Кіріспе
Американдық бейсболшы және жаттықтырушы Харольд Патрик Райзер (17 наурыз 1919 жыл - 25 қазан 1981 жыл), "Пистолет Пит" деген лақап атымен танымал, 1940-шы жылдар мен 1950-ші жылдардың басында Үлкен бейсбол лигасы (MLB) сапында ойнаған американдық кәсіби бейсболшы және жаттықтырушы еді. Райзер ең алдымен «Бруклин Доджерс» командасымен байланысты болса, кейін «Бостон Брейвз», «Питтсбург Пиратс» және «Кливленд Индианс» командаларында да өнер көрсетті.
Harold Patrick Reiser (March 17, 1919 – October 25, 1981), nicknamed "Pistol Pete", was an American professional baseball outfielder and coach, who played in Major League Baseball (MLB), during the 1940s and early 1950s. While known primarily for his time with the Brooklyn Dodgers, Reiser later played for the Boston Braves, Pittsburgh Pirates, and Cleveland Indians.
Ерте мансап
Сент-Луис, Миссури қаласында туған Райзер бастапқыда өзінің туған қаласының «Кардиналс» командасымен келісімшарт жасаған, бірақ 19 жасында ол Бейсбол комиссары Кенесау Маунтин Лэндис жариялаған бос агенттер тобына кірді. Деректерге сәйкес, «Кардиналс» командасының бас менеджері Бранч Рикки Райзер сияқты ойыншыны жоғалтқанына қатты ренжіп, «Доджерс» командасына Райзерді трансферлеуді, оны екінші лигада жасыруды және кейін Сент-Луиске қайтаруды ұйымдастырды. Бірақ Райзердің 1939 және 1940 жылдары көктемгі жаттығулардағы тамаша ойыны «Доджерс» командасын оны өз құрамында қалдыруға мәжбүр етті. (Рикки 1942 жылғы маусымнан кейін «Доджерс» командасының бас менеджері болып, Райзердің жарақатынан туған дағдысының төмендеуін көрді.)
Жарақат алу қаупі
1941 жылы, тұрақты құрамдағы алғашқы маусымында Рейзер «Доджерс» командасының 1920 жылдан бері алғаш рет жеңімпаз туын иеленуіне көмектесті. Сол жылы ол Ұлттық лигадағы үздік соққышы атанып, екі базалық соққы, үш базалық соққы, жалпы базалар саны, ұтқан ұпайлар және соққының күші көрсеткіштері бойынша лига көшбасшысы болды. Ол «Жұлдыздар» командасының құрамына да ілікті және «Ең құнды ойыншы» сайлауында екінші орынды иеленді. Келесі жылдың 19 шілдесінде Рейзер «Сент-Луис» қаласындағы ойын алаңының қабырғасына бетімен соқты. Ол қарсыласы «Кардиналс» командасының Энос Слотчерінен 11-іннингтің соңында ойынды шешетін ішкі алаңға соққыны қабылдауға тырысқан кезде бұл оқиға орын алды. Бұл жеңіліс «Доджерс» командасының «Кардиналс» командасынан алда болуын алты ойынға дейін қысқартып жіберді. Соққыдан кейін миға соққы алғанына қарамастан, ол тек төрт ойынды қана жіберіп алды, бірақ маусымның соңғы 48 ойынында .244 көрсеткішін ғана көрсетті, нәтижесінде жылдық орташа көрсеткіші .350-ден .310-ға дейін төмендеді. «Доджерс» командасы «Кардиналс» командасына екі ойынмен жеңіліп қалды, ал «Кардиналс» соңғы 23 ойынының 20-сын жеңіп, ақырында Әлемдік серияда жеңіске жетті. Рейзер әр ойында бар күшін салып ойнады, сондықтан ол жиі жарақаттанатын. Ол бір рет ойын алаңының қабырғасына соқтығып, бас сүйегін сындырған (бірақ лақтыруды тоқтатып қоймады), бір рет уақытша паралич болды және рекордтық 11 рет тақтада алаңнан шығарылды. Рейзердің алғашқы бас жаттықтырушысы Лео Дюрочер көп жылдар өткен соң Рейзердің таланты, шеберлігі және әлеуеті жағынан оған тең келетін тек бір ғана ойыншы бар екенін айтты: Уилли Мейс. Ол сондай-ақ: «Питтің Уиллиден де артық күші