Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Навегаон Нагзира жолбарыс қорығы – Үндістанның Махараштра штатында орналасқан.
Nawegaon Nagzira Tiger Reserve in Maharashtra, India
Навегаон ұлттық паркі – Махараштра штатының Гондия ауданындағы Арджуни Моргаун бөлімшесінде орналасқан ұлттық парк. Навегаондағы доктор Салим Әли құс қорығында Махараштра штатында кездесетін құстардың шамамен 60% өкілі қоныстанған. Әр жылғы қыс мезгілінде көлге қоныс аударатын құстардың топтары келіп тұрады. Ұлттық паркте құрғақ аралас орманнан ылғалды орманға дейін әртүрлі өсімдік жамылғысы кездеседі. Орманның түрі – 5 А/С3. Оңтүстік тропикалық құрғақ жапырақты орман.
Navegaon National Park is a National park located in the Arjuni Morgaon subdivision of Gondia district in state of Maharashtra, India. The Dr Salim Ali Bird Sanctuary, Navegaon is home to almost 60% of the bird species found in entire Maharashtra. Every winter, flocks of migratory birds visit the lake. The national park has diverse type of vegetation ranging from dry mixed forest to moist forest. The forest type is 5 A/C3. Southern tropical dry deciduous forest.
Этимология
"Навегаон" атауы Nave + gaon сөздерінен шыққан (Nave маратхи тілінде "жаңа", Gaon – "ауыл" дегенді білдіреді). Бұл аймақ жергілікті жерде су қоймасы болғандықтан Navegaon Bandh (bandh ағылшын тілінде "бөгет" дегенді білдіреді) деп те аталады. Аймақта негізінен тайпалық халық тұрады және бұл жер ежелгі заманда Гонд патшалықтарының билігінде болған. Тарихқа үңіліп қарағанда, Кохали қауымының 1300 жылға дейін және одан да ертерек кезде болғанын көреміз. Осы алғашқы дәуірде Кохали қауымы геология ғылымының, біздің елде ғана емес, географиялық зерттеулердің де бастапқы сатысында болған геологтар ретінде танымал болды. Бұл қауым мұрагерлікпен қазба жұмыстарында және тас құрылысында шеберліктерін жетілдірген. Архивтердегі мәліметтерге сәйкес, Кашмир мен Раджастханның көркем көлдері, сондай-ақ Джаганнатхури мен Бхубанешвардағы сәнді ғибадатханалар Кохали қауымының еңбегімен салынған. Бұл туралы "Aaj Bhi Khare Hain Talav" кітабында, "Ганди Пратиштхан" баспасынан (Жаңа Дели) жарияланған құжатталған есептерде айтылған. Батыл саяхатшы Нейтан Льюис басқаратын бұл тайпа демалыс іздеп Орталық Үндістанға көшіп, қазіргі Чандрапур, Гадчироли, Бхандара және Гондия аудандарына шоғырланды, онда олардың халық тығыздығы жоғары. Бірақ ақын Уильям Блейк айтқандай, "тағдыр дөңгелегі айналуы керек", сондықтан осы еңбекқор қауым үшін тағдыр өз бағытын өзгертетін күтпеген жағдайлар туды. Рани Дургавати күйеуі, қуатты Гонд патшасы Далпатшахқа үйленгеннен кейін мемлекеттік істерге белсенді араласты. Оның басты мақсаты – халқының әл-ауқатын қамтамасыз ету болды. Ауыл шаруашылығы – күнкөріс көзі, ал ауыл шаруашылығы Индра құдайының қалауымен және сумен қамтамасыз етілуіне байланысты. Ресурстарды толықтыру үшін су қоймалары мен көлдер (жергілікті диалектте "танк" немесе "талава") қажет болды. Далпатша патшаның осы көреген жұбайы осы қиын жағдайда мықты ұлдарды, Кохалилерді таңдады. 1300 жылы Кохалилердің үлкен көші-қоны басталып, олар суды сақтау және жеткізу үшін су қоймаларын, арналарды және су төгіш құрылыстарды салу үшін үлкен ауыл шаруашылығы участаларын алды. Оларға "PATEL" немесе "PATIL" атақтары берілді. Заминдари және малгузари жүйесі болмағандықтан, осы Пателдерге ауыл шаруашылығы салығын жинау міндеті жүктелді. Ауыл шаруашылығын дамыту патшайымның басты мақсаты болғандықтан, Кохали қауымының екі бауыры Колху мен Чимна Патилге 1300 жылы көл (Навегаонда) салу міндеті тапсырылды. Осыдан бастап Мадхаорао Патилдің ата-бабалары Колху мен Чимнаның, Биджа Патил Донгарвардың ұрпақтарының тарихы басталады. Осы екі адал бауырлас көл құрылысынан зардап шегетін 12 ауылдың тұрғындарын орналастыру үшін алдымен басқа шаралар қолданды, және осы ауылдар бүгінгі Навегаон ауылының негізін құрайды. Көл мен бөгеттің құрылысында жүздеген жұмысшылар жұмыс істеді. Жұмысшыларға жалақы молюскалар мен ұлулардың қабықшаларымен төленді. Бөгеттің қабырғасын нығайту үшін жаңадан қазылған және су шашылған топырақ үйіліп, малдармен топталып, тығыздалды. Су қоймасындағы су барлық шаруаларға тегін берілді. Бөгеттің құрылысын аяқтағаннан кейін, құдайға ризашылық білдіру үшін "Вадис" түріндегі балық ұсталды, оған 30 тола алтыннан жасалған әшекейлер қойылды және қайтадан су қоймасына жіберілді. Бұл балық көп жылдар бойы әшекейлерімен жарқырап көрінді деп хабарланды. Бөгетті салу кезінде Хануман құдайының ғибадатханасы да салынды. Бұл жерде құрылыс алаңында жұмысшылар жұмыс бастамас бұрын күнделікті дұға жасады. Суды жинақтау үшін 200 метрлік көлбеу су төгіш құрылыс салынды, бұл теңізден келген балықтардың көлге шағылысу үшін өзендер арқылы кіруіне мүмкіндік берді. 