Кіріспе

Эдвин Хоули Дайер (11 қазан 1899 – 20 сәуір 1964) – американдық бейсболшы, сол жақтан тастаушы, менеджер және 1922-1944 және 1946-1950 жылдар аралығында "Сент-Луис Кардиналс" командасының шаруашылық жүйесінің басшысы. Дайердің "Кардиналс" командасының басшылығымен өткен алғашқы маусымында "Қызыл құстар" Ұлттық лигадағы тартысты маусымда "Бруклин Доджерс" командасын жеңіп, бейсбол тарихындағы алғашқы плей-оффқа қатысты, содан кейін жеті ойындық әлем чемпионатына қатысып, басымдық танытқан "Бостон Ред Сокс" командасын жеңді. Ол әлем чемпионатын жеңіп алған екінші жаңа менеджер және 1924 жылы Баки Харристен кейін осы жетістікке қол жеткізген бірінші адам.

Ерте өмір, колледж мансабы

Эдвин Хоули Дайер 1899 жылдың 11 қазанында Луизиана штатының Морган-Сити қаласында Джозеф М. және Элис Натали Дайердің жеті баласының төртіншісі болып дүниеге келді. Бейсбол энциклопедияларында оның туған күні 1900 жыл деп көрсетілген, бірақ оның ұлы Эдди кіші кәсіби бейсболға қадам басқанда жасынан бір жыл қысқартқанын айтады. АҚШ-тың халық санағы және әскери тіркелу деректері оны растайды. Ол 1917 жылғы Морган-Сити орта мектебінің түлегі ретінде футбол, бейсбол және жеңіл атлетикадан өте жақсы нәтижелер көрсетті. Оның әкесі жалпы дүкен мен ағаш кесетін цехтың иесі болды және Морган-Сити қаласының мэрі қызметін атқарды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы экономикалық дағдарыс кезінде барлығын жоғалтып, отбасын Техас штатының Хьюстон қаласына көшірді, онда мұнай өндірісі жаңа ғана басталып келген еді. Дайер Райс институтынан спорттық стипендия алып, үш спорт түрінен (футбол, бейсбол, жеңіл атлетика) үздік атаққа ие болды. 1920 жылы ұзық секіруден Оңтүстік-Батыс конференциясының чемпионы атанды және All SWC футбол командасына ілікті. 1921 жылы ол "Көкөріктер" футбол командасының капитаны болды. Сондай-ақ ол үш жыл бойы (1919, 1920, 1921) университет бейсболында All SWC құрамына кірді. Ол Бейлордың Тед Лайонсқа қарсы ойында "но-хиттер" тастады, кейіннен ол "Уайт Сокс" клубының Даңқ залына енді. 1936 жылы Дайер Райс институтының бакалавр дәрежесін алу үшін қажетті талаптарды орындады.

