Жапон әншісі Миюки Накадзима: өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Миюки Накаджима (中島みゆき) (1952 жылдың 23 ақпанында Саппоро қаласында, Хоккайдо префектурасында, Жапонияда туған) – жапондық әнші-күйші және радиоведуші. 2020 жылдың қаңтарына дейін 44 студиялық альбом, 48 сингл, 6 концерттік альбом және көптеген жинақтар шығарды. Оның таратқан дискілерінің саны 21 миллионнан астам көшірмеге жетеді. 1970-ші жылдардың ортасында Накаджима Canyon Records компаниясымен келісімшарт жасасып, "Azami Jō no Lullaby" (アザミ嬢のララバイ) атты тұңғыш синглымен жазу карьерасын бастады. 1977 жылы шыққан "The Parting Song (Wakareuta)" хиті арқасында танымал болған ол, одан бері әнші-күйші ретінде, әсіресе 1980-ші жылдардың басында сәтті мансапқа қол жеткізді. Оның төрт синглы соңғы екі онжылдықта миллионнан астам дана сатылды, соның ішінде Жапон телеарнасындағы "Project X" деректік сериалының тақырыптық әні болған "Earthly Stars (Unsung Heroes)" ("Жер бетіндегі жұлдыздар (Атағы жоқ батырлар)").

Накаджима 1989 жылдан 1998 жылға дейін жыл соңында эксперименталды театр ("Yakai") сахнасында өнер көрсетті. Ерекше қойылымдарында ол өзі жазған сценарийлер мен әндері қолданылды және соңғы жылдары да эпизодтық түрде жалғасты. Жеке әнші ретіндегі жұмысынан бөлек, Накаджима көптеген басқа әншілер үшін 90-нан астам ән жазып, бірнеше хиттер жасады. Оның әндерінен азиялық (әсіресе Тайвань мен Гонконг) әншілер көптеген кавер-версияларды орындады. Ол Жапонияның Ұлттық тіл кеңесіне қатысқан жалғыз музыкант.

Ерте өмір

Миюки Накаджима (中島美雪) 1952 жылы ақпанда Хоккайдоның астанасы Саппоро қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Шиничиро (眞一郎) акушерлік және гинекологиялық клиника басқарды, ал атасы Буичи (武市) Хоккайдо саясаткері болған. Ол бес жасында отбасымен Иванаи қаласына көшіп, алты жыл тұрды. Жасөспірім шағының көп бөлігін Обихиро қаласында өткізді, онда ол әнші-күйші Мива Йошида және теледиктор Шиничиро Азумимен бірге Обихиро Хакуио орта мектебінің ең белгілі түлектерінің бірі болды. 1974 жылы Саппоро қаласындағы Фудзи әйелдер университетін бітірді. Накаджима алғашқы рет өнер көрсететіні орта мектептің үшінші курсында болды, ол мәдени фестивальде "Цугуми но Ута" атты өзі жазған әнін орындады. 1972 жылы Токиодағы Хибия ашық аспан концерт залында өткен халықтық музыка байқауында қатысып, "Аташи Токидоки Омуно" әні үшін авторлық сыйлықты жеңіп алды. Бұл ән байқау альбомына еніп, оның алғашқы жазылған туындысы болды. Университетті бітіргеннен кейін Накаджима шамамен бір жыл кәсіби музыканттық қызметін жалғастырды.

Карьерасының алғашқы жылдары (1975-1980 жж.)

