Уильям I Шамплиттский – французский рыцарь, первый князь Ахайи (1205-1209). Участвовал в Четвертом крестовом походе, лидеры крестоносцев, Задар, история.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгельм I Шамплитт (1160-жылдары – 1209) – Төртінші крест жорығына қатысып, Ахаяның бірінші князі болған француз рыцарі (1205–1209).
William I of Champlitte (1160s 1209) was a French knight who joined the Fourth Crusade and became the first prince of Achaea (1205–1209).
Алғашқы жылдары және Төртінші крест жорығы
Вильгельм Дижон виконты Одо немесе Эуд I Шамплитттің (Шампан графы Гю ұлы) және оның әйелі Сибилдің екінші ұлы болды. Кейін ол Елизавета Монт-Сен-Жанға үйленді, бірақ олар 1199 жылы ажырасты. Уильям мен оның ағасы Одо II Шамплитт 1200 жылдың қыркүйек айында Сито қаласында Төртінші крест жорығына қосылды. Вильгельм 1203 жылы сәуір айында Фландрия графтары Бальдуин IX, Блуа мен Шартр графтары Людовик I және Сент-Польский Гю IV жазған хатқа қол қойған кресткерлердің басшыларының бірі болды. Олар пападан крест жорығының басшысын, маркиз Бонифаций І Монферратты жазаламауын өтінді. 1204 жылы 13 сәуірде крестшілер Константинополды басып алды. Олар императорлық тақты Фландрияның Балдуин IX-ына берді, ол 1204 жылы 16 мамырда салтанатты түрде таққа отырғызылды, бірақ Шамплиттегі Вильгельм жаңа императордың қол астында Салониканың патшасы болған Монфферраттың Бонифациіне қосылды. Төртінші крест жорығының барлық басшылары жасаған Partitio Romaniae келісімшартына сәйкес, Венеция Республикасы басқа аумақтармен қатар, бүкіл Пелопоннес (қазіргі Грекияда) иелік ету құқығын алды. Ол Месенияның кейбір жерлерін басып алған еді, ал енді патшаны Пелопоннестің солтүстік-шығыс бөлігі қарсылық көрсеткенмен, жарты аралдың қалған бөлігін оңай басып алуға болатынына сендірді. Бонифаций І осыдан кейін Вильгельмді Пелопоннес аралын өзіне қарасты жер ретінде ұстауға тағайындады. Олар жағалаудан Андравидаға қарай жалғасты, онда жергілікті архиондар мен халық оларды қарсы алуға шықты, діни қызметкерлер айқышқа және иконаларға ие болды. Вильгельм Модонды тез нығайтты да, гректермен кездесуге дайындалды. Алайда, Венециялықтар Италия мен Константинополь арасындағы негізгі порттарды басқаруды қамтамасыз ету үшін 1204 жылғы бөліну шартында берілген құқықтарын мойындауды талап етті. 1206 жылдың басында олар Модон мен Коронды басып алып, франк гарнизондарын қуып шығарды. Ол Геффриді Вильгардуиннен Вильгардуиннен Геффриді сот орындаушысы ретінде алмастыру үшін Уильямның немере інісі Хью келгенге дейін Ахеяны басқару үшін сот орындаушысы ретінде қалдырды.
William was the second son of Odo or Eudes I of Champlitte, viscount of Dijon (son of Hugh, Count of Champagne) and his wife, Sybille. He later married Elisabeth of Mount Saint Jean, but they divorced in 1199. William and his brother, Odo II of Champlitte joined the Fourth Crusade in September 1200 at Cîteaux. William was one of the crusader leaders who signed the letter written in April 1203 by Counts Baldwin IX of Flanders, Louis I of Blois and Chartres and Hugh IV of Saint Pol to Pope Innocent III who had excommunicated the whole expedition after the occupation of Zara (now Zadar, Croatia). They begged the pope not to chastise Marques Boniface I of Montferrat, the leader of the crusade who had, in order to preserve the integrity of the expedition, withheld the publication of the papal bull of anathema. The crusaders took Constantinople on April 13, 1204. They gave the imperial throne to Baldwin IX of Flanders who was ceremoniously crowned on May 16, 1204, but William of Champlitte joined to Boniface of Montferrat who became king of Thessalonica under the new emperor. According to the Partitio Romaniae, a treaty concluded by all the leaders of the Fourth Crusade, the Republic of Venice received title to occupy, among other territories, the whole Peloponnese (in modern Greece). He had earlier occupied some parts of Messenia and now persuaded the king that even though the northeastern part of the Peloponnese was offering resistance the rest of the peninsula could easily be conquered. Boniface I thereupon appointed William to hold the Peloponnese as a fief from him. They continued down the coast to Andravida, where the local archons and the populace came out to meet them, priests carrying the cross and icons. William quickly fortified Modon and prepared to meet the Greeks. However, the Venetians, in order to secure control of the key ports between Italy and Constantinople, demanded that their rights granted to them by the partition treaty of 1204 be recognized. Early in 1206 they occupied Modon and Coron, expelling the Frankish garrisons. He left Geoffrey of Villehardouin as acting bailiff to administer Achaea until William's nephew named Hugh should arrive to replace Geoffrey of Villehardouin as bailiff.