Жаңа Зеландия Әуе Күштерінің 6-шы эскадрильясының тарихы

Кіріспе

6-шы эскадрилья RNZAF – Жаңа Зеландия Корольдік Әуе күштерінің теңіз эскадрильясы. Оның тарихы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, ұшатын қайықтарды пайдаланған кезге дейін жетеді, және елдің әскери құрылымындағы өзгерістерге байланысты бірнеше рет таратылып, қайта құрылды. Эскадрильяның алғашқы ұраны "Fortitudine et Diligentia" болса, қазір "Сақтықпен шыдамдылық" деп аталады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың желтоқсанында Жапонияның Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан кейін, Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштері (ЖКӘК) негізінен Еуропаға ұшқыштар даярлаудан ұрыс күштеріне ауысуға мәжбүр болды. 6-шы эскадрилья ЖКӘК 1942 жылдың ақпан айында Милсон қаласында армиямен байланыс бөлімі ретінде құрылды, Vickers Vildebeest және Hawker Hind ұшақтарымен ұшып жүрді. Сол кезде 5-ші эскадрилья ЖКӘК Short Singapore және Vickers Vildebeest және Vincent екіұшақтарымен Фиджиге көшті. Жаңа теңіздік патрульдік ұшу қайықтары (және көбірек Hudson жеңіл бомбалаушылары) Lend-Lease бағдарламасы бойынша сұралды. Бірінші Consolidated Catalina ұшақтары 1943 жылдың сәуір айында келгеннен кейін, 5-ші эскадрильядан бір топ адам осы типке ауысу үшін 6-шы эскадрильяға жіберілді. Эскадрилья толыққанды жұмыс істегеннен кейін, 1943 жылдың тамыз ортасында Тонгаға жасақ жіберілді, ондағы негізгі міндеті – кемелерді қорғау болды. Жыл соңында эскадрилья батысқа және солтүстікке, майданға жақындау үшін көшті: алдымен 1 қазан күні Сегонд каналына, Эспириту-Сантоға, содан кейін 24 желтоқсанда Флорида аралындағы (Гуадалканалдың солтүстігінде) Халаво шығанағына, ол соғыс аяқталғанға дейін эскадрильяның базасы болды. Жаңа Зеландиядан және Сан-Диегодан келіп түсетін жаңа сарбаздар мен Catalina ұшақтары (барлығы 22 PBY5 және 7 PB2B ұшағы) эскадрильяны соғыс кезінде үнемі дамытып, 1944 жылдың сәуір айында 457 адамнан тұратын құрамға жеткізді. Catalina ұшақтарының ұшу қабілеті (12 сағаттық ұшу – әдеттегі жағдай, ал кейбіреулері қосымша отынмен 17 сағаттан асты), жүк көтеру қабілеті (6 тоннадан астам) және ашық теңізде қону мен ұшу мүмкіндігі оларды көптеген тапсырмалар үшін өте қолайлы етті. Тәуелсіз шағын тапсырмаларға қашық радар станцияларына (ЖКӘК 53 және 58 бөлімшелері), жағалау күзетшілеріне және Малаитадағы миссиялық станцияға қызмет көрсету кірді, бірақ екі маңызды міндет – теңіздегі барлау патрульдері (жау кемелері мен суасты қайықтарын табуда нәтиже бермеді) және әуеден теңізге құтқару операциялары (Dumbo миссиялары деп аталды), оларға эскадрилья үлкен үлес қосты, 25 жеке миссияда барлығы 79 әскери қызметшіні құтқарып қалды (68 америкалық және 2 жаңа зеландиялық ұшқыш, сондай-ақ екі американдық кемеден 9 адам). Екі эскадрилья ұшқышы (ұшқыш-лейтенанттар У. Б. Маккли және Д. С. Бошамп) Dumbo миссиялары кезінде қауіпті жағдайда ашық теңізге қону және ұшудағы шеберлігі мен батылдығы үшін DFC орденімен марапатталды. 1943 жылдың 11 қарашасында Сувадан оңтүстік-шығысқа қарай 300 миль жерде торпедалық шабуылға ұшырап, батып кеткен USS Cape San Juan сауда кемесіне қону мүмкін болмады, бірақ Catalina ұшақтары құтқару кемелеріне түтін шашыратып, аман қалғандарға жол көрсетуге көмектесті. Екі күн ішінде 1180 адам құтқарылды. Эскадрильяның Dumbo операцияларының ең қарқынды кезеңі екі ай бойы (1944 жылдың ақпан айының басынан сәуір айының басына дейін) 6-шы эскадрильядан келген жасақ Бугенвилл аралының оңтүстігіндегі Қазына аралдарындағы USS Coos Bay американдық гидроұшақ тасымалдағышында орналасқанда болды. Эскадрильяның Catalina ұшақтары Рабаулға жасалған әуе шабуылдарына қатысқан одақтас бомбалаушылар мен күрес ұшақтарына сүйемелдеді және ұшақтары атып түсірілген немесе техникалық бұзылуларға байланысты құлап түскен 29 ұшқышты құтқарып қалды. Кейіннен басқа салаларда танымал болған екі эскадрилья мүшесі – Эдмунд Хиллари, Эверест тауына көтерілген алғашқы екі адамның бірі, және Эрик Хит, суретші, иллюстратор және сатиралық карикатурист болды. 6-шы эскадрильядағы 16 адам әскери қызметте қаза тапты, олардың барлығы жаудың шабуылынан емес, апаттардың салдарынан болды. Эскадрилья 1945 жылдың тамызында шетелде таратылды. Эскадрильяның кодтық әріптері "XX" болды. Соғыстан кейін 6-шы эскадрилья Short Sunderland ұшу қайықтарымен қайта жабдықталды және Аумақтық әуе күштерінің бөлімі ретінде жұмыс істеді, сонымен қатар жүзуге жабдықталған Auster жеңіл ұшақтарын да пайдаланды. Эскадрилья 1957 жылдың тамызында таратылды, барлық Sunderland ұшақтары заманауи Lockheed P-3 Orion ұшақтарымен алмастырылғанға дейін 5-ші эскадрильяға берілді.

