Кіріспе
Американдық өнеркәсіпші Джеймс Диринг (12 қараша 1859 – 21 қыркүйек 1925) – отбасылық «Диринг Харвестер Компани» және кейін «Интернационал Харвестер» компаниясын басқарған, сондай-ақ қоғамдық өмірге белсенді қатысушы және ежелгі заттарды жинаушы. Ол Майами, Флорида штатының қазіргі Кокос Гроув ауданындағы Бискейн шығанағында орналасқан, әйгілі Виская сарайын салдырды, онда 20 ғасырдың басында тұрды. 1910 жылы салына бастаған Виская, архитектурасы мен бағы шаруашылығы Жерорта теңізі стилінде жасалған, суретші Пол Шальфинмен бірлескен оның құмарлық жобасы болды және 1916 жылдан 1925 жылы қайтыс болғанға дейін қысқы үйі ретінде пайдаланды.
James Deering (November 12, 1859 – September 21, 1925) was an American executive in the management of his family's Deering Harvester Company and later International Harvester, as well as a socialite and an antiquities collector. He built his landmark Vizcaya estate, where he was an early 20th century resident on Biscayne Bay in the present day Coconut Grove district of Miami, Florida. Begun in 1910, with architecture and gardens in a Mediterranean Revival style, Vizcaya was his passionate endeavor with artist Paul Chalfin, and his winter home from 1916 to his death in 1925.
Ерте өмір
Джеймс Диринг 1859 жылы Мэн штатының батысындағы Оңтүстік Париж қаласында дүниеге келді. Ол Уильям Дирингтің екінші әйелі, Клара Барбур Каммингс Хамильтон Дирингтің ұлы еді. Оның үлкен жартылай бауыры – өнерді қолдаушы Чарльз Диринг. Әкесі, отбасылық жүн фабрикасын мұра етіп алған және Солтүстік-Шығыста үлкен жерлерге ие болған, ферма жабдықтарын шығаратын компанияға инвестиция жасады, оны «Деринг Харвестер Компаниясы» деп атады. 1873 жылы ол отбасымен Чикагоға (Иллинойс штаты) көшті. «Деринг Харвестер Компаниясының» орақ машиналарын арқасында АҚШ-тың Орта Батысындағы фермерлер сағатына бір акр астық жинауға қол жеткізді, бұл өнімділіктің айтарлықтай артуы Орта Батыс ауыл шаруашылығының кірістілігін күрт арттыруға мүмкіндік берді. «Деринг Харвестер Компаниясының» құны өсті, сондықтан 19 ғасырдың соңында Дирингтер Американың ең бай отбасыларының біріне айналды, ал Джеймстің әкесі Уильям Диринг отбасының шығындарын ұқыптап басқарды, бірақ қысқы маусымда жаңадан танымал болған Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы үйді сатып алды. Джеймстің ағасы Чарльз 1880 жылдары, АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітіріп, теңізде тоғыз жыл қызмет еткеннен кейін отбасылық бизнеске қосылды. Джеймс Диринг компанияға Чарльзбен бірге қосылғанға дейін бір жыл Солтүстік-Батыс университетінде және тағы бір жыл Массачусетс технология институтында оқыды.
Мансап
1880 жылы Джеймс «Диринг Харвестер» компаниясына қазынашы болып кірді. 1902 жылы J. P. Morgan and Company компаниясы «Диринг Харвестер» және «Маккормик Рипер» компанияларын сатып алып, оларды біріктіріп, АҚШ-тағы ауыл шаруашылығы машиналарын өндірушісінің ең ірі компаниясы – International Harvester Corporation құрды. Диринг жаңа корпорацияның вице-президенті болып, Иллинойс штатындағы үш өндіріс орнына жауапты болды. 1909 жылы J. P. Morgan компаниясының ықпалымен ол күнделікті басқару ісінен шеттетілді. ХХ ғасырдың басында Диринг Чикагодағы Лейк-Шор-Драйвте, Иллинойс штатының Эванстон қаласының жанындағы ауылда, Нью-Йорк және Парижде үйлерге ие болды. Оның есімі әлеуметтік жаңалықтарда өнерді білуші, қоғамдық қайраткер, халықаралық саяхатшы және мәдениет елшісі ретінде жиі кездеседі. Ол Нью-Йорк пен Чикагодағы үйлерінде француз қонақтары үшін кештер ұйымдастырды. 1906 жылы Франциядағы ауыл шаруашылығы технологиясын дамытуға қосқан үлесі үшін Дирингке «Құрмет легионының ұлттық ордені» (Légion d'honneur) ордені табысталды.
