Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист және режиссер
American screenwriter and director
"Village Voice" газетінің алғашқы және қалыптасу кезеңінде оның "Scenes" атты бағанасы, жаңадан пайда болған контрмәдениет туралы хабарлау арқылы газеттің жаңа журналистикасының маңызды бөлігіне айналды. Бұл бағана жиырма жыл бойы апта сайын жарияланып, өзінің прогрессивті жамылуымен және инновациялық қысқаша сын-пікірлерімен танымал болды. Оның "Village Voice" газетіндегі еңбегі, байқаушы мен байқалатын нысан арасындағы шекараны азайтып, жаңа қатысушы журналистиканың ең ықпалды мысалы ретінде жиі сілтеме жасалады. 1969 жылы Нью-Йорктегі тарихи Стоунволл көтерілісінің қақпасында ол "Village Voice" газетінің тілшісінің полиция куәлігі арқылы сол кездегі әйгілі барға кіре алды. Ол осы қауіпті тұрғыдан қоршау туралы хабарлаған жалғыз журналист болды. Кейіннен ол 2010 жылғы "Stonewall Uprising" деректі фильмінде осы бірінші қолдан жасалған репортажы туралы сұхбат берді.
During the Village Voice's early and formative years, his column, "Scenes", with its reporting on the emerging counterculture, became a part of the paper's groundbreaking new journalism. The column ran weekly for twenty years and became known for its cutting edge coverage and innovative short form critiques. His work for the Village Voice is frequently cited as one of the highly influential examples of the new participatory journalism that made less rigid the distinction between the observer and the observed. At the peak of the historic Stonewall Riots in New York City in 1969, he managed to get inside the now famous
bar with his Village Voice reporter's police credentials. He was the only journalist who reported about the siege from that dangerous vantage point. He was later interviewed on this first hand reporting in the 2010 documentary film, Stonewall Uprising.
Фильм продюсері және режиссері
Смит 1972 жылы Сара Керноханмен бірге евангелист Марджо Гортнер туралы "Оскар" сыйлығын алған толық метражды "Marjoe" деректі фильмін өндіріп, режиссерлік етті. 1977 жылы ол қазіргі заманның ең керемет өнертабыстары туралы "Gizmo!" атты деректі фильм түсірді, олар фильмге түсірілген. Ол сол күрделі кезеңдегі ең танымал оқиғаларды, соның ішінде Вудсток фестивалін жарыққа шығарды, онда Америка бес күн бойы тәулік бойы оның тікелей радио хабарларын тыңдады.
Smith produced and directed, with Sarah Kernochan, the Oscar winning feature length documentary film, Marjoe, in 1972, about the evangelist Marjoe Gortner. He followed up with a documentary film in 1977, called Gizmo!, about improbable inventions of modern times, caught on film. He covered many of the tumultuous era's most legendary events including Woodstock, from which America heard his live radio reports, broadcast around the clock for five full days.
Лектор және сарапшы
Смит Американың қарқынды дамитын жастар мәдениетінің артуымен және экономикалық күшімен байланысты ойларымен ерекше танылды. Осының нәтижесінде ол жиі дәріс оқыды және көптеген телеарналардың қонағы болды.
Smith became particularly well known for his insights into the growing influence and economic power of America's rapidly expanding youth culture. As a result, he frequently lectured and was a guest on many network television shows.
1990 жылдар және одан кейінгі жылдар
1990 жылдардың басында Смит шығармашылық бағытын коммерциялық емес ұйымдардағы қызметіне шоғырландырды. Олардың арасында ол Нью-Йорк қаласындағы депрессия, маниакалды депрессиямен күресіп жатқан адамдарға, сондай-ақ олардың отбасылары мен достарына көмектесетін Нью-Йорктің Көңіл-күй бұзылуларын қолдау тобының (MDSG) басқарма мүшесі және операциялар директоры болды. Оның қарындасы Барбара Трипп оның жазушылық мансабының аяқталуын маниакалды депрессиясына байланыстырды. Олар бұл туралы "жоғалған қазына" деп айтты. Смит түпнұсқа аудио таспаларын мансарда сақтап келді, содан соң оларды ұлы Кас Калдер Смит тапты және олар шектеулі санда CD жинағы ретінде жарық көрді. Жинаққа сол кездегі әйгілі суретшілермен, Лу Рид, Джон Леннон және Йоко Оно, Эрик Клэптон және Джим Моррисон сияқты тұлғалармен жасалған толық көлемдегі аудио сұхбаттар енді. Бұған қоса, цифрлық альбомдар iTunes арқылы таратылады. Сұхбаттардың толық транскрипттерінен тұратын кітап 2015 жылы Принстон архитектуралық баспасында жарық көрді. Шешілімді басылым жинағы 2014 жылы Грэмми сыйлығына «Ең жақсы қораптық немесе арнайы шектеулі басылым» номинациясына ұсынылды, оның арт-директоры Масаки Койке бұл сыйлыққа ие болды.
In the early 1990s, Smith shifted his creative focus to concentrate his activities in the world of non profit organizations. Amongst these, he was a board member, and Director of Operations for the Mood Disorders Support Group of New York (MDSG), a New York City organization helping people with depression, manic depression, and their families and friends. His sister, Barbara Tripp, attributed the end of his writing career to his manic depression. In their program they called it "a lost gem". Smith had kept the original audio reels in his loft, until his son Cass Calder Smith discovered them. and as a limited edition CD box set. The collection featured full length audio interviews with many influential artists of the day, including Lou Reed, John Lennon and Yoko Ono, Eric Clapton and Jim Morrison. Additionally, digital albums are distributed via iTunes. A comprehensive book of interview transcripts was published in 2015 by Princeton Architectural Press. The Limited Edition box set was nominated for a 2014 Grammy Award for Best Boxed or Special Limited Edition Package for its art director, Masaki Koike.