болды – оң және сол қолдарымен де. Уиллидің барлығы болды, Питтің де барлығы болды, тек сәттілік жоқ» деді. Жарақаттарына байланысты кейде сол қолымен ғана соққы беретін Рейзер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті және армия командалары үшін бейсбол ойнады. Армияда қызмет еткен кезде ол тағы да жарақат алып, екі қолымен де лақтыруды үйренуге мәжбүр болды. Дюрочер: «Ол Уиллидей жақсы лақтыра алады [Мейс, екеуі де] оң және сол қолдарымен» деді. Рейзер 1946 жылы үлкен бейсболға оралғанда, ол әлі де армиялық бейсбол ойнағаннан кейін иығына алған жарақаттан зардап шегіп жүрді. Кейінірек ол былай деді: «Бұл бас жарақаттарыма қарағанда ауыр болмады, бірақ мансабымды аяқтауға одан да көп себеп болды. Иық жиі орнынан шығып қалатын, сүйекке қосымша сынықтар пайда болды және қол мен иықта үнемі ауыру сезілді». Ол мансабының басындағыдай соққышы бола алмады, бірақ бұрынғыдай жылдам болды және 1946 жылы рекордтық жеті рет үйге қарай ұрлады. 1948 жылы Эббетс Филд ойын алаңы Рейзердің оларға соқтығып қалуға бейімділігіне байланысты сыртындағы қабырғалары төселген алғашқы ойын алаңы болды.
Кейінгі өмірі
Рейзер бірнеше жыл бойы екінші лигада команда басқарды (1956–57 жылдары «Кокомо Доджерс» командасының арасында), 1959 жылы «The Sporting News» журналынан «Жылдың екінші лигалық жаттықтырушысы» сыйлығын жеңіп алды. «Грин-Бэй Доджерс» командасының бас жаттықтырушысы болып жұмыс істеген кезде, сол кезде Монтана штаты университетінің футбол стипендиясын алған жас клуб менеджері Джо Проскиге спорттық жаттығушы мамандығын таңдауға кеңес берді. Оның кеңесі Проскиге «Детройт Тайгерс» және «Чикаго Уайт Сокс» командаларымен жаттығу лагерлерінде жұмыс істеуге, содан кейін «Чикаго Кабс» командасында толық уақыт бойы сегіз жыл жұмыс істеуге көмектесті. Кейін ол «Чикаго Буллс» (бір маусым) және «Финикс Санс» (зейнеткерлікке шыққан 2000 жылға дейін) командаларында NBA-да өнер көрсетті, Проски «Финикс» командасындағы еңбегі үшін марапатталды. 1960 жылдан 1964 жылға дейін Уолтер Алстонның «Лос-Анджелес Доджерс» командасының жаттықтырушысы болып жұмыс істеді (оның ішінде 1963 жылғы әлем чемпионаттарына қатысқан команда). Бірақ 1965 жылы жүрек талмасынан кейін «ААА Спокан Индианс» командасының бас жаттықтырушысы лауазымынан босатылды. Оның орнына бұрын «Бруклин Доджерс» командасының орталық алаңшысы болған Дьюк Снайдер келді. 1966 жылы Лео Дюрочер «Чикаго Кабс» командасының бас жаттықтырушысы болғанда, бұрынғы ойыншыларының көптегенін өз штабына жаттықтырушы ретінде шақырды. Рейзер де солардың бірі болды (1966–1969; 1972–1974). Сондай-ақ ол 1970–71 жылдары «Калифорния Энджелс» командасында жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 1981 жылы Лоуренс Риттер мен Дональд Хониг оны «Барлық уақыттың 100 ең үздік бейсболшысы» кітабына енгізді. Олар «Смоки Джо Вуд синдромы» деп аталатын түсінік арқылы, жарақат салдарынан мансабы уақытынан бұрын аяқталған, бірақ статистикалық көрсеткіштері бойынша ұлы бейсболшылармен салыстыруға келмейтін, бірақ ерекше дағдылары бар ойыншының тізімге енуінің себебін түсіндірді. Рейзер 62 жасында Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында тыныс алу мүшелерінің ауруынан қайтыс болды және Калифорния штатының Кафедралы қаласындағы Desert Memorial Park зиратына жерленді.