Following Japan's entry into World War II in December 1941, the Royal New Zealand Air Force (RNZAF) had to switch from primarily training pilots to Europe into a combat force. No. 6 Squadron RNZAF was formed as an army co operation unit at Milson in February 1942 flying Vickers Vildebeest and Hawker Hind aircraft. At the same time, No. 5 Squadron RNZAF moved to Fiji with Short Singapores and Vickers Vildebeest and Vincent biplanes. Modern maritime patrol flying boats (and more Hudson light bombers) were requested under Lend Lease and after the first Consolidated Catalinas arrived in April 1943 a detachment of men from No. 5 Squadron was assigned to convert to these types as No. 6 Squadron. After the squadron became fully operational a detachment was sent to Tonga in mid August 1943, where its main task was the protection of shipping. Later in the year the squadron moved west and north to be closer to the front line: first to the Segond Channel, Espiritu Santo on 1 October, and then, on 24 December, to Halavo Bay (on Florida Island, just north of Guadalcanal), which was to be its base for the rest of the war. Fed by a constant trickle of recruits from New Zealand, and Catalinas from San Diego (a total of twenty two PBY5's and seven PB2B 1's), the squadron grew continuously during the war reaching a complement of 457 men in April 1944. The Catalinas' endurance (12 hour flights were routine; some, with extra fuel, exceeded 17 hours), load capacity (more than 6 t), and ability to land on, and take off from, the open sea made them ideal for a wide range of tasks. Regular minor tasks included servicing remote radar stations (RNZAF Units 53 and 58), Coastwatchers, and a Mission Station on Malaita, but the two major tasks were maritime reconnaissance patrols (which turned out to be fruitless in terms of sightings of enemy ships and submarines), and air sea rescues (codenamed Dumbo missions), with which the squadron made a substantial contribution, rescuing a total of 79 servicemen (68 US and 2 New Zealand airmen, plus 9 people from two US ships) in 25 separate missions. Two squadron pilots (Flying Officers W. B. Mackley and D. S. Beauchamp) were awarded DFCs for their skill and courage in carrying out open sea landings and takeoffs in dangerously rough seas during Dumbo missions. When the merchant freighter USS Cape San Juan was torpedoed and sunk 300 miles south east of Suva on 11 November 1943 the sea was too rough for landing but the Catalinas were able to aid rescue ships by dropping smoke flares to guide them to survivors. 1180 men were rescued over a 2 day period. The most intense period of the squadron's Dumbo activity occurred during the two months (early February to early April 1944) that a detachment from No. 6 Squadron was based at the US seaplane tender USS Coos Bay at the Treasury Islands, just south of Bougainville Island. The squadron's Catalinas accompanied allied bombers and fighters taking part in air strikes on Rabaul and rescued a total of 29 airmen from planes that were either shot down or forced down by equipment failure. Two squadron members who later achieved prominence in other fields were Edmund Hillary, one of the first two men to climb Mt Everest, and Eric Heath, who became an artist, illustrator and editorial cartoonist. Sixteen men died on active service with No. 6 Squadron, all as a result of accidents rather than enemy activities. The squadron was disbanded overseas in August 1945. Squadron code letters were "XX". After the war No. 6 Squadron was re equipped with Short Sunderland flying boats as a Territorial Air Force unit and also operated float equipped Auster light aircraft. The squadron was disbanded in August 1957, with all Sunderlands transferring to No. 5 Squadron prior to their replacement by modern Lockheed P 3 Orion aircraft.

Қазіргі

6-шы эскадрилья 2005 жылы Жаңа Зеландия Корольдік әскери-теңіз флотының әуе күштерін басқару міндетін 3-ші эскадрильядан қабылдау үшін қайта құрылды. 6-шы эскадрилья Жаңа Зеландияның 8 SH 2G(I) Seasprite тікұшағын пайдаланады. Эскадрилья 2005 жылғы 31 қазанда 3-ші RNZAF эскадрильясынан әскери-теңіздік қолдау ұшуын бөліп шығару арқылы қайта құрылды. Эскадрилья Окленд әуе базасында орналасқан. 6-шы эскадрильяның құрамында Жаңа Зеландия Корольдік әскери-теңіз флотының бақылаушылары, ұшқыштары және тікұшақ жүк түсірушілері қызмет етеді. Әскери-теңіз флотының ұшақ экипаждары RNZAF арқылы даярланады. Ұшақтарға RNZAF инженерлері, техниктері және жеткізушілер күтім жасайды. Қажет болған жағдайда RNZAF ұшақ экипажы да эскадрильяға тағайындалуы мүмкін.

Болашақ

Жаңа Зеландия Корольдік Әскери-теңіз күштері 2015 жылдың сәуірінде бұрынғы SH 2G(NZ) ұшақтарын алмастырған он SH 2G(I) Seasprite тікұшағын алды. Сегіз тікұшақ активті қызметке енді, бұл олардың қабілетін едәуір арттырды, ал қалған екеуі резервте сақталады. 2015 жылғы қорғаныс саясатының ақ кітабын қайта қарау шеңберінде 2027 жылға дейін Seasprite тікұшақтары ауыстырылуы жоспарлануда. Seasprite-ті алмастыру үшін NFH 90, MH 60R Seahawk, AgustaWestland AW101 және Agusta Westland Wildcat сияқты тікұшақтар қарастырылып жатыр.