Кіріспе
Бартон Бендиш – Англия графтығы Норфолк графтығындағы азаматтық приход және шағын ежелгі ауыл. Ол Король Линннен оңтүстікке қарай 10 миль (16 км) және Лондоннан солтүстік-шығысқа қарай 90 миль (145 км) қашықтықта орналасқан. Ауылда екі ортағасырлық шіркеу бар, бұрын үш шіркеу болған. Приходқа Истмурдың ескі шағын ауылы кіреді. Бұл ауыл неолит дәуірінен бері қоныстанған және саксон кезеңінде кеңейтілген. 2010 жылғы халық санауы бойынша ауылда 210 адам тұрады, сондай-ақ сегіз ескерткіш ғимарат бар, оның ішіндегі екі ортағасырлық шіркеулер І санатқа жатады.
Barton Bendish is a civil parish and small ancient village in the English county of Norfolk located 10 mile (16 km) south of King's Lynn and 90 mile (145 km) North East of London. It has two medieval parish churches, and once had three. The parish includes the old hamlet of Eastmoor, and covers The village has been settled since Neolithic times and was expanded during the Saxon period. Today the village has a population of 210 as recorded at the 2010 census and contains eight listed buildings, with the two medieval parishes churches being Grade I.
Қауым
Азаматтық приходтың ауданы шағын, ал 2011 жылғы халық санағы бойынша 96 шаңырақта 210 адам тұрды. Оның аумағы көлбеу жазықтардан тұрады және екі кішкентай аңғармен шектеледі, олардың арналары приходтың оңтүстік бөлігінің шекарасын құрайды. Батыстағысы Лод Дайк, ал шығыстағысы Стрингсайд ағыны деп аталады. Олар приходтың ең оңтүстік нүктесінде бірігіп, Висси өзеніне құяды. Жер асты геологиясы бор тас, бірақ екі шекаралық аңғарда Англиялық мұз басу кезеңінен қалған қиыршық тас топырақ бар. Бұл жер пайдалануға әсер етті. Приходтың солтүстік бөлігінде RAF Мархам әуежайының бір бөлігін қамтитын ең солтүстік бөлігінен басқа, орман жоқ, тек егістік шаруашылығы дамыған. Дегенмен, оңтүстіктегі қиыршық тас топырақ аймақтарында орман бар. Аталған ормандар – Стрингсайд аңғарындағы Бирч Вуд және Слюйс Вуд, ал Лод Дайк аңғарындағы Каналдар. Соңғысы Бартон Бендиш Фенге жақын орналасқан, бұл бұрынғы батпақты ортақ жер, ол кептірілген, бірақ тек солтүстік бөлігінде ғана егістікке пайдаланылады, олар бір-бірінен шамалы ғана алшақ жатыр. Көбірек қызықтырған нәрсе – 1787 жылға дейін приходта үш шіркеу болған. Сол жылы Әулиелер шіркеуі бұзылып, материалдары жергілікті жолдарды және Сент-Мария шіркеуін жөндеуге қолданылды.
Бартон Барлық қасиеттілерді жарылқаңыз
Бір қызығы, дәл сипатталған қазіргі негізгі құрылыс аймағы бұрын 18 ғасырдың соңына дейін өз шіркеулері мен басқару органдарына ие екі біріккен елді мекеннен тұрған. 1789 жылы шіркеу бұзылғаннан кейін, Барлық Әулиелер шіркеуінің зираты 19 ғасырдың басына дейін жерлеу үшін пайдаланыла берді. Шіркеу орны Финчем жолынан Сент-Эндрю шіркеуіне жеткенге дейін Шіркеу жолының оң жағында орналасқан және қазір Барлық Әулиелер үйі деп аталатын үймен белгіленген (іс жүзінде шіркеу батыстағы ескі мектептің жанында болған). Қазіргі ауылдың жоспары екі елді мекеннің бұрын қалай ерекшеленгенін көрсетпейді.
