Пенсильвания штатындағы Тобиханна армия базасы

Кіріспе

Монро округі, Пенсильвания штатындағы әскери орналасқан жер.

Тобианна армиялық қоймасы (TYAD) (бұрын Тобианна сигнал қоймасы деп белгілі болған) – Пенсильвания штатының Монро округіндегі, Кульбау қалашығында орналасқан, толық қызмет көрсететін электрониканы күтіп жөндеу орталығы. 1953 жылдың 1 ақпанында бұрынғы артиллериялық оқу полигонының орнында құрылған бұл қоймаға АҚШ Қорғаныс министрлігі үшін басқару және бақылау электрондық жүйелеріне логистикалық және техникалық қолдау көрсету, сондай-ақ тактикалық баллистикалық зымырандарды, қатты қабырғалы бекіністерді және көшіруге болатын ғимараттарды жөндеу міндеті жүктелген. Онда Солтүстік-Шығыс Пенсильванияда 5000 адам жұмыс істейді, бұл оны аймақтың ең ірі өнеркәсіптік жұмыс берушісіне айналдырады.

Шолу

Депоның қазіргі функциялары – электрондық жүйелерді жобалау, өндіру, жөндеу және күрделі жөндеуден өткізу. Оларға спутниктік терминалдар, радио және радар жүйелері, телефондар, электрооптика, түнгі көру және қарсыұрыс құрылғылары, әуедегі бақылау жабдықтары, навигациялық құралдар, электрондық соғыс, сондай-ақ тактикалық зымырандарды басқару және бақылау жүйелері кіреді. Депо АҚШ-тың орталық орналасқан базаларында және шетелде, оның ішінде Таяу Шығыста 30 алдыңғы жөндеу пунктін де басқарады. АҚШ Армиясы Тобиханнаны "C4ISR, электроника, авиациялық электроника және зымыранды басқару және бақылау саласындағы өндірістік және техникалық біліктіліктің орталығы" деп атады. Әуе Күштері Тобиханнаны "Байланыс, басқару, коммуникация және барлау жүйелерін жөндеу жөніндегі техникалық көз" деп белгіледі. Тобиханна 1988 жылдан 2005 жылға дейінгі кезеңдегі қорғаныс базаларын қайта құру және жабу (BRAC) бағдарламасының бес айналымында жаңа міндеттер мен жұмыс көлемін алды.

Тарих

1900 жылдан 1936 жылға дейін Тобианна көлі және Гулдсборо мен Клондайктегі жақын орналасқан көлдер мұз жинау және сақтау орталықтары болды. Олар күніне 150 дейін жүк вагонымен мұзды Флоридаға дейін жіберіп тұрды. 1912 жылы Тобианнада теміржол станциясы, телеграф және почта бөлімі болған. Сол кезде АҚШ Армиясының Висконсин штатының шығысында артиллериялық оқу полигоны болмаған. Вирджиния штатының Форт-Майердегі 3-ші жалдамалы артиллерияның командирі, майор Чарльз П. Саммералл, осы жерді оқу полигоны ретінде таңдады. Саммералл 1912 және 1913 жылдары 300 долларға жерді жалға алғаннан кейін, Конгрессті 18 000 акр (73 км²) жерді сатып алуға көндірді. Кейіннен әскери резервация 22 000 акрға (89 км²) (Tobyhanna Army Depot мәліметі бойынша) немесе 26 000 акрға (105 км²) (Пенсильвания DCNR мәліметі бойынша) дейін кеңейтілді. Жер 1914 жылдан 1918 жылға дейін танк және жедел жәрдем корпусының оқу орталығы ретінде, 1918 жылдан 1931 жылға дейін және 1937 жылдан 1941 жылға дейін артиллериялық оқулар үшін, ал 1931 жылдан 1937 жылға дейін Азаматтық консервациялық корпусқа тіркелгендерді орналастыру үшін пайдаланылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы жерді зениттік артиллерияның оқу алаңы ретінде пайдалану жоспары, қазіргі заманғы қарулардың ұзақ қашықтығына байланысты тоқтатылды. Мысалы, кейбір снарядтар жеке меншік жерге түсіп кетті, ал "Скрантон Таймс" газетінде хабарланғандай, экипаждар нысанадан өтетін әрбір ретте бір-екі снарядты ғана атып жібере алды, ал қарулардың ату доғасы 65 градусқа дейін шектелген". Содан кейін лагерь толығымен қара нәсілділерден құралған жедел жәрдем корпусының базасына айналды, және Жапонияға шабуыл кезінде қаза тапқандарды күту үшін әскери госпиталь (19 бір қабатты ғимарат) салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін әскери резервация АҚШ-тағы 138 орынның біріне айналды, онда неміс әскери тұтқындары ұсталды (максималды саны 300 тұтқын). Ол D күні шабуылда қолданылған жолсермелерді сақтау үшін де пайдаланылды. 1946 жылдан 1948 жылға дейін оны АҚШ Армиясының инженерлік корпусы пайдаланды. 1949 жылдың сәуір айында әскери резервацияның көп бөлігі Пенсильванияға қайтарылды және Game Land 127, Gouldsboro State Park және Tobyhanna State Park болып өзгертілді. Ал қысқа мерзімге Пенсильванияға берілгеннен кейін, 1,400 акр (5.7 км²) 1951 жылы Tobyhanna Army Depot ретінде Армияның Сигнал корпусы қайта сатып алды. Бұл жер Шығыс жағалаудағы кеме қатынасы мен өндіріс орындарына қолжетімділігімен таңдалды, ол Нью-Йорк пен Скрантонды қоршаған ядролық жарылыс радиусынан тыс жерде орналасқан. Сол кезде аймақтағы антрацит көмір өндірісінің төмендеуі 35 000 жұмысшының жұмыссыз қалуына әкелді, ал жаңа Депо ашылуға екі жыл қалғанда күн сайын 600 жұмыс өтініші алды. Тобианна - Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның ең ірі жұмыс берушісі. 2016 жылдың соңында депода радарларды сынау үшін эхо камера қолданылып, сигналдар мен нысаналарды модельдеу жүргізіліп жатқаны хабарланды. Бөлменің бастапқы құны шамамен сегіз ай ішінде өтелді, өйткені жүйелерді Юма сынақ алаңына жіберудің қажеті болмады. 2020 жылдың 29 қыркүйегінде Senate Builders & Construction Managers Inc. компаниясы Деподағы 1E ғимаратын жаңарту және қайта жаңарту үшін келісімшарт жасады.

