Кіріспе

Манчестердегі аурухана, Англия. Манчестер Корольдік ауруханасы (MRI) – Англияның Манчестер қаласындағы Чорлтон-он-Медлок ауданында орналасқан үлкен NHS оқыту ауруханасы. Чарльз Уайт 1752 жылы 18 ғасырдағы ерікті ауруханалар қозғалысы аясында құрған бұл аурухана қазір ірі аймақтық және ұлттық медициналық орталыққа айналған. Манчестер университетінің NHS Foundation Trust-ындағы ең ірі аурухана болып табылатын ол Оңтүстік Манчестердегі Оксфорд Роуд кампусында орналасқан. Бұл кампуста Манчестер Корольдік балалар ауруханасы, Манчестер Корольдік көз ауруханасы және Сент-Мэри ауруханасымен қатар бірнеше білім беру және ғылыми-зерттеу орталықтары да бар. Аурухана Манчестердегі медициналық білім берудің маңызды орталығы болып табылады және Манчестер университетінің Медициналық ғылымдар мектебі үшін негізгі оқу ауруханасы қызметін атқарады.

Тарих

Алғашқы орналасқан жері – Манчестер қаласындағы Уитси Гроувтен тыс, Гарден-стриттегі үй болды, ол 1752 жылғы 27 шілдеде дүйсенбі күні, жазылымдар есебінен ашылды. Мекемені басқару сенімділердің қолында болды. Жыл сайын 2 гинея төлеген әрбір жазылушы сенімді болып саналды. 20 гинея сыйлық бергендер өмір бойына сенімді мәртебесін алды. Сенімділер дауыс беру арқылы дәрігерлер мен хирургтарды тағайындады. 1835 жылы 900 сенімді қалалық әкімдікте дауыс беру үшін жиналды. Жозеф Джордан 466 дауыспен сайланды. Бастапқыда үш дәрігер және үш хирург болды, олардың бірі – Чарльз Уайт. Уайт 1752 жылы жергілікті өнеркәсіпші Джозеф Банкрофтпен бірлесіп аурухананы құрды және 1790 жылға дейін оның құрметті хирург қызметін атқарды. Скрофула ауруымен ауырған Джон Бордман деген бір науқасқа ем жасалды. Алғашқы жатақ пациенті 3 тамызда қабылданды, 12 жасар Бенджамин Дулидің аяғында "жаман жаралар" болды. 1753 жылы хирургиялық құралдар сатып алу және диспансер ашу туралы шешім қабылданды.

Жаңа аурухананың ашылуы

1753 жылы жаңа аурухана салу туралы шешім қабылданды. Жерді сэр Освальд Мосли, поместье иесінен жалға алған, ол 999 жылға жылдық 6 фунттық жалдамамен жерді жалға берді. Бұл жер бұрын Дауб шұңқыры деп аталған: 615 фут ұзындығындағы шұңқырлар суға толып, олардың орнына әдемі көркемдік көл салынды. Жаңа ғимаратта сексен төсек орын болды және ол қазір Пикадилли бақтары деп белгілі аймақтағы Левер қатарында орналасқан (бақтар 1914 жылы бұрынғы МРИ ғимараттары бұзылғаннан кейін ғана құрылды). Жаңа ғимарат 1755 жылдың 9 маусымында ашылды. Ол үш қабатты және жертөлелі болды. Алғашқы студент Джон Дэниел дәріханашыға шәкірт ретінде жұмысқа қабылданды. 1756 жылға қарай кір жуу және кірхананы орналастыру үшін солтүстікке жаңа қанатты қосу қажет болды. 1764 жылы 85 стационарлық науқас болды. Науқастар кейде бір төсекке бөлісіп жататын.

Манчестердегі ессіздер үйі

Манчестер есітен ауруханасының ғимараты 1765 жылы бас аурухана орналасқан жерде аяқталды. 1849 жылы ол Чидлге (Чешир) көшірілді.