Бартон Бендиш Сент-Мэри
Ауылдың тағы бір маңызды бөлігі – Батон Бендиш Сент-Мэри, ол батысқа қарай орналасқан және басты ауылдан жаяу жолмен тікелей қол жеткізуге болады. Оның өзіндік классикалық ауылдық құрылымы бар, солтүстіктен оңтүстікке қарай созылған, солтүстік жағында Сент-Мэри шіркеуі және оның пасторханасы (1866 жылы кең бау-бақшалармен қайта салынған, қазір Скор Хаус деп аталады) орналасқан. Бұрынғының солтүстік-шығысында орналасқан, қоршалған ор, ескерткіш ретінде тіркелген және ортағасырлық Шығыс зал поместьесінің орны. Оның тасталып қалған ортағасырлық елді мекеніне жататын жер жұмыстары Абби фермасында орналасқан, бұл да ескерткіш ретінде тіркелген. Бұл бұрынғы құрылыс аймағының жалғыз қалдығы – Абби фермасына (Батыс Дерехам аббаттығының осы ауылда мүдделері болған) және ауылдың үшінші елді мекен орталығы болып табылатын Чапел Лэйн деп аталатын соққақ көше. Бұл елді мекен бұрын Крипплз Энд деп аталған.
Ерте заман
Парақшаны аралап жүріп археологиялық іздеу жұмыстары мұқият жүргізілді, нәтижесінде аймақтың неолит дәуірінен бері тығыз қоныстанғандығы анықталды. 20-ғасырдың басында, бұл аумақта бронза дәуіріне жататын сегіз бронза заттан тұратын сақтау табылды деген мәлімдеме бар, қазір бұл заттар Эшмолеан мұражайында сақталуда, бірақ оның шығу тегі нақты емес. Осы кезеңге жататын жерлеу орындары табылған, сондай-ақ әуе суреттерінде шабылып, тегістелген дөңгелек обалар ретінде түсіндірілген үш сақина тәрізді ор анықталды. Римдік әскерлердің тоқтау орнының контуры әуе суретінде анықталды, ол The Channels орманының солтүстігінде және бұрын айтылған дөңгелек обалардың біріне жақын жерде орналасқан.
Саксондықтар
Ауылдағы далалық жұмыстар мен археологиялық қазбалар ауылдың бүкіл англосаксон кезеңінде шашыраңқы орналасқанын көрсетті. Ерте саксон қоныстары Хилл Фермасында және Сент-Мэри Глейб Фермасының солтүстік-шығысында анықталды. Орта саксон қонысы Сент-Мария шіркеуінің төңірегінде шоғырланған, ал кеш саксон кезеңінде қазіргі басты ауылдың батыс жағы қоныс орталығы болды, ал қоныс шығысқа қарай тарады. Атынан сакстардың қоныстануы батыстан басталғанын көруге болады. Ауыл 1086 жылғы "Домсдей кітабында" Бертуна деген атпен, Клакклоз жүзінде деп тілге алынған. Бес манас болған. Ауылдың негізгі иесі Гермер де Феррерден алған Уильям, ал басқа иелер Рейнальд Фицлво және Ральф Байнард болды. Екі шіркеу туралы мәлімделген, бірақ қайсысы жоқ болғаны және неге екені белгісіз. Көпшілік пікір бойынша, олардың барлығы саксон дәуірінің соңында салынған. Ист-Холл (Авеню Фермасының солтүстік-шығысындағы ор), Херн-Холл (Истмур шағылысының солтүстік шетінде, жолдың шығысында) және Капел-Холл (негізгі ауылдағы The Paddocks, 1988 жылы қазылған) манастарының орналасқан жерлері белгілі. Кейінгі орта ғасырларда Лоуэлл әулеті басқа манастарды сатып алып, еншідегі жерді біріктіруді бастады.
XVI және XVII ғасырлар
Негізгі иелік 1579 жылы Лоуэллдерден Гауди отбасына өтті, олар оны 1677 жылға дейін сақтады, содан кейін ол Берни отбасына көшті, олар шамамен 250 жыл бойы иеленді. Екі жұмыс істейтін шіркеуге тиесілі шаруашылық табысының оннан бір бөлігі жаңа жерлермен алмастырылды, осылайша Сент-Эндрю Глейб фермасы мен Сент-Мэри Глейб фермасы аттары пайда болды. Бартон Бендиш Феннің ежелгі ортақ жері жойылды, ал приходтың кедейлеріне өтемақы ретінде қырық акр жерден түскен кіріс берілді. Кедейлерге бөлінген жер 2017 жылға дейін, іс-қимылдың болмауына байланысты, Қайырымдылық комиссиясының ресми тізімінен алынғанға дейін, мұқтаж тұрғындарға отын субсидиясы ретінде пайдалану үшін жерден түскен жалдама ақысын алған қайырымдылық ұйымы ретінде сақталды. 1783 жылы Ричард Джонс осы мақсатқа арналған қаржы қалдырғаннан кейін ауыл мектебі құрылды. Бірақ бір нәрсе дұрыс болмады және капитал жоғалды, алайда мектеп ерікті жазылу арқасында сақталды және 1811 жылға қарай Ұлттық мектеп жүйесінің бір бөлігіне айналды. Ауылдағы "Спрейд Игл" пабы алғаш рет 1794 жылы еске алынды. Діни қызметкер ретінде ол Хорнингтофт және Бартон Бендиш Сент-Мэри шіркеулерінің қызметтерін атқарды және 1789 жылы соңғы шіркеуді қалпына келтіруді ұйымдастырды. Кейіннен ол Финчемнің пасторы болды, онда оның есімі жақсы танымал.
