Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер класының эсминшісі
Fletcher class destroyer
USS Heywood L. Edwards (DD 663) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі, екінші дүниежүзілік соғыста батып кеткен бірінші американдық әскери кеме, эсминші «Рубен Джеймс»-тің капитаны, лейтенант-командир Хейвуд Л. Эдвардс (1905–1941) құрметіне аталған. Соғыс аяқталғаннан кейін кеме Жапонияға берілді және «Ариакэ» деп қайта аталды. Кеме 1974 жылға дейін Жапония флотында қызмет етті және 1976 жылы құрастырылып жаратылды.
USS Heywood L. Edwards (DD 663) was a of the United States Navy, named after Lieutenant Commander Heywood L. Edwards (1905–1941), captain of the destroyer Reuben James, the first U. S. Navy ship sunk in World War II. Following the war, the ship was transferred to Japan and renamed Ariake. The ship served with the Japanese until 1974 and was scrapped in 1976.
Құрылыс және мансап
Хейвуд Л. Эдвардс 1943 жылғы 6 қазанда Бостондық теңіз кеме жасаушылығында суға түсірілді, оны лейтенант-коммандер Эдвардстың анасы Луиза С. Эдвардс қадағалады. Кеме 1944 жылғы 26 қаңтарда қолданысқа енгізілді.
Heywood L. Edwards was launched by Boston Navy Yard on 6 October 1943, sponsored by Mrs Louise S. Edwards, mother of Lt. Comdr. Edwards. The ship was commissioned on 26 January 1944.
Мариан және Палау аралдары
Хейвуд Л. Эдвардс 25 ақпанда Бермудадан бастап, Мэн жағалауында артиллериялық жаттығулардан кейін Тынық мұхиты флотына қосылу үшін аттанды. 16 сәуірде Бостоннан (Массачусетс штаты) шығып, Панама каналы арқылы өтіп, Сан-Диегоға (Калифорния) тоқтады және 8 мамырда Перл-Харборға жетті. Перл-Харборда Эдвардс вице-адмирал Ричмонд К. Тернер басқаратын 52-ші жедел топпен (TF 52) оқу маневрлеріне қатысты. Кемелер 29 мамырда Перл-Харбордан Мариана аралдарына жолға шықты, мұнда Хейвуд Л. Эдвардс көлік тобын қорғаушы күш ретінде қызмет етті. 15 маусымда Сайпанға алғашқы десант кезінде эсминец шабуылға ұшырау мүмкіндігі бар жағалауға қарауылдық бекетке орналасты. 21-30 маусым аралығында ол жағажайға жақындап, шабуылдап келе жатқан теңізшілерге оттық қолдау көрсетті және 2 шілдеге дейін бұл міндетін атқаруын жалғастырды. Эдвардс содан кейін Мариан операциясының бір бөлігі ретінде Тинианды бомбалау үшін крейсер Монпельеге қосылды. 6 шілдеде эсминец Сайпан жағалауындағы оттық қолдау қызметіне қайта оралды. Келесі күні, 7 шілдеде, ол одақтас әскерлерінен бөлініп, жағажайда қалған сарбаздарды құтқаруға шақырылды. Хейвуд Л. Эдвардс өзінің қайығын суға түсіріп, рифтер арқылы төрт рет қатынап, 44 сарбазды құтқарып, оларды жақын жердегі LCI кемесіне жеткізді. 19 және 21 шілде аралығында ол Тинианға түсуге дайындық көрсетіп, Саипанға оттық қолдау үшін оралды және 30 шілдеде Мариана аралдарынан Эниветокке аттанды. Хейвуд Л. Эдвардс Пелелиу операциясына қатысты, 18 тамызда Флорида аралында десанттық күштермен оқу-жаттығуларға қатысып, 6 қыркүйекте Батыс Каролина аралдарына бағыт алды. 11 қыркүйекте келген эсминец 13 қыркүйекке дейін ірі кемелердің айналасында суастына қарсы патрульдік күзетті жүргізді, содан кейін ол жағажайдағы кедергілерді тазалайтын су асты диверсиялық топтарына (UDT) жақыннан қолдау көрсету үшін бөлінді. 15 қыркүйекте Эдвардс түнде жарықтандыру оғын атқызып, оқ-дәрі қоймасын жойды. 23 қыркүйек күні түн ортасынан кейін ол күш-жігермен бірге баржалар тобына тап болды және оларды жұлдызды снарядтармен жарықтандырғаннан кейін негізгі қаруларымен атыс ашты. Таң атқанда ол 14 баржаны басып алғанын мәлімдеді, десанттық кемелер де көмектесті және жапон әскерлерінің жағаға түсуіне жол бермеді.
