Кіріспе
АҚШ-тың тарихи орны, Индиана штатының Спенсер округі. Линкольн балалық шағы ұлттық мемориалы – АҚШ президентінің мемориалы және Индиана штатының Линкольн қаласындағы Ұлттық тарихи ескерткіштер ауданы. Ол 1816 жылдан 1830 жылға дейін Авраам Линкольн отбасымен бірге тұрған шаруашылық жерін сақтайды. Осы кезеңде ол 7 жасар баладан 21 жасар еркекке дейін өсті. Оның анасы, Нэнси Хэнкс Линкольн, және кем дегенде 27 басқа қоныс аударушы Пионерлер зиратында жерленген. Оның қарындасы Сара Линкольн Григсби Линкольн штатындағы паркінің қарсы жағында орналасқан Литл Пиджон баптист шіркеуінің зиратында жерленген. Паркке Линкольннің тірі тарихи шаруашылығы кіреді. Линкольн балалық шағы үйі 1960 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 2005 жылы бұл орынды 147 443 адам барды. Орталықта Линкольннің Индианадағы өмірі туралы 15 минуттық таныстыру фильмі, мұражай және мемориалдық залдары бар келушілер орталығы орналасқан. Бұл орын Interstate 64 / АҚШ 231 қиылысынан шамамен он минуттық жерде және жаңа АҚШ 231 тас жолының жанында, оның құрметіне Авраам Линкольн мемориалдық тас жолы деп аталған.
Lincoln Boyhood National Memorial is a United States presidential memorial and a National Historic Landmark District in Lincoln City, Indiana. It preserves the farm site where Abraham Lincoln lived with his family from 1816 to 1830. During that time, he grew from a 7 year old boy to a 21 year old man. His mother, Nancy Hanks Lincoln, and at least 27 other settlers were buried here in the Pioneer Cemetery. His sister Sarah Lincoln Grigsby was buried in the nearby Little Pigeon Baptist Church cemetery, across the street at Lincoln State Park. Included in the park is the Lincoln Living Historical Farm. The Lincoln Boyhood Home was named a National Historic Landmark in 1960. In 2005 the site was visited by 147,443 people. On site is a visitor center, featuring a 15 minute orientation film about Lincoln's time in Indiana, and museum and memorial halls. The site is located about ten minutes off the Interstate 64 / U. S. 231 junction and near the new U. S. 231 Route, named the Abraham Lincoln Memorial Parkway in his honor.
Ескерткіш ғимараты
Мемориалдың басты бөлігі – 1945 жылы аяқталған, бір қабатты әк тастың кесілген тас қалауымен салынған мемориалдық ғимарат. Онда Линкольн өмірінің әртүрлі кезеңдерін бейнелейтін бес мүсіндік панель орналасқан. Ішінде Линкольнның Индианадағы өміріне арналған 16 минуттық фильм көрсетілетін шағын театр бар. Музейде Линкольн өмірімен байланысты бірнеше экспонаттар мен артефакттар іргелес залға орналасқан. Жеке галереяда Линкольнға қатысты сурет өнерлері, соның ішінде Линкольн мен оның отбасының көптеген портреттері мен литографиялары қойылған. Паркте Нэнси Хэнкс Линкольннің суретшісі оның өлімінен көп уақыт өткен соң салған майлы суреті сақталған. Қоғамдық тойлар мен басқа да жиындарды өткізу үшін ғибадатхана мен жиналыс залын жалдауға болады.
Тарихи шаруашылық
Жақын жерде Линкольннің алғашқы үйінің орны бар; құмтасты негіз үйдің шекарасын анық көрсетеді және келушілерге көрінеді. Кәсіби археологиялық қазба жұмыстары арқылы табылған ол қазір сақталған және қоршаумен қорғалған. Алғашқы үй орнынан қысқа ғана қашықтықта ферма үйінің көшірмесі тұр. Парк рейнджерлері 1820 жылдар дәуіріндегі киімдерін киіп, сол кезеңдегі фермада жұмыс істейді, осылайша оны тірі тарих орнына айналдырады. Келушілер олармен әңгімелесіп, сабақтарға қатысып, фермадағы көптеген іс-шаралар мен заттар туралы көбірек біле алады. Тірі тарихи ферма маусымдық түрде, көктемнің ортасынан күздің басына дейін ашық болады; ол егін өсіреді, мал шаруашылығымен айналысады, сондай-ақ тарихи шаруашылық құралдарын қолданып, көрсетеді.