19 ғасыр
1811 жылы приходта 459 адам тұрды. 1865 жылы Сент-Мария шіркеуі қайта жаңартылды, ал 1871 жылы 1789 жылы салынған барокко стиліндегі қоңырау мұнарасының орнына қоңырау шатыры қосылды. Бұрынғы сабаннан төселген шатыры тақтатастан ауыстырылды. 1874 жылы толыққанды мектеп салынды. 1899 жылы Истмурде тағы бір Веслиан методистік шіркеуі ашылды. Бұл орын Channel деп аталатын орманның солтүстік-шығысында орналасқан. Қазірге дейін сақталған жалғыз нысан – Истмур-Лейннің батысындағы (ауылдан оңға бұрылғандағы бірінші жол) шаруа жолындағы көпбұрышты кірпішпен қапталған бетондық бекініс. 1947 жылы Spread Eagle пабын Лондонның Truman's Brewery сыра қайнату компаниясы сатып алып, өзіне бағынышты етіп алды. 1988 жылы ол Brent Walker паб компаниясына сатылды. Приходтағы Чапел-Лейн мен Истмурдегі екі методист шіркеуі жабылып, жеке тұрғын үйлерге айналды. Ғасыр басында Spread Eagle пабы жекеменшікке сатылып, Берни Армс деп аталды және тұруға жағдай жасалған, жоғары деңгейдегі гастропабқа айналды. Осылайша, ол 2006 жылы Eastern Daily Press Norfolk Best Pub & Restaurant Food Awards сыйлығының үш финалисінің бірі болды. Кейін ол The Berney деп қайта аталды. Сол жылы приходтағы халық саны 210 адамды құрады, бұл екі ғасыр бұрынғыдан кем дегенде екі есе аз. 2020 жылы паб жабылды. Бұл ауылдағы соңғы сауда орыны еді. Парламенттік сайлау округі – Оңтүстік-Батыс Норфолк.
Көлік
Ең жақын теміржол станциясы 1930 жылдан бері Даунхэм-Маркетте орналасқан, ол Кембридж мен Кингс-Линн арасындағы Фен желісіне қатынайды. Бұрынғыда ең жақын станция Сток-Ферриде болған, бірақ ол сол жылы жабылды. Автобус қызметі жоқ.
Ыңғайлылықтар
Негізгі әлеуметтік нысан – тәуелсіз қайырымдылық қоры басқаратын ауылдық үй. Қалған екі шіркеу – Сент-Эндрю және Сент-Мария I санатқа жатады, сондықтан олар көптеген келушілерді тартады. Сент-Мария шіркеуі енді тұрақты құлшылыққа пайдаланылмайды (кейде діни рәсімдер өткізіледі) және қазір Шіркеулерді сақтау қорының қамқорлығында. Ауылда танымал спорт түрі – боулинг. Ауылдық боулинг алаңы 1952 жылы ресми түрде ашылды, бірақ оған дейін ойын командир Мэнсфилдтің рұқсатымен Авеню үйінің алдында ойналған. Алаң Финчем жолында, Чирч жолымен қиылысқа қарама-қарсы орналасқан. Парохта екі телефон кабинасы бар, ауылдағысы II санатқа жатады. Истмурдегі кабина 1998 жылы приход кеңесі тарапынан алынып, оның бұзылуына жол бермеу үшін қабылданды. Оған бірге, жартылай қираған шаруашылық ғимаратының тас қабырғасына орнатылған қызықты Виктория дәуіріндегі хат жәшігі де бар.