Сент-Луис Кардиналс командасының ойыншы карьерасы

2 метрлік Дайер әмбебап ойыншы болды, питчингтен бөлек, аутфилд пен бірінші базада да ойнады. Ол 1922 жылдың 8 шілдесінде «Кардиналс» командасы сапында дебют жасады және Сиракузға, ең жоғары лига деңгейінде жіберілгенге дейін екі рет резервтік питчер ретінде тақтаға шықты. Келесі көктемде Рики оны Техас лигасындағы Хьюстон мен Уичита-Фолс қалаларына, аутфилдте ойнау үшін жіберді. Ол соққы беруде сәтті болмағандықтан, толық уақытты питчерге айналды. 1923 жылдың 9 қыркүйегінде Дайердің питчер ретіндегі алғашқы ойынында, ол «Чикаго Кабс» командасына қарсы толық ойынмен жеңіс алып, есепті 3:0 жасады. 1924 жылы ол «Кардиналс» командасымен бірге қалды, бірақ 4.61 ERA және 8–11 есебін көрсетті, уақытын алтыншы орындағы команда үшін бастапқы және резервтік питчер ретінде бөліп өткізді. Келесі жылы ол ERA-ны 4.15-ке төмендетті, көбінесе резервтік питчер ретінде ойнады. Рики бас кеңсеге көшті, ал 1925 жылы «Кардиналс» командасының жұлдызды екінші базасы Роджерс Хорнсби бас жаттықтырушы болды. Олар екеуі тіл табыса алмады. Бір дерек бойынша, Дайер Хорнсбиге: «Сіз бас жаттықтырушы болғанша, мен бұл клубта ойнамаймын» деген. Бұл оған 1926 жылы Сиракузға қайтару билетін әкелді, ал «Кардиналс» командасы алғашқы әлем чемпионатын жеңіп алды. 1927 жылы Дайер Сиракузға қайта оралғанға дейін Сент-Луис үшін бір рет тақтаға шықты. Ол алты ойынды қатарынан жеңіп алды, бірақ 30 маусымда алғашқы жеңілісінде қолына жарақат алды. Осы жарақат оның питчерлік карьерасын аяқтады. Ол «Кардиналс» командасы үшін алты маусымның (1922–1927) толық немесе бір бөлігінде 129 ойында қатысты, оның ішінде 1924 және 1925 жылдары бас лигадағы толық маусымдар болды, 30 питчинг шешімін 4.78 орташа есеппен бөлісті, 157 соққыда екі хоум-ран және 13 ұпай жинады, соққы беру көрсеткіші .223 болды.

Кіші лиганың менеджері және атқарушы

1928 жылдан бастап Дайер «Кардиналс» командасының фермалық жүйесінде менеджер болып жұмыс істеді, сонымен бірге 1933 жылға дейін ойыншы ретінде сыртқы шабуылшы қызметін атқарды. 1936 жылы Райс университетін бітірді және бірнеше жыл бойы он бірінші сынып студенттерінен футболдан жаттықтырды (бейсбол маусымы аяқталғаннан кейін). Бұған қоса, Дайер басқарған командалардың бизнес-менеджері немесе клуб президенті болып қызмет етті, ал 1938 жылы АҚШ-тың оңтүстік және оңтүстік-батыс аймандарындағы «Кардиналс» командаларының барлық фермалық командаларын басқарды. Олардың арасындағы ең маңыздысы – Дайердің туған қаласы Хьюстон «Буффалос» командасы, «Кардиналс» клубының А1 классындағы Техас лигасындағы өкілі. 1939 жылдан 1941 жылға дейін «Буффалос» командасын басқарды және оларды үш рет бірінші орынға жеткізіп, бір лига плей-офф чемпионатын ұтты, орташа есеппен 102 жеңіске қол жеткізді. Соғыс жылдарының көп бөлігінде Дайер «Кардиналс» командасының барлық фермалық жүйесіне жетекшілік етті, бірақ 1944 жылғы маусымның ортасында бұл қызметтен босап, Хьюстондағы мұнай, жылжымайтын мүлік және сақтандыру бизнесімен айналысты.