Индианадағы Линкольн
Ыбырайымның әкесі Томас Линкольн Кентуккиде екі үйден айырылды, бірі Линкольн дүниеге келген Сынкинг Спринг фермасында, ішінара жер тілімен байланысты проблемалардың салдарынан. Кентуккиде ерте жылдары жерді дұрыс зерттеу болмағандықтан, көптеген тұрғындар жерді зерттеу аяқталғаннан кейін және жер иелігіне талас туғанда өз фермаларынан кетуге мәжбүр болды. Линкольндер осындай отбасылардың бірі болды: Томас Кентуккиде экономикалық және әлеуметтік жетістіктерге қол жеткізгеннен кейін, ол барлығын жоғалтты. 1815 жылы ол отбасына жаңа үй іздеп Индианаға барды. Ол құл еңбегін пайдаланатын шаруалармен бәсекелесуден гөрі, еркін штаттарда өмір сүргісі келді. Отбасы 1816 жылы екі апта бойы сапар шегіп, Оңтүстік Индианадағы Спенсер округіне (кейін Перри округіне) көшіп келді, кішкентай Құбылыс Бұлағы қауымдастығына қоныстанды. Линкольн талантты ағаш шебері болды, оның ағаш өңдеу құралдары орташа қоныс аударушыдан жақсырақ болды. Ол шатырларды төрт күннің ішінде салып, жаңа үйін қыс басталар алдында бітіре алды. Келесі жылы ол қожалықты жайлап, жерді өңдемес бұрын ағаштар мен тастардан тазартып, егін еккен. 1818 жылдың қыркүйек айының басында кейбір тұрғындар сүт ауруына шалдықты. Бұл қоныс аударушылардың сүт өнімдерін немесе ақ түбірлі өсімдік жеген сиырдың етін тұтынуынан туындады, ал ақ түбірлі өсімдікте теметол токсині бар. Сиырлар көбінесе орман мен бұталардың арасында мал жайып, ақ түбірлі өсімдік өсетін жерлерде жүретін. Кішкентай Құбылыс Бұлағында сүт ауруына шалдыққандардың көпшілігі, соның ішінде Ыбырайымның анасы Нэнси Хэнкс Линкольн, өлімге ұшырады. Ол 5 қазан 1818 жылы қайтыс болды. Ол Линкольндердің ең жақын көршісі Нэнси Рашер Брунердің қабіріне жақын, отбасылық үйдің артында жерленді. Брунер де сүт ауруымен ауырып, Нэнси Линкольн оны емдеген, ал 18 қыркүйекте екі апта бұрын қайтыс болды. Нэнсидің анасының әпкесі мен күйеуі Элизабет пен Томас Спарроу да осы аурудан қайтыс болды және жақын маңдағы Пионер зиратына жерленді. Діни қызметкер шекаралық елді мекенге келесі көктемде ғана жете алды, онда ол барлық қаза тапқандарға арналған жерлеу рәсімін өткізді. Анасы қайтыс болғаннан кейін жас Ыбырайым Линкольн фермада жұмыс істей берді және үлкен әпкесі Сара оған күтім жасады. 1819 жылы олардың әкесі Кентукки штатының Элизабеттаун қаласының жесірі Сара Буш Джонстонға үйленді, оны ол бұрыннан білген. Оның үш баласы болды, олардың барлығы Линкольн үйіне онымен бірге келді. Ыбырайым Индианадағы соңғы күндеріне дейін үйдің жоғары жағын өгей інісі Джон Джонстонмен және туысы Дэннис Хэнкспен бөлісті. Сара Линкольн балаларына өз балаларындай қарады, ал Ыбырайым оған ерекше жақын болды. Алғашқыда Линкольн отбасы жақын маңдағы Кішкентай Құбылыс Бұлағының Примитив Баптист шіркеуіне қосылды, онда Томас сенімді тұлға ретінде, ал Ыбырайым қысқа мерзімге шіркеудің күзетшісі ретінде қызмет етті. Шіркеу Линкольн мемлекеттік саябағында сақталған. 