Оңтүстік Америка маймылдарының түрлері

Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Жалпы қара маймыл – Оңтүстік Американың тропикалық аймақтарында таралған бірнеше кішкентай қара маймыл түрлерінің дәстүрлі атауы. Джессика Линч Альфаро және басқалардың генетикалық зерттеулері Saimiri sciureus кем дегенде 3, мүмкін 4 түрді қамтитынын көрсеткенге дейін "жалпы қара маймыл" термині Saimiri sciureus үшін қолданылған: Гвиана қара маймылы (S. scuireus), Гумбольдт қара маймылы (S. cassiquiarensis) және Коллинстің қара маймылы (S. collinsi). Эквадор қара маймылы (S. cassiquiarensis macrodon), әдетте Гумбольдт қара маймылының кіші түрі саналады, кейде ол бастапқыда "жалпы қара маймыл" терминіне енген жеке түр ретінде қарастырылған.

Қалыптасу және таныстыру

Жалпы, үйректі маймылдар негізінен Амазонка бассейнінде кездеседі. Таксон бөлінгенге дейін ол Бразилия, Колумбия, Эквадор, Француз Гвианасы, Гайана, Перу, Суринам және Венесуэла елдерінде кездеседі деп саналған; Флоридаға және көптеген Кариб аралдарына шағын популяция енгізілді. Алайда, 2009 және 2015 жылдардағы таксономиялық зерттеулер S. scuireus деп саналған бірнеше популяциялардың шын мәнінде бөлек түрлер екендігін анықтады:

Гвиананың үйректі маймылы, S. sciureus
Коллинздің үйректі маймылы, S. collinsi
Гумбольдттың үйректі маймылы, S. cassiquiarensis

Эквадордың үйректі маймылы, S. cassiquiarensis macrodon, кейде жеке түр ретінде қарастырылады. 2010 жылға қарай үйректі маймыл Бразилияның Атлантикалық жауын-шашын ормандарында инвазивті түр ретінде қарастырыла бастады және құс түрлерінің жұмыртқаларын жыртқыш ретінде оның рөлі туралы алаңдаушылық білдірілді. Жалпы үйректі маймыл ортаңғы қабатта өмір сүруді жөн көреді, бірақ кейде жерге түседі немесе биік қабатқа көтеріледі. Олар жаңбырлы ормандарда, саванналарда, мангровода немесе батпақ жерлерде жыртқыш құстардан жақсы қорғаныш беретін өсімдіктерді жақсы көреді. 1960 жылдан бері Флоридада кем дегенде бес популяция бар, егер бұрын болмаса. Жалпы үйректі маймылдар кем дегенде 1960 жылдардың аяғынан бастап Silver Springs-те құрылған; 1938 жылы аймақта rhesus макакалары құрылды, бірақ үйректі маймылдар қашан босатылғаны туралы нақты ақпарат жоқ. 1960 жылдары 12-15 жалпы үйректі маймылдан тұратын колонияның бұлақтардағы ағаштардың арасында тұрғаны байқалды; олар 1975 жылы Оклаваха өзеніне қарай ағып кетті. 1960 жылдары босатылған екі жұптан алынған тағы бір популяция Браувард округіне қарасты Бартлетт қорында тұрады; 1988 жылы олардың саны 43-ке жетті. 1976 жылы Флорида штатының Титусвилл қаласында орналасқан Tropic Wonderland аттракционынан 15 үйректі маймыл қашып кетті; олардың ұрпақтары содан бері аймақта бекініп қалды. 1980 жылдары 500 және 1000 жалпы үйректі маймылдар Полк округіне қарасты Masterpiece Gardens саябағында қалды, оларды ұстауға тырысқанына қарамастан. Сонымен қатар, 1960 жылдан бері Майами-Дейд округіне қарасты Гоулдс қаласындағы Monkey Jungle-де "жартылай еркін таралатын" популяция болды. Үйректі маймылдар, сондай-ақ, жәндіктер мен ағаш бақалары сияқты ұсақ омыртқалы жануарларды іздеп жүр. Суды көбінесе жейтін тамақтан алады, сонымен қатар ағаштардағы тесіктерден және жердегі сулы ойыстардан алады. Жемістер аз болғанда, жалпы үйректі маймыл нектар ішеді. Үйректі маймылдар азық іздеуге жұмсайтын уақыт азықтың түріне байланысты. Егер үлкен жемістер болса және оларға жеңіл қол жеткізілсе, олар азық іздеуге көп уақыт жұмсамайды. Әйтпесе, олар тамақ іздеуге көп уақыт жұмсайды. Азық іздеу маймылдарды қызықтырып, белсенді етеді. Көп жағдайда тұтқында болған кезде олар тамақты оңай ала алатындықтан тез жалықады. S. sciureus топтарының әлеуметтік өзара әрекеттерінің көпшілігі әртүрлі жас/жыныстық топтарда кездеседі, топтар ересек еркектер, аналар мен балалар және жасөспірімдер категорияларына бөлінеді. Әр топтың ересек әйелдерге деген табиғи тартымдылығының нәтижесінде әртүрлі жас/жыныстық топтар бір әлеуметтік топқа бірігеді. Маусымдық көбею кезінде ересек еркектер әдетте әлеуметтік белсенділіктен қол үзетіп, уақыттарын топтан алыста жүріп, азық іздеумен өткізеді. Жалпы үйректі маймылдың балалары тез дамиды. Олар бес айдан сегіз айға дейін тәуелсіз болып, күнінің аз бөлігін аналарымен өткізеді. Осы жастағы балалар өздері тамақ таба алады. Көптеген басқа да аспектілері жалпы үйректі маймылдың әлеуметтік мінез-құлқы, мысалы, үстемдік қарым-қатынастары, коалициялар, таралу үлгілері және агрессия, жануарлардың тамақтану экологиясымен байланысты. Жалпы үйректі маймылдардың тамақтану аймақтары өте кішкентай және тығыз, бұл күресте жеңіске жетуге ең қабілетті жеке тұлғаға кез келген аймаққа монополия құруға мүмкіндік береді. Ер адамдар әдетте әйелдерге үстем, бірақ әйелдер де топта жоғары мәртебеге ие. Тіпті еркектердің тобы басқалардан қашықтап жүрсе немесе жалғыз болса да, олар сирек коалиция құрайды. Бірнеше теориялар еркек үйректі маймылдардың коалиция құрмауының себебі көшіп-қонуға байланысты туыстық қатынастың болмауынан деп санайды. Коалициялар топтағы өлім-жітім тәуекелдерін де арттыруы мүмкін, өйткені еркектер бір-біріне агрессивті болады. Үстем еркектер бағынышты еркектерге өздерінің жоғары мәртебесін көрсету үшін демонстрация жасайды. Ол ағаш...