1975 жылғы мамыр айында оның “Kizutsuita Tsubasa (Wings of Love – I Knew Nothing)” композициясы Yamaha Music Foundation ұйымдастырған 9-шы танымал ән байқауында жүлде алды. Yamaha және Canyon Records компанияларымен келісімшарт жасағаннан кейін, ол 1975 жылдың қыркүйегінде “Azami Jō no Lullaby” синглын шығарды. Қазан айында Накаджима тағы бір әнімен – “Jidai” әнімен “Popular Song Contest” байқауына қатысып, жүлде жеңіп алды. Сондай-ақ, ән желтоқсан айында өткен Yamaha ұйымдастырған 6-шы Дүниежүзілік танымал ән фестивалінің Гран-приін жеңіп алды. 1976 жылғы мамыр айында ол өзінің алғашқы студиялық альбомын – “Watashi no Koe ga Kikoemasuka” шығарды. 1976 жылы Накаджима өзінің бірінші хит-синглын – “Abayo” жазды, оны Наоко Кен орындады және 700 000-нан астам данасы сатылды. 40 жылдан астам өнер жолында ол басқа әншілер үшін 100-ден астам ән жазды, соның ішінде “Shiawase Shibai” (Джунко Сакурада орындаған), “Kamome wa Kamome” (Кеннің қайта оралу синглі, 1978 жылы шыққан) және “If I Could Take to the Sky (Kono Sora wo Tobetara)” (Токико Като орындаған, 1978 жылы шыққан). Накаджима кейде басқа суретшілер үшін жазылған әндерден құралған ретроспективті альбомдар шығарды. 1979 жылы шыққан “Okaerinasai” альбомы 500 000 данадан астам сатылып, оның ең көп сатылған альбомдарының біріне айналды. Миюки Накаджиманың бесінші синглы – “Wakareuta (The Parting Song)” 1977 жылдың қыркүйегінде жарық көрді және ол әнші ретінде коммерциялық сәттілікке жетті. Ән 1977 жылдың желтоқсан айында бір апта Oricon тізімінде бірінші орынға ие болды, Pink Lady-дің “Wanted (Shimei Tehai)” әнін хит-парадтың төбесінен ығыстырды. “Қоштасу әні” 700 000-нан астам данаға сатылды. Оның “Aishiteiru to Ittekure” атты төртінші студиялық альбомы оның орындаушы ретіндегі танымалдылығын нығайтты. “The Parting Song” әнін қамтыған альбомға “Sejou (World's Context)” деп аталатын наразылық әні де енді, ол 1981 жылы “Кимпачи Сенсей” теледрамасында қолданылғаннан кейін танымал болды. Жазушы ретіндегі мансабынан басқа, Накаджима радио бағдарламаларында жеке тұлға ретінде қатысты. Ол 1979 жылдың сәуірінен 1987 жылдың наурызына дейін Nippon Broadcasting System телеарнасындағы ең ұзақ уақыт бойы көрсетілген “All Night Nippon” бағдарламасын жүргізді.

In May 1975, her composition "Kizutsuita Tsubasa (Wings of Love – I Knew Nothing)" won a prize at the 9th Popular Song Contest organized by the Yamaha Music Foundation. After signing a contract with Yamaha and Canyon Records, she debuted with a single "Azami Jō no Lullaby," which was released in September 1975. In October, Nakajima entered the Popular Song Contest with another song, "Jidai", which won the prize. The song also won the grand prix of the 6th World Popular Song Festival, another award organized by Yamaha, which was held in December. In May 1976, she released her first studio album, Watashi no Koe ga Kikoemasuka. In 1976, Nakajima composed her first number one hit single, "Abayo," which was recorded by Naoko Ken, and sold more than 700,000 copies. Throughout her over 40 year career, she has written over 100 songs for other artists, including "Shiawase Shibai" (recorded by Junko Sakurada), "Kamome wa Kamome" (a comeback single for Ken, released in 1978), and "If I Could Take to the Sky (Kono Sora wo Tobetara)" (performed by Tokiko Kato, released in 1978). Nakajima occasionally released retrospective albums, composed of songs written for other artists. The first one, Okaerinasai, released in 1979, has sold more than 500,000 units, and it became one of her best selling albums. Miyuki Nakajima's fifth single "Wakareuta (The Parting Song)", released in September 1977, became her commercial breakthrough as a singer. The song reached number one on the Oricon for one week in December 1977, knocking "Wanted (Shimei Tehai)" by Pink Lady from the top of the hit parade. "The Parting Song" has sold more than 700,000 copies. Her fourth studio album, entitled Aishiteiru to Ittekure, reinforced her enduring popularity as a performer. The album, which featured "The Parting Song," also included a protest song entitled "Sejou (World's Context)," which became popular after it was used in the TV drama Kimpachi Sensei in 1981. In addition to her career as a recording artist, Nakajima has appeared as a personality on radio programs. She hosted All Night Nippon, one of the longest running programs aired by the Nippon Broadcasting System, from April 1979 through March 1987.