1819 жылдың қараша айында Эндрю Кроуфорд аймақтағы алғашқы мектепті ашты, ал 10 жасында Ыбырайым алғаш рет мектепке барды, жыл сайын екі доллар төледі. Ол екі оқу жылы бойы оқыды, үш айлық кезеңдерде қыс айларында, балалар шаруашылық жұмысына қажет болмаған кезде. 1822 жылы Линкольндер баланы Джеймс Сванидің жаңа мектебіне берді. Ол 6 шақырымнан астам қашықтықта болғандықтан, Ыбырайымға сол жерге жаяу баруға тура келді, сондықтан ол мектепке сирек қатысты. 1824 жылы ол үйіне жақын басқа мектепке ауыстырылды, онда 16 жасқа дейін оқыды, содан кейін ресми білімін аяқтады. Зерттеушілер Нэнси Хэнкстің қабірін тапқан кезде Питер Эванс Студебейкер (Индиана штатының Саут-Бенд қаласындағы Студебейкер Бразерс Өндірістік Компаниясынан) қабір тасын орнатуды ұйымдастырды. Онжылдықтар бойы жергілікті топтар бұл жерді тарихи маңызды деп мойындауға тырысты. 1917 жылы олар үйдің іргетасын тауып, 28 сәуірде ресми түрде белгіледі. 1927 жылы Индиана Линкольн одағы Линкольннің Хьюзиер штатындағы жылдарын еске алу үшін қаражат жинау және қолдау көрсету мақсатымен құрылды. 1932 жылы штат осы аймақты қорғау және тарихи үйді сақтау үшін іргелес Линкольн мемлекеттік паркін құрды. Штат сол аумақтың бір бөлігін мемориалдық ауданға берді, оның ішінде Нэнси Линкольннің қабірі (және тағы 29 қабір табылды), қазір Пионер зираты деп аталатын жерге кірді. Одақ 1930 және 1940 жылдары Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сайтты жақсарту үшін қаражат жинауды жалғастырды. Ол 1944 жылы Мемориалдық ғимараттың құрылысын аяқтады. Онда Линкольннің өмірінің әртүрлі кезеңдерін бейнелейтін бес бас рельефтік панель бар, оларды мүсінші Элмер Дэниелс жасаған. 1930 жылдары Азаматтық қорғау корпусы (CCC) мемориалдың айналасындағы ландшафттың көп бөлігін қалыптастыруға көмектесті, соның ішінде мемориалдық орталықтан Пионер зиратына дейін жететін ерекше шөп аллеясын жасады. 1934 жылы CCC тобы Линкольн отбасының фермасының бастапқы ошақ тастарын тауып, қазды. Бұл жұмысшылар сонымен қатар жас Ыбырайым Линкольн отбасымен Индианаға келген кезде көрген далаға ұқсас болу үшін ауданның бір бөлігін қалпына келтіру үшін 22 000-нан астам жергілікті ағаштарды отырды. Бүгінде жасөспірімдер Ұлттық паркті күтіп, жақсартуға жастардың табиғатты қорғау корпусы арқылы көмектеседі. 1962 жылы Индиана заңнамалық жинасы ауданға тағы бір бөлігін беруге келісім берді және Линкольн балалық шағының ұлттық ескерткіші құрылды. АҚШ Конгресі 1962 жылдың 19 ақпанында ұлттық ескерткішті бекітті, оны Ұлттық парктік қызметке қарастырды. Мемориалдық аудан 1966 жылдың 15 қазанында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1968 жылы NPS аймақтағы Линкольн, оның отбасы және көршілерінің шекаралық жылдардағы өмірін жақсырақ түсінуге көмектесу үшін "мұқият зерттеулер" негізінде "тірі тарихи ферманы" құрды.