Кіріспе
Уильям Роуленд Хопкинс (26 шілде 1869 – 9 ақпан 1961) – американдық саясаткер, Республикалық партия мүшесі, 1924 жылдан 1929 жылға дейін Кливленд қаласының алғашқы қалалық басқарушысы болған (сол кезде Кливленд қаласында әкімдік басқарушы үкіметінің орнына кеңес басқарушы үкіметі болды, кейін қала оны 41-ші мэрі деп мойындады). Хопкинс Пенсильвания штатының Джонстаун қаласында Дэвид Дж. және Мэри Джеффрис Хопкинстің ұлы болып дүниеге келді. 1874 жылы отбасы Кливлендке көшті. Хопкинс Кливлендтегі жұмысымен қаржысын төлеп, 1892 жылы Батыс резерв академиясын бітірді. 1896 жылы ол Батыс резерв университетінде бакалавр дәрежесін алды, сонымен қатар 1894 жылы жеңіліссіз Батыс резервтік футбол командасын басқарды. 1897 жылы ол Кейс заң мектебінде оқуға түсті, сонымен бірге республикашыл ретінде Кливленд қалалық кеңесінде қызмет етті. 1899 жылы ол заң бакалаврын алып, қалалық кеңестен кетті. Хопкинс жаңа өнеркәсіптік зауыттардың құрылысын жоспарлады және 1905 жылы Кливленд қысқа желілік темір жолының құрылысын ілгерілетті. Келесі жылы ол заңгерлік тәжірибесінен бас тартып, бизнеспен айналыса бастады. Содан кейін Хопкинс жергілікті саясатқа қатысып, Республикалық округтік комитетінің төрағасы және сайлау комиссиясының мүшесі болды. 1924 жылға қарай Кливленд Фред Колер және Гарри Л. Дэвис сияқты бірнеше даулы саяси тұлғаларды көрді. Сайлаушылар муниципалдық үкіметті партиялық саясаттан бөліп алу үшін қалалық басқарушы жоспарын қабылдауға шешім қабылдады. Хопкинс жергілікті республикашыл басшысы Морис Машке, бұрынғы пошта бастығы Уильям Дж. Мерфи және жаңалықтар агенттігінің бизнес-менеджері Джордж Моран тарапынан қалалық басқарушы лауазымына лайықты деп таңдалды. Ол коалиция арқылы бұл лауазымға сайланды. Қалалық басқарушы ретінде Хопкинс Кливлендке жаңа даму әкелді. Ол саябақтарды салуды, әлеуметтік мекемелерді жақсартуды, кең бульварлар, көбірек ойын алаңдары, ауаның ластануын бақылауды және Ван Сверенген ағайындыларының Терминал мұнарасы мен Кливленд стадионының құрылысын ұсынды. Алайда, Хопкинстің тиімділігіне байланысты қалалық кеңес пен қаланың орталық үкіметі арасындағы тепе-теңдік бұзылғандықтан, кеңес әрдайым қалалық басқарушымен, әсіресе жаңадан сайланған Питер Виттпен қарым-қатынаста болды. Қалалық басқарушы жоспары бойынша кеңестің рөлі осы деңгейге дейін төмендеді және ол дерлік маңызсыз болды. Алайда, бұл Хопкинстің дамуға деген құштарлығын тоқтатқан жоқ. Оның алғашқы жоспары – көл жағасын толтыру, жағажайлардың артында. Алғаш рет жарияланғанда, бұл идея түсініксіз болды. Бірақ ол қызметтен кеткен кезде жер дамыды және бүгінде бұл жерде Кливленд Браунс стадионы, оның бұрынғы Кливленд стадионы, Кливленд Мемориалдық жағалауының шығыс бөлігінің көп бөлігі және Кливленд Бёрк Лейкфронт әуежайы орналасқан. Хопкинс өте харизматикалық тұлға ретінде танылды. Ол өте жақсы сөйлейтін болғандықтан, Витт оны «Чаутаука Билл» деп атады. Ол Кливлендтің көп ұлтты халқының қолдауын алды және идиш, неміс, венгр, чех, поляк және басқа да шетел тілдеріндегі газеттерде мақтау алды (сол кезде шамамен жарты он газет кең таралған). 1925 жылы Хопкинс батыл жаңа бастама ұсынды: қаланың оңтүстік-батысына қарай он шақырым жерде үлкен әуежай салу. Ол кезде бұл идея ұшақтың салыстырмалы түрде жаңа болғаны үшін қиялға ұқсады. Дегенмен, Хопкинс авиацияға қызығушылық танытты және Кливленд өзін-өзі жаңғыртуға тырысса, әуежай жақсы бастама болады деп ойлады. Хопкинс Брук-парктан жер телімін сатып алуға шақырғанда, Кливлендтен Парижге және Лондонға ұшатын ұшақтар туралы идеяларды мыңдаған адаммен бірге ұшатын болды (кейіннен Кливленд-Лондон рейсі 1999 жылы және Кливленд-Париж рейсі 2008 жылы енгізілді), Витт бұл идеяны мазақ етті. Алайда, кеңестің қалған бөлігі ашық түрде қарсылық білдіруден аулақ болды, сондықтан жер сатып алынды. Бірақ кеңес Хопкинс тым көп билікке ие болды деп ойлады және оны 1930 жылдың қаңтарында қызметтен шеттетуге бел буды. Оның орнына Кливлендтің екінші және соңғы қалалық басқарушысы Дэниел Э. Морган тағайындалды. 1931 жылы Хопкинс қайтадан кеңес мүшесі болды және қалалық басқарушы жүйесін сақтау үшін сәтсіз күресті. Бірақ ол көп ұзамай жойылды және қала әкімдік басқару жүйесіне қайта оралды. 1933 жылы Хопкинс саясаттан кетіп қалды. Оның құрметіне 1951 жылы Кливленд қалалық әуежайы Кливленд Хопкинс халықаралық әуежайы деп қайта аталды.