Heywood L. Edwards conducted her shakedown beginning 25 February off Bermuda and after gunnery exercises off the Maine coast departed to join the Pacific Fleet. Sailing from Boston, Massachusetts on 16 April, she transited the Panama Canal, stopped at San Diego, California and arrived at Pearl Harbor on 8 May. There Edwards, took part in training manoeuvres with Task Force 52 (TF 52) under Vice Admiral Richmond K. Turner. The ships got underway from Pearl Harbor on 29 May for the Marianas with Heywood L. Edwards acting as screening unit for the transport group and during the initial landings on Saipan on 15 June the destroyer took up patrol station to seaward of the invasion beaches. From 21–30 June she approached the beaches to deliver fire support for the advancing Marines and continued that duty until 2 July. Edwards then joined the cruiser Montpelier for the bombardment of Tinian, as part of the Marianas campaign. The destroyer returned to her gunfire support role off Saipan on 6 July and the next night, 7 July, she was called upon to rescue a group of soldiers cut off from Allied lines and stranded on the beach. Heywood L. Edwards put over her whaleboat and made four shuttle trips over the reefs to rescue 44 men, transferring them to a nearby LCI. Between 19 and 21 July she shelled Tinian in support of the impending landing there, returned to Saipan for fire support duties and got underway from the Marianas on 30 July for Eniwetok. Heywood L. Edwards took part in the Peleliu operation, departing 18 August for training exercises with amphibious forces on Florida Island and sailing for the western Carolines 6 September. Arriving 11 September, the destroyer maintained an antisubmarine patrol around the heavier units until 13 September, when she was detached to provide close support for underwater demolition teams (UDTs) clearing beach obstructions. On 15 September, Edwards provided illumination fire at night and knocked out an ammunition dump. She encountered a group of barges with reinforcements shortly after midnight 23 September and after illuminating them with star shell engaged with her main guns. By dawn, she claimed 14 of the barges, aided by landing craft and helped prevent the landing of Japanese troops.
Филиппин
Хейвуд Л. Эдвардс 1 қазанда Манус аралына, Адмиралтейство аралдарына жетті. Ол контр-адмирал Джесси Б. Олдендорфтың оттық қолдау және бомбалау тобымен бірге Филиппинге қайтып келді, 12 қазан күні Лейтеге аттанды. 18–20 қазан күндері жағаға шабуыл жасауға дейін бомбалау жүргізді және 20 қазанда қонуға артиллериялық қолдау көрсетті. Бұл жұмыс 4 күн бойы, жиі әуе шабуылдары астында жалғасты. Эдвардс тағы да контр-адмирал Олдендорфтың күштерімен Суригао бұғазы шайқасына қосылды. Олдендорфтың күштері Суригао бұғазының соңында күтіп тұрғанда, Хейвуд Л. Эдвардс 56-шы эсминец эскадрильясының 3-бөлімін басқарды, крейсерлік колоннаның сол қанатын қорғады. Торпедолық катерлер мен эсминцтер бұғаздың төменгі бөлігінде алғашқы шабуылдар жасады, ал 25 қазан күні сағат 03:00-ден кейін Эдвардс пен оның бөліміне шабуылға түсуге бұйрық берілді. Леутце мен Беннионмен бірге эсминцтер жау колоннасының сол жағынан жүзіп өтіп, торпедалар атты. Жапондық жауынгерлік кеме Ямашироға екі торпеда тиді, ал эсминец Альберт В. Грант зақымдалды. Осы шабуылдан кейін жапондық кемелер Олдендорфтың негізгі күштеріне шабуыл жасады. Эсминцтер кері шегілген кезде, ауыр артиллериялық кемелер жау кемелерін атқылады, нәтижесінде жапондық крейсер Могами (кейін ұшақтармен батырылды) және эсминец Шигуре ғана құтыла алды. Келесі күні таңертең Хейвуд Л. Эдвардс крейсерлердің сол жағында қалған жау кемелерін іздеді, бір күн бойы бұғаздың шығыс кіреберісінде қарауылдап, содан кейін Лейте шығанағына оралды. Одақтастардың теңізде жеңісі толыққаннан кейін, Хейвуд Л. Эдвардс 25 қарашаға дейін басқыншылық аймағында қалды, кемелерді патрульдеу және қорғау жұмыстарын жүргізді. 29 қарашада демалыс және жөндеу үшін Манусқа келді, ал 15 желтоқсанда Палау аралдарында оқу-жаттығуларға аттанды. 1 қаңтарда Олдендорфтың тобымен бірге Филиппинге шабуылдың екінші кезеңіне, Лингаен шығанағына бағытталды. Камикадзе ұшақтарына қарсы күресіп, кемелер 6 қаңтарда Лингаен шығанағына жетті, онда Эдвардс осы ұшақтардың екеуін жойды. Содан кейін UDT командаларына оттық қолдау көрсету міндетін алды, ал 9 қаңтарда қонумен бірге жағажайдағы әскерлерді қорғап, жағалаудағы нысаналарға оқ атты. Ол 22 қаңтарға дейін осы тапсырмаларды орындап, конвойды сүйемелдеді, содан кейін Улитиге аттанды.
