Абел Брага: Бразилиялық футболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Бразилиялық футболшы (туған 1952)

Абель Карлос да Силва Брага (1 қыркүйек 1952 жылы туған), Абель Брага деп белгілі, бразилиялық бұрынғы футбол жаттықтырушысы және ойыншы. 1968 жылы «Флуминенсе» клубында басталган кәсіби карьерасында орталық қорғаушы ретінде ойнады. Бразилия құрамасы сапында бір матч өткізді және 1978 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының құрамына кірді. 1985 жылы карьерасын аяқтағаннан бері Бразилия мен Португалиядағы бірнеше клубтарды жаттықтырды, оның ішінде үш рет «Флуминенсе» клубын басқарды. 2006 жылы «Интернасионал» клубымен Копа Либертадорес және ФИФА клубтар әлем чемпионатында жеңіске жетті. Сондай-ақ француз клубы «Марсель» және Эмираттың «Аль-Жазира» клубын екі рет жаттықтырды.

Ойын мансабы

Өзінің ойыншылық күндері Абель деп танылған ол 1968 жылы «Флуминенсе» клубында ойыншы ретінде карьерасын бастады, 1976 жылға дейін клубта ойнады, содан кейін «Васко да Гама» клубына ауысты. Ол сондай-ақ 1979-1981 жылдары Францияның «Пари Сен-Жермен» клубында, 1982-1984 жылдары «Ботафого» клубында, ал 1984 және 1985 жылдары «Гойтакас» клубында доп тепті, осы клубта карьерасын аяқтады. Ол Бразилия ұлттық футбол құрамасы сапында 1978 жылдың 19 сәуірінде Англияға қарсы бір матч өткізді, бірақ 1978 жылы Аргентинада өткен ФИФА әлем чемпионатында Бразилия құрамасының құрамында болды.

