Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық азамат және Бахрейн билеушілерінің кеңесшісі Сэр Чарльз Далримпл Белгрейв КБЭ (9 желтоқсан 1894 – 28 ақпан 1969) 1926 жылдан 1957 жылға дейін Бахрейн билеушілеріне "бас әкімші" немесе "кеңесші" ретінде кеңес берген британдық азамат болды. Ол шейх Хамад ибн Иса әл-Халифаның және одан кейін оның ұлы шейх Салманның қызметінде болды.
British citizen and advisor to the rulers of Bahrain
Sir Charles Dalrymple Belgrave KBE (9 December 1894 – 28 February 1969) was a British citizen and advisor to the rulers of Bahrain from 1926 until 1957, as "Chief Administrator" or "adviserate". He first served under Shaikh Hamad ibn Isa Al Khalifa, and subsequently under his son, Shaikh Salman.
Ерте өмір
Белгрейв Бедфорд мектебінде және Оксфорд университетінің Линкольн колледжінде білім алған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Императорлық түйе корпусында Судан, Мысыр және Палестинада қызмет етті. 1915 жылы ол Дарфур экспедициясының құрамында болды, осыған байланысты Судан медалімен және оған қосымша тағасымен марапатталды. Соғыстан кейін ол Сива оазисінің шекаралық аудандарын басқаруға көмектесу үшін Мысыр үкіметіне жіберілді. 1924–1925 жылдары Танганьика аймағында әкімшілік қызметкер болып жұмыс істеді. Белгрейвтің қарт атасы адмирал Джеймс Ричард Дакрес 1812 жылы HMS Guerriere кемесінің капитаны болған.
Belgrave was educated at Bedford School and Lincoln College, Oxford. During World War I he served in the Imperial Camel Corps, in Sudan, Egypt and Palestine. In 1915 he was a member of the Darfur Expedition, for which he was awarded the Sudan Medal and Clasp. After the war he was seconded to the Egyptian Government to help the frontier districts administration in the Siwa Oasis. He was an Administrative Officer in Tanganyika Territory in 1924–25. Belgrave's great grandfather was Admiral James Richard Dacres who commanded HMS Guerriere as a captain in 1812.
Бахрейннің жалдауы
1920 жылдардың басында Бахрейндегі британдықтар аралдың саяси тұрақтылығын қамтамасыз етуге тырысты. 1923 жылы 80 жасқа жуық шейх Иса ибн Әли Әл-Халифа ұлы шейх Хамадқа билікті беруге көндірілді және бірқатар әкімшілік реформалар жүргізілді. Саяси агенттердің алмасуынан кейін, саяси үзіліссіздікті қамтамасыз ететін тұрақты әкімшінің табылуы қажет болды. Шейх Хамад британ үкіметі емес, өзіне жұмыс істейтін жеке кеңесші тағайындауға келісті, ол мемлекетті жаңартуға көмектесер еді. Тиісті үміткерлер болмады, сондықтан 1925 жылдың тамызында The Times газетінде лауазымға жарнама жарияланды. Қанша өтініш беруші болғаны белгісіз, бірақ тексеруден кейін Чарльз Белгрейв жылына 720 фунт стерлинг жалақымен тағайындалды – оған үйленуге жеткілікті ақша. Соғыс кезінде ол Шекаралық аудандар әкімшілігінің Императорлық түйе корпусында қызмет етті және екі жыл Сива оазисінде өтті. Таңганьикада екі жыл қызметтен кейін ол демалыста болды. Ол Лондондағы Шығыс және Африка зерттеулер мектебінде араб тілін жаңартып, 1926 жылдың наурыз айында Бахрейнге келді және 1957 жылға дейін онда қалды. Бахрейнде ол көбінесе Аль Мусташар (المستشار) – "Кеңесші" деп аталды. Оның отбасы мен достары оны "Кэрол" деп білді.
