Кіріспе

Аляска штатындағы өзен, АҚШ. Өзеннің мөлшеріне немесе оның шабақ балықтарының көптігіне қарағанда, аюлар санымен танымал болған МакНил өзені көптеген телешоулар мен деректі фильмдерде көрсетілген. Аймақ аюларды тамашалауға арналған жер ретінде соншалықты мәшһүр болды ki, 1973 жылы Аляска штаты маусым, шілде және тамыз айларындағы ең көп келушілер кезінде күніне он адамнан артық кірмейтіндей шектеу қойды. Өзенге жеке барып көре алмайтындар үшін веб-камера арқылы қашықтан көруге де мүмкіндік жасалған. Аймақты таза сақтап, аю аулаудан қорғау үшін түрлі ұйымдар құрылды. Аюлар саны қорғау аймағынан тыс жерлерде де кездессе де, жылдар өте келе олардың саны артып келеді.

География

МакНил өзені мемлекеттік аң қорығы және баспанасы Алясканың солтүстік-шығыс жарты аралында, Катмай ұлттық паркі мен қорығының солтүстік-шығыс бөлігіне жанында, Анкоридж қаласынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 250 миль (402 км) жерде орналасқан. Қорық пен баспана шамамен 388 шаршы миль (248 000 акр, 100 362 гектар) жерді қорғайды. Оның ішінде 200 шаршы миль (128 000 акр, 51 799 гектар) қорықта, ал 188 шаршы миль (120 000 акр, 48 562 гектар) баспанада. МакНил өзені Микфик ағысының солтүстігінде және Paint өзенінің суайдынының оңтүстігіндегі қорықтың орталық бөлігі арқылы ағып өтеді. Қорықта жануарлар дүниесін қарау және кемпингтен басқа қызметтерге шектеу қойылған, ал барлық аң аулау мен балық аулауға тыйым салынған. Баспана ішінде балық аулауға, спорттық аң аулауға және құрылғылар орнатуға рұқсат етіледі, бірақ қорық пен баспананың екеуінде де қоңыр аю аулауға тыйым салынған. Жердің көп бөлігі ағашсыз, төбелі тундра, бірақ қорықтың оңтүстік бөлігінде бірнеше таулы аймақтар бар. Ең жақын жол 100 миль (161 км) қашықтықта аяқталады және оған тек қайықпен немесе гидроұшақпен жетуге болады. Ол жерге жету үшін жан-жақты жоспарлау және алдын ала брондау қажет.

Аюлар

МакНил шарлауығы әрқашан аюларды бақылаумен атақты болды. 1955 жылы аң аулауға жабылып, Сесил Э. Родтың National Geographic журналындағы мақаласында және 1956 жылғы «Жануарлар әлемі» деректі фильмінде көрсетілді. 1970 жылдардың ортасында шектеулі ережелер мен адамның араласуы салдарынан шарлауда аюларды көру азайды, бірақ ережелер жақсарғаннан кейін аюлардың саны артты. Күндіздің бір күнінде шарлауда 100-ге дейін аюды көруге болады, ал бір уақытта жиі 60 немесе одан да көп аюлар кездеседі. Көрермендер көбінесе аюларды шарлауда тұрып, аузына шабақ ұстап тұрғанда бақылайды. МакНил өзенінен басқа, оңтүстіктегі Микфик сағасы мен солтүстіктегі Ченик көлі де аюларды көруге қолайлы орындар. Микфик сағасы мен Ченик көлінде аюларды маусым айында, ал МакНил өзенінде шілде айында жақсы көруге болады. МакНил лагері сегіз күзетші кабинасынан, тамақтану орындарынан және одан тысқары орналасқан шатырлы лагерьтен тұрады.

Сальмон

Шамды ласось – McNeil өзеніне аюларды тартатын басты ласось түрі. Олардың шамамен 50 мыңы осы су алабына келеді, олардың көп бөлігі шілде айында. 1955 жылы бүкіл су алабы қоңыр аюларды аулаудан толығымен жабылды. 2005 жылы табиғат қорғаушылардың талабымен аулау қайтадан тоқтатылды, бірақ 2007 жылы аю аулауға рұқсат беру туралы ұсыныс енгізілді. Аляска губернаторы Сара Пейлиннің қолдауы табиғат қорғаушыларға қысым көрсетті, алайда олар 2007 жылдың наурыз айында осы қорықшаны аулаудан қайта жаба алды. McNeil шатқалында аюлардың саны күрт өсті (сол жылы рекордтық 74 аю саналып тіркелді!).