Әндір шіркеуі
Сент-Эндрю шіркеуі – қазіргі таңдағы ауданда тұрақты түрде құлшылық ететін жалғыз ғибадатхана. Ол ауылдың орталығындағы ең ірі орында орналасқан.
Қасиетті Мария шіркеуі
Сент-Мэри шіркеуі пайдаланылмайды және негізгі ауылдың батысындағы усақ-түйек жерде жасырынып жатыр. Ол келушілерге үнемі ашық, және кейде діни қызметтер өткізіледі.
Барлық қасиеттілер шіркеуі
Ауылдың үшінші ортағасырлық шіркеуі 18 ғасырда бұзылып, жер бетінде қалдықтары жоқ. Орналасқан жері – Ескі мектеп пен Барлық Әулиелер үйі арасында, бұрынғысына жақын, ал ондағы тұрақ оңтүстігінде. 1980 жылы мұқият археологиялық қазба жүргізілді, бұл Норфолк графтығындағы бұзылған шіркеулердің арасындағы алғашқысы болды. Қазба шіркеудің жеті бөлек құрылыс кезеңін, сондай-ақ одан бұрынғы кеш саксон қонысының іздерін көрсетті. Осы кезеңдегі зираттағы алғашқы шіркеуге дейін қырық тоғыз қабір табылған. Бірінші кезеңдегі, яғни осы жердегі алғашқы шіркеу 13 метрлік кішкентай ғимарат болды, ол ғибадатханадан ғибадатхана аркасымен бөлінген нефтен тұрды. Апсидасы бар, үш элементі де 4,5 метр (14,75 фут) ендес болды. Апсиданың сыртындағы үлкен тіреулердің болуы 1066 жылдан кейінгі, ал апсиданың өзі 1150 жылға дейінгі мерзімді көрсетті. Екінші кезеңде неф батысқа қарай ұзартылды немесе көлденең төртбұрышты мұнара салынды (дәлелдер нақты гипотезаны таңдауға мүмкіндік бермеді, бірақ біріншісі артықшылыққа ие болды). Қазіргі Сент-Мэри шіркеуіндегі нормандық есік осы кезеңде, шамамен 1175-95 жылдары салынған деп саналады. Үшінші кезеңде апсида бұзылды. Төртінші кезеңде (14 ғасырдың басында) неф батысқа қарай тағы ұзартылды, ал ғибадатхана аркасы ағаш қоршаумен ауыстырылды. Осы кезеңде плиткалы шатыр болған, себебі плитка сынықтары табылған. Бесінші кезеңде батыс мұнарасы салынды және ғибадатхана кеңейтілді. Алтыншы кезеңде нефтің солтүстік жағына үлкен капелла қосылды. Осы кезеңнен сақталған плиткалы едендерде жасыл шыны және кремді плиткалар ешқандай белгілі бір үлгіде емес, үш түрлі өлшемде кездеседі. Жетінші кезеңде осы капелланың батысындағы қабырғаны қолдаған үш үлкен тіреу салынды. Франсис Бломфилд 1752 жылға дейін (өлген жылы) шіркеуге барып, қысқаша сипаттама қалдырған. Шіркеудің шатыры сабаннан, ал ішкі жағы тақтайшамен қапталған. Солтүстік капелла бұзылған, бірақ оны нефтен бөліп тұрған іргетастар бөгет қабырғасында қалған. Рұқсат етілген экран болған. Мұнарада кірпіштен жасалған парапет болған, бұл қасиетті Эндрю шіркеуімен ортақ еді. Терезелерде геральдикалық витраждар болған: Солтүстік терезеде (қалқан) қызыл түс, алты қабыршақ, күміс түс (Лорд Скалалардың геральдикасы); ал жоғарғы терезеде, оңтүстік жағында (қалқан) күміс түс, қара түсті иілген жолақта үш қиылысқан крест (Кастонның геральдикасы). Ол сонымен қатар Бардольф, Клэр графының және Бург, Ольстер графының екі қалқанын тіркеген, бірақ олар оның сапарынан кейін жоғалып кеткен. Мұнарада үш қоңырау болған, ол оларды былай сипаттаған: Тенор қоңырауда: «Sit Nomen Domini Benedictum» (Раббының аты қадірлі болсын) және екі қалқан; бір қалқанда, сольтердегі екі кілт, арасында дельфин, бидай, қоңырау және шам, мүмкін төрт элементті бейнелеу үшін; екінші қалқанда төртбұрышты крест. Екінші қоңырауда сол қалқандар және «Sancta Catherina Ora Nobis» (Қасиетті Катерина, біз үшін дұға ет). Требль қоңырауда, сол қалқандар және «Vox Augustini sonet in Aure Dei» (Августин дауысы Құдайдың құлағында естіледі). Сол кезеңнен қалған қолжазбалардағы жазбаларда рұқсат етілген экранда қасиеттілердің бұзылған суреттері болғаны, шығыс қабырғасында амбри және оңтүстік қабырғасында бассейн болғаны айтылған. Шығыс қабырғасында жүрек пішіндес тақта немесе мыс, оған тостаған бейнесі салынған. Бломфилдтің сапарынан кейін шіркеу құлдырап кеткен. 1758 жылғы Архидиакон кітабында ғибадатхана қираған деп сипатталған, ал 1764 жылы ол бұзылды. 