Ричард Мажерус: Американдық баскетбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Rick Majerus
Ричард Мажерус – американдық баскетбол жаттықтырушысы (1948-2012). Маркетт, Юта, Сент-Луис университеттерінде жұмыс істеді. NCAA күміс жүлдесінің иегері, Баскетбол залына енген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетбол жаттықтырушысы (1948–2012)
American basketball coach (1948–2012)
Ричард Раймонд Маджерс (17 ақпан 1948 – 1 желтоқсан 2012) – американдық баскетбол жаттықтырушысы және телеарна сарапшысы. Ол Маркет университетінде (1983–1986), Балл штаты университетінде (1987–1989), Юта университетінде (1989–2004) және Сент-Луис университетінде (2007–2012) жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Маджерстің ең табысты маусымы 1997–1998 жылдары Юта университетінде болды, сол кезде «Ютс» командасы 1998 жылғы NCAA I дивизионының ерлер баскетбол турнирінде күміс жүлдегер атанды. 2019 жылы ол Колледж баскетбол даңқы залына енгізілді.
Richard Raymond Majerus (February 17, 1948 – December 1, 2012) was an American basketball coach and TV analyst. He coached at Marquette University (1983–1986), Ball State University (1987–1989), the University of Utah (1989–2004), and Saint Louis University (2007–2012). Majerus's most successful season came at Utah in the 1997–98 season, when the Utes finished as runners up in the 1998 NCAA Division I men's basketball tournament. Majerus was inducted into the College Basketball Hall of Fame in 2019.
Ерте өмір
Маджерс Колер зауытының жұмысшысы және еңбек қозғалысының жетекшісі, бір кезде Біріккен Автоөнеркәсіп Жұмысшыларының хатшы-қазынашысы болған Алис пен Реймонд Маджерстің ұлы болды. Рик Джоди мен Трейси атты екі әпкесімен бірге өсті. Рик жасөспірім шағында әкесімен бірге Алабама штатының Сельма қаласындағы азаматтық құқықтар митингілеріне қатысты, бұл оқиға оған терең әсер етті. Әпкелерінің айтуынша, ол күн сайын төрт газетті толығымен оқыған. Маджерус 1966 жылы Маркетт университетінің жоғары мектебін бітірді. Ол Милуокиде қалып, Маркетт университетінде оқуын жалғастырды, ол отбасының алғашқы мүшесі болып колледжге түсті. 1967 жылы ол командаға қатысуға тырысып, Маркетт университетінің бірінші курс студенттерінің құрамында ойнады. Рик Маркетт университетінің негізгі баскетбол командасында ойнаған жоқ, бірақ студенттік ассистент ретінде қызметін жалғастырды. 1970 жылы ол тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Юта штатында ол қонақүй бөлмесінде тұрғанымен белгілі болды, ол: "Таза сүлгілер бар, төсегім әр түнде дайындалады және жастығымда әйтеуір қызметші қандай психологиялық немесе эмоционалдық қиындықтан өтіп жатса да, қантты нан бар" дейтін.
Majerus was the son of Alyce and Raymond Majerus, a Kohler factory worker and labor leader who was at one time secretary treasurer of the United Auto Workers. Rick was raised with sisters Jodi and Tracy. As a teenager, Rick accompanied his father to the civil rights marches in Selma, Alabama, an experience that had a profound impact on him. A voracious reader, he read four complete newspapers a day according to his sisters. Majerus graduated from Marquette University High School in 1966. He stayed in Milwaukee, attending Marquette University, where he was the first in his family to attend college. He tried out as a walk on in the 1967 season and played for the Marquette freshman team. He did not play varsity basketball for Marquette, but stayed on as a student assistant. He graduated in 1970 with a bachelor's degree in history. While at Utah, he was known for living out of a hotel room, noting that he liked that "There's clean towels, my bed is turned down every night and there's a mint on my pillow, no matter what psychological or emotional crisis the maid is going through."
1994 жылғы АҚШ құрамасы
Ол 1994 жылы FIBA әлем чемпионатында АҚШ ұлттық құрамасының Дон Нельсонның көмекшісі болды, команда алтын медальді жеңіп алды. Махерус оң тізесін емдеу үшін 2000–01 маусымының алғашқы ойынынан кейін Юта командасынан кетті. 2001 жылдың қаңтар айының бірінші аптасында қайтуды жоспарлаған Махерус, 2001 жылдың жаңа жыл күні кеудесіндегі ауыруларға байланысты ауруханаға түсті. Кейін, 2001 жылдың қаңтар айында Махерус денсаулығын жақсарту және ауру анасының қасында болу үшін маусымның қалған бөлігін өткізіп қоятынын хабарлады. Команданы 19–10 есебімен және NIT турниріне қатысуға мүмкіндік берген көмекші Дик Хунсакерге тапсырды. Махерус 2001 жылдың күзінде Ютаға оралды. Махерус ойыншыларын сөккені және оларға қатыгездік танытқаны айтылды. Ланс Оллред өзінің "Ұзақ тарту: Саңырау фундаменталист мормон баласының және оның НБА-ға сапары" атты автобиографиясында Ютадағы үш жылдық тәжірибесі туралы жазды, онда Махерус оны жиі қорлап, оның кемістігін – Оллред жартылай саңырау болғандықтан және есту аппаратына мұқтаж болғандықтан – мақсат тұтқандығын айтты. Оллред 2001–02 маусымынан кейін басқа командаға ауысты, бірақ Махерус кейіннен "ешқандай құқық бұзушылыққа кінәлі емес" деп танылды. Ол 2004 жылдың қаңтарында 15 маусымдық және 323–95 (.773) көрсеткіштен кейін Ютадан кетті, бұл ішінара денсаулығын қадағалау қажеттілігімен байланысты болды; 1989 жылы оған жүрегіне жеті артерияны айналдырып өткізу операциясы жасалған еді. Махерус операциядан кейінгі жылдары күн сайын бір сағат жүзіп жүрді.
