Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пенсильвания штатындағы, АҚШ-тың тарихи әскери бекінісі.
Historic military fortification in Pennsylvania, USA
Форт Бедфорд – француз және үнді соғысы кезеңіндегі британдық әскери бекініс, қазіргі Пенсильвания штатының Бедфорд қаласы орналасқан жерде салынған. Бұл бекініс 1758 жылдың жазында тұрғызылған жұлдыз тәрізді ағаштан жасалған бекініс болды.
Fort Bedford was a French and Indian War era British military fortification located at the present site of Bedford, Pennsylvania. The fort was a star shaped log fortress erected in the summer of 1758.
Өмірбаян
Форт-Бедфорд француздар мен үндістер соғысы кезінде генерал Джон Форбстың бұйрығымен полковник Генри Буке басқаратын британдық әскерлер салған. Бұл форт Форбс жолындағы британдық жабдықтау желілерін қорғауға арналған британдық форттар мен блокхаустардың бірі болды. Форбс жолы – британдықтардың Огайо аймағына жасаған жорығы мен қазіргі Питтсбургтегі француз гарнизонына қарсы науқаны кезінде салынған алғашқы жол. Генерал Эдвард Брэддоктың Огайо өзенінің салаларын басып алу жорылысы апатқа ұшырағаннан кейін, генерал Форбс Форт-Дюкесне қарап тұрған стратегиялық маңызды нүктені басып алу үшін жаңа экспедицияға жетекшілік етті. Форбс бұрынғы қолбасшысының қателіктерін қайталамауға серт берді. Брэддоктың батыс Мэрилендтен бастаған шағын шабуыл жасаушы күштерге басшылық еткені белгілі болды. Оның нашар қорғалған жабдықтау және байланыс жолдары тез арада бұзылды. Форбс Пенсильванияның шығысынан ірі шабуыл жасауды жоспарлады, осы үшін Аллегей тауларынан жаңа вагондық жол салды. Оның жоспарына сәйкес, жауласып жүрген үндістерден жабдықтау жолын қорғау үшін форттар мен блокхаустар салыну тиіс болды. Пенсильвания штатының қазіргі Бризвуд қаласының жанында Форт-Джуниата өткелін салғаннан кейін полковник Буке Огайо аймағына қарай Форт-Бедфордты салуды жоспарлауды бастады.
Fort Bedford was constructed during the French and Indian War by British troops under the command of Colonel Henry Bouquet by order of General John Forbes. The fort was one of a string of British forts and blockhouses designed to protect British supply lines on the Forbes Road, a pioneer trail built by the British during their invasion of the Ohio Country and campaign against the French garrison at Fort Duquesne, modern day Pittsburgh. After General Edward Braddock's campaign to take the forks of the Ohio River ended in disaster, General Forbes was placed in command of a new expedition to capture the strategic point guarded by Fort Duquesne. Forbes vowed not to make the same mistakes as his predecessor. Braddock had led a small invasion force launched from western Maryland. His poorly defended lines of supply and communication were soon compromised. Forbes intended to launch a large invasion from eastern Pennsylvania by hacking a new pioneer wagon road over the Allegheny Mountains. His plan called for a string of forts and blockhouses to guard the supply road from hostile bands of Native Americans. After constructing Fort Juniata Crossing near present Breezewood, Pennsylvania, Colonel Bouquet began planning Fort Bedford as the next step towards the Ohio Country.