William Rowland Hopkins (July 26, 1869 – February 9, 1961) was an American politician of the Republican Party who served as the first city manager of Cleveland, Ohio from 1924 to 1929, during the brief period that Cleveland had a council manager government instead of a mayor council government (he has been since credited by the city as being its 41st mayor). Hopkins was born in Johnstown, Pennsylvania, the son of David J. and Mary Jeffreys Hopkins. In 1874, the family moved to Cleveland. Hopkins attended Western Reserve Academy by working in the Cleveland Rolling Mills to pay his way through and graduated in 1892. At Western Reserve University, he earned a Bachelor of Arts in 1896, where he also managed the undefeated 1894 Western Reserve football team. In 1897, he began studying law at Case, while simultaneously serving in Cleveland City Council as a Republican. In 1899, he earned his Bachelor of Laws and left city council. Hopkins laid out new industrial plant developments and promoted construction of the Cleveland Short Line Railroad in 1905. The following year, he gave up his law practice and went into business. Hopkins then entered local politics by becoming chairman of the Republican county committee and a member of the election board. By 1924, Cleveland had seen several controversial political figures in office such as Fred Kohler and Harry L. Davis. Voters decided to try to extricate municipal government from partisan politics by adopting the city manager plan. Hopkins was selected by local Republican boss Maurice Maschke, former postmaster William J. Murphy, and business manager of the news George Moran as the man who could hold the job as the city's manager. He was elected to the position by a coalition. As city manager, Hopkins brought new development to Cleveland. He pushed for the development of parks, improved welfare institutions, wider boulevards, more playgrounds, air pollution control, and the construction of both the Van Sweringen brothers' Terminal Tower and Cleveland Stadium. However, because the balance between city council and the city's central government was outweighed due to Hopkins' efficiency, council was always at war with the city manager, especially the newly elected Peter Witt. Now with the city manager plan, council's role was diminished to such an extent and it almost became irrelevant. This, however, did not stop Hopkins' ambition for development. His first plan was to fill in the lakefront, behind jetties. When first announced, the idea seemed almost incomprehensible. By the time he left office, however, the land saw development and today the landfill is occupied by Cleveland Browns Stadium, its predecessor Cleveland Stadium, much of the eastern portion of Cleveland Memorial Shoreway and the Cleveland Burke Lakefront Airport. Hopkins was recognized as being very charismatic. An excellent speaker, he was nicknamed by Witt as "Chautauqua Bill." He won support of Cleveland's large ethnic population, receiving praise in Yiddish, German, Hungarian, Czech, Polish and other foreign language papers (there were roughly a half dozen in big circulation at the time). In 1925, Hopkins proposed a bold new initiative; the construction of a large airport, ten miles southwest of downtown. At the time, the idea seemed like a pipe dream with the introduction of the airplane being relatively new. Still, Hopkins was fascinated by aviation and felt that if Cleveland were to ever modernize itself, an airport would be a solid starting point. When Hopkins urged the purchase of piece of land from Brook Park, sounding off ideas of planes flying from Cleveland to Paris and London with thousands of people on board (later a reality with Cleveland London flight service being introduced in 1999 and Cleveland to Paris in 2008), Witt ridiculed the idea. The rest of council, however, avoided opposing it openly, so the land was purchased. However, council still felt that Hopkins had acquired too much control and removed him from office in January 1930. His replacement was Daniel E. Morgan, the second and final city manager of Cleveland. In 1931, Hopkins became a member of council again and fought unsuccessfully to keep the city manager system. However, it was soon overturned and the city returned to a mayor council government. In 1933, Hopkins retired from politics. In his honor, the Cleveland Municipal Airport was renamed Cleveland Hopkins International Airport in 1951.
Өлім
Хопкинс соңғы жылдары денсаулығы нашарлаған. 1961 жылдың 9 ақпанында Кливлендтегі Уэйд Парк Манор тұрғын үй кешенінде қайтыс болды. Ол Кливлендтегі Лейк-Вью бейістігінде жерленді.