1980 жылдар: Коммерциялық шың

Накаджима 1980 жылдардың бірінші жартысында коммерциялық жетістіктерін шарықтауға жеткізді. Осы кезеңде жарық көрген оның жеті студиялық альбомы (Ikitieemo Iidesuka-дан Miss M-ге дейін) Oricon чартында бірінен соң бірі бірінші орынға көтерілді. "Akujo" 1981 жылдың күзінде сингл ретінде шығарылып, 1977 жылғы "Wakareuta" әнінен кейін Oricon синглдер чартындағы алғашқы бір нөміріне ие болды. Оның сегізінші студиялық альбомы Kansuigyo "Akujo" әнінің тағы бір нұсқасын қамтыды және оның ең коммерциялық сәтті альбомы болды. Албом Oricon чартында алты апта бойы көшбасшы болып тұрды және 1982 жылғы Жапонияның жыл соңындағы альбомдар тізімінде бірінші орынға жетті. Сол жылы ол "Yuwaku" және "Unrequited Love" атты үштікке кіретін екі сингл шығарды. Композитор және лирик ретінде Накаджима басқа әртістер үшін ән жазуын жалғастырды. Pink Lady тобының бұрынғы мүшесі Кейко Масуданың алғашқы жеке синглы "Suzume (Sparrow)" орындаушыны қайтадан топ-10 қатарына енгізді. 1983 жылы Накаджима жасөспірім поп-иконасы Йошие Кашивабара орындаған "Haru na no ni" әнін жазғаны үшін 25-ші Жапон жазбалар сыйлығын жеңіп алды. 1985 жылы сингл ретінде жарық көрген "Cold Farewell (Tsumetai Wakare)" Жапониядан тыс елдерде шығарылған оның алғашқы әні болды. Топ-10 қатарына енген ән Stevie Wonder орындаған ұзақ гармоника солосын қамтиды. Ол сондай-ақ Накаджиманың келесі жылы шыққан "Atai no Natsuyasumi" синглінде синтезаторда ойнады. 1987 жылы Накаджима өзімен ұзақ жылдар бойы ынтымақтастықта болған бассист және продюсер Цугутоси Готоның шығармасына сөз жазды. Накаджима 1988 жылы "Fu ji tsu" поп-әніне сөз жазды. Ол Onyanko Club тобының бұрынғы мүшесі ретінде де танымал болған жасөспірім жұлдызы Шидзука Кудоның төртінші синглы ретінде шығарылды. 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында Накаджима мен Гото Кудо үшін 17 ән жазды, олардың кейбіреулері чарттарда көшбасшы болды, соның ішінде 1993 жылы жарық көрген және RIAJ тарапынан миллионнан астам данасы сатылғаны үшін төрт платиналық сертификат алған "Dōkoku" (I Cried All Night). Готомен ән жазу серіктестігі 1993 жылы аяқталды, бірақ Накаджима кейінгі жылдары Кудо үшін бірнеше ән жазуын жалғастырды.

