Лиман Босток: Американдық бейсболшының трагедиялық өмірі

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1950–1978)
Лайман Босток, бұрынғы жоғары лига бейсбол ойыншысы

Лайман Уэсли Босток кіші (22 қараша 1950 – 24 қыркүйек 1978) – американдық кәсіби бейсболшы. Ол төрт маусым бойы жоғары лига бейсболында аутфилдер ретінде ойнады, «Миннесота Твинз» (1975 жылғы «Миннесота Твинз» маусымы) және «Калифорния Энджелс» (1978) командаларында өнер көрсетіп, өмірлік орташа көрсеткіші .311 болды. Ол сол қолымен соққы беріп, оң қолымен лақтырды. Босток 1978 жылдың 23 қыркүйегінде, туған қаласы Индиана штатындағы Гэриде, көлікте жолаушы ретінде атып өлтірілді, бұл оқиға сол күні «Чикаго Уайт Сокс» командасына қарсы өткен ойыннан кейін бірнеше сағаттан соң болды. Оның атқан адам психиатриялық ауруханаға жіберілді және жеті айдан кейін босатылды. Атушы босатылғаннан кейін Индиана заң шығарушылары «кінәлі, бірақ психикалық ауруы бар» деген жаңа сот үкімін енгізді, соның арқасында психикалық ауруы бар адамдар психиатриялық емнен кейін түрмеде жазасын өтеуге мүмкіндік алды.

Ерте өмір

Бірмингем қаласында туған Босток, Энни Перл Босток пен Лайман Босток ағаның (1918–2005) ұлы болды. Лайман Босток аға 1938 жылдан 1954 жылға дейін Негро лигасының кәсіби бейсбол жұлдызы болған, бірінші базамен ойнаған. Перл мен Лайман Босток аға Босток кішкентай кезінде ажырасып, Перл 1954 жылы ұлымен бірге Индиана штатының Гэри қаласына көшіп кетті. 1958 жылы олар тағы да көшіп, бұл жолы Лос-Анджелеске барды. Кіші Босток өмірінің соңына дейін әкесінен алыстады, өйткені оның тастап кеткенін сезінді. Жастық шағында Бостоктың бейсболдық қолғабы ұрланып кеткен. Анасы жаңасын алуға шамасы келмегендіктен, ол отбасының досы сыйлаған қолғапты пайдалануға мәжбүр болды. Бірақ сыйға берілген қолғап сол қолмен ойнайтын ойыншыларға арналған еді. Бостоктың әдетте пайдаланбаған қолымен ұшқан допты ұстау қиындықтары оны сол кезде себеттей ұстап алуға бастады. Бұл әдет оның өміріне орнықты және ол өмірінің соңына дейін ұшқан допты себеттей ұстап алуды жиі жасайтын. "Мен 8 жаста болғанда, анам маған алғашқы қолғапты сатып алды", - деп еске алды Босток. "Бірақ келесі күні оны ұрлап кетті. Анама тағы бір қолғап алуға шамасы келмеді. Бірақ оның жұмыстағы досы оған ауыстыруға қолғап берді. Өкінішке орай, ол сол қолмен ойнайтын ойыншыға арналған еді, ал мен оң қолдымын. Бұл менің жалғыз қолғап болғандықтан, мен оны пайдалануым керек болды. Мен допты ұстаудың жалғыз жолы осы еді. Бұл менің әдетіме айналды, және ол әлі де менде бар". Босток Лос-Анджелестегі Мануальдік өнер орта мектебінде бейсбол ойнады, содан кейін Сан-Фернандо аңғарының мемлекеттік колледжіне (қазір Калифорния мемлекеттік университеті, Нортридж (CSUN)) түсті. Сол жерде ол болашақ әйелі Юовин Бруксті кездестірді. Босток колледждің алғашқы екі жылында бейсбол ойнаған жоқ, оның орнына студенттік белсенділікке қатысуды жөн көрді. Дегенмен, ол 1970 жылғы аматорлық драфтта Сент-Луис Кардиналс командасынан таңдалды. "Лайманнан не көрсең, соны алдың", - деді Боб Хигерт, Бостоктың Cal State Northridge колледжіндегі жаттықтырушысы. "Лайман туралы ешқандай құпия болған жоқ. Ол жүрегін ашық көрсетті". Босток келісімшартқа қол қоймады, колледжде қалды және жаттықтырушы Хигерт пен Матадорлар үшін бейсбол ойнай бастады. Ол Сан-Фернандо аңғарындағы екі маусымында да Калифорния колледждік атлетикалық қауымдастығының үздік ойыншысы атанды, үшінші курста .344, ал төртінші курста .296 көрсеткіштерді жинады, Матадорларды 1972 жылы II дивизиондық колледж әлем чемпионатында екінші орынға жеткізді. Ол 1972 жылғы аматорлық драфттың 26-шы раундында (жалпы 596-шы) «Твинс» командасынан таңдалды және бакалавр дәрежесін аяқтауға 15 кредит жетпейтін кезде кәсіби карьераны бастауды шешті.