Қоғамдық моншалар

1779 жылы бұл жерде қоғамдық моншалар салынды. Салқын ванналар 6 пенни (2,5 пенни), Бакстон ваннасы 1 шиллинг (5 пенни), жылы ванна 1 шиллинг, ал бу ваннасы немесе отыру бөлмесін пайдалану 5 шиллинг (25 пенни) тұсты. Жексенбі күні баға екі есеге өсті. Жылдық жарна төлеуге де мүмкіндік болды. Бұл моншалар өте танымал және пайдалы болды. Жыныстық аурулары бар адамдарға Бакстон моншаларына кіруге рұқсат етілмеді, олар жылытылып, 3400 галлонға дейін сумен толтырылды. Маттлок моншасы 6200 галлонға дейін су сыйымдылығына ие болды және сондай-ақ жылытылды. 1799 жылы Уильям мен Энн Хоуарт моншаларды басқаруға тағайындалды, содан кейін олар Хоуарт моншалары деп аталды. Моншалар мен ауруханаға су сору және жылыту үшін бу машинасы орнатылды. 1808 жылы халық 4654 рет моншада болды – ауруханаға қарасты адамдардың саны есепке алынбады. 1813 жылы сумен жабдықтау компаниясы моншалар мен ауруханаға суды тегін беруге келісті. 1836 жылы монша қызметкеріне 160 фунт стерлинг төленді, сонымен қатар сүлгілерді жуу үшін қосымша ақы төленді. Жылдық орташа табыс 95 фунт стерлинг құрады. 1845 жылы моншаларды жабу туралы шешім қабылданды.

18 ғасырдағы дамуы

1784 жылы кедейлерді шешек ауруына қарсы егу бағдарламасы басталды. Қажет болған жағдайда, олар өз үйлерінде қаралып, жұқпалы аурулармен ауыратын адамдар сияқты күтім алды. Дженнердің вакцинация схемасы 1800 жылы ынтамен қабылданды, ал алты ай ішінде 1000 адам вакцинацияланды. 1790 жылы үйге барып қарау үшін екі дәрігер тағайындалды. Сыртқы пациенттерге арналған жаңа ғимарат және диспансер аяқталды, ал аурухана ресми түрде «Манчестердегі емдеу мекемесі, диспансер, психикалық аурухана және бейімдеу үйі» деп аталды. Қазір алты дәрігер және алты хирург жұмыс істеді. 1791 жылы емдеу мекемесінде кітапхана ашылды. Дәрігерлердің бірі Джон Ферриар, денсаулық сақтау кеңесін құруға көмектесті, ол Лунатик ауруханасына тиесілі Портленд-стриттегі 4 үйді қызба ауруханасы ретінде жалға алды. Ол «Қалпына келтіру үйі» деп аталды және жұқпалы аурулары бар пациенттер емдеу мекемесінің басқа бөлімдерінен сол үйге көшірілді. 1793 жылы тағы 50 төсекке арналған жаңа солтүстік қанат салынды. 1824 жылы кеңес барлық қажетті пациенттерді қабылдау мүмкін еместігін байқады. Хирургиялық палаталардағы тығыздық салдарынан эризипела мәселесіне айналды. Тағы кеңейтулерді қаржыландыру үшін 5600 фунт стерлинг жиналды, ол 1828 жылы ашылды. Кеңейтуге медбикелердің асханасы, 8 дәретхана, кір жуу үйі және кір жуу залы, сондай-ақ жедел жәрдем бөлмесі мен хирургиялық кабинет кірді. Қазір «180-нен астам төсек» болды, бірақ хирургиялық палаталар әлі де толып, пациенттер төсек орындарын бөлісуге мәжбүр болды.

19 ғасыр

1830 жылы емхана Манчестер корольдік емханасының диспансері, психикалық аурухана және бейімдеу орталығы болып қайта аталды. Дженни Линд 1848 жылдың желтоқсанында қор жинау үшін екі концерт берді, бұл жаңа бөлімдер салуға мүмкіндік берді. Девоншир Корольдік ауруханасы және Саутпорт Променады ауруханасымен сауықтыру күтімі бойынша келісімдер жасалды. 1867 жылы Чидл-холл жалданып, содан кейін сатып алынып, 30 сауықтанған пациентті қабылдау үшін жабдықталды. Роберт Барнстың 10 000 фунт стерлинг көлеміндегі қайырымдылығын еске алу үшін ол Барнс сауықтыру үйі деп аталды. Монсалл ауруханасы 1871 жылы Солтүстік Манчестерде инфекциялық аурухана ретінде ашылды. Роберт Барнс 9 000 фунт стерлинг сыйлады және аурухана Барнс сауықтыру үйі деп аталды. Манчестер қалалық кеңесі 500 фунт стерлинг үлестірді. Жалпы құны 13 000 фунт стерлинг болды. Ауруханада 128 инфекциялық науқасқа арналған орын және әртүрлі инфекциясы бар пациенттерді бөлуге арналған бөлмелер болды. Телефондар алғаш рет 1880 жылы Ланкашир және Чешир телефон компаниясының есебінен тегін орнатылды, 1898 жылы аумақта клиникалық зертхана салынды және 1904 жылы рентген сәулелері қолданыла бастады. Рентген аппараты басқа орын болмағандықтан шіркеуде орналастырылды. 1832 жылы әрқайсысында төрт иониялық бағанасы бар екі жаңа портик аяқталды. 19 ғасырдың соңында эспланаданың солтүстік жағына мүсіндер орнатылды, ал Паркер көшесінен оңтүстікке қарайғы көшелер тар болды. Медицина студенттерін қабылдау 1793 жылы ұйымдастырылды. Алғашқы алты айлық семестр үшін ақы 5 гинея, ал келесі екі семестр үшін 3 гинея болды, хирургтарға операцияға қатысқаны үшін қосымша төлем жасалды. 1817 жылы тәлімгерлер үшін ақы 200 гинеяны құрады, ол үш айлық сынақ мерзімінен кейін төленді. Тәлімгерлік кем дегенде 5 жылға созылды және ақы тамақ пен тұруды қамтыды. 1824 жылы ақы 260 гинеяға дейін өсті. 19 ғасырдағы студенттер Лондон университетінен сыртқы дипломдар алды. Кітапхана каталогын Франк Рено жасап, 1859 жылы жариялады.

