Истбери Хаус: Елизавета шағындағы тарихы мен қалпына келтіруі
Eastbury Manor House
Инглиядағы Eastbury House – қасиетті сарай, тарихы Элизабет дәуіріне дейін барып жетеді. Ұлттық сенім қорының меншігінде, Barking Abbey жерінде орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дорсеттегі Истбери Хаус
Eastbury House in Dorset
Истбери Манор Хаус – I дәрежелі ғимарат, Ұлы Лондондағы Баркинг және Дагенхэм лондондық округінде орналасқан. Ол Елизавета дәуірінде салынған, бірақ оның орны бұрын Баркинг аббаттығының жеріне кірген. Ғимарат Ұлттық Трастқа тиесілі, бірақ 1930 жылдан бері Лондонның Баркинг және Дагенхэм ауданы мен оның ізбасарлары басқарып келеді. Ол жыл бойы 10 ай бойы көрермендерге ашық.
Eastbury Manor House is a Grade I listed building situated in the London Borough of Barking and Dagenham in Greater London, England. It dates to the Elizabethan period, although the land on which it was built was formerly part of the demesne of Barking Abbey. The house is owned by the National Trust but has been managed since the 1930s by the London Borough of Barking and Dagenham and its predecessors. It is open to the public for 10 months of every year.
Тарих
Қазір Истбери үйі тұрған жер бір кезде Баркинг аббаттығының жерінің бөлігі болған. Үйді 1570 жылдары Баркинг аббаттығы таратылғаннан кейін жерді сатып алған бай саудагер Клемент Сисли салған. Бұл сол кездегі аймақтағы ең алғашқы кірпіштен салынған ғимарат болған шығар; оның шыны терезелері мен өте биік мұржалары болған, бұл иесінің байлығын көрсетеді. Шыны, мүмкін, Италиядан әкелінген, өйткені сол кезде ағылшын шынысы сапасы жағынан нашар болған. Дендрохронологиялық зерттеулер бойынша ағаш шатыры 1566 жылы салынған, сонымен қатар кірпіште салынған 1572 жылғы және судың қорғасыннан жасалған құйылған тұмсығы 1573 жылғы жазулар ғимаратты аяқтау жұмыстарын көрсетіп тұр. Дэниел Лайсон өзінің "Лондон төңірегінде" еңбегінде былай деп жазған: "Бұл үйге қатысты әңгіме бар, немесе, кейбіреулер айтқандай, Оқ-дәрі құйрығын ұйымдастырған заговоршылар өз кеңестерін осы жерде өткізген, немесе басқалар айтқандай, ол Лорд Монтейглдің тұрағы болған, ол оның ашылуына себеп болған хатты алған кезде"; екеуі де, мүмкін, негізсіз. Үй XVIII ғасырдың соңынан бастап құлдырауға бет бұрды. Ұлы мұнараның баспалдағы 1814 жылға дейін бұзылды. Ағаш едендер мен бастапқы каминдер 1830 жылдары алынып тасталды. XIX ғасырдың соңына қарай үйдің тек батыс қанаты ғана тұруға жарамды болды. 1918 жылы үйді Ұлттық сенім қоры сатып алып, қалпына келтірді. 1931 жылы ол Баркинг мұражайы ретінде ашылды. Үйді Лондонның Баркинг және Дагенхэм ауданы басқарады. Ғимаратқа 1954 жылы І санаттағы ескерткіш мәртебесі берілді. Соңғы жылдары ғимаратқа бірнеше рет мұра жалдамалы қорының табысты өтінімдері арқылы қаржыландырылған ірі қайта жаңарту бағдарламасы жүргізілді. 2010 жылы аяқталған соңғы кезең ғимараттың тарихы мен оның әр түрлі иелері туралы үлкен тұрақты көрмені қамтиды.
The land on which Eastbury House now stands was once part of the demesne of Barking Abbey. The house was built in the 1570s by Clement Sisley, a wealthy merchant, who purchased the land after the dissolution of Barking Abbey. It was probably the first brick built building in the area at that time; it had glass windows and very high chimneys, indicating the wealth of the owner. Glass was probably imported from Italy as at that time English glass was relatively poor in quality. A dendrochronology survey dates the timber roof to 1566 and there is documentary evidence which describes the dates 1572 carved in the brickwork and 1573 on a lead water spout indicating finishing touches to the building. Daniel Lysons in his "Environs of London" commented: "There is a tradition relating to this house, either, as some say, that the conspirators who concerted the Gunpowder Plot held their meetings there, or as others, that it was the residence of Lord Monteagle when he received the letter that led to its discovery"; both, perhaps, equally devoid of foundation. The house fell into increasing dilapidation from the late 18th century. The Great Tower Staircase was demolished by 1814. Wooden flooring and original fireplaces were removed in the 1830s. By the late 19th century only the west wing of the house was habitable. In 1918 the house was bought by the National Trust and was restored. In 1931 it opened as the Museum of Barking. The house is managed by the London Borough of Barking and Dagenham. The building was given Grade I listed status in 1954. In recent years it has benefitted from a major restoration programme, financed through several successful Heritage Lottery Fund bids. The latest phase completed in 2010 includes a major permanent exhibition on the history of the building and its various owners.