрген кезде табиғат туралы заманауи теориялармен сәйкес болды, бірақ астрономия, геология және биология салаларындағы маңызды ғылыми жаңалықтар осы серияны ескірді. Мысалы, геология бөлімдері жер бетінің көтерілуін түсіндіру үшін тектоникалық тақталардың қозғалысын емес, геофизикалық жаһандық салқындауды қарастырады. Палеонтологиялық бөлімдер (V және VI) осы саладағы жаңа ашылымдардың жылдамдығы мен динозаврларға деген қызығушылықтың жаңаруын ескере отырып, айтарлықтай ескірген. Барнетт заманында ғылыми зерттеулер шегі Ньютонның әлемінен алыстап, Эйнштейннің теорияларына басымдық берді. Ол 20 ғасырдың ортасында жазғандықтан, бұл дамуды жақсы білген. Ол соңғы бөлімнің соңғы бірнеше бетінде Эйнштейннің теориясын қысқаша, арнайы тақырып ретінде қарастырады, бірақ көбінесе заманауи космология, кванттық механика және бөлшектер физикасының жетістіктері оның таңдаған классикалық тақырыбынан тыс қалды. Мысалы, Ньютонның гравитациясы үстемдік танытады, бірақ оған балама релятивистік қисық кеңістік-уақыт назардан тыс қалды. Релятивистік әлемде гравитация күші жоқ, алайда гравитация терминін релятивистік мағынада қолдануға болады. Шөл, тропикалық ормандар және ормандар сияқты әртүрлі биомаларға қатысты бөлімдер, тікелей байқауға негізделгендіктен, белгілі бір дәрежеде әлі де дұрыс, бірақ бүгінгі таңда олардың көлемі шектеулі. Олар сол кездегі экологиялық жағдайды көрсетеді. Барнетт де, басқа да авторлар да климаттың өзгеруі салдарынан биомаларға келтірілген ауқымды өзгерістер туралы ешқандай ақпаратқа ие болған жоқ, мысалы, полярлық мұздықтардың жылдам еруі, әлемдік мұхиттардағы кораллдардың кең ауқымда ағаруы және атмосфераның озон қабатына төнген қауіп, халықаралық ынтымақтастық арқасында уақытша тоқтатылды.