Гарильяно шайқасы: Христиан әскерлерінің Саракендерге қарсы жеңісі
Battle of Garigliano
915 ж. Гарльяно шайқасы: христиан әскерлері мен сарациндер арасындағы шайқас. Римді қорғау үшін болған күрес, Гарльяно өзені маңындағы араб бекінісінің тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гарильяно шайқасы 915 жылы христиан әскерлері мен сарацендер арасында болды. Папа Иоанн X жеке басымен христиан күштерін шайқасқа түсірді. Мақсаты – шамамен 30 жыл бойы Орталық Италия мен Рим маңына қауіп келтірген Гарильяно өзеніндегі араб бекінісін қирату еді.
The Battle of Garigliano was fought in 915 between Christian forces and the Saracens. Pope John X personally led the Christian forces into battle. The aim was to destroy the Arab fortress on the Garigliano River, which had threatened central Italy and the outskirts of Rome for nearly 30 years.
Өмірбаян
9-ғасырдың екінші жартысында Лационың маңызды нысандарына жасалған бірнеше шабуылдан кейін, Аглабидтер Гарильяно өзенінің жанындағы ежелгі Минтурна қаласының іргесінде колония құрды. Олар мұнда жергілікті христиан князьдерімен (әсіресе Гаетаның гипатисімен) одақ жасап, олардың арасындағы келіспеушілікті пайдаланды. 909 жылы Аглабид әулеті құлатылып, Солтүстік Африка мен Оңтүстік Италиядағы жерлерін бақылауға алған Фатимидтер билікке келді. Алайда, папа Иоанн X осы князьдерді біріктіріп, Фатимидтерді олардың қауіпті бекінісінен ығыстыруға қол жеткізді. Христиан әскерлері папаны ломбард және грек тегінен шыққан Оңтүстік Италияның бірнеше князьдерімен біріктірді, олардың ішінде Салерноның Гуамар II, Гаетаның Иоанн I және оның ұлы Доцибилис, Неапольдің Григорий IV және оның ұлы Иоанн, сондай-ақ Беневенто мен Капуаның Ландульф I болды. Италия королі Беренгар I Сполето мен Маркеден Альберик I, Сполето және Камерино герцогы бастаған қолдау күштерін жіберді. Византия империясы Баридің стратегі Николай Пицингли басқарып, Калабрия мен Апулиядан күшті контингент жіберді. Иоанн X өзі Лацио, Тоскана және Римнің әскерлерін жетекшілік етті.
After a series of ravaging attacks against the main sites of the Lazio in the second half of the 9th century, the Aghlabids established a colony next to the ancient city of Minturnae, near the Garigliano River. Here they even formed alliances with the nearby Christian princes (notably the hypati of Gaeta), taking advantage of the division between them. In 909, the Aghlabid Dynasty had been overthrown and replaced by the Fatimids, who assumed control over their territories in North Africa and southern Italy. Pope John X, however, managed to reunite these princes in an alliance in order to oust the Fatimids from their dangerous strongpoint. The Christian armies united the pope with several south Italian princes of Lombard or Greek extraction, including Guaimar II of Salerno, John I of Gaeta and his son Docibilis, Gregory IV of Naples and his son John, and Landulf I of Benevento and Capua. The King of Italy, Berengar I, sent a support force from Spoleto and the Marche, led by Alberic I, duke of Spoleto and Camerino. The Byzantine Empire participated by sending a strong contingent from Calabria and Apulia under the strategos of Bari, Nicholas Picingli. John X himself led the milities from the Lazio, Tuscany, and Rome.
Шайқас
Алғашқы әрекет солтүстік Лациода болды, онда қарақшылардың шағын топтары күтпеген жерден шабуылға ұшырап, жойылды. Христиандар Виа Кассиядағы Кампо Бакканода және Тиволи мен Виковаро аймағында тағы екі маңызды жеңіске жетті. Осы жеңілістерден кейін Нарни және басқа бекіністерді басып алған мұсылмандар Гарильянодағы Фатимидтердің басты бекінісіне қайта шегінді: бұл бекінілген елді мекен (кайруан) еді, бірақ оның орны әлі күнге дейін нақты анықталған жоқ. Қоршау маусымнан тамызға дейін үш айға созылды. Бекінілген лагерден ығыстырылғаннан кейін Фатимидтер жақын төбелерге бой көшті. Олар Альберик пен Ландульф басқарған көптеген шабуылдарға қарсы тұрды. Бірақ азық-түлік жетіспей, жағдайдың нашарлап бара жатыр екенін сезгендерінен, тамыз айында жағалауға жетіп, Сицилия әмірлігіне қашып кетуге тырысты. Тарихқа сәйкес, олардың барлығы қолға түсіріліп, жазаланды.
The first action took place in northern Lazio, where small bands of ravagers were surprised and destroyed. The Christians scored two more significant victories at Campo Baccano, on the Via Cassia, and in the area of Tivoli and Vicovaro. After these defeats, the Muslims occupying Narni and other strongholds moved back to the main Fatimid stronghold on the Garigliano: this was a fortified settlement (kairuan) whose site, however, has not yet been identified with certainty. The siege lasted for three months, from June to August. After being pushed out of the fortified camp, the Fatimids retired to the nearby hills. Here they resisted many attacks led by Alberic and Landulf. However, deprived of food and noticing their situation was becoming desperate, in August they attempted a sally to reach the coast and escape to the Emirate of Sicily. According to the chronicles, all were captured and executed.
Салдары
Беренгар Рим папасының қолдауымен марапатталды және ақырында императорлық атаққа ие болды, ал Альбериктің жеңісті шайқастағы беделі оған Римнің болашақ тарихында ең басты рөл атқаруға мүмкіндік берді. Гаеталық Иоанн I өзінің герцогтігін Гарильяноға дейін кеңейте алды және Византиядан патриций атағын алды, осының нәтижесінде оның отбасы өзін "герцогтар" деп жариялады. Жеңіске жеткеннен кейін, шайқастағы ең маңызды күш болған Византиялықтар Оңтүстік Италияда үстемдік құрды.
Berengar was rewarded with Papal support and eventually the imperial title, while Alberic's prestige after the victorious battle granted him a preeminent role in the future history of Rome. John I of Gaeta was able to expand his duchy to the Garigliano and received the title of patricius from Byzantium, leading his family to proclaim themselves "dukes". Following the victory, the Byzantines, as the most important force during the battle, became the dominant power in southern Italy.