Nakajima experienced her commercial heyday in the first half of the 1980s. Seven of her studio albums that were released during this time (from Ikiteitemo Iidesuka to Miss M.) reached number one on the Oricon Charts successively. "Akujo" was released as a single in autumn 1981 and became her first number one on the Oricon singles chart since "Wakareuta" in 1977. Kansuigyo, her eighth studio album, featured another interpretation of "Akujo," and was her most commercially successful LP. The album peaked at number one on the Oricon for six weeks, and reached the top of the Japanese year end albums chart of 1982. In the same year, she produced a couple of top three charting singles, "Yuwaku" and "Unrequited Love." As a composer and lyricist, Nakajima continued to write for other artists. "Suzume (Sparrow)," the first solo single for ex Pink Lady member Keiko Masuda, led the performer to the top 10 spot once again. In 1983, Nakajima won the 25th Japan Record Award for her songwriting on "Haru na no ni," a song sung by then teenage pop icon Yoshie Kashiwabara. "Cold Farewell (Tsumetai Wakare)," released as a single in 1985, was the first song she produced in countries outside Japan. The top 10 charting song features a lengthy harmonica solo performed by Stevie Wonder. He also played the synthesizer on Nakajima's subsequent single "Atai no Natsuyasumi," released the following year. In 1987, Nakajima contributed lyrics for a composition by Tsugutoshi Goto, a bassist and a record producer who had been a longtime collaborator with her. Nakajima wrote lyrics for pop song "Fu ji tsu" in 1988. It was released as a fourth single by teen idol Shizuka Kudo, who was also well known as an ex member of Onyanko Club. During the late 1980s and early 1990s, Nakajima and Goto wrote 17 songs for Kudo, and some of them topped the chart, including "Dōkoku" (I Cried All Night) released in 1993 and certified quadruple platinum by the RIAJ for shipments of in excess of a million copies. Her songwriting partnership with Goto ended in 1993, but Nakajima has continued to write several songs for Kudo in later years.

Ичизо Сео мен Якаймен бірге жоба

Накадзима 1988 жылы жарық көрген Goodbye Girl альбомында ұзақ жылдар бойы бірге жұмыс істеген продюсер Ичизо Сеомен алғаш рет жұмыстасты. Альбомның жаздырылуынан қатты риза болған Накадзима Сеоны өзіне ең лайықты музыкалық серіктес деп есептеді және 1980-жылдардың соңынан бері онымен бірлесіп жұмыс істейді. Жаңа серіктес тауып алғаннан кейін, Накадзима Токионың Шибуя ауданындағы Бункамура театрының Кокун залында эксперименталды музыкалық "Якай" қойылымын қойды. "Якай" ол өзі жазған күрделі сюжеттік желілерден тұрады, бастапқыда бұл негізінен оның бұрынғы әндерінен құралған жұкбокс музыкасы болды. Оның ерекше тыраныстары біртіндеп сахналық қойылымға айналып, ол 10 жыл бойы әр желтоқсанда көрсетілді. 1995 жылы "2/2" деп аталған 7-ші қойылымнан бастап, "Якай" жаңа әндерден тұра бастады, олар осы қойылымға арнап жазылған. Осы қойылымдардың көпшілігі DVD форматында жарық көрді.

