Кіріспе
Метриоринхидтер – Кейінгі Юра / Ерте Бор кезеңінен таралған рептилия туысы. Дакозавр – Кейінгі Юра және Ерте Бор кезеңдерінде өмір сүрген, қазір құрып кеткен крокодиломорфтардың метриоринхидтер тұқымдасына жататын туыс. Ол ірі денелі, тістері кескіш және бүйірлік жағынан қысылған (жақтан-жаққа жалпақ) болған. Бұл туысты 1856 жылы Фридрих Август фон Квенштедт 1846 жылы Теодор Плинингердің «Geosaurus maximus» деп атаған жеке тісі үшін құрды. Германияда Дакозаврдың тістері алғаш рет табылғанда, олар Мегалозавр динозаврына жатады деп жаңылысқан. Типтік түрі D. maximus 1846 жылы Теодор Плинингермен Geosaurus түрінің бірі ретінде сипатталды, нәтижесінде G. maximus түрі пайда болды. Ол грек тіліндегі «dakos» сөзінің мағынасын 1859 жылы басқа сипаттамасында дұрыс «Beisser» [шағушы] деп берді, онда Дакозаврды динозавр деп жіктеді. 1871 жылы Эммануэль Бунцель атады.
Dakosaurus is an extinct genus of crocodylomorph within the family Metriorhynchidae that lived during the Late Jurassic and Early Cretaceous. It was large, with teeth that were serrated and compressed lateromedially (flattened from side to side). The genus was established by Friedrich August von Quenstedt in 1856 for an isolated tooth named Geosaurus maximus by Theodor Plieninger in 1846. When isolated Dakosaurus teeth were first discovered in Germany, they were mistaken for belonging to the theropod dinosaur Megalosaurus. The type species D. maximus was originally named as a species of Geosaurus in 1846 by Theodor Plieninger, creating the species G. maximus. He gave the meaning of Greek dakos more correctly as "Beisser" [biter] in another description in 1859 in which he classified Dakosaurus as a dinosaur. Named in 1871 by Emanuel Bunzel,
Fossil specimens referrable to Dakosaurus are known from Late Jurassic deposits from England, France, Switzerland, Germany, Poland, Russia, Argentina, and Mexico. Teeth referrable to Dakosaurus are known from Europe from the Oxfordian. Dacosaurus (Sauvage, 1873) is a misspelling of Dakosaurus, and thus a synonym. Dakosaurus andiniensis, meaning "biter lizard from the Andes", was first reported in 1985 from the Neuquén Basin, a very rich fossil bed in the Vaca Muerta, Argentina. However, it was not until 1996 that the binomen Dakosaurus andiniensis was erected. Dakosaurus nicaeensis, named in 1913 by Ambayrac, was mistakenly classified as a megalosaurid dinosaur; now it is assigned as the sole species in the genus Aggiosaurus. Buffetaut in 1982 demonstrated that it was in fact a metriorhynchid, closely related to, if not a member of Dakosaurus. As the type specimen is poorly preserved it is considered nomen dubium. Incomplete skull specimens of Dakosaurus have been discovered in Kimmeridgian age rocks from Mexico; they have not yet been referred to a specific species of Dakosaurus.
Дакозаврға жататын қазба үлгілері Англия, Франция, Швейцария, Германия, Польша, Ресей, Аргентина және Мексикадан алынған Кейінгі Юра кезеңінің шөгінділерінен белгілі. Дакозаврға жататын тістер Еуропадан Оксфорд қабаттарынан табылған. Dacosaurus (Sauvage, 1873) – Dakosaurus сөзінің жазылу қатесі, сондықтан ол синоним болып табылады. «Анд тауларынан келген шағушы кесіртке» деген мағынаны білдіретін Dakosaurus andiniensis алғаш рет 1985 жылы Аргентинаның Вака Муэртадағы өте бай қазбалы жатыны бар Neuquén бассейнінен хабарланды. Алайда, Dakosaurus andiniensis есімді екі атаулы түр 1996 жылға дейін құрылмады. 1913 жылы Амбайрак атаған Dakosaurus nicaeensis қателікпен мегалозаврид динозавры деп жіктелді; қазір ол Aggiosaurus туысының жалғыз түрі ретінде қарастырылады. 1982 жылы Бюффо Дакозаврға жақын немесе оның құрамындағы метриоринхид екенін көрсетті. Типтік үлгі нашар сақталғандықтан, ол nomen dubium деп есептеледі. Дакозаврдың толық емес бас сүйек үлгілері Мексикадан алынған Киммеридж қабатындағы тау жыныстарынан табылды; олар әлі Дакозаврдың нақты бір түріне жатқызылмады.