Виская
1910 жылы ол Майамидің оңтүстігінде және ағасының еңісінің солтүстігінде Коконат Гроувтегі ғимараттар мен бақтар кешені үшін жер сатып алды. Ол Пол Чалфинмен бірге Еуропаны аралап, жаңа үйі үшін жиһаз және сәулет элементтерін сатып алды. Джеймс Диринг 1914-1922 жылдар аралығында «Виская» вилласын салдырды, бұл жобаның көркемдік жетекшісі және серігі – дизайнер Пол Чалфин еді. Архитектор Ф.Бурралл Хоффман кіші болды. Елді мекеннің ландшафты мен формальды бақтарының бас жоспарын колумбиялық ландшафт дизайнері Диего Суарес жасады. Пол Чалфин Гарвардта оқыған, Париждегі Эколь де Бё-Артта суретші ретінде тәлім алған және танымал декоратор Элси де Вулфтың әріптесі болған. Ол 1910 жылы Чикагодағы үйінің интерьері үшін Чалфинді Дирингке таныстырды. 1910 жылы Чалфин мен Диринг Еуропаға алғашқы сапарын жасады, алдағы жылдары олар көптеген сапарлар жасады, олардың мақсаты идея жинау және Флоридадағы жаңа еңіс үшін өнер туындыларын, көне заттар мен жиһаздарды сатып алу болды. Олардың бірлескен еңбегінің шыңы және олардың шығармашылық байланысының мәңгілік естелігі – 1914-1923 жылдар аралығында салынған «Виская» вилласы, Майами еңісі. «Вилла Виская» итальяндық Ренессанс стиліндегі Жерорта теңізі архитектурасымен, үлкен итальяндық Ренессанс бақтарымен және Еуропа, Азия және Америка жиһаздарымен, екі мың жылдық өнер және көне заттармен әсем безендірілген, егжей-тегжейлі ішкі сәулет элементтерімен ерекшеленеді. Бақтар мен вилладағы көптеген мүсіндер ежелгі грек, грек-рим және итальяндық Ренессанс дәуірінің шығу тегі мен стиліне жатады. Мысалы, бірі – ақ мәрмәрден жасалған құрбандық алабы, онда ешкі, сиыр және арыстанның бас мүсіндері бейнеленген, ал оның екі жағында Испаниядағы Баск Бискаясының бостандығын символдайтын «Герника емені» бейнеленген мәрйен тас бағаналары орналасқан. Бақтар классикалық итальяндық және француздық дизайн эстетикасын субтропикалық өсімдіктерге және ортаға енгізгенімен ерекшеленеді – бұл жаңа тәсіл. Бұл Америка бау-бақша шаруашылығында көптеген жаңа тропикалық өсімдіктермен тәжірибелер жүргізуге әкелді. «Виская» ландшафты басқа кезеңдер мен жерлерді еске салса да, жергілікті тас, өсімдіктер мен жарықтың реттелуін пайдалану Дирингтің жергілікті табиғи сұлулықты көрсетуге деген құштарлығын білдіреді. 1922 жылға қарай еңіске вилла мен оның формальды бақтарынан оңтүстікке қарай жағалауда үлкен лагуналар мен жаңа аралдар қосылды. Еңістің батыс жағында, қазіргі Оңтүстік Майами даңғылының арғы жағында, егістік бақтары мен жайылымдар орналасқан. Сонымен қатар, батысқа қарай ауылдық кешен жобаланып, салынды. Бұл шаралар «Вискаяны» негізінен өзін-өзі қамтамасыз ету мақсатымен жасалды, бұл 1920 жылдардың басындағы Майамидің шектеулі тауарлары мен қызметтерін толықтыру үшін еуропалық еңістерге ұқсас болды. Ауылдың ғимараттарында үй қызметкерлерінің пәтерлері, автогараждар, жабдықтар қоймалары, шеберханалар және үй жануарларына арналған қоралар орналасқан. Диринг 1916 жылғы Рождество күні басталған қыстарын өткізді, ол өзінің жаңа яхтасы «Непентеге» келген кезде, резиденция жеткілікті түрде дайын болды. Ол бірден Майамидегі регата маусымына қатысты, өйткені ол өзінің 44 футтық (13,4 м) «Психея» моторлы қайығын 1917 жылғы қаңтарда өткен регатаға қатысуға болатын барлық жарыстарға Парижден хат арқылы тіркеген болатын. Джеймс Дирингтің ең жақын достарының арасында суретші Гари Мелчерс және оның әйелі Корин болды. Оның ағасы Чарльз, өнердің демеушісі және коллекционер болғандықтан, Джон Сингер Сарджент және Андерс Зорн суретшілерімен достық қарым-қатынаста болды. Сарджент 1917 жылғы наурыз айында «Вискаяға» барып, еңістің бірнеше акварель суреттерін және Джеймстің портретін жасады. 