Жаңа аурухананың ашылуы

Аурухананы Оксфорд жолындағы қазіргі орнына көшіру туралы әңгімелер 1875 жылы басталды, ал жоспар 1904 жылы бекітілді. Пикадиллидегі жер қалалық кеңеске 400,000 фунт стерлингке сатылды және Эдвин Холл мен Джон Брук салған жаңа ғимараттардың жобалары бәйгеден кейін мақұлданды. Ол 1909 жылғы 6 шілдеде король Эдуард VII тарапынан ресми түрде ашылды. 1930 жылы жаңа медбикелер үйі – Спаршот үйі салынды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылдың 28 тамызында 400 науқас эвакуацияланды және күтілетін жарақат алғандарға арналған 440 төсек дайындалды. 1939 жылдың қараша айына қарай, күтілген жарақаттар болмағандықтан, барлық төсектер қайта қолдануға берілді. Үлкен жедел қан құю орталығы құрылып, соғыстан кейін де жұмыс істеді. 1940 жылдың 11 қазанында жаңа медбикелер үйі, Спаршот үйіне, жоғары жарылғыш бомба түсті. 112 медбике жертөледегі бомбалау шарасында болды, бірақ ешкім зардап шекпеді. Дегенмен, ешбір бөлмені пайдалануға болмады және медбикелер университетте де болғандықтан, басқа жерде ұйықтауға мәжбүр болды. Бір ай ішінде 130 жатын бөлме қайта қолдануға берілді. Манчестерге жасалған ең ірі шабуылдар 1940 жылдың 22 және 23 желтоқсанында болды. Бірінші түні аурухана ғимараттарына шабуыл жасағандар өте аз болды, бірақ көптеген терезелер сынып қалды. 10 000 терезенің әйнегін ауыстыру қажет болды. Бірінші түні 186 жарақат алған адам қабылданып, тағы 400-і жарақат алғандар мен шұғыл жәрдем станцияларында емделді. Екінші түні рентген және оқу блогына уақыт бомбасы түсіп, келесі күні, 24 желтоқсанда жарылып, үлкен бұзылысқа әкелді. + Қорытынды статистика Жыл Келгендер Саналып жазылғандар Өлгендер Сыртқы емделушілер Қаржылық шығындар 1752 75 42 3 249 £405 1762 402 841 £1,169 1777 473 21 1,256 1802 705 50 3,470 £4,000 1848 2,056 191 18,200 £8,400 1852 £8,400 1863 1,730 1874 2,735 1885 4,500 21,700 1902 4,500 35,800 1913 9,049 55,900 1919 11,550 7% 44,071 1933 11,928 5,8% 51,000 1946–47 10,845 5,5% 54,184 £400,000

Қызметтер

Аурухана кардиология, бүйрек ауруларының медицинасы және хирургиясы, сондай-ақ бүйрек және ұйқы безінің трансплантациясы салаларында маманданған. Оның жедел жәрдем бөлімі жыл сайын шамамен 145 мың пациентке көмек көрсетеді. 2015 жылы трансплантация жасау тобы 317 трансплантация орындады, бұл Ұлыбританиядағы барлық орталықтардың арасында ең көп көрсеткіш.