Орналасуы мен құрылысы
Буке Юниата өзенінің батысында, таулардағы "тарлық" деп аталатын стратегиялық өткелдің жанындағы жерді таңдады. Жалпы жоспар бойынша, жаңа орын бұрынғы бекіністен шамамен бір күндік сапар қашықтықта болды. Алғашқыда "Рэйстаундағы лагерь" деп аталып, кейін Джон Расселлдің құрметіне Форт-Бедфорд деп аталды. Буке осы аймақта қорғануға қолайлы және тұщы суға қолжетімді жерді іздеді. Алайда, екі талапқа да сай келетін жер таппағандықтан, құрылысшылар бекіністі биікке орналастырып, Юниата өзенінен су алуға және оған қолжетімділікке мүмкіндік беретін ерекше бекінілген жоғары галерея жасады. Форт-Бедфордтың Америкада осылай салынған жалғыз бекініс деп саналады. Форттың нақты орналасқан жері тарихқа сіңіп кеткен. Бірнеше археологиялық қазбалар форттың орнын анықтауға жеткіліксіз дәлел берген жоқ. Тарихи құжаттарға сүйене отырып, тарихшылар оның қазіргі Бедфорд қаласының Шығыс Питт көшесі бойында орналасқан деп есептейді. Форт бес бастионы бар жұлдыз тәрізді құрылыс болды. Басты қақпа құрылыстың оңтүстік жағында орналасқан және топырақтан жасалған равелинмен қоршалған. Солтүстік жағы, өзенге қарап, ерекше галереямен жағалауға жалғасқан. Өзенге қарама-қарсы жақтары шамамен 1,2-2,7 метр тереңдіктегі арықпен қорғалған.
Bouquet chose a spot adjacent to the Juniata River west of a strategic gap in the mountains called "the narrows". Keeping with the overall plan, the new site was about one day's march from the previous fort. After briefly being referred to simply as the "camp at Raystown", the new encampment was dubbed Fort Bedford in honor of John Russell, the 4th Duke of Bedford. Bouquet searched the area for some time to find a site that was both defensible and had access to fresh water. Since he could find no spot in the area with both these characteristics, the builders placed the fort on a high spot and devised an innovative fortified elevated gallery that provided access to and water from the Juniata River. It is believed that Fort Bedford was the only fort ever constructed in America with this arrangement. The exact location of the fort has been lost to history. Several archaeological digs have failed to yield any solid evidence of the fort's site. Using period documents, historians believe it was located somewhere along what is now East Pitt Street in the Borough of Bedford. The fort was a log star shaped fortress with five bastions. The walls enclosed an area of approximately The main gate was located on the south side of the structure and was protected by an earthen ravelin. The north side, which faced the river, featured the unique gallery to the riverbank. The non river sides were protected by a ditch estimated at between 4 and 9 feet (1.2 to 2.7 m) in depth.
Әскери тарих
Форт-Бедфорд француз және үнді соғысы кезінде «Форбс кампаниясының ірі торабы» деп сипатталған. Ол британ армиясының француз гарнизондарына батысқа қарай жылжуы үшін жиын жері және орталық қойма ретінде пайдаланылды. Полковник Буке және генерал Форбс оны кампанияның бір бөлігі үшін штаб-пәтері ретінде қолданды. Армияның көп бөлігі батысқа жылжығаннан кейін, фортта шамамен 800 адам гарнизонмен орналасты. Форт соғыс кезінде аз ғана қақтығыстарға қатысты және негізінен алдыңғы жабдықтау базасы ретінде қолданылды. Француз және үнді соғысы шекарада аяқталғанда, форттың гарнизоны басқа форттарға көшірілді. Фортқа қолбасшылық еткен капитан Льюис Оури, Понтиак соғысының басталғанда, фортты күзету үшін тізімінде он екі ғана Корольдік американдық сарбаз бен 90-нан астам жергілікті отбасыны тіркеді. Гарнизонның әлсіздігіне қарамастан, фортқа жергілікті жауынгерлер тікелей шабуыл жасаған жоқ. Олар бірнеше елді мекенге шабуыл жасап, фортқа бағытталған азық-түлік керуендеріне шабуылдады, гарнизонды аштырып өлтіруді көздегендей болды. 