From 1900 to 1936, Tobyhanna Lake and nearby lakes at Gouldsboro and Klondike were sites of ice collection and storage, producing up to 150 boxcar loads per day between them shipped as far as Florida. In 1912, Tobyhanna had a railway station, telegraph, and post office. At that time, the U. S. Army had no artillery training range east of Wisconsin. Major Charles P. Summerall, commander of the 3rd Field Artillery at Fort Myer, Virginia, chose the site as a suitable training range. After leasing land for $300 in 1912 and 1913, Summerall persuaded Congress to authorize the purchase of 18,000 acres (73 km2) for $50,000; eventually, the military reservation was expanded to 22,000 acres (89 km2) (according to the Tobyhanna Army Depot) or 26,000 acres (105 km2) (according to Pennsylvania DCNR). The land was used as a tank and ambulance corps training center from 1914 to 1918, for artillery training from 1918 to 1931 and 1937 to 1941, and to house Civilian Conservation Corps enrolled from 1931 to 1937. During World War II, initial plans for using the site as a training site for anti aircraft artillery were dropped due to the long range of more modern weapons. For example, some shells strayed onto private land, and "the Scranton Times reported that crews could only fire one or two shells during each pass of a target, and guns were limited to a 65 degree firing arc". Subsequently, the camp became the base of an all black segregated ambulance corps, and a military hospital (19 single story structures) was constructed expecting of casualties from the invasion of Japan. At the end of World War II, the military reservation became one of 138 sites around the United States holding German prisoners of war (a maximum of 300 POWs). It was used to store gliders used in the D Day invasion. From 1946 to 1948, it was used by the U. S. Army Corps of Engineers. In April 1949, most of the military reservation was returned to Pennsylvania, and converted into Game Land 127, Gouldsboro State Park, and Tobyhanna State Park, while 1,400 acres (5.7 km²), after briefly being transferred to Pennsylvania, were reacquired by the Army Signal Corps in 1951 as the Tobyhanna Army Depot. This site was selected as having access to East Coast shipping and manufacturers outside of possible nuclear blast radii surrounding New York City and Scranton. At that time, the decline of anthracite coal mining in the region had led to the unemployment of 35,000 workers, and the new Depot received 600 job applications per day two years before its opening. Tobyhanna is Northeastern Pennsylvania's largest employer. In late 2016, it was reported that the depot now uses an anechoic chamber to test radars by simulating signals and targets. The initial cost of the room was recouped in around eight months because the systems did not have to be shipped to the Yuma Proving Ground. On September 29, 2020, Senate Builders & Construction Managers Inc. was contracted to upgrade and renovate Building 1E at the Depot.