Астон-Кантлоу ауылы, Уорвикшир, Англия

Кіріспе

Астон Кантлоу – Англияның Уорикшир округындағы ауыл, Ален өзенінің жағасында, Стратфорд-апон-Авоннан солтүстік-батысқа қарай 5 миль (8 км), ал Уилмкоттен солтүстік-батысқа қарай 2 миль (3 км) жерде орналасқан. Кіші Ален, Шелфилд және Ньюнхэм ауылдарына жақын. Бұл Уильям Шекспирдің анасы Мэри Арденнің туған жері. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 1674 адамды құрады, ал 2011 жылғы санауда 437 адам тіркелді.

Тарих

1066 жылғы нормандық жаулаудан бұрын Астон поместьесі граф Эльфгардың меншігінде болды, ол 1057 жылы қайтыс болған граф Леофриктің ұлы және леди Годиваның күйеуі еді. 1086 жылы «Соңғы сот кітабында» жазылғандай, Ричардтың қалысын салған Ричард Скробтың ұлы Осберн ФитцРичард иеленді: Фернкомб жүзінде Ричардтың ұлы Осберн корольден (Эстон) Астонды алды. 5 hide. 10 жыртуға лайықты жер. 9 фламанд және 16 шаруа, дін қызметкері және 12 жыртуы бар 10 шағын шаруа. 8 шиллингке егіз және 5 таяқша балық; шабындық, 40 акр; орман 1 лигасы ұзындығы мен ені. Бұл 100 шиллингке тең, қазір 6 фунт стерлинг. Граф Эльфгар оны иеленді. Осберн ФитцРичард 1137 жылы қайтыс болды, ал 1169 жылы поместье Танкервиллдің Вильгельміне өтті, ол мерзімі көрсетілмеген келісімшарт бойынша Алан өзені мен Эстон поместьесі арасындағы барлық жерді Винчкомб аббаттығына сыйлады. Бұл жерді өңдемеу және оның адамдарына қалған жерлеріндегідей ортақ құқықтарды беру шартымен болды. Ол әлі де 1177 жылы поместьеге иелік етіп отырды және кейіннен Ральф де Танкервилл оны алмастырған болуы мүмкін, ол елу жылдан кейін бұрынғы иесі ретінде еске алынады. 1204 жылы король Джон (1199–1216) оны Вильгельм I де Кантилупеге (1239 жылы қайтыс болды) берді, оның отбасы баронға қарсы тәжді күшті қолдады. 1239 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Вильгельм II де Кантилупе (1251 жылы қайтыс болды) оның мүліктеріне және Корольдік үйдің басқарушысы лауазымына ие болды. Вильгельм II немесе оның ұлы Вильгельм III де Кантилупе король Джонның сыйлығы бойынша белгісіз феодалдық құқық бойынша 40 фунт стерлингке бағаланған поместьеге иелік еткендігі айтылады. Вильгельм III-нің інісі Томас де Кантилупе (1282 жылы қайтыс болды), ол ешқашан поместьеге иелік етпеген, 1275 жылы Херефорд епископы болды және 1320 жылы Херефордтың қасиетті Томасы ретінде канонизацияланды. Вильгельм III де Кантилупе 1254 жылы қайтыс болды, оның мұрагері үш жасар ұлы Джордж де Кантилупе (1273 жылы қайтыс болды), кейіннен Бергавенни бароны болды. Джорджтың кәмелетке толмаған кезінде оның қамқорлығы, демек поместьеге қадағалау Рим патшайымына берілді. Ол 1273 жылы қайтыс болғаннан кейін, отбасының аға еркек желісі тоқтап қалды. 1586 жылы пуритандықтар дін қызметкерлерін тексеру кезінде сол кездегі викарий Томас Кларк туралы былай деді: «Пастор уағыздамайды, білімді емес, бірақ өмірінде адал және дінге құлшынып бақты. Оның Астон Кантлоуда 3-4 басқа да міндеттері бар, ол өзінің орынбасарлары арқылы қызмет етеді, оның жалдамалы қызметкерлері тұрақты емес және кейбіреулері ойын-сауыққа құмар». Астон Кантлоудың ең танымал өкілі жоғарыда аталған Томас де Кантелупе болды, ол Херефорд епископы лауазымына көтерілгенге дейін осы лауазымды атқарды. Ауылда 16 ғасырғы Гильдия залы және 15 ғасырғы ауылдық паб, «Корольдер басы» сияқты қара және ақ жартылай ағаштан жасалған бірнеше ғимараттар бар. Гильдия үйі Генрих VI тұсында осы жерде болған гильдияның залы болған деп есептеледі. Ол алғаш рет 1713 жылғы келісімшартта (1661 жылғы келісімшартты тапсыру бойынша) осылай аталды және 1770 жылға дейін жоғарғы бөлме поместье соттары үшін сақталды. Ғимарат сыртқы түрінің көп бөлігін сақтап қалды.