1763 жылдың шілдесінде полковник Буке бастаған күшейтілген күштердің келуі жергілікті шабуылдардың көп бөлігін тоқтатты. Соғыс аралық жылдардағы форт туралы мәліметтер шашыраңқы және даулы. Осы кезеңде британ армиясы фортты тастап кетті. «Қара жігіттер» деп аталған отарлық қозғалыстың жетекшісі Джеймс Смит өзінің автобиографиясында 1769 жылы фортты басып алғанын жазды. Бұл оқиға Смиттің автобиографиясында ғана қамтылған, сондықтан ол шындықтан алыс болуы мүмкін, бірақ тарихшы Грегори Эванс Доуд (War Under Heaven: Pontiac, the Indian Nations, & the British Empire, 2002) оқиғаның дұрыстығын растайтын бірнеше дәлелдер бар екенін және басқа тарихшылар да осы оқиғаға сенеді деп атап өтеді. Смит бұл оқиғаны Америка революциясы дәуірінде құлаған алғашқы британ форты деп атады. Бұл оқиға 1939 жылғы «Альлегени көтерілісі» атты голливудтық фильмде бейнеленген, онда Джон Уэйн Джеймс Смит рөлінде ойнады. 1766 жылдың қазан айында Гаррет Пендерграсс провинциялық губернатор Джон Пеннге өзінің меншігін пайдаланғаны үшін өтемақы беруді сұрады. Өтінішінде Пендерграсс «Пендерграсс 1769 жылы Джеймс Смит фортқа шабуыл жасап, заңсыз түрде тұтқындалған адамдарды босату үшін фортты эвакуациялағаннан кейін, Бедфорд форты енді британ форты емес екенін мәлімдеді». Камберленд округінің сот тізімдерінде Смиттың «британ фортын» басып алғаны туралы ешқандай жазба жоқ. Смит өзінің автобиографиясын жариялағаннан кейін отыз жыл өткен соң ғана форттың басып алынғанын ешкім білді. Форт Революциялық соғыс кезінде Бедфорд округының патриоттық жасағымен қорғалды. Форт шекарадағы елді мекендерді британдық одақтас жергілікті тайпалардың шабуылдарынан қорғады.
Fort Bedford has been described as the "Grand Central Station of the Forbes campaign" during the French and Indian War. It was used as a staging ground and central storage area for the British Army's push westward towards the French garrisons. Colonel Bouquet and General Forbes used it as their headquarters for portions of the campaign. After the bulk of the army moved westward, the fort was garrisoned by about 800 men. The fort saw little action during the war and was used mainly as a forward supply base. As the French and Indian War wound down in the frontier, the fort's garrison was moved to other forts. Captain Lewis Ourry, in command of the fort at the outbreak of Pontiac's War, listed just twelve Royal Americans on his roster to guard the fort and more than 90 local families. Despite the weakness of the garrison, the fort was not directly attacked by native warriors. Instead they raided several local settlements and attacked supply trains bound for the fort, apparently hoping to starve out the garrison. The arrival of reinforcements under Colonel Bouquet in July 1763 ended most of the local raiding. Details of the fort during the inter war years are sketchy and controversial. The British Army abandoned the fort sometime during this period. According to the autobiography of James Smith, leader of a colonial movement known as the "Black Boys", he and his men captured the fort in 1769. This incident is documented only in Smith's autobiography, so it may be a tall tale, although historian Gregory Evans Dowd (War Under Heaven: Pontiac, the Indian Nations, & the British Empire, 2002) notes that there is some corroborating evidence, and that some other historians believe the tale to be true. Smith called this the first British fort to fall in the era of the American Revolution. The incident was portrayed in the 1939 Hollywood film Allegheny Uprising, starring John Wayne as James Smith. In October 1766, Garrett Pendergrass petitioned John Penn, the Provincial Governor for compensation for the use of his property. In his petition, Pendergrass claimed that "since the King's Troops evacuated that Fort, and the Avenues thereof " In 1769 when James Smith attacked the fort to illegally free some legally arrested individuals, Fort Bedford was no longer a British Fort. The court records of Cumberland County maintain absolutely no records of Smith's capture of the 'British Fort'. No one knew that the fort had been captured until thirty years later when Smith published his self congratulatory autobiography. The fort was garrisoned by the Patriot sympathizing Bedford County militia during the Revolutionary War. The fort guarded the frontier settlers against raids by British allied native bands.