Басқарушылық мансап

Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін Брага бас бапкер болды және Васко да Гама, Интернационал, Атлетико Паранаэнсе, Коритиба, Атлетико Минейро және Понте Прета сияқты клубтарда жұмыс істеді. 1988 жылы Интернационалда финалда «Эспорте Клубе Баияға» ұтылып, «Бразилия чемпионатының» А сериясында екінші орын алды. 1989 жылы ол Либертадорес кубогын жеңуге жақын болды, бірақ клуб Парагвайдың «Олимпиасына» үйде өткен қайтарым матчында үш гол соққаннан кейін пенальтилер сериясында жеңіліп қалды. 2000 жылдың шілдесінде Брага өзінің бұрынғы командасы ПСЖ-нің бәсекелесі – «Олимпик де Марсельге» қол қойды. Ол өзінің елдестері Марселиньо Параиба мен Адриано Габируды сатып алу үшін көп ақша жұмсады және қараша айында командасы 16 ойынның бесеуінде жеңіске жеткен регрегациялық аймақта бостандыққа шықты. 2004 жылы Абель Брага «Фламенгоның» бас бапкері болды, ол «Таса Гуанабара» мен «Кампионато Кариока» чемпиондарын жеңіп алды. Алайда, ол ең көп есте қалды, өйткені «Фламенго» Бразилия кубогын андердог «Эспорте Клубе Санто Андреден» жоғалтты, тіпті финалдық матч Рио-де-Жанейрода, «Фламенгоның» үйі болса да өткеніне қарамастан. 2005 жылы «Флуминенсе» бас бапкері ретінде сол жылы Кариока чемпионатында жеңімпаз атанды. Алайда Әбіл соңғы сәттерде екі рет қателік жасады. Барлығына қарамастан, «Флуминенсе» Бразилия кубогының финалында Юндиаидің «Паулистасына» жеңілді, жағдайлар бір жыл бұрын «Фламенгомен» кездескендегідей болды. «Паулиста», қазіргі уақытта Campeonato Brasileiro екінші дивизионында ойнайды, ақырында Копа Либертадореске жолдама алды. «Флуминенсе» Оңтүстік Америкадағы ең беделді клубтық футбол турнирі Либертадореске іріктеу үшін тағы бір мүмкіндікке ие болды, ол А сериясын үздік төрт команданың арасында аяқтады. «Флуминенсе» бірнеше раунд бойы топтың көшбасшысы бола тұра, соңғы матчта тағы да сәтсіздікке ұшырады. «Пальмейрасқа» қарсы теңдік команда үшін төртінші орынға жету үшін жеткілікті болар еді, бірақ олар жеңілді. 2006 жылдың басында Абель Порту-Алегредегі «Интернационалға» ауысып, команданы Рио-Гранде-ду-Сулдағы футбол турниріне бастап барды. «Гремио» чемпион атанды, ал Абель мәңгілік жүлдегер ретінде сынға түсті. Алайда, ол «Интернационал» тарихындағы ең үлкен жетістіктерінің бірі – «Либертадорес» кубогын жеңіп, бұл имиджді өзгертті деп айтуға болады. IFFHS оны 2006 жылы алтыншы үздік клуб жаттықтырушысы деп атады. Сондай-ақ, ол «Интернационалдың» 2006 жылғы ФИФА клубтық әлем чемпионатында жеңіске жетуіне ықпал етті. «Ал Жазирада» соңғы жылы лига жеңімпазы болғаннан кейін ол «Флуминенске» оралды. Муриси Рамалхо жұмыстан босатылғаннан кейін клуб қиындықтарға тап болды. Команданы жөндеуге аз уақыт бөлінгеніне қарамастан, ол билікті қолға алған кезде Campeonato Brasileiro Série A төменгі позицияларда болған, ол жылды үшінші орынға аяқтап, Копа Либертадореске жолдама алды. 2012 жылы ол «Флуминенсе» клубына «Campeonato Brasileiro Série A» чемпионатын жеңіп алып, лиганың ең үздік жаттықтырушысы атанды. 2013 жылы 30 мамырда, Парагвайдың «Олимпия» клубына қарсы «Флуминенсе» клубының 2013 жылғы «Либертадорес» Кубогынан шығарылғанынан кейін, «Флю» клубы фавориттердің бірі болған, «Брага» клубының келуінде қарсыласы жанкүйерлер қорлады. Сонымен қатар, «Триколор» жанкүйерлері «Фора Абель» (Абель шығып кетті) және «Время без стыда» (Көңілсіз команда) деген жазуларды клубтың штаб-пәтері Лараньерастың қабырғаларына жазды. 2013 жылдың 29 шілдесінде клубты төмендеу аймағында ұстап тұрған 2013 жылғы Бразилия лигасында бес рет жеңілгеннен кейін Брага «Флуминенседен» шығарылды. 2014 жылдың қаңтар айында Брага «Интернационалға» менеджер ретінде оралды. 15 желтоқсанда ол «Интернационалдың» менеджері ретінде қызмет етпейтінін мәлімдеді. 2015 жылдың жазында Брага екінші рет «Аль-Джазираға» оралды, бірақ желтоқсан айында нашар нәтижелер көрсеткеннен кейін клубпен бөлісті. «Флуминенсе» Браганы 2016 жылдың 1 желтоқсанында 2017 жылғы маусымда бас бапкер ретінде жалдады. «Флуминенсе» 2017 жылдың бірінші жартысында жақсы өнер көрсетті, ол 2017 жылы Кариока чемпионатының екінші орынды иеленген, бірақ 2017 жылы Бразилия кубогының 16-орындық раундына шыға алмады. Оның ұлы Жоао Педро маусымның ортасында қайтыс болғаннан кейін оның зейнеткерлікке шығуы туралы болжамдар болды. «Флуминенсе» 2017 жылғы Бразилия чемпионатын 14-ші орында аяқтады және 2017 жылғы Копа Судамериканың 8-ші раундына жетті. Абель Брага 2018 жылы «Флуминенсе» бас бапкері қызметін жалғастырды. «Флуминенсе» 2018 жылы өткізілген барлық турнирлерден ерте шығып кетті. Бразилияның 2018 жылғы ФИФА әлем чемпионатындағы орталық үзіліске дейін Абель 18 айлық қызметтен кейін кетіп қалды. Абель қазіргі уақытта «Флуминенсе» бас бапкері ретінде ең көп матч өткізген екінші рекордсмен. 2019 жылдың 2 қаңтарында «Фламенго» Абель Браганы бас бапкер ретінде жалдады. Олар 2019 жылғы Кариока чемпионатын жеңіп алып, фавориттер екенін растады. 29 мамырда жанкүйерлер наразылығынан кейін ол кетіп қалды. «Крузейро» 2019 жылдың 27 қыркүйегінде Браганы бас бапкер ретінде жариялады, бірақ 14 ойынның үш еуінде жеңіске жеткеннен кейін 29 қарашада оны жұмыстан босады. 2019 жылдың 16 желтоқсанында «Васко да Гама» Браганы 2020 жылғы маусымға бас бапкер ретінде тағайындады, бірақ 16 наурызда келесі күні кетіп қалды. 2020 жылдың 10 қарашасында Брага «Интернационалға» жетінші рет менеджер ретінде оралды, Эдуардо Кудеттің орнына келді. 2020 жылғы А сериясын соңғы раундта жеңіліске ұшырағаннан кейін ол 26 ақпан күні кетіп қалды. 2021 жылдың маусымында Брага швейцариялық «Суперлигасының» «ФК Лугано» клубына шақырылды, бірақ 2021–22 маусымының алғашқы 4 лигасының матчында 2 ұпай ғана алғаннан кейін 1 қыркүйекте жұмыстан босатылды. 15 желтоқсанда ол төртінші рет менеджер ретінде «Флуминенске» оралды, бірақ 2022 жылғы Кариока чемпионатын жеңіп алғанша 28 сәуірде кетіп қалды.