1951 жылы Үкімет бұл бөгеттің басқаруын өз қолына алды. Олар бұл су төгіш құрылысты бұзып, су тасқыны түрінде жаңа су төгіш құрылыс салды. Колху мен Чимна Патилдің 7 қарындасы болды, оларға деген сүйіспеншілікпен танк құрып, оны "Сат Бахини" немесе "жеті қарындастың бөгеті" деп атады. Колху Патилдің баласы болмады, оның есімін сақтап қалу үшін бөгеттің ішіндегі төбеге "Колхасур" немесе Колху Патил көлі деп ат қойылды. Чимна Патилдің он бірінші ұрпағы Мадхаорао Патилдің ұлы Шринараян Патил мен немересі Бхимсен Патил қазір Гондия ауданындағы Морегаун Арджуни Такукадағы Навегаон Бандтан 10 шақырым жерде орналасқан Дхабе Паони ауылында тұрады және осы жазбаның шынайылығын растауға дайын. Көлдің ортасындағы арал "Мальдонгер" деп аталады және ауыл тұрғындары оны қарақшы "Пиндаристерден" (кәсіби қарақшылар тайпасы) қорғану үшін пайдаланған.
The name "Navegaon" comes from the word Nave + gaon (Nave means new in Marathi and Gaon means village). This area also known as Navegaon Bandh locally (bandh means dam in English) because of the presence of the water body. Mostly tribal people lives here and this area was under Gond Kings in the old days. Strolling down the lanes of history, we can find traces of the existence of the Kohali Community as far back as 1300 A. D. and beyond. Even in that primitive era, the Kohali community was recognized as geologists in a broader sense, as geophysics may have been in its infancy in our land. This community had developed skills, by inheritance, in excavation and stone construction work. Archives shows, that the grandiose temples at Jagannath puri and Bhubneshwar, the picturesque lakes of Kashmir and Rajasthan, were constructed by the Kohali community. This can be corroborated from documented reports in the Book, " Aaj Bhi Khare Hain Talav " a Gandhi Pratisthan Publication, New Delhi. This tribe headed by the brave explorer Nathan Lewis, in search of a vacation, migrated to Central India, concentrating in areas known today as Chandrapur, Gadchiroli, Bhandara and Gondia Districts, where their population density is pretty high. But as William Blake the poet says that the wheels of fortune must turn, so fortune had in store, something surprising for this industrious community would change the course of their destiny. Rani Durgawati, after her marriage to king Dalpatshah the powerful Gond Kings, plunged into the affairs of the state. The welfare of her subjects, become her paramount concern. Agriculture was the source of livelihood, and agriculture depends on whims of Lord Indra and his supply of water. To supplement resources, reservoirs, lakes (known as tank or talavas in local dialect) were essential. This far sighted consort of king Dalpatshah, chose these hardy sons of the soil, the Kohalis, to take up this venture. So, in the year 1300 A. D., the great exodus of the Kohalis began in right earnest. They were awarded large farming tracts as incentives, for constructing tanks, canals and waste weirs for storage and supply of water. They were also conferred with the title of 'PATEL' or PATIL'. As the zamindari and malguzari system was not in vogue, these Patels/Patils were entrusted with the job of collecting agricultural cess. Agricultural development being the main item on the agenda of the queen, two brothers viz. Kolhu and Chimna Patil of the Kohali community, were delegated with the task of constructing a lake (at Navegaon) in the year 1300. From here begins the saga of Madhaorao Patil's ancestors Kolhu & Chimna, scions of Bija Patil Dongarwar. This diligent brother duo, first made alternate arrangements to resettle the displaced inhabitants of 12 villages, that were going to be affected