Heywood L. Edwards proceeded to Manus Island, Admiralty Islands arriving 1 October. There she joined with Rear Admiral Jesse B. Oldendorf's fire support and bombardment group for the return to the Philippines, departing for Leyte 12 October 1944. She conducted pre invasion bombardment 18–20 October and provided gunfire support for the landings on 20 October. This work continued for 4 days and under frequent air attack. Edwards joined once more with Rear Admiral Oldendorf's force for the Battle of Surigao Strait. As Oldendorf's deployed forces waited at the end of Surigao Strait, Heywood L. Edwards headed section 3 of Destroyer Squadron 56 (DesRon 56), screening the left flank of the cruiser line. Torpedo boats and destroyers made the initial attacks, farther down the strait and just after 03:00 25 October Edwards and her unit was ordered to attack. In company with Leutze and Bennion, the destroyers steamed down the port side of the enemy column and launched torpedoes. Two hits were obtained on Japanese battleship Japanese battleship Yamashiro with the destroyer Albert W. Grant damaged. After this attack, the Japanese steamed into Oldendorf's main forces. As the destroyers retired, the heavy units shelled the enemy ships, with only the cruiser Japanese cruiser Mogami (later sunk by aircraft) and destroyer Japanese destroyer Shigure escaping. The following morning, Heywood L. Edwards took station on the port bow of the cruisers in search of any remaining enemy vessels, patrolled the eastern entrance to the strait for a day, then returned to take up station in Leyte Gulf. With the Allied victory complete at sea, Heywood L. Edwards remained in the invasion area until 25 November, patrolling and protecting the shipping building up in the gulf. She arrived at Manus for a rest and repair period on 29 November, sailing on 15 December for training exercises in the Palau Islands. She departed on 1 January with Oldendorf's group for the second phase of the Philippine invasion, at Lingayen Gulf. Engaging kamikaze suicide aircraft as they sailed, the ships arrived Lingayen Gulf 6 January where Edwards claimed two of these aircraft. She then took up her fire support duties for UDT teams and with the landings, 9 January covered troops on the beachhead and fired at shore targets. She continued these assignments and convoy escort until 22 January, when she departed for Ulithi.