Dakosaurus is an extinct genus of crocodylomorph within the family Metriorhynchidae that lived during the Late Jurassic and Early Cretaceous. It was large, with teeth that were serrated and compressed lateromedially (flattened from side to side). The genus was established by Friedrich August von Quenstedt in 1856 for an isolated tooth named Geosaurus maximus by Theodor Plieninger in 1846. When isolated Dakosaurus teeth were first discovered in Germany, they were mistaken for belonging to the theropod dinosaur Megalosaurus. The type species D. maximus was originally named as a species of Geosaurus in 1846 by Theodor Plieninger, creating the species G. maximus. He gave the meaning of Greek dakos more correctly as "Beisser" [biter] in another description in 1859 in which he classified Dakosaurus as a dinosaur. Named in 1871 by Emanuel Bunzel,
Fossil specimens referrable to Dakosaurus are known from Late Jurassic deposits from England, France, Switzerland, Germany, Poland, Russia, Argentina, and Mexico. Teeth referrable to Dakosaurus are known from Europe from the Oxfordian. Dacosaurus (Sauvage, 1873) is a misspelling of Dakosaurus, and thus a synonym. Dakosaurus andiniensis, meaning "biter lizard from the Andes", was first reported in 1985 from the Neuquén Basin, a very rich fossil bed in the Vaca Muerta, Argentina. However, it was not until 1996 that the binomen Dakosaurus andiniensis was erected. Dakosaurus nicaeensis, named in 1913 by Ambayrac, was mistakenly classified as a megalosaurid dinosaur; now it is assigned as the sole species in the genus Aggiosaurus. Buffetaut in 1982 demonstrated that it was in fact a metriorhynchid, closely related to, if not a member of Dakosaurus. As the type specimen is poorly preserved it is considered nomen dubium. Incomplete skull specimens of Dakosaurus have been discovered in Kimmeridgian age rocks from Mexico; they have not yet been referred to a specific species of Dakosaurus.
Сипаттама
Қазіргі кезде белгілі барлық түрлер ірі болған, шамамен ұзындығы ... құраған. Оның денесі су ағынына қарсы кедергіні азайту үшін ұзартылған, ал қанатты құйрығы қазіргі крокодилдерге қарағанда оны тиімді жүзуші еткен.
Жіктеу
Дакозавр – D. andiniensis, D. maximus және D. manselii түрлерін қамтитын болғанда – ұзақ уақыт бойы парафилетикалық деп есептелді, яғни жалпы ата-тегі мен оның ұрпақтарынан тұрмаған. Бірақ 2012 жылғы зерттеу D. manselii-ді бұрын жарамсыз деп есептелген Плезиосух туысына жіберді.
Тұз бездері
Мексикалық Дакозавр түрінің толық емес бас сүйектерінің үлгілері, жақсы дамыған тұз бездері орналасқан камераны (Геозавр мен Метриоринхтан белгілі) сақтап қалды. Өкінішке орай, бездердің өзінің сақталғандығына ешқандай дәлел жоқ. Дакозавр бас сүйектерінің үлкейтілген жоғарғы тесіктері күшті шағуға мүмкіндік берді. Бас сүйектері үшбұрышты пішіндес, терең орналасқан, ірі, тісті тістері және дөңгелек, терең, төменгі жақ симфизі (плиозаврлар сияқты) болғандықтан, дакозаврлар да олжадан етті жыртып алу арқылы қоректенуге қабілетті болған.
Палеоэкология
Dakosaurus maximus – Германияның Бавариясындағы Мёрнсхайм формациясынан (Солнхофен әктасы, ерте Титон дәуірі) белгілі метриорхинхидтердің бірнеше түрінің бірі. Метриорхинхидтердің тағы үш түрімен бірге, экологиялық нишалардың бөлінуі крокодиллифтердің бірнеше түрінің қатар өмір сүруіне мүмкіндік берген деген гипотеза бар. Дакозавр мен Геозавр гигант осы формацияның басты хищниктері болған, екеуі де тісті тістері бар, ірі, қысқа тұмсықты түрлер. Қалған екі түр (Cricosaurus suevicus және Rhacheosaurus gracilis) мен телеозаврид Steneosaurus көбінесе балықтармен қоректенген. Оңтүстік Германияның сәл ертерек Нусплинген Платтенкалькінен (соңғы Киммеридж дәуірі) D. maximus және C. suevicus бір мезгілде кездескен. Солнхофен сияқты, Дакозавр басты хищник болған, ал C. suevicus балық жеген.