Үлкен лиганың менеджері

Соғыс аяқталғаннан кейін және Билли Саутворттың «Бостон Брейвз» клубына кеткеніне байланысты «Кардиналс» командасына менеджер қажет болғанда, Дайер бейсболға оралды және 1946 жылы өзінің алғашқы Бас лигадағы бас бапкерлік қызметін бастады. «Кардиналс» 1942-1944 жылдары үш рет NL чемпионатында жеңіске жеткен, 1941 және 1945 жылдары екінші орынды алған, бірақ 1946 жыл Дайер мен оның командасы үшін өте қиын маусым болды. Ол соғыстан оралған ветерандар мен жас ойыншыларды Саутворттың соғыс кезеңіндегі құрамымен үйлестіруге тырысты және үш маңызды ойыншыны – жеңілмеген сол жақтан тастаушы Макс Ланьерді, екінші базадағы Лу Клейнді және резервтік тастаушы Фред Мартинді – «Мексика лигасына» жоғалтты. Дайер сонымен қатар «Кардиналс» командасының қаһарлы қарсыластары, Лео Дюрохердің «Доджерс» клубымен күресуге мәжбүр болды, олар соғыс аяқталғаннан кейін толық күшіне енді. Хоуи Поллет және Гарри Бречин сияқты тастаушылардың, сондай-ақ болашақ Даңқ залының мүшелері Стен Музиал мен Энос Слотчердің шабуылдары мен көшбасшылығының арқасында «Кардиналс» командасы «All-Star Break» кезіндегі 5 ойындық кемшілікті жойып, «Доджерс» клубымен өткізген 22 реткі тұрақты маусым ойындарының 14-ін жеңіп, маусымның соңғы күнінде «Бруклинмен» бірдей ұпай жинады. Содан кейін «Кардиналс» Поллет пен Мюрри Диксонның тамаша тастауларының нәтижесінде плей-оффта үш ойынның ең жақсысы бойынша «Доджерс» клубын жеңді. 1946 жылғы Әлем сериясында «Редбирдс» Тед Уильямстың Әлем сериясындағы жалғыз қатысуына куә болды. «Ред Сокс» командасы 12 ойынмен жеңіліп, Америка лигасының чемпионы атанды. NL плей-офф кезінде бос тұрған «Бостон» күзгі классикалыққа дайындық мақсатында AL «жұлдыздары» командасына қарсы көрсеткіштік ойын өткізді. Уильямсқа доп шынтағына тиді, ал серия басталғанда ол тиімді болмады. Брейчин үш ойын жеңіп алды, «Кардиналс» командасы жігерлі ойын көрсетті, ал шешуші жетінші ойында Слотчер Гарри Уокердің соққысынан (жиі жалғыз соққы деп қате түсінілетін қос соққысынан) бірінші базадан ұтып алды, бұл оқиға таң қалдырды. Оның голы ойын мен серияда жеңіске жеткізді. 1946 жылғы әлем чемпионаты Дайердің «Кардиналс» командасының бас бапкері ретіндегі ең үлкен жетістігі болды. Келесі маусымда «Бруклин» Ұлттық лигадағы күш тепе-теңдігін бұзып, түс дискриминациясын батыл түрде жойды. 1947 жылдың мамыр айында «Кардиналс» командасы Джеки Робинсонды Бас лиганың алаңына жібермеу үшін наразылық білдіруді жоспарлап отыр деген қауесет тарады, бірақ Дайер бұл қауесетке қатысқан жоқ. Одан да зияндысы, келесі он жыл бойы «Кардиналс» командасы афроамерикалық ойыншыларды қолға алуда басқа клубтардан қалып қойды. Жалпы, «Кардиналс» командасы 1947-1949 жылдары екінші орынды иеленді, бірақ «Доджерс» командасынан тек бір ойынға ғана қалып қойды. Команданың аңызға айналған фермалық жүйесі оның негізін қалаушысы – Бранч Риккисіз күресіп, Робинсонды «Бруклинге» әкелген адам, «Кардиналс» командасының бейсболдағы үстемдігінің ширек ғасыры аяқталды. 1950 жылы олар бесінші орынға түсіп, Дайер маусым соңында бас бапкерліктен кетті. Сент-Луис командасының бас бапкері болған бес жылда «Кардиналс» 446 ойын жеңіп, 325 ойында жеңіліске ұшырады, бұл .578 жеңіс көрсеткішіне тең.

Кейінгі өмірі

Дайер бейсболда басқа басқарушылық қызмет іздеудің орнына, Хьюстон аймағындағы өркендеген бизнесін басқаруды артық көрді. 1963 жылдың қаңтарында ол инсульт алды және келесі жылдың сәуірінде 64 жасында Хьюстонда қайтыс болды.