1990 жылдар

1990 жылдардан бастап Накаджима бірнеше телебағдарламалар мен жарнамаларда көріне бастады, бірақ поп-музыкалық телешоуларда түсу ұсыныстарын үнемі қабылдамай келді. 1992 жылы Накаджима «Shin'ai Naru Mono e» теледрамасында (оның 1979 жылғы студиялық альбомымен аттас) түсті, онда бірінші және соңғы эпизодтарда дәрігер рөлін сомдады. 1993 жылдан 2000 жылға дейін Накаджима Жапонияның Пошта және Телекоммуникация министрлігінің тележарнамаларында тұрақты түрде пайда болды. Жарнамалардың көпшілігі (оның ішінде 1993 жылы жазылған оның ерте әні «Time Goes Around»-тың жаңа нұсқасы) Жапониядағы Бон фестивалі мен мерекелік маусымдарда көрсетілді. Накаджиманың «Shin'ai Naru Mono e» драмасы үшін жазған «Asai Nemuri (Shallow Sleep)» тақырыптық әні сингл ретінде шығарылып, сәттілікке жетті, миллионнан астам данасы сатылып, хит-парадта екінші орынға көтерілді. Бұл ән 1992 жылғы қазан айында жарық көрген «East Asia» студиялық альбомына енді. Альбомда сондай-ақ көптеген әртістер, әсіресе Казутоси Сакурай мен Такеши Кобаяшидің қайырымдылық супертобы Bank Band-тың орындауымен танымал болған «Ito (Tapestry)» әні де бар. Онжылдықтың ортасында ол NTV телеарнасында көрсетілген Юми Адачи бас рөлде ойнаған «Ienakiko» теледрама сериясы үшін бірнеше тақырыптық ән жазды. «Sora to Kimi no Aida ni (Between the Sky and You)» атты ән 1994 жылғы мамыр айында сингл ретінде шығарылып, Жапондық синглдер тізімінде бірінші орынға ие болды. Бұл ән 1,4 миллионнан астам данасы сатылып, оның коммерциялық тұрғыдан ең табысты жазбасына айналды. Екінші ән, оның «Wanderers Song» шығармасы келесі жылы көрсетілген драмалық сериалдың жалғасында пайда болды. Ол да ұқсас сәттілікке қол жеткізіп, хит-парадта бірінші орынға көтеріліп, 1 миллионнан астам дана сатылды. 1996 жылғы наурыз айында ол «Daiginjo» атты үздік хиттер жинағын шығарды, ол Oricon альбомдар тізімінде бірінші орынға ие болды, бұл оны сол кезде жапондық музыка тізімінде бірінші орынға ие болған ең үлкен әйел әртісі етті (бұл рекордты кейінірек Юми Мацутоя мен Мария Такеучи басып өтті). Дегенмен, оның 1990 жылдары шыққан студиялық альбомдарының ешқайсысы коммерциялық тұрғыдан сәтті болмады, ал кейбіреулері тізімдегі алғашқы 10-дыққа да іліге алмады. 1999 жылы шыққан «Sun: Wings» және «Moon: Wings» альбомдары оның ең аз сатылған альбомдары болды. Екі альбомның да сатылған данасы 50 мыңнан кем.

Since the 1990s, Nakajima gradually began to appear on several television programs and commercials, although she continuously rejected offers to appear on the pop music television shows. In 1992, Nakajima appeared on the television drama Shin'ai Naru Mono e (titled after her 1979 studio album), performing a role as a doctor on the first and last episodes. From 1993 through 2000, Nakajima appeared regularly on TV commercials for the Japan's Ministry of Posts and Telecommunications. The commercials (most of them featuring a new rendition of her early song, "Time Goes Around," recorded in 1993) were aired during the Bon Festival and holiday seasons in Japan. "Asai Nemuri (Shallow Sleep)," a theme song Nakajima wrote for the drama Shin'ai Naru Mono e, was released as a single and found success, selling more than a million copies and peaking on the charts at number two. It was included on her studio album East Asia released in October 1992. The album also featured "Ito (Tapestry)," one of her songs that has been covered by many artists, especially famous for the interpretation by Kazutoshi Sakurai and Takeshi Kobayashi's charity supergroup Bank Band. In the middle of the decade, she wrote a couple of theme songs for Ienakiko, the TV drama series starring Yumi Adachi, which was aired on the NTV. The song, titled "Sora to Kimi no Aida ni (Between the Sky and You)," was released as a single in May 1994, and debuted at number one on the Japanese Singles Chart. The song became her most commercially successful record to date, selling in excess of 1.4 million copies. The other song, her composition "Wanderers Song," was featured on the sequel of the drama series aired the following year. It also gained similar success, reaching number one on the charts and selling over 1 million units. In March 1996 she released a greatest hits compilation, Daiginjo, which reached number one on the Oricon album chart, making her the oldest female artist to produce a number one album on the Japanese music chart at that time (the record was overtaken by Yumi Matsutoya and Mariya Takeuchi in later years). However, each of her studio albums released in the 1990s were commercially lackluster, and some of them failed to reach the top 10 on the charts. Sun: Wings and Moon: Wings released in 1999, were her lowest selling albums. Both albums have sold less than 50,000 copies.

