Кіріспе

Дамушы елдерде жоғары туылу және өлім-жітімнің төмендеуі

Халықаралық даму энциклопедиясына сәйкес, демографтар "демографиялық тұрақсыздық" терминін дамушы елдердегі жоғары туылу (туылу көрсеткіші) және төмендеу өлім-жітім (өлім көрсеткіші) комбинациясын сипаттау үшін қолданады, бұл халық санының өсу қарқынының (HӨҚ) жоғарылау кезеңіне әкеледі. Жоғары туылу мен төмендеу өлім-жітім дамушы ел дамыған елге айналу кезеңінен өтетін кезде пайда болады. Демографиялық өтудің "2-ші кезеңінде" денсаулық сақтау сапасы жақсарып, өлім көрсеткіші төмендейді, бірақ туылу көрсеткіші жоғары болып қалады, нәтижесінде халық санының жоғары өсу кезеңі пайда болады. Бұл кедейлікті күшейтеді, себебі адамдар экономикалық тұрақтылықты қамтамасыз ету үшін көп балаға мұқтаж болады. Әлеуметтанушы Джон Эвери бұл жағдайдың себебін былай түсіндіреді: "Жоғары туылу және төмен өлім көрсеткіші халық санының соншалықты жылдам өсуіне әкеледі, осы өсуді баяулатуға болатын даму мүмкін болмайды".

Нәтижелер

"Демографиялық тұзақтың" маңызды салдарының бірі – халықтың қарқынды өсуі. Бұл қазір Азия, Африка және Латын Америкасы елдерінде байқалады, онда 20-шы ғасырдың соңғы жартысында медициналық көмектің жетілуіне байланысты өлім-жітім көрсеткіші төмендеді. Алайда, кейінгі онжылдықтарда көптеген елдер халық өсіміне сай экономикалық дамуды жақсартуға қол жеткізе алмады, мектеп жасына келген балалардың білім алу қажеттіліктерін қанағаттандыру, кеңейіп келе жатқан еңбек күші үшін жаңа жұмыс орындарын жасау, сондай-ақ канализация, жолдар, көпірлер, сумен жабдықтау, электр энергиясы және тұрақты азық-түлікпен қамтамасыз ету сияқты негізгі инфрақұрылым мен қызметтерді ұсыну мүмкіндігі болмады. 2-ші сатыдан 3-ші сатыға сәтті көшкен дамып келе жатқан елдердің мысалдары – Оңтүстік Корея және Тайвань, олар отбасы мүшелерінің санын азайтуға қол жеткізіп, тұрмыс деңгейін жақсартты. Бұл туу көрсеткішінің одан әрі төмендеуіне әкелді. Жақында Мальтус тұзағынан (демографиялық тұзаққа ұқсас идея) шығу кезінде ірі әлеуметтік-саяси дүрбелеңдердің пайда болуы ерекше жағдай емес, тұрақты құбылыс екені ұсынылды.

Басқа көзқарастар

"Тұрақ" дегеннің бар екендігі күмәнді. Кейбір демографтар оны уақытша проблема деп санайды, оны жақсы білім беру және отбасылық жоспарлау арқылы шешуге болады. Ал басқалары "тұрақ" - балаларды оқытудың және кедейліктен қорғау жүйесін құрудың жеткіліксіздігінің ұзақ мерзімді салдары деп есептейді, нәтижесінде көптеген отбасылар балаларды болашақтағы "кіріс көзі" ретінде қарастырады.