Born in Birmingham, Alabama, Bostock was the son of Annie Pearl Bostock and Lyman Bostock Sr. (1918–2005), a Negro leagues professional baseball star from 1938 to 1954 as a first baseman. Pearl and Bostock Sr. split when Bostock Jr. was a young child, with Pearl relocating with her son first to Gary, Indiana, in 1954. In 1958, the two again relocated, this time to Los Angeles. The younger Bostock remained estranged from his father for the remainder of his life, feeling that his father had abandoned him. At one point during his youth, Bostock's baseball glove was stolen. With his mother unable to afford to purchase another, he had to use a glove given to him by a friend of the family. However, the donated glove was for left handed fielders. Bostock's discomfort in catching fly balls with the hand he was unaccustomed to using led him to begin making basket catches at that time. The habit stayed with him and he frequently made basket catches of fly balls for the remainder of his life. "When I was 8 years old, my mother bought me my first glove," Bostock had recalled. "But someone stole it the next day. My mother wasn't about to buy me another one. But a friend of hers at work gave her a replacement. Unfortunately, it was a left hander's model and I'm right handed. Since it was the only glove I had, I had to use it. It was the only way I could catch the ball. It became a habit, and I still have it." Bostock played baseball at Manual Arts High School in Los Angeles, then attended San Fernando Valley State College (now California State University, Northridge (CSUN)). It was there that he met Yuovene Brooks, who would become his wife. Bostock did not play baseball during his first two years of college, choosing instead to become involved in student activism. Nonetheless, he was selected in the 1970 amateur draft by the St. Louis Cardinals. "What you saw is what you got from Lyman," said Bob Hiegert, Bostock's college coach at Cal State Northridge. "There was nothing hidden about Lyman. He wore his heart on his sleeve." Bostock chose not to sign, stayed in college, and began playing baseball for Coach Hiegert and the Matadors. He was an all conference player in the California Collegiate Athletic Association in both of his seasons at San Fernando Valley, hitting .344 as a junior and .296 as a senior, leading the Matadors to a second place finish at the Division II College World Series in 1972. He was selected by the Twins in the 26th round (596th overall) of the 1972 amateur draft and decided to turn professional, just 15 credits short of finishing his bachelor's degree.

Кіші лигалар (1972-1974)

Босток 1972 жылы А класты Шарлотта Твинз командасында, 1973 жылы АА класты Орландо Твинз командасында және 1974 жылы ААА класты Такома Твинз командасында өнер көрсетті. Сол жылдардағы оның соққы беру орташа көрсеткіші тиісінше .294, .313 және .333 болды. 1975 жылы Такома командасымен 22 ойын өткізіп, 92 рет соққы бергеннен кейін оның орташа көрсеткіші .391-ге жеткенде, «Минесота Твинз» оны негізгі құрамға шақырды.

Миннесота Твинз (1975-1977)

