Enfield 8000 – 1973 ж. Ұлыбританияда жасалған электрлік қалалық автомобиль. 65 данасы Англияда электр энергиясын тарату кеңесінде қолданылған. Тарихы мен ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық аккумуляторлық электрлік қалалық машинасы
British battery electric city car
Enfield 8000 – екі орындық аккумуляторлық электрлік қалалық машинасы, 1973 жылы таныстырылған және Грек миллионері Джаннис Гуландрисқа тиесілі Уайт аралындағы Enfield Automotive компаниясымен Ұлыбританияда жасалған. Көлікті грек және британ инженерлерінің тобы Константин Адрактас (Enfield компаниясының төрағасы және бас техникалық директоры) басқарды, ал жоба дизайнері Джон Экройд болды, ол кейіннен Thrust 2 жобасына қатысты. Прототиптер мен бастапқы өндіріс Коус қаласының жанындағы Нортвудтағы Сомертон зауытында құрастырылды. Өндіріс бірден Грекияның Сирос аралына көшірілді. Барлығы 120 автомобиль жасалды, оның 65-і Англияның оңтүстігіндегі Электр кеңесі мен электр басқармалары қолданды. Электрмоторы және қорғасын-қышқыл аккумуляторларымен жабдықталған автомобильдің максималды жылдамдығы шамамен 40 миль (64 км) ал саудалық қашықтығы 40 шақырымды (64 км) құрайды. 1975 жылы Autocar журналындағы сынақтар көрсеткендей, оның пайдалы қашықтығы 25 миль (40 км) болды. Hillman Imp көлігінен шасси бөлшектері, Mini көлігінен есіктері және Reliant үш дөңгелекті көлігінен артқы ось қолданылды.
The Enfield 8000 is a two seater battery electric city car, introduced in 1973 and developed in the United Kingdom by Isle of Wight company Enfield Automotive, owned by Greek millionaire Giannis Goulandris. The car was designed by a group of Greek and British engineers headed by Constantine Adraktas (Chairman and Managing Technical Director of Enfield) with John Ackroyd as project designer, who later went on to the Thrust 2 project. The prototypes and initial production were built at the Somerton Works in Northwood, near Cowes. Immediately after its introduction, production was moved to the Greek island of Syros. 120 cars were built in total, of which 65 were used by the Electricity Council and electricity boards in the south of England. Powered by an electric motor and lead acid batteries, the car has a top speed of around and a range of around 40 mile (64 km). In Autocar's test in 1975 they found it had a usable range of 25 mile (40 km). It uses suspension parts from the Hillman Imp, doors were adapted from the Mini and a rear axle derived from Reliant three wheelers.
Неорион
Компания Грекияның Neorion компаниясына енгізілді, ол да Гуландриске тиесілі болды, ал өндіріс Сироске көшірілді, компания Пирейде орналасқан Enfield Neorion жаңа грек компаниясына айналды. Мырза Гуландрис машинаны Грецияда өндіруді неліктен шешкеніне қатысты көптеген пікірталастар болды, оның ішінде арнайы теориялар да бар. Энфилд Неорионның сол кездегі бас директоры Танос Лебесис, мырза Гуландрис "компания гректерге тиесілі, көлік гректермен жобаланған, демек оны гректер де өндіруі керек" деп ойлағанын айтады. Бір кезде ол әлемдегі ең жылдам, көшеде жүруге рұқсат етілген электр көлігі деп мәлімделді.
The company had been incorporated into the Greek Neorion company, also owned by Goulandris, and production was transferred to Syros, the company having transformed into a new Greek company, Enfield Neorion, headquartered in Piraeus. There have been many arguments regarding the reason why Mr. Goulandris decided to produce the car in Greece, including conspiracy theories. Thanos Lebesis, then General Manager of Enfield Neorion, argues that Mr. Goulandris had thought that "the company was owned by Greeks, the car was designed by Greeks, so it should also be produced by Greeks". which for a time claimed to be the world's fastest street legal electric vehicle.