Хобертвилл (Австралия): тарихы, мұрасы, қасиетті шаруашылық. 19 ғ. негізі қаланған, Hereford тұқымды мал өсіруде табысты ферма. Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жақын маңындағы сарайдың атымен аталған шағын қалашық
Квинсленд штатының Баркалдин аймағындағы жергілікті аудан
the nearby suburb named after the mansion
the locality in the Barcaldine Region, Queensland
Хобартвилл – Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты, Хоксбери қаласы, Ричмонд, Курраджонг жолында орналасқан, мұраға алынған ферма және резиденция. Ол 1999 жылдың 2 сәуірінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мемлекеттік мұралар тізіліміне қосылды.
Hobartville is a heritage listed farm and residence at Kurrajong Road, Richmond, City of Hawkesbury, New South Wales, Australia. It was added to the New South Wales State Heritage Register on 2 April 1999.
Тарих
Хобартвилл – 1930 жылдары «Австралиядағы ең табысты Херефорд тұқымды мал шаруашылығы» деп сипатталған мал өсіру шаруашылығы. Хобартвиллге айналған жер бастапқыда еуропалық отарлаушыларға екі грант ретінде берілді: 1902 жылы Джеймс Блэкманға 100 акр (41 га) және 1804 жылы Эдвард Латтреллге 400 акр (162 га). Бұл гранттар Ричмонд қалашығының оңтүстік-оңтүстік-батыс аймағын және Ричмонд қалашығының жоспарын анықтаған «Латтрелл сызығын» тиімді түрде бақылады. Латтреллдің меншігі 1816 жылға қарай Хобартвилл деп аталды, сол кезде ол үй, бақ және шаруашылық ғимараттары бар екені жарияланды. Латтреллдің грантын 1816 жылы (жақын орналасқан) Кларендонның Уильям Кокстың ұлы, лейтенант Уильям Кокс сатып алды, ал 1818 жылы ол Блэкманның грантын мүлікке қосты. Қазіргі Хобартвилл үйі 1828 жылы салынды. Кокс үйге дейін кететін емен ағаштарын (Quercus robur) және өзен жағалауында басқа да түрлерін отырғызды. Кокс 1850 жылы қайтыс болғаннан кейін, мүлігі әйелі Элизабетке, ал ол қайтыс болғаннан кейін ұлы Уильямға қалды. 1863 жылы Хобартвилл үшінші ұлы Слопер Коксқа берілді, ол 1877 жылға дейін онда тұрды. Хобартвилл келесі иесі Эндрю Таун сатып алғаннан кейін таза қанды жылқы шаруашылығымен танымал болды. 1889 жылы ол Уильям Лонг пен Джордж Хиллге өтті, олар оны 1900 жылы Перси Рейнольдсқа сатты. Таза қанды жылқы өсіру дәстүрін жалғастырған Рейнольдс Патерсон қаласындағы (Хантер аңғарындағы) Токал станциясында дүниеге келді және 1930 жылдардың басында әлі де иесі болды. 1931 жылғы әуе суреті емен аллеясының (Quercus robur) бір бөлігінің жоғалғанын көрсетсе де, басқа көріністер оның айқындығын көрсетеді. Үйді қоршаған бақ қазіргі бақтан гөрі солтүстік-батыс жағынан оны жақсырақ қорғаған сияқты. Үйдің екі жағында да егістіктер болды, солтүстікке қарай кіретін аллеядағы ағаштар пісіп жетілген, ал үйге жақын жердегі егістік алқаптары да ағаштармен отырғызылған. 1947 жылға қарай емен аллеясы тозығы жеткендей көрінді. Ричмонд пен бастапқы грант шекарасының солтүстігінде кіру жолын жалғастыру платан ағаштарымен (Platanus x hybrida) отырғызылды. Мүлік 1958 жылы Рейнольдс отбасының қолынан шығып, 1970 жылдардың ортасында Брюс Линдсей ханымға тиесілі болды. Содан бері үй мен Кастлерег жолы арасында қалалық бөлініс орын алды. Бұл Кастлерег жолынан бастапқы кіру аллеясын жол екіге бөліп, ескі емен аллеясы мен оған сәйкес келетін ат жолы ашық кеңістік ретінде сақталғанымен, олар бастапқы Тұрақты сақтау ордерінің шегіне кірмеді. Қазіргі уақытта Курраджонг жолынан (батысқа/солтүстік-батысқа қарай) Хобартвилл үйіне кедергісіз көрініс ашылады.
