Кіріспе

Зейннің іздері – АҚШ-тың Солтүстік-Батыс аймағы арқылы, қазіргі Огайо штатында полковник Эбенезер Зейннің жетекшілігімен салынған шекаралық жол. Көптеген бөліктері ежелгі американдық тайпалардың дәстүрлі жолдары негізінде жасалған. 1796 және 1797 жылдары салынған бұл жол Виргиния штатының Уиллинг қаласынан (қазіргі Уиллинг, Батыс Виргиния) Кентукки штатының Мейсвилл қаласына дейін, ақырында Огайо штатының оңтүстік-шығыс ширегіне айналған Солтүстік-Батыс аймағының бір бөлігі арқылы өтті. Жолының ұзындығы 230 мильден (370 км) асып, бірнеше өзендермен тоқтатылған.

Құрылысы және кейінгі жетілдірулері

Америка Тәуелсіздік соғысында Континенттік армияда қызметтен кейін, полковник Зейн 1796 жылдың басында Вашингтон қаласына сапар шекті. Ол Конгреске Солтүстік-Батыс аймағында жер көшіруді ынталандыру және Кентуккиге баратын жол уақытын қысқарту мақсатында жол салуды қаржыландыру үшін қаражат сұрады. Зейн жолдың салынуынан пайда көретін еді, себебі Уилинг қаласының бастапқы нүктесіндегі жердің көп бөлігі оның меншігінде болды, сондай-ақ ол жол бойындағы жер участаларын сатып алуды жоспарлаған (төменде қараңыз). Дегенмен, мұндай жолдың салынуы ұлттық мүддеге сай болатын. Конгресс 1796 жылдың мамыр айында жобаны қаржыландыру туралы келісімді бекітті. Полковникке құрылысқа бақылау жасауда оның інісі Джонатан Зейн, күйеу баласы Джон МакИнтайр және түпкілікті жол көрсетуші Томепомехала көмектесті. Полковник Зейн жолдың кейбір бөліктерінде бұрыннан бар түпкіліктік жолдарды пайдаланды. Олардың ішінде қазіргі Фэрвью (Огайо штаты) мен Зэнесвилл (Огайо штаты) арасындағы Минго жолы және қазіргі Зэнесвилл (Огайо штаты) мен Чиликоте (Огайо штаты) арасындағы Моксахала жолы бар. Чиликоте – трасса салынғанға дейін жол бойындағы жалғыз елді мекен еді. Трасса тығыз орманды, төбелі аймақтар арқылы өтті және арбамен жүруге қолайлы болмады. Огайо штаты 1803 жылы штат мәртебесін алғаннан кейін, заң шығарушы орган 1804 жылы трассаның барлық бөлігін жақсарту үшін қолданылатын мемлекеттік көлік салығын енгізді. Жұмысшылар жол бойындағы түбірлерді тазалап, жолды кеңейтті. 1825 және 1830 жылдар аралығында Зейннің трассасының Уилинг пен Зэнесвилл арасындағы бөлігі жаңа Ұлттық жолдың бір бөлігі ретінде қайта салынды.

Өзендер мен өзендерді кесіп өту

Трейс бойындағы өзендер мен ағындар алғашқыда броды немесе паром арқылы кешіліп өтілді. Полковник Зейн Уилингте Огайо өзенінен пароммен өтті, ал онда 1837 жылға дейін көпір салынбады. Қазіргі Кембридж, Огайо штатындағы Уиллс-Крик арқылы Езра Грэм, Джордж және Генри Беймер, сондай-ақ Джон Битти паромдар жүргізді. Уильям МакКаллок пен Генри Крукс Занесвилльден Путнамға (қазір Занесвилльдің бір бөлігі) Маскингем өзенінен пароммен өтті. 1813 жылы Маскингум өзенінің үстінен көпір салынды. Огайо штатының Ланкастер қаласының жанында Хокинг өзенінен 1809 жылдың өзінде көпір салынды. Бенджамин Урмстон Чиликоттедегі Сциото өзенінен пароммен өтті. Огайо өзенінен Кентукки штатының Мейсвилл қаласына дейін паромдар қатынайтын. Абердин қаласы 1816 жылы Огайо өзенінің жағасында құрылды. Абердин мен Мейсвиллді байланыстыратын көпір 1931 жылға дейін салынбады.

Полковник Зейннің трактаттары

Конгресске берген өтініші бойынша (жоғарыда қараңыз), полковник Зейн өзіне Трейс үлкен өзендерді кесіп өткен үш жердегі таңдамалы жер учаскелерін сатып алу құқығын беруді сұрады. Өзендер шығыстан батысқа қарай Маскингем, Хокинг және Сциото өзендері болды. Конгресс бұл өтінішті мақұлдады. АҚШ-тың бас геодезистік инспекторы генерал Руфус Путнам осы учаскелерді зерттеді, және барлық учаскелерді полковник Зейн сатып алды. Полковник Зейн Маскингем өзені бойындағы учаскені 1800 жылдың 10 желтоқсанында ағасы Джонатан Зейне және күйеу баласы Джон Макинтайрға берді. Макинтайр 1799 жылы Вестборн деп аталған қаланы жоспарлап, 1801 жылы пошта бастығы оны Зэнесвилл деп өзгертті. Полковник Зейн Хокинг өзені бойындағы жер учаскесін лоттарға бөлді және ұлдары Ноа Зейн мен Джон Зейнді лоттарды сатуға агенттер етіп тағайындады. Бұл жерде 1800 жылы қала салынды, және тұрғыны Эммануэль Карпентердің өтініші бойынша Нью-Ланкастер деп аталды, ол бұрынғы үйі Ланкастердің (Пенсильвания) құрметіне берілген ат болды. 1805 жылы қала шатасуды болдырмау үшін Ланкастер деп қайта аталды, себебі Пенсильванияда да Нью-Ланкастер деген қала бар еді. Полковник Зейннің Сциото өзеніндегі жері даму үшін аса пайдалы болған жоқ. Чиликоте қаласы Сциото өзенінің батыс жағалауында орналасқан еді, ал Сциото өзенінің батысындағы жер Вирджиния штатының Революциялық соғыс ардагерлеріне арналған. Полковник Зейн 1804 жылы Сциото өзенінің шығыс жағалауындағы жер учаскесін Хамфри Фуллертонға сатты.