In the early 1920s the British in Bahrain were concerned to secure the political stability of the island. In 1923 Shaikh Isa ibn Ali Al Khalifa, nearly 80 years old, was induced to hand over power to his son Shaikh Hamad and a series of administrative reforms were carried out. After a succession of Political Agents it became apparent that a permanent administrator should be found who would ensure some political continuity. Shaikh Hamad agreed to appoint a Personal Adviser employed by himself and not by the British Government, who would help him to modernise the state. There were no readily available candidates and the post was advertised in The Times in August 1925. It is not known how many applicants there were, but after interviews Charles Belgrave was appointed with an annual salary of £720 – enough for him to get married on. During the war he had served with the Frontiers Districts Administration Imperial Camel Corps and had spent two years in the oasis of Siwa Oasis. At the time of his appointment he was on leave after two years in the Colonial Service in Tanganyika. He brushed up his Arabic at the School of Oriental and African Studies in London and arrived in Bahrain in March 1926, to remain there until 1957. In Bahrain, he was commonly referred to as Al Mustashar (المستشار), "the Advisor". To his family and friends, he was known as "Carol".
Бахрейндегі жетістіктер
Бахрейндегі көптеген жетістіктерінің ішінде Белгрейв азаматтық және қылмыстық соттар жүйесін құрды, сондай-ақ тиімді жұмыс істейтін және жақсы даярланған полиция қызметін, жалпыға қолжетімді білім беруді, жергілікті билік органдарын және мұнайды іздеуге саяси қолдау көрсетті. Белгрейвтің мұнайды іздеуге жұмсаған күшінің арқасында Бахрейн 1932 жылы мұнайды алғаш ашқан шығанақ елдерінің ішінде көш бастады. Белгрейв сауданың маңыздылығын жақсы түсінді және базар алаңының жанындағы, кемелер тоқтаған жерге (қазір құрғатылған) жақын орналасқан "Баб Аль Бахрейн" (Бахрейн қақпасы) құрылысын салуға жетекшілік етті. Белгрейвтің кеңінен танымал және халыққа жақын тұлға болғаны, ол көбінесе жылқыға мініп, киіз бас киім (топи) киіп, базарлар мен халық жиналатын орындарға барып, Бахрейн халқының пікірлерін тыңсайтындығы туралы көптеген әңгімелер бар. Оның кеңсесі – "Кеңесші" әлі күнге дейін Бахрейн соттары мен әділет жүйесінің ескі орны болып табылады.
Amongst his many achievements in Bahrain, Belgrave was responsible for the establishment of a system of civil and criminal courts, a functioning and well trained police service, general and widely available education, municipal authorities and political support for the exploration for oil. It was largely the energy of Belgrave in support of the search for oil that put Bahrain ahead of other gulf states in being the first to discover oil in 1932. Belgrave understood the importance of trade and was the driving force behind the creation of the 'Bab Al Bahrain' (Gateway to Bahrain) structure at the entrance to the market area adjacent to the dhow landing jetties (now all reclaimed land). Belgrave is widely reported as having been a well known and popular figure regularly seen riding his horse, wearing a topee (pith) hat, and visiting markets and public gathering places to listen to the views and aspirations of Bahrainis. His office, the 'Advisory', remains to this day as the old home of Bahrain's courts and justice system.