1923 жылы үлкен бақтар аяқталғаннан кейін Дирингтің денсаулығы нашарлай бастады. Дегенмен, ол саяхаттап, Лилиан Гиш және Марион Дэвис сияқты үнсіз фильмдердің жұлдыздарымен қоса қонақтарды қабылдады. Дирингтің кейінгі жылдарындағы сипаттамасында ол «үлгілі әдептілікпен және юмор сезімімен қатар, тыныш адам» деп еске алынды. Ол «Жыбырлаған жиырмалар» дәуіріндегі «Джей Гетсби» кейіпкеріне ұқсады. 1923 жылы ол бақтарды жексенбі күндері жұртшылыққа ашты, ал Диринг қонақжайлылығы үшін танылғысы келмеген, бірақ кімдер келгенін білгісі келген қонақтарды балконынан бақылап отырды. Осы кезеңдегі жеке хаттарында ол өзінің немерелері мен немерелерінің «Вискаяға» келуін ұнататынына үміт білдірді, сондықтан олардың келуін ынталандыру үшін теннис корты, боулинг алаңы, бильярд залы және бассейн еңістің бір бөлігі болды.
Жеке өмір
Диринг ешқашан үйленбеген, ал оның жеке өмірі мен сексуалдық бағдарына қатысты мәліметтерді анықтауға жасалған әрекеттер нәтижесіз болды. Дегенмен, оның гомосексуал болғанына күшті дәлелдер бар, өйткені Чалфин де солай болған. 1908 жылы Диринг денсаулығының нашарлауына байланысты, қатерлі анемияға шалдыққандықтан International Harvester компаниясының вице-президенті лауазымынан кетті.
Өлім және мұра
Джеймс Диринг 1925 жылғы 21 қыркүйекте АҚШ-қа қайтып бара жатқанда SS Paris кемесінде қайтыс болды. Ол Чикагодағы Грейсленд зиратында жерленген. Оның мүлігінен қайырымдылыққа ие болғандар – оның әкесі Чикагода құрған Уэсли ауруханасы, Қонақ мейірбикелер қауымдастығы, Чикаго балалар ауруханасы және Чикаго өнер институты. Институт бірнеше маңызды картина алды: Эдуард Манедің «Христостың қыналыны» және итальяндық шебер Джанбатиста Тиеполоның Торквато Тассоның 16 ғасырдағы «Азат болған Иерусалим» эпосының көріністеріне негізделген Ринальдо мен Армиданың төрт картинасы. Джеймс Дирингтің қайтысынан кейін Вилла Виская оның екі қызына, Марион Диринг Маккормик пен Барбара Диринг Дэниелсонға өтті. Келесі онжылдықтарда, дауылдар мен күтімге кеткен шығындардың өсуіне байланысты, олар мүліктің төңірегіндегі жер учаскелерін сата бастады. 1952 жылы олар вилла мен формальды бақтарды нарықтық бағадан төмен сатты, ал 1955 жылы ауылдың «негізгі мүлік» бөлігін Майами-Дейд округіне музей және бақтар ашу үшін сатты. Алғашқы сатылыммен бірге олар көне заттар мен жиһаздарды округтік мұражайға сыйға берді.
Мұражайлар мен бақтар
Басқа көптеген тарихи үй-мұражайларынан өзгеше, Визкаяда түпнұсқа антикварлық заттар мен жиһаздар сақталған, бұл Диринг дәуірін сезінуге мүмкіндік береді. Оның ағасы Чарльз Дирингке тиесілі, жақын жердегі мүлік, қазір "Катлердегі Диринг мүлкі" деп аталады, ол да көпшілікке ашық және Майами-Дейд округіне қарасты, бірақ онда өнер туындылары мен жиһаз жоқ. Джеймс Дирингтің мұражайы мен бақтары қазір аккредиттелген мұражай және Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие. Вилла, бақшалар және шағын ауыл аймағында қайта жаңарту жұмыстары үздіксіз жүріп жатыр. Vizcaya мұражайы мен бақтарының мақсаты – "Vizcaya-ны сақтап, өнер, тарих және қоршаған орта арқылы біздің қоғамды және келушілерді білім беру".