Кіріспе

Жер бетіндегі судың топыраққа сіңу процесі

Инфильтрация – жер бетіндегі судың топыраққа сіңу процесі. Ол гидрология және топырақ ғылымдарында кеңінен қолданылады. Инфильтрациялық қабілет – инфильтрацияның максималды жылдамдығы ретінде анықталады. Ол көбінесе күніне метрмен өлшенеді, бірақ қажет болған жағдайда уақытқа шаққандағы басқа қашықтық бірліктерінде де өлшенуі мүмкін. Топырақ беткі қабаттарының ылғалдылығы артқан сайын инфильтрациялық қабілет төмендейді. Жауын-шашын мөлшері инфильтрация жылдамдығынан асып кетсе, физикалық кедергі болмаса, су ағып кетеді. Инфильтрометрлер, параметрлер және жауын-шашын симуляторлары – инфильтрация жылдамдығын өлшеуге қолданылатын құралдар. Инфильтрацияға гравитация, капиллярлық күштер, адсорбция және осмос сияқты бірнеше факторлар әсер етеді. Топырақтың көптеген қасиеттері де инфильтрация жылдамдығын анықтауда маңызды рөл атқарады.

Жауын-шашын

Жауын-шашын инфильтрацияға көптеген жолдармен әсер ете алады. Жауын-шашынның мөлшері, түрі және ұзақтығының барлығы да әсер етеді. Жаңбыр қар немесе қырау сияқты басқа жауын-шашын түрлеріне қарағанда инфильтрация жылдамдығын арттырады. Мөлшері тұрғысынан, жауын-шашын қанша көп болса, топырақ қаныққанға дейін инфильтрация да соғұрлым көп болады, осы кезде инфильтрация қабілетіне жетеді. Жаңбырдың ұзақтығы да инфильтрация қабілетіне әсер етеді. Жауын-шашын басталғанда топырақ қанықпағандықтан инфильтрация жылдам жүреді, бірақ уақыт өте келе топырақ қанығуына байланысты инфильтрация жылдамдығы төмендейді. Жаңбыр мен инфильтрация қабілеті арасындағы осы қатынас қанша су ағып кететінін де анықтайды. Егер жаңбыр инфильтрация қабілетінен жылдамрақ жауса, ағын пайда болады.

Топырақ ерекшеліктері

Топырақтың саңылаулылығы инфильтрациялық қабілетті анықтауда маңызды рөл атқарады. Мысалы, сазды топырақ сияқты кіші тесік өлшеміне ие топырақтардың инфильтрациялық қабілеті төмен және инфильтрация жылдамдығы құмды топырақтарға қарағанда баяу. Бірақ, саз құрғақ жағдайда болса, бұл ережеге ерекшелік бар. Мұндай жағдайда топырақта үлкен жарықтар пайда болып, инфильтрациялық қабілет артады. Топырақтың тығыздалуы да инфильтрациялық қабілетке әсер етеді. Топырақтың тығыздалуы топырақтағы саңылаулылықты азайтып, инфильтрациялық қабілетті төмендетеді. Орман өрттерінен кейін гидрофобты топырақтар пайда болуы мүмкін, бұл инфильтрация процесін күрт азайтады немесе толығымен тоқтатады.

Топырақтың ылғалдылығы

Суға тоғысып қалған топырақтың қосымша суды сіңіру қабілеті болмайды, демек, инфильтрация қабілетіне жеткен, және осы шектен жылдамдығы арта алмайды. Бұл жер бетінен судың көп ағып кетуіне себеп болады. Топырақ жартылай қаныққан болса, инфильтрация орташа қарқында жүреді, ал толығымен қанықпаған топырақ ең жоғары инфильтрация қабілетіне ие.

Топырақтағы органикалық материалдар

Топырақтағы органикалық заттар (оның ішінде өсімдіктер мен жануарлар) инфильтрация қабілетін арттырады. Өсімдіктердің топыраққа енетін тамырлары топырақта жарықтар мен телімдер жасап, судың жылдам сіңуіне және сыйымдылықтың артуына жағдай жасайды. Өсімдіктер топырақтың беткі қабатының тығыздалуын азайтады, соның салдарынан инфильтрация да артады. Егер өсімдік жамылғысы болмаса, инфильтрация деңгейі өте төмен болуы мүмкін, бұл артық су ағынына және эрозияның күшеюіне алып келеді. Жер бетіндегі өсімдік жамылғысы да инфильтрация қабілетіне әсер етеді. Өсімдік жамылғысы жауын-шашынның көбірек тоқтатылуына мүмкіндік береді, бұл жауын қарқындылығын азайтып, су ағынын азайтады және оны көбірек ұстап тұрады. Өсімдіктердің көп болуы буланудың жоғары деңгейіне алып келеді, бұл инфильтрация жылдамдығын төмендетуі мүмкін.

