Бүкіршік бунағының байланысу тінін қалпына келтіру операциясы (Бромстрм әдісі)
Broström procedure
Бүкіршік бунағының сыртқы лигаменттерін (ATFL) жарақаттан қалпына келтіру – Broström операциясы. Бунақты тұрақтандырып, қозғалысын жақсартады. Қайта оңалту 3-6 айға созалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бростром операциясы (немесе Бростром-Гулд техникасы) – сыртқы тобық буынындағы байланыстарды қалпына келтіру. Ол тобықтың тұрақсыздығын жоюға бағытталған. Ең маңыздысы, бұл процедура көбінесе тобықтағы алдыңғы тал-тобикулярлық лигаментті (ATFL) жөндеу үшін қолданылады. Көптеген пациенттер тобықтарының қызметін толыққанды қалпына келтіреді деп саналады. Осы процедурадан кейін қалпына келу уақыты пациентке қарай өзгереді, бірақ әдетте кемінде 3–6 айға созылады.
The Broström operation (or Broström Gould technique) is a repair of ligaments on lateral ankle. It is designed to address ankle instability. More importantly, it is primarily used to repair the anterior talofibular ligament (ATFL) in the ankle. It is thought that the majority of patients regain most function in their ankles. The recovery time for the procedure varies according to the patient but usually takes a minimum of 3–6 months.
Мақсаты
Бұл процедураның мақсаты – тобудықты тұрақтандыру, оның механикасын жақсарту және толыққанды қызметін қайта қалпына келтіру. Бұл процедура сондай-ақ науқасқа жарақаттары мен тобудың салдарынан туындайтын ауырсынуды азайтуға, сонымен қатар ерте артроздың алдын алуға көмектеседі. Осы процедураны жасаған көптеген науқастар тобуды қайта-қайта ауырсынуын азайғанын байқайды. Кейбір науқастар процедурадан кейін тобуды ауырсыну сезімін бастан өткермейді, егер тобуына жарақат келмесе.
The purpose of this procedure is to stabilize the ankle, improve the ankle's mechanics and restore full function. This procedure also aims to help a patient reduce pain related to their injury and ankle sprains, as well as to avoid early arthrosis. Many patients who have this procedure will also notice that they experience ankle sprains far less often. Some patients will experience no ankle sprains after this procedure unless they experience a trauma to their ankle.
Мүмкін асқынулар
Бұл хирургиялық процедура болғандықтан, асқынулар туындауы мүмкін. Кейбір науқастарда кесу орнында инфекция дамуы мүмкін. Егер инфекция болса, оны ауызға қабылданатын антибиотиктер курсымен емдеуге болады. Тағы бір асқыну – беткейлік перонеалдық нервтің сезімталдық аймағында төмендеу. Буындардың жалпы босаңсуы да болуы мүмкін. Байлаулардың тым қатты тартылуы да мүмкін, бірақ мұндай тым қатты тартылудың салдары әлі толық зерттелмеген. Кейбір жағдайларда Бростром операциясы науқастардың жүру мүмкіндігін күрт төмендетіп жіберуі мүмкін. Бростром операциясының сәттілігі көбінесе жоғары бағаланады және әдетте хирургтардың пациенттері туралы есептеріне негізделеді, ал пациенттердің өздерінің жақсаруын немесе жақсармауын ұзақ мерзімді зерттеулерге емес. Анестезия қолданылғандықтан, анестезияға байланысты асқынулар, соның ішінде жағымсыз реакциялар немесе аллергиялық реакциялар болуы мүмкін. Бростром операциясын пациент жарақат алғаннан кейін бут кию, ұзақ мерзімді физиотерапия сияқты хирургиялық емес емдеулерді қолданғаннан кейін ғана соңғы шара ретінде қарастыру керек. Көптеген буынның бұралуы операциясыз да айтарлықтай жақсаруы мүмкін.
Since this is a surgical procedure complications can occur. Some patients may experience an infection at the incision site. If an infection occurs, they can almost always be cured with a course of oral antibiotics. Another complication is superficial peroneal nerve distribution sensation reduction. Generalized ligaments laxity may also occur. The over tightening of ligaments may happen, although the implications of such over tightening have yet to be studied. In some cases, the Brostrom repair has greatly decreased the patients' abilities to walk. Brostrom repair success rates tend to be over estimated and are typically based on surgeons' reports of their patients rather than on long term studies of the patients' self reporting of improvements—or lack thereof. Since anaesthesia is used there is a chance of anaesthesia complications including adverse reactions or allergic reactions. A Brostrom repair should be considered a last resort after a patient has tried a series of non surgical options, such as wearing a boot cast after the injury, going to physical therapy for an extended period of time, etc. Most ankle sprains can significantly improve without surgery.
Нәтиже
Бұл процедураны жасағандардың тобығы күшейеді, яғни тобығы енді шығып кетпейді. Бұл процедураны жасаған көптеген пациенттерде тұрақтылық қалпына келеді деп күтілуде. Пациенттің тобық тұрақсыздығы мәселесі туғаннан кейін қанша уақыт өткеніне қарамастан, сәттілікке қол жеткізуге болады, бірақ операцияны ертерек жасағанда нәтижелер жақсырақ болады. Тағы бір зерттеуге сәйкес, көптеген пациенттер жақсы және өте жақсы нәтижелерге қол жеткізгенін хабарлады. Олардың тобықтары тұрақты сезілді және толық жазылғаннан кейін, олар тұрақтылықтың жақсарғанын және функцияның маңызды түрде қалпына келгенін байқады. Дегенмен, пациенттер спортпен немесе басқа да физикалық белсенділікпен айналысқан кезде тобықта уақытша сырқырау сезінуі мүмкін. Жатығудан кейін ісіну де пайда болуы мүмкін. Мұндай жағдайда, дәрігерлер процедурадан толық жазылғаннан кейін де мұздатуды жалғастыруды ұсынады. Бұл процедура тобықтың жоғарғы немесе төменгі буындағы бар артриттің сатысын өзгерте алмайды және оң және теріс жақтарын бағалауда шешім қабылдау факторы болып табылуы мүмкін.
Those who have had this procedure done are expected to have a stronger ankle, meaning their ankle will no longer give out on them. It is estimated that most patients who have this procedure experience restored stability. Success can be achieved regardless how soon the ankle is repaired after a patient's ankle instability issues occur, but the results are slightly better when the surgery is performed sooner. According to another study, most patients reported good to excellent results. Their ankles felt stable, and after they completely recovered, they noticed improved stability and significant restoration of function. However, patients may still experience temporary soreness in the ankle upon returning to sports or other physical activity. Swelling may also occur after exercise. In which case, doctors recommend continually icing even after full recovery from the procedure. Any pre existing arthritis stage in upper or lower ankle joints will not be changed through this procedure and may act as a factor in decision making of pros and cons.