Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын опералық сопрано әншісі (1931–2021)
English operatic soprano singer (1931–2021)
Джоан Карлайл (6 сәуір 1931 – 31 қазан 2021) – Уэльстің опералық сопрано әншісі. Ол Чеширдегі Уирралдағы Уптон қаласында дүниеге келген. "Троялықтар" операсында Асканье рөлінде танымал болды. 1950-ші жылдары Ковент-Гарденде өркендеген ағылшын тіліндегі әншілердің бірі болды және Ковент-Гарден опера компаниясының белгілі мүшесі атанды. Дирижер Рудольф Кемпе оның мансабына зор әсер етіп, дамытуға көмектесті. Ол 1958–59 жылғы маусымда Лучино Висконтидің қойлымдағы "Der Rosenkavalier" операсында Софи рөлімен, содан кейін "Кармен" операсында Микаэла рөлімен алғашқы жетістіктерін жеткізді. Көптеген көрнекті дирижерлердің жетекшілігімен Карлайл Еуропа және одан тыс жерлерде ән шырқады, 1963 жылдың наурыз айында Эрих Лайнсдорфпен бірге Брамстың "Неміс реквиемі" шығармасында АҚШ-тағы тұңғыш өнерімен көзге түсті.
Joan Carlyle (6 April 1931 – 31 October 2021) was a Welsh operatic soprano singer. She was born in Upton on the Wirral, Cheshire. and as Ascagne in Les Troyens. She became one of the principal English speaking singers who emerged at Covent Garden in the 1950s becoming an established member of the Covent Garden Opera Company. The conductor Rudolf Kempe was a powerful influence and nurtured her career. It was with him that she had her first successes in the 1958–59 season as Sophie in Luchino Visconti's production of Der Rosenkavalier , and then as Micaela in Carmen. Under a series of distinguished conductors, Carlyle sang throughout Europe and beyond, making her US debut in March 1963 in the Brahms's A German Requiem with Erich Leinsdorf.
Ковент-Гардендегі жылдар
Карлайл 1950-ші жылдары Ковент-Гарден компаниясының белгілі мүшелері болған басқа әншілермен бірге көзге шықты, мысалы, сопранолар Эми Шуард, Джоан Сазерленд, Элси Морисон, Мари Коллиер және Жозефина Вейзи; тенорлар Джон Викерс және Питер Пирс; және басты әншілер Майкл Лэнгдон мен Джерайнт Эванс. Бірақ ол ең көп Джон Викерспен бірге жұптасып айтқан. 1959 жылы ол Керубинидің «Медея» операсында Мария Калласпен бірге Глауце рөлін орындады. Ковент-Гарденде көптеген маңызды рөлдерді орындады, соның ішінде Франко Зефиреллидің 1959/1960 жылғы маусымдағы даулы қойылымындағы Недда («Паглиаччи») рөлі оған халықаралық даңқ әкелді. Сынаушы Алан Блайт осы рөлді оның ең жақсы рөлдерінің бірі деп есептеді. 1962 жылы ол Отто Клемперердің жетекшілігімен «Сылы флейта» операсында Памина рөлін орындады, ал «Фигароның тойлары» операсындағы алғашқы графша рөлі Сольтидің жетекшілігімен, граф рөлінде Тито Гобби болды. 1967 жылы Солти басқарған тағы бір операда Карлайл Рихард Штраустың «Арабелла» операсының басты рөлін орындады. Ол Дитрих Фишер-Дискаумен бірге орындаған бұл рөлді алғаш рет британдық әнші орындады. Ол көптеген маусымдар бойы орындаған басқа рөлдердің ішінде «Un ballo in maschera» операсынан Оскар, бұл рөлді ROH-ның бірінші бас әкімшісі Дэвид Вебстердің өмірбаянында Монтегю Халтрехт «жас Джоан Карлайл дәмді дауыстық жарқырауымен пажбой жасады» деп сипаттады; «Les Troyens» операсынан Асканий, және Питер Бруктың «La bohème» операсының сахналануына әкелген, BBC теледидарында көрсетілген Мими рөлі бар. 1965 жылы Глиндеборнда «Фигароның тойлары» операсында графша рөлін ойнады. Ковент-Гардендегі соңғы өнер көрсетісі 1976 жылы «Das Rheingold» операсындағы Фрея рөлі болды.
Carlyle emerged in the 1950s along with other singers who also became established members of the Covent Garden company such as sopranos Amy Shuard, Joan Sutherland, Elsie Morison, Marie Collier, and Josephine Veasey; tenors Jon Vickers and Peter Pears; and basses Michael Langdon and Geraint Evans, but it was with Jon Vickers that she was often paired. In 1959 she sang the role of Glauce in Cherubini's Medea with Maria Callas in the title role. Many major roles followed at Covent Garden, including her Nedda in Pagliacci which brought her international acclaim in Franco Zeffirelli's controversial production during the 1959/1960 season. The critic Alan Blyth considered this one of her best roles. 1962 saw her Pamina in The Magic Flute conducted by Otto Klemperer; her first Countess in Le nozze di Figaro was under Solti, with Tito Gobbi as the Count. In another opera conducted by Solti in 1967, Carlyle sang the title role in Richard Strauss' Arabella. She was the first British singer to perform this role, which she sang opposite Dietrich Fischer Dieskau. Other roles, which she performed throughout many seasons included Oscar in Un ballo in maschera, a performance which Montague Haltrecht, in his biography of the first ROH general administrator David Webster, describes as "the young Joan Carlyle makes a pageboy with a delicious vocal glitter"; Ascanius in Les Troyens; and Mimi in Peter Brook's staging of La bohème which resulted in a BBC Television production of the opera. At Glyndebourne in 1965 she played the Countess in Le nozze di Figaro. Her last Covent Garden performance was in 1976 as Freia in Das Rheingold.