Босток 1975 жылдың сәуір айында жоғары лигаға өтті, ал 8 сәуірде өзінің жоғары лигадағы дебютін жасады, онда 4 рет соғып, екі жүріп, үш ұпай жинады. «Твинс» командасы «1975 Техас Рейнджерс» командасын 11–4 есебімен жеңіске жеткізді. Жақсы қорғаныспен ойнайтын орталық шекілді Босток 1976 жылы, жоғары лигадағы толық маусымында, қатаң Американдық лигадағы бәсекеде төртінші орынды иеленді. Ол .323 орташа көрсеткішпен соқты, «Канзас-Сити Роялс» командасының Джордж Бретт (.333) және Хэл МакРэй (.332) және командаласы Род Кереу (.331) артында қалды. Босток 24 шілдеде «Шикаго Уайт Сокс» командасына қарсы өткен ойында 17–2 есебімен жеңіске жетті, циклдік соққы жасады. 1977 жылы Бостоктың .336 орташа көрсеткіші Кереудің .388 көрсеткішінен кейін екінші орында тұрды. 25 мамырда Босток «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы өткен қос ойынның екінші ойынында 12 рет шайбаны ұстады, бұл аутфилдердің шайбаны ұстау бойынша жоғары лигадағы рекордты теңестірді, бұл рекордты 1929 жылы «Бостон Брейвз» командасының Эрл Кларк және 2009 жылы Жэкоби Эллсбери орнатқан. Босток қос ойында барлығы 17 шайбаны ұстады, бұл аутфилдер үшін Американдық лиганың рекордтарын орнатты. Босток 1977 жылы «Твинс» командасынан 20 000 доллар тапқан және «Энджелс» командасымен 2,3 миллион долларлық, алты жылдық келісімшартқа қол қойған. «Твинс», «Падрес» және «Янкиз» командалары Бостокпен келісімшарт жасасуға тырысты. Команда бас тартқандықтан, Босток сәуір айындағы жалақысын қайырымдылыққа беретінін мәлімдеді. Төрт маусымдық мансабында Босток .311 орташа көрсеткішпен соққышы болды, базаға шығу көрсеткіші .365, 23 хоум-ран, 102 қос, 30 үштік, 45 ұрланған база және 526 ойында 250 ұпай жинады. Контактілі соққышы, оның 171 мансаптық жүрісі, 174 мансаптық страйк-ауты және үш аутфилд позициясында ойнаған .988 филдинг пайызы болды, оның көп бөлігі орталық шекілде. Леонард Смит көлігінен шығып, Босток пен Барбара Смит отырған Тернердің машинасының артқы орындығына .410 калибрлі мылтықтан бір рет атып, оларды жаралады. Босток Калифорния штатының Инглвуд қаласындағы Инглвуд паркі зиратында жерленген. «Лайман үшін күннің уақыты жетіспеді», - деді «Энджелс» командасының ойыншысы Бобби Грич. «Біз оны «Джиббер Джаббер» деп атадық, өйткені ол үнемі сөйлеп тұратын. Ол өте ашық, мейірімді, әрқашан көңілді, әрқашан жақсы жағын көретін адам болғандықтан, бәрі оған ғашық болды». Бостоктың жерлеу рәсімінде «Энджелс» командасының ойыншысы Кен Бретт былай деді: «Біз оны Джиббер Джаббер деп атадық, өйткені ол әр клубтың атмосферасын жандандырды, шиеленісті сейілтіп, ең қиын сәттерде күлдірді. Жеңіске жету жоспарында болмаған кезде, Лайман ертең таң ерте шығатынын білді. Бір ғана жұбаныш бар: оның өміріне тигеніміз үшін бәріміз жақсырақ адамдармыз». Оның атынан естелік стипендиялық қор құрылды және жыл сайын мұқтаж CSUN студенттік спортшысына беріледі. 1981 жылы Босток CSU Northridge Matadors атақ-даңқ залына алғаш рет енгізілді.

Bostock was promoted to the major leagues in April 1975, making his major league debut on April 8, when he was 1 for 4 with two walks and three runs scored in an 11–4 Twins win over the [[1975 Texas Rangers season For the season, he batted .282 in 98 games for Minnesota (and .391 in 22 games for the Tacoma Twins in the Pacific Coast League). A fine defensive center fielder, Bostock finished fourth in the tight American League batting race in 1976, his first full season in the majors. He hit .323, finishing behind the Kansas City Royals' George Brett (.333) and Hal McRae (.332), and teammate Rod Carew (.331). Bostock hit for the cycle on July 24, in a 17–2 Twins victory over the Chicago White Sox. In 1977, Bostock's .336 batting average was second only to the .388 of Carew. On May 25, Bostock collected 12 putouts in the second game of a doubleheader against the Boston Red Sox, tying the major league mark for putouts by an outfielder, which had been set by Earl Clark of the Boston Braves in [[1929 Boston Braves season and was equalled by Jacoby Ellsbury in 2009. Bostock had a total of 17 putouts in the doubleheader, which set an American League record for outfielders. Bostock had made $20,000 with the Twins in 1977 and signed a $2.3 million, six year contract with the Angels. The Twins, Padres and Yankees had all tried to sign Bostock. The team refused, so Bostock announced he would donate his April salary to charity. In his four season career, Bostock was a .311 career hitter, with a .365 on base percentage, 23 home runs, 102 doubles, 30 triples, 45 stolen bases and 250 runs batted in during 526 games. A contact hitter, he had 171 career walks against 174 career strikeouts and a .988 fielding percentage playing all three outfield positions, with the majority in centerfield. Leonard Smith leaned out of his vehicle and fired one round from a .410 caliber shotgun into the back seat of Turner's car, where Bostock and Barbara Smith were seated. Bostock is interred in the Inglewood Park Cemetery in Inglewood, California. "There were never enough hours in the day for Lyman," said Angels teammate Bobby Grich. "We called him 'Jibber Jabber' because he was always talking. Everyone was crazy about him because he was so outgoing and friendly, always up, always looking on the bright side." In his eulogy at the funeral of Bostock, Angels teammate Ken Brett said, "We called him Jibber Jabber because he enlivened every clubhouse scene, chasing tension, drawing laughter in the darkest hour of defeat. When winning wasn’t in the plan, Lyman knew the sun would come up the next morning There’s only one consolation: We’re all better persons for having him touch our lives." A memorial scholarship fund was commissioned in his name, and is annually awarded to a needy CSUN student athlete. In 1981, Bostock became the first inductee into the CSU Northridge Matadors Hall of Fame.