1781 жылы шатыр құлаған, мұнара да қираған. Сондықтан шіркеу бұзылған кезде ол қаңырап бос тұрған. 1787 жылы Бартон Бендиштегі Барлық Әулиелер және Сент-Мэри шіркеулері біріктіріліп, біреуін жоюға мүмкіндік берді. 1788 жылы Барлық Әулиелерді бұзуға, оның кейбір материалдарын Сент-Мэриді жөндеуге және ректор Роберт Форби бақылаған қалпына келтіру үшін ақша жинау үшін үш қоңыраумен қалғандарын сатуға шешім қабылданды. Келесі оңтүстік есігі, «басқа бір көне, бірақ аз әшекейленген» аркасы, Сент-Мэри шіркеуінің пасторатындағы бақшаға айналдырылды. Шіркеудің қабырғасы 19 ғасырда қолданыста болды, соңғы рет 1845 жылы айтылды. Ол ресми түрде құрметтен айырылмаған (бұл эксгумацияны талап еткен болар еді), бірақ ол жайлы ұмытылып, 19 ғасырдың ортасында тыныш түрде иемденілді. Орналасқан жері TF 7265 0239 координаттарында, Истмурдың шашыраңқы ауылының оңтүстік бөлігінде. Реформация кезінде капелла зардап шегіп, шаруа үйіне айналдырылды. Бломфилд 18 ғасырда бұл үйдің шығыс бөлігі капелланың бір бөлігі болғандай көрінетінін айтқан, бірақ қазіргі үй (Чапел Барн деп аталады) заманауи және көруге ештеңе жоқ.
North window (a shield) gules, six escallops, argent, (heraldry of) Lord Scales; and, in the upper window, on the south side, (a shield) argent, on a bend, sable, three cross crosslets, fitchè of the first, (heraldry of) Caston. He also recorded two other shields, of Bardolf Earl of Clare and of Burgh Earl of Ulster, but these had been lost by his visit. There were three bells in the tower, which he described
On the tenor: Sit Nomen Domini Benedictum (May the name of the Lord be blessed), and two shields; on one shield, two keys in saltire, between a dolphin embowed, a wheatsheaf, a bell, and a lamp, probably to represent the four elements; on the other shield, a quadrangular cross florette. On the second bell are the same shields, and Sancta Catherina Ora Nobis (St Catherine, pray for us). On the treble, the same shields, and Vox Augustini sonet in Aure Dei (The voice of Augustine sounds in the ear of God). Surviving manuscript notes of the same period mention that the rood screen had defaced images of saints, there was an ambry in the east wall and a piscina in the chancel south wall. The east wall also had a heart shaped plaque or brass with an engraving of a chalice on it. The church fell into disrepair after Blomefield's visit. The Archdeacons’ Visitation Book of 1758 described the chancel as ruinous, and in 1764 it was demolished. In 1781 the roof had apparently collapsed, and the tower had fallen into ruin. Hence, by the time of the church's demolition it was already derelict. In 1787 the parishes of All Saints and St Mary at Barton Bendish were united as one benefice, allowing for the disposal of one of the two churches. It was decided to demolish All Saints in 1788, to use some of its materials in the repair of St Mary's and sell the rest with the three bells to raise money for the restoration, which was overseen by Robert Forby the rector. The corresponding south doorway, “another arch of equal antiquity but less ornamented” was taken away to be a garden folly at the rectory of St Mary's, where it was "erected a little to the south of the house". The churchyard remained in use into the 19th century, with the last reference to it being in 1845. It wasn't formally deconsecrated (that would have required exhumations), but it was conveniently “forgotten about” and quietly expropriated in the mid 19th century. The location was at TF 7265 0239, in the southern part of the scattered hamlet of Eastmoor. At the Reformation the chapel was desecrated and became a farmhouse. Blomefield in the 18th century noted that the east part of the extant house seemed to be part of the chapel, but the house there now (called the Chapel Barn) is modern and there is nothing to see.
