Кіріспе
Роберт Марк Джонс (5 қараша 1971 жыл) – ағылшын футбол жаттықтырушысы және бұрынғы кәсіби футболшы. Ойыншы ретінде ол 1987 жылдан 1999 жылға дейін қорғаушы болып ойнады. Карьерасын «Крю Александра» клубында бастағаннан кейін, «Ливерпульде» танымал болды, онда ол ФА кубогы мен Лига кубогын жеңіп алды, содан кейін «Вест Хэм Юнайтед» клубында қысқа ғана уақыт ойнап карьерасын аяқтады. Англия құрамасына сегіз рет шақырылды. 2013 жылы жаттықтырушылыққа көшті және бірнеше маусым бойы «Ливерпуль» академиясының жаттықтырушылар штабында жұмыс істеді.
Robert Marc Jones (born 5 November 1971) is an English football coach and former professional footballer. As a player he was a defender from 1987 to 1999. After starting his career with Crewe Alexandra, he went on to make a name for himself with Liverpool where he won both the FA Cup and League Cup before finishing his career with a brief spell with West Ham United. He was capped eight times by England. In 2013 he turned to coaching and was part of the Liverpool Academy coaching staff for several seasons.
Ерте өмір
Джонс Чешир графтығының Эльсмир-Порт қаласында өскен, ол бұрынғы «Ливерпуль» футболшысы Билл Джонстың немересі.
Крю Александра
Джонс өзінің мансабын «Крю Александра» клубында 1988 жылғы 20 желтоқсанда 17 жасында кәсіби шартқа қол қойып бастады, сол кезде «Крю» клубы Төртінші дивизионда ойнады. Оң қаптал қорғаушы тез бейімделіп, 1991–92 маусымында «Грести Роудта» басқа ойыншыны көріп тұрған «Ливерпуль» клубының бас жаттықтырушысы Грэм Сунесс оны кездейсоқ байқағанға дейін қорғаныс міндеттерін тыныш атқарды. Сунесс 300 000 фунт стерлингтік ұсыныс жасады, ол қабылданды, және 1991 жылғы 4 қазанда, 20 жасқа толуына бір ай қалғанда, ол «Ливерпуль» клубының ойыншысы болды.
Ливерпуль
Оның "Қызылдар" сапындағы дебюті 1991 жылғы 6 қазанда өтті, "Энфилд" клубына қол қойғаннан кейін 48 сағат өткен соң "Олд Траффорд" стадионындағы матчта, онда ол "Юнайтед" командасының қанат шегі Райан Гиггске қарсы өте жақсы ойын көрсетіп, гол соқпаған тең түскен ойында үздік ойыншы атанды. Маусым соңында Джонс жаттықтырушының сенімін жеңіп, негізгі құрамдағы тұрақты ойыншыға айналды, алғашқы халықаралық матчын өткізіп, сондай-ақ "Қызылдардың" Уэмблидегі Англия Кубогының финалына жеткеніне көмектесті – сол финалда Ливерпуль "Сандерлендті" 2:0 есебімен жеңді. Ол сондай-ақ 1991/92 жылғы PFA Жыл командасының құрамына енді. Дегенмен, жамбас сүйегінің ауруына байланысты Англияның Еуро-92 құрамасына қатыса алмады. Келесі төрт маусымда ол Ливерпульдің негізгі құрамындағы тұрақты ойыншы болды және 1995 жылғы Футбол Лига Кубогының финалында "Болтон Уондерерсті" 2:1 есебімен жеңіп, 1996 жылғы Англия Кубогының финалында "Манчестер Юнайтедке" 1:0 есебімен есе жіберді. Ол тағы да PFA Жыл командасының құрамына (1994/95) кірді. Ливерпуль 1995 жылы келген жартылай қорғаушы Джейсон МакАтиерді сатып алғанда, Рой Эванс МакАтиерді оң қапталға жылдырып, Джонсты сол қапталда қанат қорғаушы рөлінде пайдаланды, себебі Ливерпуль әдеттегі 4–4–2 схемасынан шабуылға бағытталған 5–3–2 схемасына көшті. 1996 жылғы Англия Кубогының финалынан кейін Джонсқа арқасының проблемаларына байланысты футболдан алты айға демалу ұсынылды. Ол қайтадан ойынға оралды, бірақ келесі екі маусымда жарақаттармен күресті, ал 1998 жылдың сәуірінде "Челсиге" қарсы өткізген матчы Ливерпуль сапындағы соңғы ойыны болды. Сол тізесіне алған жарақатын үш операцияға қарамастан жазып емдеуге мүмкін болмады, ал 1998–99 маусымында бірде-бір ойын ойнамағандықтан, сол жылы жаңа бапкер Жерар Улье жаңа трансферлік кезеңді бастап, клубтың "Spice Boys" имиджін жою мақсатымен оны тегін трансферге жіберді.