He was an assistant coach under Don Nelson for the US national team in the 1994 FIBA World Championship, winning the gold medal. Majerus left the Utah team after the opening game of the 2000–01 season to rehabilitate his right knee. Intending to return after the first week of 2001, Majerus was hospitalized on New Year's Day 2001 due to chest pains. Later in January 2001, Majerus announced that he would sit out the rest of the season to recover from his own health problems and to be with his ailing mother. He handed over the team to assistant Dick Hunsaker, who guided the team to a 19–10 record and an NIT appearance. Majerus then returned to Utah in the fall of 2001. Majerus was accused of berating and verbally abuse his players. Lance Allred, who wrote about it in his autobiography Longshot: The Adventures of a Deaf Fundamentalist Mormon Kid and His Journey to the NBA, told of his three years at Utah and that Majerus would humiliate him, often targeting his disability—Allred being partially deaf and requiring hearing aids. Allred transferred after the 2001–02 season, but Majerus was later "cleared of any wrongdoing." He left Utah in January 2004 after 15 seasons and a 323–95 (.773) record, in part to get control of his health; he had previously undergone seven vessel bypass surgery to his heart in 1989. Majerus was known to swim for an hour per day in his years after surgery.
USC-ден кетуі (2004)
2004 жылдың 15 желтоқсанында Маджерус Оңтүстік Калифорния университетінің баскетбол командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 2005 жылдың 1 сәуірінен бастап, жұмыстан босатылған Генри Биббидің орнына уақытша жаттықтырушы Джим Сайяны алмастыруға тиіс болды, Маджерус осы қызметке кірісетін болды. Оның шарты бойынша бес жылға 5 миллион доллар төленуі жоспарланған. Маджерус жұмысқа қабылданған күні күшті және қызықты баспасөз мәслихатын өткізді, бірақ сонымен қатар "Мен осы жерде қайтыс болсам деймін. Өмірімнің соңына дейін осы жерде жаттықтырушы болып жұмыс істесем деймін" деп атап өтті. Осы лауазымға ие болу үшін ол ESPN-дегі аналитигі ретіндегі шартынан шығуы керек еді. Алайда, Маджерус күтпеген жерден бес күннен кейін, көңілсіз және кейде жылап, баспасөз мәслихатында отставкаға кетті. Ол университетке кешірім сұрап, денсаулығы мен физикалық жағдайының жаңа міндеттерін орындауға жеткілікті деңгейде емес екенін мәлімдеді, сондай-ақ: "Мен бұл жұмысты қатты қаладым, сондықтан денсаулығымның нақты қандай екенін мойындамаймын. Мен [USC] олар жалдаған адамды алмайтынын түсіндім. Мен өзім осы қорытындыға келдім. Менің стандарттарым бойынша бұл жұмысқа лайықты емеспін" деді. Бірақ жылдар өткен соң Маджерус, ойын өзгертудің нақты себебі оның денсаулығы емес, анасының осы жұмысты қабылдамау туралы тілегі болғанын айтты, бұл оның Висконсин штатындағы үйінен алыс Лос-Анджелеске көшуін білдіретін еді.
On December 15, 2004, Majerus was hired as coach of the University of Southern California basketball team; he was to replace interim coach Jim Saia, who was replacing fired coach Henry Bibby, with Majerus taking over effective April 1, 2005. His contract was scheduled to pay him $5 million over five years. Majerus gave an energetic and humorous press conference on the day of his hire, but also noted "I hope I die here. I hope I coach here the rest of my life." In order to take the position, he needed to buy himself out of his contract as an analyst for ESPN. However, Majerus unexpectedly resigned only five days later in a somber, and at times weeping, press conference. He apologized to the university and stated that his health and fitness were not yet at a stage where he thought he could perform his new duties, noting "I wanted this job so bad I was in denial where my health actually is [ ] I realized [USC] wasn't getting the guy they hired. I came to that conclusion myself. I'm not fit for this job by my standards." Years later, however, Majerus would claim that the true reason for his change of mind had not been his health, but rather had been his mother's request that he not take the job, which would have meant his relocation to Los Angeles, far removed from her home in Wisconsin.
