Милдред Лилли: Калифорниялық судьяның өмір жолы мен қызметі

Кіріспе

Mildred Loree Lillie (1915 - 2002), американдық судья. Ол 1915 жылдың 25 қаңтарында дүниеге келіп, 2002 жылдың 27 қазанында қайтыс болды. Калифорния штатында 55 жыл судья болып қызмет етті, оның мансабы 1947 жылдан бастап өмірінің соңына дейін жалғасты. 1958 жылы ол апелляциялық сотқа тағайындалған екінші әйел судья болды және рекордтық 44 жыл қызмет етті. 1971 жылы президент Ричард Никсон оны АҚШ Жоғарғы Сотының алғашқы әйел судьясы етіп ұсынды; бірақ Америка адвокаттар қауымдастығы берген «біліктілігі жетілмейді» деген баға осы мүмкіндікті жоққа шығарды.

Ерте өмір және білім

Милдред Лори Клюкхон Айова штатының Айда Гроув қаласында дүниеге келді, бірақ ата-анасының некесі бұзылғаннан кейін анасымен бірге Калифорнияның Сан-Хоакин алқабына көшіп келді. Ол Ұлы депрессия кезінде жергілікті консерва зауытында жұмыс істеді, содан кейін заң факультетіне оқу ақысын төлеу үшін Сирсте асханашы және едендегі детектив болып жұмыс істеді. Лили Берклидегі Калифорния университетінен бакалавр және заң докторы атағын алды.

Мансап

Заң факультетін бітіргеннен кейін ол Калифорния штатының Аламеда қаласында қалалық прокурордың орынбасары болды. Жеке практикада бірнеше жыл жұмыс істегеннен кейін, 1942 жылдан 1946 жылға дейін АҚШ прокурорының көмекшісі қызметін атқарды. 1947 жылы республикалық губернатор Эрл Уоррен оны Лос-Анджелес қалалық сотына тағайындады. Біраз уақыт ол Отбасылық істер жөніндегі бөлімде жұмыс істеді, онда ол актриса Ингрид Бергман мен оның бұрынғы күйеуі Петтер Линдстром арасындағы Пия Линдстромның қорғаншылығына қатысты істі қарады. Уоррен 1949 жылы оны 32 жасында Лос-Анджелес округінің Жоғарғы сотына тағайындады, ол Жоғарғы сотқа тағайындалған ең жас адам болды. Никсон әйелдердің мемлекеттік қызметте жұмыс істемеуі керек деп есептегенімен және оларды "жайсыз" және "эмоционалды" деп сипаттағанымен, ол әйелді сотқа ұсыну арқылы саяси пайда көретінін түсінді. Бас прокурор Лилидің демократ болғанымен, консервативті көзқарастары бар екенін ескеріп, жақсы кандидат болатынын ойлады. Президентке жолдаған есебінде Калифорния губернаторы Пэт Браунның оны штаттық Жоғарғы сотқа тағайындаудан бас тартқанын, себебі ол тым консервативті болды деп атап өтті. Бас прокурордың көмекшісі Уильям Х. Рехнквист, кейіннен тағайындалған және Бас судья болған, Лилиді қолдау меморандумы жазды. Ол Лили жазған 1160 шешімнің тек 69-ы жоғары соттарда қаралып, 38 шешімі күштен тыс қалғанын, бұл Калифорниядағы күштен тыс қалдыру көрсеткішімен сәйкес келетінін жазды. Бұрынғы Ақ үй кеңесшісі Джон Дин өзінің "Рехнквист таңдауы: Никсонның Жоғарғы сотқа тағайындауының жасырын тарихы" атты кітабында Лилидің біліктілігін судья Сандра Дей О'Коннормен салыстырып, Лилидің кем дегенде, тіпті одан да білікті екенін анықтады. Дин сондай-ақ Лилиге ең үлкен қарсылықтың соттың бас судьясы Уоррен Э. Бергерден болғанын, ол сотта әйел болу идеясына қарсы болғанын айтты. Дин Бергердің тағайындауға келіспеуіне байланысты отставкаға кететінін мәлімдегенін көрсетті. Лили 2002 жылы қайтыс болғанға дейін Апелляциялық сотта қызмет етті. Ол қайтыс болған кезде сот судьясын қайта бекіту үшін сайлауға түскен болатын. Милдред Лили 2002 жылдың 27 қазанында 87 жасында дүние салды. 1966 жылы екінші күйеуі А. В. Фальконеге тұрмысқа шықты. Фальконе 1996 жылы қайтыс болды. Оның өзінің балалары болмады, бірақ Фальконемен некесінен екі өгей баласы болды. Оның өгей ұлы Дьюи Фальконе 1993 жылдан 2013 жылға дейін Лос-Анджелес округінің Жоғарғы сотының судьясы болды.

After graduating from law school, she was a deputy city attorney for Alameda, California. After a few years in private practice, she served as an Assistant United States Attorney from 1942 to 1946. In 1947, Republican Governor Earl Warren appointed her to the Los Angeles Municipal Court. For a time, she served in the Domestic Relations Division where one of her cases was the custody hearing for Pia Lindström between actress Ingrid Bergman and her ex husband Petter Lindström. Warren appointed her to the Los Angeles County Superior Court in 1949 at the age of 32, the youngest person ever named to the Superior Court. Although Nixon had said that he didn't think that women should be in any government job and that women were "erratic" and "emotional", he saw political gain in nominating a woman to the court. The Attorney General thought Lillie might be a good choice in that she was a Democrat, but a conservative. In his report to the president, he noted that California Governor Pat Brown turned her down for a seat on the state supreme court because she was too conservative. Assistant Attorney General William H. Rehnquist, who became the eventual nominee and, later Chief Justice, defended Lillie in a memo. He wrote that of 1,160 opinions written by Lillie, only 69 were reviewed by the higher courts. He noted that 38 of her opinions were reversed, which was consistent with reversal rates in California. In his book The Rehnquist Choice: The Untold Story of the Nixon Appointment that Redefined the Supreme Court, former White House Counsel John Dean noted that he had compared the qualifications of Lillie to Justice Sandra Day O'Connor and found Lillie to be at least as qualified if not more so. Dean also said that the greatest opposition to Lillie came from Chief Justice Warren E. Burger who was opposed to the idea of a woman on the court. Dean indicated that Burger threatened to resign over the nomination. Lillie continued to serve on the Appeals Court until her death in 2002. At the time of her death, she was on the ballot for judicial retention. Mildred Lillie died on October 27, 2002, at the age of 87. She married her second husband, A. V. Falcone in 1966. Falcone died in 1996. She had no children of her own, but two stepchildren from her marriage to Falcone. Her stepson Dewey Falcone was a judge on the Los Angeles County Superior Court from 1993 until 2013.