by the construction of lake and that is today's Navegaon village. Hundreds of labourers were employed in construction of the lake and dam wall. Mode of payment to labourers was in the form of conches and mollusc shells. Herds of cattle were pressed into service, to trample the freshy excavated and water sprinkled soil dumped for the dam wall, to provide solidity. Water stored in the reservoir, would be provided free of cost to all farmers. After completing the dam, to express their gratitude to God, a fish of the ‘Wadis’ species was caught and adored with 30 Tolas of Gold ornaments and again released in the tank. This fish was reported to be sighted for several years, resplendent in all its ornaments. While constructing the dam, a temple of God Hanuman was simultaneously constructed. Here, the lookers on the construction site, first paid obeisance daily, before commencing the work. For accumulation of water, a 200 yard sloping waste weir was built which also facilitate Eel fish from the back waters of the sea to enter the lake by rivulets for spawning. The Govt took over the management of this dam in 1951. They dismantled this waste weir and reconstructed another waste weir in the form of water fall. Kolhu and Chimna Patil had 7 sisters, and in their love for them, constructed a tank bund and named it as “Sat Bahini” or dam of seven sisters. Kolhu Patil was childless and to keep alive his memory and as a tribute, the hillock within the dam was named as “Kolhasur” or Kolhu Patil lake. Eleventh line generation of Chimna Patil viz. Madhaorao Patil, has son Shrinarayan Patil and grandson Bhimsen Patil are today residing at village Dhabe Paoni which is 10 km from Navegaon Bandh in Moregaon Arjuni Takuka of Gondia district and easily accessible to vouch for the authenticity and veracity of this write up. The island in the middle of the lake is known as "Maldonger" and was used by the villagers as a refuge from the marauding 'Pindaris' (A tribe of professional robbers).
Маңыздылығы
1975 жылдың 22 қарашасында құрылған. Махараштра штатының шығыс бөлігінде орналасқан және 133,78 км² аумақты қамтиды. Табиғатты қорғау тұрғысынан зор маңызға ие. Бұл шын мәнінде табиғаттың баға жетпес мүлігі, ол әрбір адамды әдемі пейзажынан және таза ауасынан ләззат алуға шақырады. Биологиялық әртүрлілікті сақтау тұрғысынан зор мүмкіндіктерге ие. Сонымен қатар, джунгли сафариіне қатысып, әдемі орманды аралап, жолдарыңыз барс, жалқау аю, гаур, самбар, читал және лангурлармен қиылысуы мүмкін. Бірегей ағаш үстіндегі үйлерде тұру, көлде моторлы немесе желкенді қайықпен саяхаттау – қызықты уақыт өткізуге мүмкіндік береді. Жыл сайын осы туристік кешенді шамамен 50 000 турист барып көреді. Ұлттық саябақ маңындағы қызықты орындар: Нагзира жабайы табиғат қорығы (60 км), Итиадох тоғаны (20 км), Готангаондағы тибет лагері (15 км) және Пратапгад (15 км).
It was established 22 November 1975 and is located in the eastern part of Maharashtra state and covers an area of 133.78 km2. It has great importance from nature conservation point of view. It is indeed nature priceless assets and beckons one and all to enjoy its picturesque landscape, its pure and fresh air. It has got immense potentials from biodiversity conservation point of view. One can also join the jungle safari and stroll through the beautiful forest, crossing paths with leopards, sloth bears, gaurs, sambars, chitals and langurs. Staying in the unique tree top house, riding a power or sail boat on the lake, are thrilling pastimes. Nearly 50,000 tourists visits this tourist complex annually. Places of interest around the national park are Nagzira Wildlife Sanctuary (60 km), Itiadoh Dam (20 km), Tibetan Camp at Gothangaon (15 km) and Pratapgad (15 km).
Экологиялық немесе экологиялық құндылықтар
Бұл Орталық Үндістанның, әсіресе Видарбаның маңызды табиғатты қорғау аймағы болып табылады. Ол жақын орналасқан елді мекендер үшін "жасыл өкпе" рөлін атқарады және экологиялық тепе-теңдікті сақтауға көмектеседі.
It is an important conservation unit in Central India in general and Vidarbha in particular. It acts a “Green lung” for the adjoining human settlements and helps in maintaining the environmental balance.