ESPN сарапшысы (2004-2007)
Махерус 2004-2007 жылдар аралығында ESPN телеканалында ойын және студия талдаушысы болып жұмыс істеді. Маджерс студенттер баскетболы жанкүйерлерінің сүйіктісі және культ фигурасы болды, ол денелі, тоқпақ келген сымбатымен және ерекше, көңілді мінезімен танымал еді. Ол өзінің туған штаты Висконсинде танымал болған шұжықтарды (братвурст) жеңді.
Majerus worked as a game and studio analyst for ESPN from 2004 to 2007. Majerus was a fan favorite and cult figure around college basketball, known for his portly, rotund figure and his quirky, jovial personality. He enjoyed bratwurst, a sausage popular in his native Wisconsin.
Сент-Луис (2007-2012 жж.)
2007 жылдың 27 сәуірінде Махерус Сент-Луис университетінің бас жаттықтырушы лауазымына қабылданды; оның шарты алты жылға жасалған. Оның SLU-дегі қызметі қиындықтармен басталды; алғашқы конференциялық ойынында «Билликенс» командасы қазіргі заманғы колледж баскетболында ең аз ұпай жинаған NCAA I дивизионының рекордын орнатты, «Джордж Вашингтоннан» 49–20 есебімен жеңілді. Алайда, ол бұрынғы бағдарламаларында істегендей, Махерус ақырында SLU-ді жеңіске жететін командаға айналдырды. 2012 жылы ол «Билликенс» командасын 12 жылдан кейін алғашқы NCAA турниріне, ал 17 жылдан кейін маңызды рейтингтерге енгізді. 2012 жылдың 24 тамызында Махерус жүрек ауруының күрделілігіне байланысты 2012–13 маусымын жаттықтырудан бас тартатынын мәлімдеді. Оның көмекші жаттықтырушыларының бірі Джим Крюс сол маусымда уақытша оның орнына келді. 16 қарашада Махерустің денсаулығының жақсармауына байланысты зейнеткерлікке шығатыны жарияланды. Махерус Сент-Луис университетінде 95–69 (.579) есебімен жеңіс тіркеді және жалпы NCAA рекордымен 517–215 (.706) көрсеткішпен зейнеткерлікке шықты. 2023 жылдың 18 қыркүйегінде SLU баскетбол жаттығу алаңына марқұм жаттықтырушының есімі берілді, салтанатты шараға оның қарындастары мен бұрынғы ойыншылары қатысты.
On April 27, 2007, Majerus accepted the head coaching position at Saint Louis University; his contract was for six years. His tenure at SLU got off to a rocky start; in their first conference game, the Billikens set an NCAA Division I record for fewest points scored in a game in the modern era of college basketball, losing 49–20 to George Washington. However, as he had done previously at other programs, Majerus eventually made SLU a winning program. In 2012, he led the Billikens to their first NCAA Tournament in 12 years, and their first appearance in a major poll in 17 years. On August 24, 2012, Majerus announced he would not coach the 2012–13 season due to serious heart problems. Jim Crews, one of his assistants, took over for him on a temporary basis for that season. On November 16, it was announced that Majerus was retiring when it was apparent that his heart condition would not improve enough to allow him to return. Majerus compiled a 95–69 (.579) record at St. Louis University and retired with an overall NCAA record of 517–215 (.706). On September 18, 2023, SLU named its basketball practice court after the late coach, with his sisters and former players attending the dedication ceremony.
Бас бапкерлік рекорд
* Жүрек операциясына жатқанға дейін алғашқы алты ойынды жаттықтырды. Ассистент Джо Крейвенс маусымның қалған бөлігін жаттықтырды. ** Жеке себептермен демалысқа кеткенге дейін бірінші ойынды жаттықтырды. Ассистент Дик Хунсакер маусымның қалған бөлігін жаттықтырды. *** Денсаулығына байланысты зейнеткерлікке шыққанға дейін алғашқы 20 ойынды жаттықтырды. Ассистент Кери Рупп маусымның қалған бөлігін жаттықтырды.
*Coached the first six games before undergoing heart surgery. Assistant Joe Cravens coached the rest of the season. **Coached the first game before taking a personal leave of absence. Assistant Dick Hunsaker coached the rest of the season. ***Coached the first 20 games before retiring due to health concerns. Assistant Kerry Rupp coached the rest of the season.
Жарияланған еңбектер
2000 жылы ол «Менің салфеткадағы өмірім: Жұмсақ нан, ойын алаңындағы армандар және «Runnin' Utes» командасын жаттықтыру» атты автобиографиялық кітабын, Джин Войцеховскимен бірлесіп жазды.
In 2000, he released an autobiography, My Life on a Napkin: Pillow Mints, Playground Dreams and Coaching the Runnin' Utes , co written by Gene Wojciechowski.