Қасиетті Иоанн шіркеуі
Бломфилд 18 ғасырда жазған еңбегінде жоғарыда аталған шағын ғибадатхананы 1188 жылға дейін Марискода болған Жақия Иоаннға (Жақұпқа) арналған шағын ғибадатханамен байланыстырды. Күні көрсетілмеген келісімшарт бойынша ол Батыс Дерехам аббаттығына берілді. Егер бұл бір ғимарат болса, онда ол арналуының өзгеруін түсіндіре алмады. Дегенмен, 1885 жылғы кадастрлық картада "Chapel (site of)" деп белгіленген және Эбби шаруашылығына жақын, TF 7170 0600 координаталарында орналасқан басқа да болжамды орын бар. Аббаттық бұл жердің меншігін, сондай-ақ Истмурдың феодалдық иелігін ұстады.
Мефодистік шіркеу, Чапел-Лейн
1875 жылы Чапел-Лейнде Веслиан методистік шіркеуі ашылды. Ол бір ғасыр мен ширек ғасырдан кейін жабылып, қазір жеке үйге айналдырылды. Жанындағы бір қабатты ғимарат Бартон Бендиштің алғашқы пошта бөлімшесі болды. Бұрынғы шіркеудің тікбұрышты жоспары бар, соның ішінде артқы жағына жалғанған, сәл төменгі қосымша бөлімшесі бар. Құрылысы сары кірпіштен, ал қасбеті қызыл кірпіштен жасалған, терезелерімен бірге, ал шатыры шифермен жабылған. Сыртқы, екі еңкейген шатырлы кіреберіс бар, ол кейінірек салынған, өте қарапайым және жеке шатырымен жабдықталған. Қасбеттің артында үш үлкен сүйір терезе бар, екі биік терезе кіреберістің екі жағында, ал біреуі жоғарыда, қысқарақ. Шатырдың астында 1875 жыл жазылған күнді көрсететін тас орналасқан. Әрбір қабырға қабырғасында ұқсас екі терезе бар. Қасбеттің бұрыштарында қысқа, сатылы тас тіреулер бар, терезе аркалары да тастан. Қызыл кірпіштен жасалған тіреулер мен терезе жиектері тік тізбектей орналасқан, ұзын және қысқа үлгіде жасалған. Қызықтысы, тіреулерге де сол стильдегі жасанды тіреулер қойылған.
Мефодистік шіркеу, Истмур
1899 жылы Истмурда Веслиан методистік шіркеуі де ашылды. Ол бір ғасырдан кейін жабылып, қазір "Ескі шіркеу" деп аталатын жеке үйге айналдырылған. Ғимараттың түрі айтарлықтай өзгертілген. Шіркеуде пасторлық үй және мектеп бөлмесі болған, ал ол жолдан артқа қарай орналасқан, ұзын тікбұрышты құрылымды құрайды. Жердің беткейі еңісті, қосымша үй-жайлар үш жеке шатырдың астында орналасқан, олар бірінен соң бірі төмендей түседі. Құрылысы сары кірпіштен, ал шатырлары сұр тақтатастан жасалған. Кірер есігінің алдында жеке тақтатас шатыры бар, жабық, үшбұрышты веранда және есіктің үстінде тас қаптама бар. Фасадта үш биік, тікбұрышты терезе орналасқан. Олардың екеуі веранданың екі жағында, ал үшіншісі оның үстінде орналасқан. Бұл терезелердің жиегі қызыл кірпішпен өрілген. Шіркеудің қабырғаларындағы әрбір қабырғада осындай екі терезе бар, ал оң жақ қабырғасында сыртқы мұржасы бар. Үшінші және төртінші қатарлардың артында да мұржалар орналасқан.