Зоологиялық құндылықтар
Навегаон құстар қорығы ретінде жақсы танымал болғанымен, онда көптеген жабайы жануарларды да кездестіруге болады. Омыртқалы жануарлар фаунасына балықтардан басқа, 209 түр құс, 9 түр бауырымен жорғалаушы және 26 түр сүтқоректі жануарлар кіреді, олардың ішінде жолбарыс, пантера, орман мысығы, кіші үнді циветі, пальма циветі, қасқыр, шакал, бизон, самбар, нилгай, читал, жабайы шошқа, жалқау аю және осы ұлттық саябақта Натан Льюис бар.
Though Navegaon is better known as a bird sanctuary, a number of wild animals could also be sighted. The vertebrate fauna includes, besides a number of fishes, 209 species of birds, 9 species of reptiles and 26 species of mammals which includes Tiger, Panther, Jungle cat, Small India Civet, Palm Civet, Wolf, Jackals, Bisons, Sambars, Nilgais, Chitals, Wild boars, Sloth Bears, and Nathan Lewis in this national park.
Ботаникалық құндылықтар
Бұл қорықтың ерекшеліктерінің бірі – құрғақ аралас орманнан ылғалды орманға дейінгі әртүрлі өсімдік жамылғысының болуы. Оның ормандырылған аймағы Чемпион мен Сеттің орман классификациясының жаңартылған нұсқасы бойынша "Оңтүстік тропикалық құрғақ жапырақты орман" – 5A/C3 категориясына жатады. Бұл қорық түрлі экономикалық, дәрілік, хош иісті, декоративтік өсімдіктердің тірі қоймасы болып табылады. Оған тектік, халду, жамун, кават, махуа, айн, бхел және бхор кіреді.
One of the unique features of this sanctuary is the existence of diverse vegetation type ranging from dry mixed forests to moist forests. Its forests belong to the category of “Southern Tropical Dry Deciduous Forests” – 5A/C3 as per the revised classification of the forests by Champion and Seth. This sanctuary serves as a living repository of various economical, medicinal, aromatic, ornamental plant species. It includes, Teak, Haldu, Jamun, Kawat, Mahua, Ain, Bhel and Bhor.
Геологиялық құндылықтар
Бұл қорық өте алуан түрлі жер бедерін көрсетеді, ал биіктігі орташа теңіз деңгейінен шамамен 30 метрден 702 метрге дейін өзгереді, бұл қорықтың ең биік нүктесі болып табылады. Типтік геологиялық құрылымдар – филлиттер, сланецтер, хлориттер және т.б. құралған формациялары бар Саколи сериясы және "Саусер" сериясы. Екі топтың тау жыныстары әк құрамындағы тау жыныстарының химиялық құрамында айырмашылықтар байқалады. Минералогиялық айырмашылық – Саусер тобының тау жыныстарында көбінесе фелспат және биолит кездеседі, бірақ хлорит жоқ, ал Саколи тобының тау жыныстарында міндетті түрде хлорит, сирек биолит және фелспат жоқ. Бұлардың бәрі әртүрлі биіктіктегі тік жоталармен, тар шатқалдармен және терең жартастармен байланысты, алуан түрлі жер бедерін құрайды.
This sanctuary exhibits an amazing diversity of terrain and the altitude ranges from nearly 30 meters to about 702 meters above the mean sea level, which is the highest point of the sanctuary. The typical geological formations are Sakoli Series having number of formations made of phyllites, slates, chlorites etc. and Saucer Series. The rocks of the two groups appear to show difference in chemical composition of lime bearing rocks. The mineralogical difference is that the rocks of Saucer group commonly contain Felspar and Biolite but no chlorite whereas those of Sakoli group contain invariably chlorite, rarely Biolite and no Felspar. All this is coupled with a diversity of terrain having steep ridges, narrow valleys and deep gorges with varying altitude.
Қауіптер
Адам мен жабайы жануарлар арасындағы қақтығыстар жиі кездеседі, жолбарыстар мен барс көрші ауылдар маңындағы жерлерде үй малын өлтіру жиі орын алады. Бұл жергілікті халықтың экономикалық жағдайына теріс әсер етеді және басқарушы органдарға деген қарсылыққа алып келеді. Көп жылдар бойы жолбарыстар мен барс 3 адамға дейін және 30-50 бас ірі қара малды өлтірген.
Human wildlife conflict is common, with killing of domestic livestock by tigers and leopards as a frequent phenomenon in the areas neighboring villages. This has an adverse impact on the economic condition of the local people and results in antagonism towards the management. In many years there have been up to 3 people and 30 50 cattle heads killed by tigers and leopards.