Қиғаштық

Жердің еңісі жоғары болғанда, судың ағып кетуі жеңілдеп, инфильтрация деңгейі төмендейді, сондай-ақ бұрын сіңген судың топырақ арқылы беттен алыстауының жылдамдығы да төмендейді. Белгілі бір жағдайда топыраққа судың енуінің ең жоғары деңгейі – инфильтрациялық қабілеттілік деп аталады. Егер топырақ бетіне келіп түскен су мөлшері инфильтрациялық қабілеттіліктен кем болса, онда оны гидрологиялық тасымалдау модельдерімен, яғни инфильтрация, ағып кету және арна ағысын ескеретін математикалық модельдер арқылы талдап, өзен ағысының жылдамдығы мен су сапасын болжауға болады.

Зерттеу нәтижелері

Роберт Э. Хортонның пікірінше, дауылдың басында инфильтрация қабілеті тез төмендейді, бірақ кейін шамамен тұрақты мәнге жуықтап, оқиғаның қалған уақытында солай қалады. Бұрын сіңген су қолжетімді кеңістіктерді толтырып, капиллярлық күштерді азайтады, осы күштер суды кеуектің ішіне тартады. Топырақтағы саз бөлшектері ылғалданғанда ісіп, кеуектің өлшемін кішірейтеді. Егер жер орман төсенішінің қабатымен қорғалмаса, жаңбыр тамшылары топырақ бөлшектерін беттен бөліп алып, ұсақ бөлшектерді беткі кеуектің ішіне жуып, инфильтрация процесін қиындатуы мүмкін.

Қалдық суды жинау жүйесіне ену

Қалдық суды жинау жүйелері ағынды суларды тазарту қондырғысына жеткізу үшін желілер, түйісулер және көтеру станцияларынан тұрады. Егер осы желілер жарылу, жарық қаналар пайда болу немесе ағаш тамырларының өсуі салдарынан зақымданса, жауын суының немесе жер асты суының ішке сіңуі/ағып кіруі жиі болады. Мұндай жағдай санитарлық кәріздің толып кетуіне немесе тазаланбаған ағынды судың қоршаған ортаға шығарылуына алып келуі мүмкін.

Инфильтрацияны есептеу әдістері

Инфильтрация – жалпы массалық баланстың гидрологиялық бюджетінің құрамдас бөлігі. Топыраққа судың ену көлемін және/немесе жылдамдығын бағалаудың бірнеше тәсілі бар. Жер асты суын біртекті емес топырақ арқылы жер үсті суымен толық байланыстыратын қатаң стандарт – Ричардс теңдеуінің сандық шешімі. Жаңа әдіс, бір өлшемді жер асты суы мен жер үсті суының байланысын біртекті топырақ қабаттарында қамтамасыз етеді және Ричардс теңдеуімен байланысты, – топырақ ылғалдылығы теңдеуінің шекті су құрамы вадозалық аймақ ағыны әдісінің шешімі. Егер топырақтағы бастапқы су мөлшері біркелкі болса және топырақ жақсы кеуекті болса, бір жаңбыр оқиғасы үшін инфильтрациялық ағынды шешуге арналған бірнеше жақсы жуық әдістер бар. Олардың ішінде Грин мен Ампт (1911) әдісі, Parlange және авторлар (1982) әдістері бар. Бұл әдістерден басқа, SCS әдісі, Хортон әдісі сияқты көптеген эмпирикалық әдістер де бар, олар негізінен қисық сызуға негіделген тәжірибелік есептеулер.

Ричардс теңдеуі (1931)

Топыраққа су сіңуін есептеудің стандартты, қатаң тәсілі – Ричардс теңдеуі, ол өте сызықтық емес коэффициенттері бар дербес дифференциалдық теңдеу. Ричардс теңдеуін есептеу қиынға түседі, оның сәйкестігі кепілденбесе және кейде масса сақталуымен мәселелер туындайды.

Шекті сулы вадозалық аймақ ағыны әдісі

Бұл әдіс Ричардстың (1931) топырақ суының диффузиясын азайтатын бөлшектік дифференциалдық теңдеуінің жуықтамасы болып табылады. Бұл, топырақ ылғалдылығы жылдамдығы теңдеуінің адвекцияға ұқсас мүшесінің шешімін, топырақ құраушы қатынастарының ерекше формаларын қолдана отырып, инфильтрацияның дәл талдамалық шешімдерімен салыстыру арқылы анықталды. Нәтижелер көрсеткендей, бұл жуықтама есептелген инфильтрациялық ағынға әсер етпейді, себебі диффузиялық ағын шағын, ал шекті сулылықтағы қаныққан аймақ ағыны әдісі – теңдеудің дұрыс шешімі болып табылады. Бұл әдіс үш қарапайым дифференциалдық теңдеулер жиынтығынан тұрады, конвергенцияға кепілдік береді және массаны сақтайды. Ол ағынның тек тік бағытта (бір өлшемді) және топырақ қабаттарында біртекті болатыны туралы болжамды талап етеді.