Иво-Джима мен Окинава
Иво Дзима Жапонияның материгіне қарсы B-29 операциялары үшін маңызды база ретінде қарастырылды. Хейвуд Л. Эдвардс 1945 жылдың 12-14 ақпанында десанттық жаттығуларға қатысып, шабуылға дейін бомбалау кезінде флотты тексерді. Иво Дзимаға түскен кезде ол 19-27 ақпан аралығында теңіз күштерімен атыс қолдауын қамтамасыз етті, содан кейін Сайпанға бет бұрды. Хейвуд Л. Эдвардс Улитиге оралып, Окинаваға шабуыл үшін Task Force 54 (TF 54) тобына қосылды. TF 54 21 наурызда Улитиден шықты және 4 күннен кейін Хейвуд Л. Эдвардс UDT командаларының Керама Реттоны барлауын қамтамасыз етті. 27 наурызда негізгі десантқа дайындық барысында ол флотты камикадзе шабуылдарынан қорғауға көмектесті. Ол 30 наурызда Окинаваға UDT десантын қамтып, сол күні кешке жағадағы әуежайды бомбалады және 1 сәуірде шабуыл аймақтарын бомбалауға қатысты. Жағадағы келесі апталардағы шайқастар кезінде теңіз күштері аралды күшейтуден толығымен оқшаулап, әскерлерге атыспен қолдау көрсетті. Эдвардс және басқа кемелер әуе шабуылдарына қарсы тұрды. 18 мамыр күні эсминец Longshaw рифке тіреліп қалғанда, Хейвуд Л. Эдвардс кемеге оқ атқан жағалау батареяларын жойды. Содан кейін Окинава маңында 28 шілдеге дейін өрт сөндіру және радарлық күзет міндеттерін орындады, сосын Лейте шығанағына қарай жүзіп кетті. 2 тамызда Лейтеден шығып, Сайпан мен Эниветокта болғаннан кейін 29 тамызда тағы да жолға шықты. Жапонияға қарай бет алған Хейвуд Л. Эдвардс 1945 жылдың 6 қыркүйегінде Оминато аймағын басып алудың бастапқы кезеңін қамтамасыз етті және 22 қазанда Перл-Харбор арқылы АҚШ-қа аттанды. Ол 10 қарашада Сиэтлге жетіп, 1946 жылдың 1 шілдесінде қызметтен босатылды және Тынық мұхиты флотының Лонг-Бич тобына қосылды.
Iwo Jima was seen as a key base for B 29 operations against the mainland of Japan. Heywood L. Edwards participated in landing rehearsals 12–14 February 1945 and screened the fleet during the pre invasion bombardment. During the landings on Iwo Jima she provided naval gunfire support from the 19–27 February, when she sailed for Saipan. Heywood L. Edwards returned to Ulithi and joined Task Force 54 (TF 54) for the invasion of Okinawa. TF 54 departed Ulithi on 21 March and after her arrival 4 days later Heywood L. Edwards covered the UDT teams' reconnaissance of Kerama Retto. On 27 March, in preparation for the main landings, she helped defend the fleet from kamikaze attacks. She covered the UDT landings on Okinawa on 30 March, shelled an airfield ashore that afternoon and on 1 April joined in the bombardment of the assault areas. During the next weeks of fighting ashore, naval forces effectively sealed off the island from any reinforcement and supported the troops with gunfire. Edwards and the other vessels fought off air attacks. When destroyer Longshaw ran aground on a reef 18 May, Heywood L. Edwards knocked out shore batteries which had fired on the ship. She then continued performing fire support and radar picket duties off Okinawa until 28 July, when she sailed for Leyte Gulf. The destroyer departed Leyte on 2 August and after a time at Saipan and Eniwetok she got underway again on 29 August. Sailing toward Japan, Heywood L. Edwards covered the initial occupation of the Ominato area on 6 September 1945 and departed that port on 22 October for the United States, via Pearl Harbor. She arrived at Seattle on 10 November, decommissioned on 1 July 1946 and entered the Long Beach Group, Pacific Reserve Fleet.
Жапон теңіздік өзін-өзі қорғау күштерінде қызмет ету
1959 жылы Хейвуд Л. Эдвардс резервтен алынып, оның бауырласы Ричард П. Лири әскери көмек бағдарламасы аясында Жапонияға жіберілді. Ол 1974 жылға дейін Жапонияның Теңіз күштерінде JDS Ariake (DD 183) болып қызмет етті. Ариак 1976 жылы металл тескісіне берілді.
Heywood L. Edwards was brought out of reserve in 1959 and along with her sister ship Richard P. Leary was loaned to Japan under the Military Assistance Program. She served in the Japan Maritime Self Defense Force as JDS Ariake (DD 183) until 1974. Ariake was broken up for scrap in 1976.
Марапаттар
Хейвуд Л. Эдвардс Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін жеті шайқас жұлдызымен марапатталды және 1944–1945 жылдардағы ірі амфибиялық операциялардағы ерекше үлесі үшін Әскери-теңіз күштерінің құрмет грамотасын алды.
Heywood L. Edwards received seven battle stars for her service in World War II and a Navy Unit Commendation for her outstanding part in the great amphibious operations of 1944–45.