2000 жылдар

Дебюттен кейін ширек ғасыр өткен соң Миюки Накаджима Pony Canyon лейблін тастап, жаңа құрылған Yamaha Music Communications компаниясына көшті. Ол жерде ол екі жақты A-side синглын – "Жер бетіндегі жұлдыздар (Атағы жоқ батырлар)"/"Headlight Taillight" шығарды, ол кейіннен оның ең танымал әндерінің біріне айналды. Ол әндерді 2000 жылдың наурызында NHK телеарнасында тұңғыш рет көрсетілген "Project X" теледокументалдық бағдарламасының тақырыптық әндері ретінде жазды. Сингл 2000 жылдың шілдесінде Oricon тізімінде 15-орында дебют жасады және екі жылдан астам уақыт бойы тізімде болды. "Project X" тақырыптық әндерінің күтпеген коммерциялық сәттілігіне алғыс айту үшін Накаджима 2002 жылғы Жаңа жыл қарсаңында NHK телеарнасы эфир берген 53-ші жылдық "Kōhaku Uta Gassen" музыкалық бағдарламасында өнер көрсетуге бел буды, бұл 1970-ші жылдардың соңынан бергі оның теледидардағы алғашқы тікелей өнер көрсетуі болды. 2006 жылы Накаджима "Tokio" тобы үшін "Sorafune (Ship in the Air)" әнін жазды. Бұл ән топтың жетекшісі Томоя Нагасенің қатысуымен түсірілген "My Boss, My Hero" теледрамасының соңғы титрлердегі әні ретінде пайдаланылды. Ол топтың дебюттік синглынан кейінгі екінші ең табысты туындысы болды және шамамен 480 000 дана сатылып, Oricon тізімінде бір жылдан астам уақыт бойы тұрды. "Ship in the Air" – Накаджиманың 30 жыл ішінде басқа әншілер үшін ән сөздері мен әуеніне бірдей үлес қосқан алғашқы хит-парадқа енген әні болды, ал бұрын 1976 жылы Наоко Кен "Abayo" әнін орындаған. Оның "Ship in the Air" әнінің өзіндік нұсқасын қамтыған "Lullaby Singer" студиялық альбомы жарық көргеннен бір ай өткен соң, Накаджиманың "Tokio" тобына қосқан үлесі 48-ші Жапония жазбалар сыйлығының "Ең жақсы ән сөздері" номинациясында жеңіске жетті. "I Love You, Do You Hear Me?" атты студиялық альбом 2007 жылдың 3 қазанында жарық көрді. Албом алғашқы аптада 39 000 данадан астам сатылып, Oricon тізімінде төртінші орынға ие болды және Накаджиманың жапондық альбомдар тізіміндегі 34-ші топ-10 хитіне айналды.

2010 жылдар

2012 жылы Накаджима жапондық "Токио Зенриоку Шоуджо" телесериалының "Онширазу" (恩知らず) атты қорытынды әнін жазды және орындады. Ол сондай-ақ бірінші эпизодта камео рөлінде пайда болды. 2014 жылы Накаджима жапондық "Момоиро Кловер Z" айдол тобы үшін "Наите мо Иин Да йо" әнін жазды және шығарды. Ән 2014 жылдың 8 мамырында жарық көрді. Бұл ән "Акуму-чан: Кино" фильмінің тақырыптық әні ретінде пайдаланылды. Накаджима 2014 жылғы NHK таңғы драмасы "Massan" бағдарламасының ашылу әнін, "Mugi no Uta" (Wheat Song) атты әнді орындады. Ол осы әнді сол жылы 64-ші "Кохаку Ута Гассенде" орындады.

Құрметтер

2009 жылдың қараша айында Накаджима Жапония үкіметінен күлгін лентасы бар Ерен еңбегі үшін медальмен марапатталды.

Кохаку Ута Гассеннің кейіпкерлері

Жыл#Ән нөмірі. VSRemarks2002 (Хейсей 14) / 53-ші1Чидзоу Но Хоши/Хеддораито Терураито (地上の星) 23/27Шинжи Танимура2014 (Хейсей 26) / 65-ші2Мюги Но Ута (麦の唄) 22/23Акихиро Мива12 жылдан кейін оралған, екінші финал