Аруна Ирани: Үнді актрисасының өмір жолы мен мансабы

Кіріспе

Үнді актрисасы (ту. 1946 ж.)

Аруна Ирани (18 тамыз 1946 ж. туған) – үнді актрисасы, хинди, каннада, маратхи және гуджарати киносында 500-ден астам фильмде түскен, көбінесе қосалқы және кейіпкерлік рөлдерде ойнаған. Ол "Пет Пьяар Аур Паап" (1985) және "Бета" (1992) фильмдері үшін "Фильмфэр" сыйлығының "Ең үздік қосалқы актриса" номинациясын екі рет жеңіп алды және осы номинация бойынша ең көп (10) рет ұсынылған актриса болып табылады. 2012 жылдың қаңтар айында Ирани 57-ші "Фильмфэр" сыйлығында "Өмірлік жетістіктері үшін" сыйлығымен марапатталды.

Ерте өмір

Аруна Ирани Үндістанның Мумбаи қаласында ирандық әке мен индус анадан дүниеге келген. Оның әкесі Фаредун Ирани драма труппасын басқарған, ал анасы Сагуна актриса болған. Ол сегіз баланы ең үлкені. Оқуды жақсы көріп, дәрігер болуды армандаған. Бірақ отбасының барлық балаларын оқытуға жеткілікті қаржысы болмағандықтан алтыншы сыныптан кейін оқуын тоқтатуға мәжбүр болды. Ол фильмдерде жұмыс істеген кезде биді өзі үйренгенін айтады, себебі шеберден кәсіби оқыту алуға шамасы келмеген. Оның інілері Индра Кумар, Ади Ирани және Фироз Иранинің бәрі де киноиндустриясымен байланысты. Актриса Бинду оның туысы.

Мансап

Аруна Ирани 1961 жылғы «Гунга Джумна» фильмінде Әзраның балалық шағындағы кейіпкерін ойнап, кинодағы дебютін жасады. Одан кейін 1962 жылғы «Анпад» фильмінде Мала Синханың балалық шағындағы рөлін сомдады. Содан кейін ол «Жаханара» (1964), «Фарз» (1967), «Үпкар» (1967) және «Аяа Саван Джумке» (1969) сияқты фильмдерде шағын рөлдерде ойнады. Кейін ол комедия актері Мехмуд Алимен бірге «Аулад» (1968), «Хумжоли» (1970), «Деви» (1970) және «Ная Замана» (1971) фильмдерінде түсті. 1971 жылы «Караван» фильмінде пышақ тастаушы рөлінде ойнап, «Фильмфэр» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» номинациясына алғаш рет ие болды. Одан кейін Мехмуд Алидің «Бомбей - Гоаға» (1972), «Гарам масала» (1972) және «До фул» (1973) фильмдерінде ойнады. Оның түскен фильмдерінің арасында «Фарз» (1967), «Бобби» (1973), «Факира» (1976), «Саргам» (1979), «Қызыл Роза» (1980), «Махаббат тарихы» (1981) және «Рокки» (1981) бар. «Бобби» және «Рокки» фильмдеріндегі рөлдері үшін «Фильмфэр» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» номинациясына ұсынылды. Ол сондай-ақ «До Джхут» (1975) және «Хун Пасина» (1977) фильмдерінде де ойнады, бұл оған тағы екі «Фильмфэр» сыйлығының номинациясын әкелді. Сыйлықты бес рет ұтып алмағаннан кейін, ол «Пет Пьяр Аур Паап» (1984) фильмі үшін «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» номинациясында алғашқы «Фильмфэр» сыйлығын жеңіп алды. 1980-1990 жылдары Ирани аналық рөлдерге көшті, әсіресе «Бета» (1992) фильміндегі рөлі үшін екінші рет «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» сыйлығын жеңіп алды. «Сухаг» (1994) және «Картья» (1995) фильмдеріндегі рөлдері үшін «Фильмфэр» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» номинациясына тағы екі рет ұсынылды. Ол сол фильмнің каннада тіліндегі қайта түсірілімінде де сол рөлді ойнады. Оның маратхи фильмдерінің кейбіреулері: «Андхла Марто Дола», «Бингари», «Чангу Мангу», «Лапва Чепви», «Ек Гади Баки Анади», «Митва» және «Бол Бэби Бол». 1997 жылы «Гулам-е-Мустафа» фильміндегі рөлі үшін «Фильмфэр» сыйлығының «Ең үздік екінші пландағы әйел актері» номинациясына рекордтық онінші рет ұсынылды. Мансабының кейінгі кезеңінде Ирани теледидарға ауысып, түрлі сериалдарда кейіпкерлік рөлдерді ойнады. Ол сонымен қатар «Мехнди тере Naam Ki», «Des Mein Niklla Hoga Chand», «Rabba Ishq Na Hove», «Vaidehi» сияқты телесериалдардың режиссерлігі мен өндірісіне де қатысты. 2012 жылдың 19 ақпанында ол «Фильмфэр» сыйлығының «Өмірлік жетістіктері» номинациясын жеңіп алды.

Aruna Irani made her debut in the film Gunga Jumna (1961) playing Azra's childhood character. She then acted in the film Anpadh (1962) as Mala Sinha's childhood character. She next did several small roles in films such as Jahanara (1964), Farz (1967), Upkar (1967) and Aaya Sawan Jhoomke (1969). She later acted with comedian Mehmood Ali in films such as Aulad (1968), Humjoli (1970), Devi (1970) and Naya Zamana (1971). In 1971, she starred in Caravan, as a knife thrower, earning her first nomination for the Filmfare Award for Best Supporting Actress. She later starred in Mehmood Ali's Bombay To Goa (1972), Garam Masala (1972) and Do Phool (1973). Her films have included Farz (1967), Bobby (1973), Fakira (1976), Sargam (1979), Red Rose (1980), Love Story (1981), and Rocky (1981), earning nominations for the Filmfare Award for Best Supporting Actress for Bobby and Rocky. She also starred in Do Jhoot (1975) and Khoon Pasina (1977) which earned her two more nominations for the Filmfare Award for Best Supporting Actress. After having lost the award five time, she won her first Filmfare Award for Best Supporting Actress for Pet Pyaar Aur Paap (1984). In the late 1980s and 1990s, Irani switched to playing motherly roles, notably in Beta (1992), for which she won her second Filmfare Award for Best Supporting Actress. She earned two more nominations for the Filmfare Award for Best Supporting Actress for her performances in Suhaag (1994) and Kartavya (1995). She acted in the Kannada remake of the same film with the same role. Some of her Marathi films are Aandhla Marto Dola, Bhingari, Changu Mangu, Lapwa Chapvi, Ek Gadi Baki Anadi, Mitwaa and Bol Baby Bol. She earned her record setting tenth nomination for the Filmfare Award for Best Supporting Actress for her performance in Ghulam E Mustafa (1997). In her later career, Irani also switched to television, performing character roles in various serials. She also took up direction and production of tele serials such as Mehndi Tere Naam Ki, Des Mein Niklla Hoga Chand, Rabba Ishq Na Hove, Vaidehi and more. On 19 February 2012, she was awarded the Filmfare Lifetime Achievement Award.

Жеке өмір

Ол Болливуд режиссері Куку Кохлиге үйленген.