Prior to the Norman conquest in 1066, the manor of Aston was held by Earl Ælfgar, son of Earl Leofric who had died in 1057, and the husband of Lady Godiva. Osbern fitzRichard, son of Richard Scrob, builder of Richard's Castle, was the holder in 1086 as the Domesday Book records: In Ferncombe Hundred, Osbern son of Richard holds (Estone) Aston from the King. 5 hides. Land for 10 ploughs. 9 Flemings and 16 villagers with a priest and 10 small holders who have 12 ploughs. A mill at 8s and 5 sticks of eels; meadow, 40 acres; woodland 1 league in length and width. The value was 100s now £6. Earl Ælfgar held it. Osbern fitzRichard died in 1137 and by 1169 the manor had passed to William the Chamberlain of Tankervill, who, by an undated grant gave all the land, between the river Alne and his manor of Estone to Winchcombe Abbey. This was on condition that it should remain uncultivated and that his men should enjoy the same common rights there as they had on the rest of his land. He was still holding the manor in 1177 and may have been succeeded by Ralph de Tankervill, who is referred to fifty years later as having formerly possessed it. and in 1204 King John (1199–1216) granted it to William I de Cantilupe (died 1239), from whose family and strong supporters of the Crown against the Barons. On his death in 1239 his son William II de Cantilupe (died 1251) succeeded him both in his estates and as Steward of the Royal Household. Either William II or his son William III de Cantilupe is referred to as holding the manor, valued at £40, by unknown Feudal land tenure, of the gift of King John. William III's younger brother Thomas de Cantilupe (died 1282), who never held the manor, became Bishop of Hereford in 1275 and in 1320 was canonised as St Thomas of Hereford. William III de Cantilupe died in 1254, leaving a three year old son George de Cantilupe (died 1273), later Baron Bergavenny, as his heir. During George's minority his wardship, and therefore the custody of the manor, was granted to the Queen of the Romans. On his death in 1273, and having no children, the senior male line of the family died out, The survey of the clergy by the puritans in 1586 described the then vicar, Thomas Clarke, "parson no precher nor learned, yet honest of life & zealous in religion he hath 3 or 4 charges & cures beside that of Kynerton, he supplieth by his deputies, his hirelinges that serue by his non residency are all dumbe & idle & some of them gamsters : vah of all Ixxx a yeare". The most celebrated incumbent of Aston Cantlow was Thomas de Cantelupe, mentioned above, who held the living before his elevation to the See of Hereford. The village contains a number of black and white half timbered buildings including the 16th century Guild Hall and the 15th century village pub, The Kings Head. The Gildhouse is traditionally believed to have been the hall of the guild that was in existence here in the time of Henry VI. It is first so called in a lease of 1713 (on surrender of one dated 1661) and as late as 1770 the upper chamber was reserved for manor courts. The building preserves externally much of its original appearance.