Кутна Гора шайқасы (1421) – қасиетті Рим империясы мен гуситтер арасындағы Hussite соғысының маңызды шайқасы. Ян Жижка басқарған гуситтердің тактикасы мен қару-жарағы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хусит соғыстарындағы шайқас
Battle in the Hussite Wars
Кутна-Гора шайқасы (Куттенберг) – Хусит соғыстарының алғашқы шайқасы және одан кейінгі науқаны. 1421 жылдың 21 желтоқсанында Киелі Рим империясының неміс және венгр әскерлері мен Хуситтер арасында болған шайқас. Хуситтер – қазіргі Чехия Республикасы аумағында құрылған, шіркеу реформасын қолдаған топ. 1419 жылы папа Мартин V Хуситтерге қарсы крест жорығын жариялады. Хуситтердің бір тармағы, табористер деп белгілі, Табор қаласында діни-әскери қауымдастық құрды. Дарынды генерал Ян Жижканың басшылығымен табористер қолдағы ең қазіргі қару-жарақтарды, оның ішінде қолқышаларды, "жыландар" деп аталған ұзын, жіңішке зеңбіректерді және соғыс арбаларын пайдаланды. Соңғысын қабылдауы оларға икемді және жылдам соғыс жүргізуге мүмкіндік берді. Бастапқыда соңғы шара ретінде қолданылған, оның патшалық кавалериясына қарсы тиімділігі далалық артиллерияны Хусит әскерлерінің тұрақты бөлігіне айналдырды.
The Battle of Kutná Hora (Kuttenberg) was an early battle and subsequent campaign in the Hussite Wars, fought on 21 December 1421 between German and Hungarian troops of the Holy Roman Empire and the Hussites, an early ecclesiastical reformist group that was founded in what is now the Czech Republic. In 1419, Pope Martin V declared a crusade against the Hussites. One branch of the Hussites, known as the Taborites, formed a religious military community at Tábor. Under the leadership of the talented general Jan Žižka, the Taborites adopted the latest weaponry available, including handguns, long, thin cannons, nicknamed "snakes", and war wagons. Their adoption of the latter gave them the ability to fight a flexible and mobile style of warfare. Originally employed as a measure of last resort, its effectiveness against the royal cavalry turned field artillery into firm part of Hussite armies.
Шайқас
1421 жылдың қыс айларының басында Кутна-Горада таборлықтарды Киелі Рим империясының патшасы Сигизмунд басқарған әскерлері қоршап алды. Жижканың артиллериясы Сигизмундтың элиталық ауыр атты әскерін тоқтата білсе де, таборлықтардың жай-күйі жоқ екені анық болды. Бірақ 21 желтоқсанда Жижка соғыс арбаларын тізімге жинап, жаудың қатарларына шабуыл жасады. Арбалар жылдам жылжумен, барлық қаруларымен атып, Сигизмундтың қатарында ойық жасады, бұл таборлықтарға қоршаудан шығуға мүмкіндік берді. Сигизмунд гуситтерді қумайтын болды, себебі олар толығымен жеңілді деп жаңылысты. Оның әдеттегі тактикасы – қарсыласты соғыс арбаларына шабуыл жасауға итермелеу үшін шабуылдар ұйымдастыру, содан кейін, тиімді сәтте, атты әскер, садақшылар және сүңгілеушілермен арбадан шығып, жау әскерін қирату еді. Оның маневрлері өте сәтті болды, нәтижесінде айдың соңында Сигизмундтың рухы құлаған әскері, Жижканың жеңілмейтін сарбаздарының үздіксіз қысымына шыдамай, Богемиядан қашып кетті.
At Kutná Hora in the early winter of 1421, the Taborites were encircled by the superior forces of the Holy Roman Empire under King Sigismund. Even though Sigismund's elite heavy cavalry was kept at bay by Žižka's artillery, the Taborites apparently faced imminent destruction. However, on 21 December, Žižka grouped his war wagons into a column and charged the enemy lines. The battle wagons advanced rapidly, with all of their guns blazing. The column smashed a hole through Sigismund's line, allowing the Taborites to escape the encirclement. Sigismund decided against mounting a pursuit of the Hussites, for he incorrectly believed that they had been utterly defeated. His normal tactic was to mount raids that would draw his opponent into attacking his wagon fort, then, at the right moment, sortie out of the fort with his cavalry, bowmen, and pikemen to ravage the enemy forces. His manoeuvres were quite successful, and, as a result, by the end of the month, Sigismund's demoralized army, constantly harried by Žižka's seemingly invincible soldiers, fled Bohemia.