Кіріспе

Комикстерде декомпрессия – көрнекі бейнелеуге немесе кейіпкерлердің қарым-қатынасына ерекше назар аудару арқылы ерекшеленетін стильдік баяу әңгімелеу тәсілі. Бұл, әдетте, оқиғаның дамуын баяулатуға алып келеді. Көп жағдайда бұл стиль кең форматты комикстерде қолданылады.

Тарих

Декомпрессия 1990 және 2000 жылдары негізгі ағыстағы американдық комикстерде мықты орнықты. Дәстүрлі түрде американдық комикстер алғаш рет әр нөмірде бірнеше қысқа әңгімелер жинағы ретінде пайда болды, көбінесе әртүрлі кейіпкерлермен, және мұндай жинақтар ондаған жылдар бойы қосымша әңгімелер беттерінде жалғасты. Бір бөлімдік формат ұзақ уақыт бойы басым болды, бірақ ақырында 1970 және 80-жылдардағы американдық комикстерге тән аяқталмайтын көптеген қосалқы сюжеттермен ығыстырылды. Декомпрессияның халықаралық комикс аренасына манганың күшейген ықпалының нәтижесі екені жиі айтылады. Манга, әдетте, жоғары таралымы мен қара-ақ басылуының арқасында американдық комикстерге қарағанда бір бетіне арзан болғандықтан, декомпрессияны әңгімелеу стилі ретінде кеңінен пайдаланады. Бұл стиль, фильмдік сценарийлерге ұқсас әңгімелеу тәсілі, алғаш рет мангада 1947 жылғы Осаму Тедзуканың «Жаңа қазына аралы» (Shin Takarajima) мангасы арқылы танымал болды. Тедзуканың «кино тәрізді» стилі өте сәтті болды, ол Жапониядағы басқа суретшілерге тарады және соңынан «Акира» сияқты туындылар арқылы бүкіл әлемге тарады, ол американдық комикс қоғамдастығында танымал болған алғашқы мангалардың бірі болды. Бұл стильді сәтті қолданған мангалардың бірі (соңғы жылдардағы алғашқылардың бірі) – «Blame!», ол американдық суретшілерге әсер еткен деп саналады. Декомпрессияны өзінің басты стилі ретінде қолданған алғашқы коммерциялық жағынан сәтті американдық комикстердің бірі – Уоррен Эллис пен Брайан Хичтің «The Authority» комиксінің алғашқы он екі саны болды. Осы комикстің табысынан кейін декомпрессия американдық комикс индустриясында әртүрлі деңгейде сәттілікпен кеңінен қабылдалды. Көптеген американдық балама суретшілер декомпрессияны пайдаланады, әсіресе Брайан Ли О’Малли сияқты мангадан тікелей ықпал алғандар. Кейбір француз комикстерінде декомпрессия әңгімелеу тәсілі ретінде қолданылады. Ең танымалдары – франко-жапондық «La nouvelle manga» қозғалысымен байланысты суретшілер, мысалы Фредерик Буайе («Юкиконың шпинаты») және Ваняда («Қарсы ғимарат»). Дейв МакКиннің «Қоймалар» (Cages) комиксі осы стильді кеңінен пайдалану арқылы декомпрессияны қолданудың мысалы болып табылады. «Қоймалар» сюжеті 500-ден астам бетті қамтиды, бірақ салыстырмалы түрде қысқа мерзімге назар аударады.

Сын

Декомпрессияланған әңгімелер комикс оқырмандары арасында үлкен дау-дамайлар мен пікірталастарға себеп болды. Көптеген қарсыластар авторларды аз жұмыс үшін көбірек сату және ақша табу үшін сюжеттерді артық созуда, әр беттегі мазмұнды азайтуда айыптайды. Осы стильді қолдайтындар декомпрессияланған әңгімелер созылмайды, керісінше, сюжеттік дамудан гөрі кейіпкерлерді ашу мен атмосфераға толы дейді. Ал кейбіреулер бұл құбылысты комикс жинақтарының (трейд пепербектердің) танымалдығымен байланыстырады, себебі әдетте бір жинаққа орташа есеппен алты комикс кіреді, соның салдарынан әңгімелердің ұзындығы осы көлемге сәйкес болуы тиіс.

Сығу

Америкалық комикстерде кең таралған декомпрессияның сынына жауап ретінде, жазушылар Уоррен Эллис, Дэн Слотт және Брайан Вуд әрқайсысы жиынтықталған повестеу тәжірибесін жасады. Эллистің "Fell", "Global Frequency" және "Planetary" сериялары бір комикстік нөмірге арналған сюжет форматын ұстанады, ал "Nextwave" тек екі комикстік нөмірлік сюжеттермен айтылады. Слоттың "She-Hulk" және "Thing" комикстеріндегі сюжеттері де бір, екі немесе үш комикстік нөмірлік сюжеттік желілерді сақтайды, ал ол 2005 жылғы "Amazing Fantasy" #15 комиксіне жасаған үлесінде "гипержиынтықталған" повестеуді қолданды: 6 жазушыға жаңа кейіпкерді таныстыру үшін әрқайсысына 8 беттен берілді, ал Слот өзінің кейіпкерімен төрт оқиғаны, әрқайсысы бар болғаны екі беттен айтты. Брайан Вудтың "Demo" және "Local" сериалдары бір комикстік нөмірден тұрады, кейде кейіпкерлер бір нөмірден екіншісіне қайталанбайды, бұл толыққанды жеке қысқа әңгіме тәжірибесін құрайды.