1950 жылдардағы тәртіпсіздіктер
1956 жылы наурыз айында Бахрейн халқы Белгрейвті кеңесші лауазымынан алып тастау және оны елден кетуге мәжбүр ету үшін жалпы ереуіл шақырды. Ереуілге шамамен 30 000 адам қатысты, оның ішінде 9 000-ы мұнайшылар. 11 наурызда көкөніс базарында туған жанжалдан кейін болған тәртіпсіздіктер кезінде кем дегенде 11 адам қаза тапты. Тәртіпсіздіктер Бахрейннің мұнай өңдеу зауытында басталды. Көтеріліс басталғанға дейін бірнеше күн бұрын Ұлыбританияның сыртқы істер министрі Селвин Ллойдтың машинасына тас лақтырылып, шабуылдаушылар "Белгрейвке қарсы!" деп ұран салды. Британдық азаматтар қауіпсіздік үшін үйде болуға мәжбүр болды. Нәтижесінде Белгрейвтің өкілеттігі айтарлықтай шектелді, бірақ Шейх Салман оны толығымен қызметтен босатудан бас тартты. Шейх Салман сондай-ақ демократиялық сайлауға қадам басқан алғашқы заңды саяси партия – Ұлттық одақ комитетінің (ҰҰК; басқаша «Ұлттық бірлік комитеті») құрылуына рұқсат берді. Кейін қаза тапқандардың саны 5-ке дейін азайтылды. Кейбір американдық шенеуніктер бұл британдықтардың отаршылдығын сақтап қалуға жасаған тағы бір әрекеті екенін айтты. Көтеріліс сол кездегі Мысырдың басшысы Гамал Абдель Насердің күш-жігерінің нәтижесінде басталды деп есептеледі. Ол британдықтармен және басқа батыс елдерімен Израиль мәселесі бойынша келіспеушілікке байланысты базардағы саудагерлерді құпия түрде қаржыландырды. 1956 жылдың желтоқсан айында ҰҰК-тың бес мүшесі патша сарайын қирату, патша отбасын және Белгрейвті өлтіру жоспарын жасағаны үшін тұтқындалып, кінәлі деп танылды. Белгрейвтің биліктегі ең маңызды және ұзақ мерзімді пайдасы, кейбір деректер бойынша, оның әйелі Марджори Белгрейвтің қыздарға арналған мектептер ашуы болды. Алайда, бұл шара кейбір консерваторлардың наразылығын тудырды. Филип Л. Коль, Мара Козельский және Нахман Бен Иегуда авторларының «Selective Remembrances» еңбегінде Белгрейв «1955 жылы «Бахрейн дауысы» (Sawt al Bahrain) журналында алғаш рет «Араб шығанағы» атауын қолданған және оны қолдаған алғашқы батыстық» екені айтылады. Оның ұлы Джеймс та бас редактор ретінде журналға үлес қосты.
A general strike was called by the people of Bahrain in March 1956 to remove Belgrave as advisor and force him to leave the country. During the strike, which was estimated to have included 30,000 people, 9,000 of them oil workers, at least 11 people were reported killed in riots on 11 March, after an argument broke out at a vegetable market. The riots started at the Bahrain's oil refinery. A few days before the riots broke out the car of Selwyn Lloyd, the British foreign secretary, was attacked with rocks, with the attackers shouting "Down with Belgrave!" British nationals were forced to stay indoors for safety. As a result, Belgrave's powers were reduced significantly, although Shaikh Salman refused to remove him totally. Shaikh Salman also allowed the establishment of the first legal political party, the National Union Committee (NUC; aka "Committee for National Unity") a step toward democratic elections. The total killed was later reduced to 5. Some American officials said that this was another example of the British trying to hold on to their colonialism. The uprising is said to have been started through the effort of Gamal Abdel Nasser, the ruler of Egypt at the time, going as far as secretly funding merchants of the bazaar, because of the disagreement that he was having with the British, and other western powers, over Israel. In December 1956, five NUC men were jailed and found guilty for formulating a plot to destroy the royal palace, kill the royal family, and kill Belgrave. The biggest long term benefit to the country during Belgrave's tenure has been said by some to be the establishment, by his wife Marjorie Belgrave, of schools for girls. However, this caused tensions with some traditionalists. According to authors Philip L. Kohl, Mara Kozelsky, and Nachman Ben Yehuda in their work Selective Remembrances, Belgrave was "the first westerner to use and advocate the name "Arabian gulf", first in the journal Sawt al Bahrain (Voice of Bahrain) in 1955." His son, James, also contributed to the journal as editor in chief.