After retiring as a player, Braga became a head coach, and worked at clubs such as Vasco da Gama, Internacional, Atlético Paranaense, Coritiba, Atlético Mineiro and Ponte Preta. In 1988, at Internacional, he was runner up of the Campeonato Brasileiro Série A after losing to Esporte Clube Bahia in the final match. In 1989, he came close to winning the Copa Libertadores, but the club ended up losing to Paraguay's Olimpia on penalties after conceding three goals in the return match at home. In July 2000, Braga signed for Olympique de Marseille – rivals of his former team PSG – who had only just stayed in Ligue 1 on the last day of the previous season. He spent large amounts of money to buy compatriots Marcelinho Paraíba and Adriano Gabiru, and was dismissed in November with the team in the relegation zone having won five out of 16 games. In 2004, Abel Braga became Flamengo head coach, winning Taça Guanabara and Campeonato Carioca. He became most remembered, however, because Flamengo lost the Copa do Brasil to underdogs Esporte Clube Santo André, even though the final match was held in Rio de Janeiro, home of Flamengo. In 2005, as Fluminense head coach, he won the Campeonato Carioca of that year. Abel finished the year, however, carrying the burden of two successive last minute failures. Against all odds, Fluminense lost to underdogs Paulista of Jundiaí in the Copa do Brasil final match, under circumstances similar to the ones he faced the year before with Flamengo. Paulista, currently in the second division of the Campeonato Brasileiro, eventually qualified for the Copa Libertadores. Fluminense had another chance to qualify for the Libertadores, the most prestigious club football tournament in South America, by finishing the Série A among the top four. Even though Fluminense managed to lead the table for a few rounds, it failed again in the last match. A draw against Palmeiras would have been enough for the team to finish fourth, but they lost. In the beginning of 2006, Abel transferred to Internacional of Porto Alegre to lead the team in the football tournament of Rio Grande do Sul. Grêmio emerged champions and Abel was criticized as an eternal runner up. However, he may claim to have changed that image by winning the Copa Libertadores, one of the greatest achievements in the history of Internacional. The IFFHS ranked him as the sixth best club coach in 2006. He also led Internacional to win the 2006 FIFA Club World Cup. After a spell managing Al Jazira, where he won the league during his last year, he came back to Fluminense. The club was struggling after Muricy Ramalho was fired. Despite having little time to fix the team, which was in the lower positions of the Campeonato Brasileiro Série A when he took over, he managed to finish the year in third place and qualify for the Copa Libertadores. In 2012, he led Fluminense to win the Campeonato Brasileiro Série A and was awarded as the best coach of the league. On 30 May 2013, after the elimination of Fluminense against Paraguayan Club Olimpia from 2013 Copa Libertadores, competition that Flu were one of favorites, Braga was humiliated by rival fans in the arrival of club. At same time, fans of the Tricolor wrote on the walls of Laranjeiras, headquarters of club, "Fora Abel" (Abel out) and "Time Sem Vergonha" (Team without shame). On 29 July 2013, after five consecutive loses in 2013 Brazilian League, that keep the club in relegation zone, Braga was dismissed from Fluminense. In January 2014, Braga returned to Internacional as manager. On 15 December, he announced that he would not continue as manager of Internacional. Braga returned to Al Jazira for a second spell in the summer of 2015, but parted company with the club in December after a string of poor results. Fluminense hired Braga on 1 December 2016, to be the head coach for the 2017 season. Fluminense had a decent performance in the first semester of 2017, when Fluminense became champions of Primeira Liga, runner ups to 2017 Campeonato Carioca, but failed to advance through the round of 16 in 2017 Copa do Brasil. There was speculation of his retirement after his son João Pedro died in midseason. Fluminense ended 2017 Campeonato Brasileiro in 14th position and reached the round of 8 in 2017 Copa Sudamericana. Abel Braga continued as Fluminense head coach for 2018. Fluminense had early exits in every tournament played in 2018. Before the Brazilian midseason break for the 2018 FIFA World Cup, Abel resigned after a 18 month stint. Abel is currently the record holder for the 2nd most matches as a Fluminense head coach. On 2 January 2019, Flamengo hired Abel Braga as head coach. They confirmed their status as favourites by winning the 2019 Campeonato Carioca. He resigned on 29 May after being contested by fans. Cruzeiro announced Braga as head coach on 27 September 2019, but sacked him on 29 November after winning three games out of 14. He was announced as Vasco da Gama's head coach for the 2020 season on 16 December 2019, but resigned the following 16 March. On 10 November 2020, Braga returned to Internacional for a seventh spell as manager, replacing Eduardo Coudet. He left the following 26 February, after losing the 2020 Série A in the last round. In June 2021, Braga was hired by Swiss Super League club FC Lugano, but was sacked on 1 September after the team gained 2 points in the first 4 league games of the 2021–22 season. On 15 December, he returned to Fluminense for a fourth spell as manager, but resigned on 28 April 2022, despite winning the 2022 Campeonato Carioca.