The Ecuadorian squirrel monkey, S. cassiquiarensis macrodon, has also sometimes been regarded as a separate species. by 2010, the squirrel monkey had begun to be considered as an invasive species in the Brazilian Atlantic rainforest, and concerns were expressed about its role as a predator of eggs of endangered bird species. The common squirrel monkey prefers to live in the middle canopy, but occasionally comes to the ground or goes up into the high canopy. They like vegetation which provides good cover from birds of prey in the rainforest, savannah, mangroves, or marshlands. At least five populations of common squirrel monkeys have existed in Florida since the 1960s, if not earlier. Common squirrel monkeys have been established at Silver Springs since at least the late 1960s; rhesus macaques were established in the area by 1938, but there is no firm information on when the squirrel monkeys were released. In the 1960s, a colony of twelve to fifteen common squirrel monkeys was noted residing in a hammock of trees by the springs; they migrated downstream to the Ocklawaha River by 1975. Another population, derived from two pairs released in the 1960s, lives on the Bartlett Estate in Broward County; they numbered 43 in 1988. In 1976, 15 squirrel monkeys escaped from the Tropic Wonderland attraction in Titusville, Florida; their descendants have since become established in the area. In the 1980s, 500 and 1000 common squirrel monkeys remained in the shuttered Masterpiece Gardens park in Polk County, persisting despite efforts to capture them. Additionally, a "semi free ranging" population has existed at Monkey Jungle in Goulds in Miami Dade County since 1960. Squirrel monkeys also look for insects and small vertebrates, such as tree frogs. It obtains a majority of its water from the foods eaten, and also obtains water from holes in trees and puddles on the ground. When fruit is scarce, the common squirrel monkey drinks nectar. The amount of time squirrel monkeys spend foraging depends on the type of food. When bigger fruits and easy access occur, they do not spend much time foraging. Otherwise, they dedicate a considerable amount of time to looking for their foods. Foraging also keeps the monkeys entertained and active. Oftentimes when they are captive, they easily become bored as the food is more easily obtained. Most social interactions in S. sciureus groups occur within the various age/sex classes, with the division of classes being between adult male categories, mother infant categories, and juvenile categories. As a result of the natural attraction each class has to the adult females, the different age/sex classes come together as one social group. Seasonal reproduction Adult males are generally socially inactive during the birth season and spend their time travelling and foraging at a distance from the group. Common squirrel monkey infants develop rapidly. They become fairly independent between five and eight months of age and spend only a small percentage of the day with their mothers. Also at this age range, the infants can find food on their own. Many other aspects of common squirrel monkey social behavior, such as dominance relationships, coalitions, dispersal patterns, and aggression, stem from the feeding ecology of the animals. The feeding patches for common squirrel monkeys are very small and dense, which makes it possible for an individual with the greatest capability of winning a fight, if one were to occur, to monopolize access to any patch. Males are typically dominant to females, but females still have a high status in the group. Rarely do males form coalitions even if a group of males keeps their distance from the main group or are solitary. Several theories suggest that one of the reasons that male squirrel monkeys do not form coalitions is because of the lack of kinship due to emigration. Coalitions may also increase mortality risks within the group since males tend to be aggressive to each other. Dominant males display to submissive males to emphasize their higher status. It is arboreal, but sometimes it comes down to the ground. Bands or troops can number from 12 100. Occasionally, troops as large as 500 have been seen in undisturbed forests.

Қорғау мәртебесі

Таксонның бөлінуіне дейін, жалпы бөрік маймылдары IUCN тарапынан "қауіпсіз" деп бағаланған, бірақ орманды жоюдан зиян көруі мүмкін еді. Олар сондай-ақ, үй жануарлары саудасы және медициналық зерттеулер үшін кеңінен ұсталған.

Үй жануарлары ретінде

Өздерінің зейінді және ойнақы мінездеріне байланысты, бұл жалпы таралған қоңыр маймылдар үй жануарлары ретінде танымал. Оларға кең орын және көп тағам қажет.