Кіріспе
Cinemiracle кең экранды кино форматы — 1950 жылдары Cinerama форматымен бәсекелесетін кең экранды кино форматы. Бұл формат сәтсіз аяқталды, оның негізінде тек бір ғана фильм түсіріліп, көрсетілді. Cinerama сияқты, Cinemiracle да 2.59:1 пропорциялы суретті түсіру үшін 3 камера қолданды. Cinemiracle сол және оң камераларға ортаңғы камерамен ортақ оптикалық центр беру үшін екі айна қолданды. Бұл, Cinerama-дағыдан гөрі, проекцияланған суреттердің бірігіп тұрған жерлерін көзға ұрынбас ете түсті.
Cinemiracle was a widescreen cinema format competing with Cinerama developed in the 1950s. It was ultimately unsuccessful, with only a single film produced and released in the format. Like Cinerama it used 3 cameras to capture a 2.59:1 image. Cinemiracle used two mirrors to give the left and right cameras the same optical center as the middle camera. This made the joins between the projected images much less obvious than with Cinerama.
Даму
1950 жылдардың басында Смит Дитрих корпорациясы бір айнаны пайдалана отырып, екі стандартты 1.33:1 көру қатынасы бар бейнелерді біріктіріп, біркелкі 2.66:1 көру қатынасы бар бейне шығаруға арналған екі камералы процесті патенттеді. Ұлттық театрлар патент құқықтарын сатып алып, осы жүйені пайдалана отырып, үш камералы жүйені әзірлеуді бастады. Нәтижесіндегі камера 600 фунт (272 кг) салмаққа ие болды, бірақ бірнеше қызықты ерекшеліктері болды: Оң және сол камералар айналар арқылы түсірілім жасады, бұл кері бейнеге әкеп соқты. Бұл кері бейне театрдағы айна арқылы проекцияланғанда түзетілді. 146 градус көру бұрышы бар кіріктірілген видоискатель, нақты композиция жасауға мүмкіндік берді. Eastman Kodak компаниясының үш 27 миллиметрлік линзасы электронды түрде басқарылды және фокусқа байланысты оптикалық орталықтарын өзгертіп отырды. Айналардың бейімделген жиектері бейнелердің жиектерін жұмсақ етіп, "Кинорама" жүйесінде қолданылатын дірілдейтін "гигололар" қажеттілігін жойды. Камераның аралық механизмдері Dubray Howell 'ұзын қадамды' тісті дөңгелектеріне арналған пленканы қолданды, бұл Cinerama (B H 'қысқа қадамды' негатив перфорациясы) немесе Kinopanorama (K S 'қысқа қадамды' позитив перфорациясы) пленкасынан өзгеше болды. Пленка секундына 26 кадр жылдамдықпен 35 миллиметрлік алты перфорациялы пленкада түсірілді, ал дыбыс 5 алдыңғы және 2 қоршау арналары бар жеті тректік магниттік жүйеден ойнатылды, оларды театрдың сол, оң немесе артқы қабырғасына бағыттауға болады. Жүйе 120 градус қисық экранды қолданды – бұл "Кинорама" жүйесінің 146 градус қисықтығынан сәл кем, және бұл "Кинорама" терең қисық экран дизайнына қатысты маңызды патенттерге ие болғандықтан болуы мүмкін. Дегенмен, кішірек қисықтың артықшылығы – оны жасау және орнату арзан әрі оңай болды. Форматты көрсету үшін фильм қажет болды, ол "Windjammer" саяхатнамасы түрінде келді, бұл үлкен желкенді кеме "Christian Radich" сапары туралы баяндады. "Windjammer" фильмін Луи Де Рошемон өндірді, ал оның ұлы Луи Де Рошемон III режиссерлік етті. Бұрын олар ұқсас "Кинорама" көп проекторлы форматтағы "Cinerama Holiday" саяхатнамасымен айналысқан.
The right and left cameras shot through mirrors, recording a reversed image — this was corrected by projecting the reversed image through a mirror in the theatre. An integrated view finder with a 146 degree field of view, enabling exact compositions. The three Eastman Kodak 27 millimeter lenses were electronically controlled—and shifted their optical centers depending on the focus. The mirrors had beveled edges, which feathered the edges of the images, eliminating the need for the vibrating comb "gigolos" used in Cinerama. The camera intermettants also employed film milled for Dubray Howell 'long pitch' sprockets, unlike that of either Cinerama (B H 'short pitch' negative perf) or Kinopanorama (K S 'short pitch' pos perf). The film was shot and projected at 26 frames per second from six perforation 35 millimeter film and sound playback was from a seven track magnetic system with five front channels and two surround channels that could be steered to the left, right or rear wall of the theatre. The system used a 120 degree curved screen—this is somewhat less than Cineramas 146 degree curve, and was probably because Cinerama held key patents on the design of deeply curved screens. However the smaller curve had the advantage of being cheaper and easier to make and install. A film was needed to showcase the format, and this came in the shape of the travelogue Windjammer, about the actual voyage of a large sailing windjammer, the Christian Radich. Windjammer was produced by Louis De Rochemont and directed by his son Louis De Rochemont III. They had previously been involved with Cinerama Holiday, a travelogue in the similar Cinerama multi projector format.
Премьера
Windjammer және Cinemiracle жүйесінің әлемдік тұңғыш көрсетілімі 1958 жылдың 8 сәуірінде Голливудтағы Grauman's Chinese Theatre-де өтті. Фильм 36 апта бойы көрсетілді. Windjammer кейіннен Cinerama форматына, тіпті CinemaScope-қа да көшірілді. Warner Brothers компаниясының басшысы Джек Л. Уорнер бұл жүйеге қызығушылық танытып, Cinemiracle форматында "The Miracle" атты фильм түсіруге келісті. Бірақ, ол кейін Technirama форматында түсірілді. Cinemiracle патенттерін Cinerama сатып алып, бұл форматты тоқтатты.