Жеке өмір

2017 жылдың 29 шілдесінде Браганың 18 жасар ұлы Жоао Педро Рио-де-Жанейро қаласының Леблон ауданындағы отбасының пәтерінің балконынан құлап қайтыс болды. Брагаға ұлының қазасы туралы келесі күні «Флуминенсе» командасының «Понте-Прета» командасына қарсы ойынға дайындық кезінде хабар жетті. «Понте-Прета» командасы «Флуминенсе» командасының матчты кейінге жылдыру туралы өтінішін қабылдады, ал оны Бразилия Футбол Конфедерациясы (CBF) жаңа мерзіммен жоспарлады.

Басқарушылық статистика

+ Команда бойынша басқарушылық жазба және қызмет мерзімі. TeamNat. FromToRecordRef (Reference) Ботафого 1 наурыз 1985 29 қазан 1985Internacional 2 қазан 1988 18 маусым 1989Famalicão шілде 1989 мамыр 1991Internacional 11 маусым 1991 22 қыркүйек 1991Belenenses 3 қараша 1991 16 қазан 1993Internacional 12 шілде 1995 3 желтоқсан 1995Guarani 25 наурыз 1997 20 сәуір 1997Atlético Paranaense шілде 1997 21 тамыз 1998Coritiba 30 сәуір 1999 қыркүйек 1999Paraná 7 қазан 1999 5 наурыз 2000Vasco da Gama 5 наурыз 2000 2 маусым 2000Fluminense 21 желтоқсан 2004 13 желтоқсан 2005Internacional 13 желтоқсан 2005 24 сәуір 2007Internacional 10 тамыз 2007 1 маусым 2008Al Jazira 2 шілде 2008 7 маусым 2011Fluminense 8 маусым 2011 29 шілде 2013Internacional 17 желтоқсан 2013 31 желтоқсан 2014Al Jazira 16 маусым 2015 12 желтоқсан 2015Fluminense 30 қараша 2016 16 маусым 2018Flamengo 2 қаңтар 2019 29 мамыр 2019Cruzeiro 27 қыркүйек 2019 29 қараша 2019Vasco da Gama 16 желтоқсан 2019 16 наурыз 2020Internacional 10 қараша 2020 26 ақпан 2021Fluminense 15 желтоқсан 2021 28 сәуір 2022 Мансаптық жалпы есеп—