Вест Хэм Юнайтед
Джонс 1999 жылдың 17 шілдесінде «Уэст Хэм Юнайтед» клубына келісімшартсыз қосылды. Ол «Интертото» кубогының үшінші раундындағы «Йокерит» клубына қарсы екінші ойынға бастапқы құрамда шықты, бірақ тізе жарақатын күшейте түскендіктен, бірінші таймның соңында алмастырылды. Бұл оның кәсіпқой карьерасындағы соңғы ойыны болды, ол 1999 жылдың тамызында футболдан қол үзді.
Халықаралық мансап
Халықаралық деңгейде Джонс Уэльс құрамасы үшін ойнауға құқылы болды, себебі ол Врексемде туған. Бірақ оны Грехам Тейлор таңдап, Англия құрамасы сапындағы халықаралық дебютін жасады. 1992 жылғы 19 ақпанда Уэмблиде Францияға қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жеткен кезде ол алаңға шықты – төртінші дивизионнан бірінші дивизионға ауысқаннан кейін небәрі төрт ай өткен соң. Жарақат салдарынан Джонс 1992 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатына қатыса алмады, онда ол негізгі құрамдағы оң қорғаушы болар еді, бірақ ол келесі бірнеше жылда сегіз рет халықаралық матчтарда ойнады.
Ойын стилі
Джонс "қызылдар" сапында 243 матч өткізіп, бірнеше марапаттар мен ойынның ең үздік ойыншысы сыйлығын жеңіп алды, бірақ ол "Ливерпуль" үшін ешқашан гол соқпады. Оның командаласы Стив Макманаман FourFourTwo журналына берген сұхбатында оны өзімен бірге ойнаған ең үздік қорғаушы деп сипаттап, Зинедин Зидан, Луис Фиго және Роберто Карлос сияқтылармен бірге барлық уақыттағы таңдаулы құрамасына қосты. Жас командаласы Джейми Каррагер Джонс туралы былай деді: "Мен Роб Джонспен бірнеше рет ойнадым, ол жарақаттарға байланысты өкінішті жағдайға түсті, және оның ең жақсы формасы, мен командаға келмей тұрып, ол кезде Еуропадағы ең мықты ойыншылардың бірі болды. Ол өте жақсы ойнады, егер жарақат алмасқанда, Гарри Невиллдің орнына Англия құрамасы сапында 70 немесе 80 матч өткізер еді". 1996 жылдың соңынан бері мазалаған тізе жарақатынан айығуға мүмкіндік болмағандықтан, Джонс 1999 жылдың 28 тамызында, бар болғаны 27 жасында карьерасын аяқтауға мәжбүр болды.
Жаттықтырушылық мансап
2013 жылдың қазан айында Джонстың ең үлкен ұлы Деклан оқушы болып табылатын «Ливерпуль» футбол клубы академиясында жаттықтырушы болып жұмыс істейтіні жарияланды.