Hobartville is a pastoral property that, by the 1930s, was described as "the most successful Hereford cattle stud in Australia". The land that became Hobartville was originally two early grants to European colonists: 100 acres (41ha) to James Blackman in 1902 and 400 acres (162ha) to Edward Luttrell in 1804. The grants effectively dominated the area to the south/south west of Richmond township and 'Luttrell's Line', which determined the extent of the grid layout of the Richmond township. Luttrell's property was known as Hobartville by 1816, at which time it was advertised as having a house, garden and outbuildings. Luttrell's grant was purchased by Lt. William Cox Jr., son of William Cox of (nearby) Clarendon in 1816 and by 1818 he had added Blackman's grant to the estate. The present homestead Hobartville was completed in 1828. Cox planted an avenue of oak trees leading to the house, as well as other varieties along the river banks. On the death of Cox in 1850, the estate was left to his wife, Elizabeth and on her death, to their son William. In 1863 Hobartville was conveyed to the third son, Sloper Cox, who lived there until 1877. Hobartville became renowned as a thoroughbred stud after purchase by its next owner, Andrew Town. In 1889 it passed to William Long and George Hill who sold it to Percy Reynolds in 1900. Reynolds, who continued the tradition of thoroughbred breeding, was born at Tocal Station in Paterson (in the Hunter Valley) and was still owner in the early 1930s. An aerial view (1931) indicates that part of the oak avenue (Quercus robur) had been lost although other views show its prominence. The immediate garden surrounding the house appears to have protected it on its north west more than the present garden does. There was extensive planting to either side of the house, the trees of the entry avenue from the north were mature and the paddocks close to the house were planted with trees. By 1947 the oak avenue appeared more depleted. To the north between Richmond and the original grant boundary, the continuation of the entry drive had been planted with plane trees (Platanus x hybrida). The property passed out of the Reynolds family hands in 1958 and in the mid 1970s was owned by Mrs Bruce Lindsay. Suburban subdivision has since taken place between the house and Castlereagh Road. This has meant that a road bisects the original entry avenue from Castlereagh Road and although the old line of oaks and corresponding carriage drive have been maintained as open space, they were not included in the original Permanent Conservation Order curtilage. Currently there are unimpeded views of Hobartville's mansion from Kurrajong Road (to its west/north west)
Сипаттама
Хобартвилл – Вильям М. Кокс-младший салған екі қабатты құмтасты кірпіштен тұрған әсем үй, ол Блю-Маунтинс таулары арқылы салынған алғашқы жолды салған Вильям М. Кокстың ұлы. Дизайнері – Франсис Гринвей болған болуы мүмкін. Кіреберісінде дориялық бағаналары, бүйірлік терезелері және төрт панельді есіктің үстіндегі эллипстік оюлы шатыры бар тас сөресі орналасқан. Үйдің екі қабатты залында иілген, консольді тас баспалдақ, сондай-ақ француз терезелерінен солтүстік-оңтүстікке қарай бір қабатты, тақталанған верандаға шығуға болады, веранданың төмен бұрышты шиферлі шатыры бар. Веранда да шифермен жабылған. Хобартвилл құрамына бірнеше тарихи және маңызды шаруашылық ғимараттар мен коттедждер кіреді.
Hobartville is a fine two storey sandstock brick mansion built by William M. Cox junior, son of William M. Cox who built the first road over the Blue Mountains. Francis Greenway may have been the designer. The entrance has a fine sandstone portico with Doric columns, sidelights and elliptical fanlight around four panel door. The house features a curved cantilevered stone stair in the two storey hall, French windows to a flagged, one storey, verandah to north south, with a low pitched slate hipped roof. It has a slate roof to the verandah. Hobartville includes a number of historic and substantial outbuildings and cottages.
Мұра тізімі
Хобартвилл Кокс отбасы және Фрэнсис Гринвеймен байланысы тұрғысынан ұлттық деңгейде маңызды тарихи орынға ие, ол сақталған алғашқы отарлық үйлер тобы болып табылады. Оның бастапқы жер бөлу шекаралары Ричмонд қалашығының 1810 жылғы жоспарланған құрылымының аумағын анықтады, сондай-ақ ол Санкт-Петер Англикан шіркеуімен тарихи және физикалық байланыстарға ие. Хобартвилл 1999 жылғы 2 сәуірде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіліміне енгізілді.
Hobartville is of historic significance at a National level as an intact early colonial homestead group for its association with the Cox family and Francis Greenway. Its original grant boundaries determined the extent of the 1810 grid layout of Richmond township and it has links, both historic and physical with St Peter's Anglican Church. Hobartville was listed on the New South Wales State Heritage Register on 2 April 1999.