Кіріспе
Кубалық спринтер Леонард үш дүркін Панамерикан ойындарының чемпионы болды – 1975 жылы 100 метрге, 1979 жылы 100 және 200 метрге. 1975 жылы чемпиондық атаққа ие болғанда, онымен ауыр жағдай болды, бұл оқиға қызық көрінуі мүмкін еді, егер Леонард үшін салдары одан да жаман болмағанда. Жеңісін тойлап жатқанда, ол Мексика қаласындағы Олимпико Университарио стадионындағы жолдың айналасындағы орға құлап түсті. Ол арқасына алған жарақатқа операция жасау қажет болды, бұл 1976 жылғы Олимпиадаға дайындығына елеулі кедергі келтірді. 1977 жылы ол Бүкіләлемдік студенттер ойындарында 100 метрге алтын медаль жеңіп алды. 1978 жылы Орталық Америка және Кариб теңізі елдерінің ойындарында 100/200 метр қашықтықтағы қос алтын медалін сәтті қорғады. Сондай-ақ, 19 маусымда Варшавада 200 метрге 20.06 секунд көрсетіп, жеке және әлемдегі ең жылдам нәтижеге қол жеткізді. 1979 жылы екінші жеңіл атлетика әлем кубогінде 200 метрде жеңіске жетті және 100 метрде екінші орын алды. Ол сол жылы Куба чемпионы болды және Кеңес Одағының 100 метрге жүгіру чемпионатында жеңіс тудырды. 1980 жылғы жазғы Олимпиадада Леонард 100 метрде күміс медальді жеңіп алды, Ұлыбританиялық Аллан Уэллстен кейін финиш сызығын кесті. Ол Олимпиаданың 200 метрлік финалында 20.30 секунд көрсетіп, төртінші орынға ие болды, нәтижесінде тағы бір медальдан мүшкел қалды. Леонард 1980 жылғы маусымнан кейін әлемдік деңгейде көзге түспеді және өкінішке орай, одан кейін оның деңгейіндегі кубалық спринтерлер болған жоқ. Оның 100 және 200 метрге арналған үздік нәтижелері әлі күнге дейін Куба рекордтары болып табылады. 1985 жылы карьерасын аяқтады және қазіргі уақытта жеңіл атлетикадан жаттықтырушы болып жұмыс істейді деген ақпарат бар.
Leonard was three time Pan American Games champion, 1975 100 and 1979 100/200. When winning the title in 1975 he suffered a calamity that could seem comical if it were not for the fact that the outcome for Leonard could have been even worse. Whilst celebrating his win, he fell into the moat around the track at the Estadio Olímpico Universitario in Mexico City. The injury he suffered to his back required surgery and severely hampered his preparations for the 1976 Olympics. He also won the 1977 100 metre Gold at the World Student Games. In 1978 he successfully defended his double Golds in the 100/200 metres at the Central American and Caribbean Games. He also set a personal best and world's fastest time at the 200 metres of 20.06 s on 19 June in Warsaw. In 1979, at the second Athletics World Cup he won the 200 metres and was runner up in the 100 metres. He was also Cuban champion and won the Soviet 100 metres championship that year. At the 1980 Summer Olympics Leonard won a silver medal in 100 metres, finishing behind Allan Wells of Great Britain. He then went on to finish 4th in the Olympic 200 metres final in a time of 20.30, narrowly missing out on another medal. Leonard was never a factor at world level after the 1980 season and disappointingly there has been no legacy of world class Cuban sprinters to follow him and his 100 and 200 metres bests are still Cuban records. He retired in 1985 and is reportedly now a track coach.
Марапаттар
2003 жылы Леонард Орталық Америка және Кариб теңізі елдерінің жеңіл атлетика даңқы залына енгізілді.