Кіріспе

Бледингтон – Англияның Глостершир графтығындағы Котсволд ауданындағы ауыл және азаматтық приход. 2014 жылы азаматтық приходтың халқы 490 адамға жуық деп есептелді. Бледингтон Эвенлод аңғарында орналасқан, Глостершир-Оксфордшир шекарасының бөлігі болып табылады және Оксфордшир жолында жатыр. Аллювиалды топырақ кен орындары бар, бірақ жердің көп бөлігі ауыр сазды топырақтан тұрады, приходтың барлығы дерлік Төменгі Лиасқа орналасқан. Ауыл көшелерден құралған тіктөртбұрыш секілді салынған, шіркеу оңтүстік бұрышында орналасқан, ал жасыл алаң, көбінесе ескі үйлердің көпшілігі солтүстік-батыс жағында орналасқан. Ауылдың оңтүстік бөлігі 1920 жылдан бері кеңінен дамыды. Ауылдың жасыл алаңы – үлкен, қоршалмаған шөп алаңы, одан өзен ағып өтеді. Приход шіркеуі 12 ғасырда салынды және 15 ғасырда кеңейтілді. Ауылда 19 ғасырдың соңында салынған бастауыш мектеп бар. Онда "Кингс Хед" атты паб бар. Бұрынғы дүкені мен пошта бөлімі көп бұрын жабылды, бірақ 2019 жылы жаңа қоғамдық дүкен ашылды – "Бледингтон қоғамдық дүкені". Ауылдың орталығына жақын орналасқан ауылдық үй – 18 ғасырдан қалған, қиыршық тастардан салынған, Котсвольд тас шатыры бар сарай. 1920 жылы сенім қоры құрылып, Бледингтон және Фоскот ауылының халқы үшін ғимарат сатып алынды. 2016 жылы ол жөнделіп, шатыры жаңаланды.

Тарих

Римдік монеталар приходтың орталығына жақын жерде табылғанмен, Бледингтон (Бладинтон немесе Бладинтон) елді мекені, шамасы, саксондықтардың соңғы кезеңінде құрылған, ал атын жақын орналасқан Бладон (қазіргі Эвенлода) өзенінен алған, ол приходтың (және округтің) шығыс шекарасын құрайды. Ауыр саз топырағы мен нашар дренажы бар Бледингтон, жақын маңдағы Батыс Саксон поместиелерінен биік жерде орналасқандықтан кейінірек пайда болған сияқты. Бладинтонна поместиесі 798 жылы Мерсиялық Коэнвульфтің Винчкомб аббаттығына жасаған сыйлықтарының бірі ретінде тіркелген, және олар 1539 жылы аббаттық таратылғанға дейін 700 жылдан астам уақыт бойы бақылауды өздерінде сақтап қалды. 1086 жылғы «Соңғы сот» тізімінде поместиеде 22 шаңырау тіркелген, бұл шамамен 100 адамды құрайды, бірақ еркін адамдар мен дін қызметкері болмаған (және, демек, шіркеу де болмаған). Осы кезде, приходтағы 1539 акр жердің жартысына жуығы (7 «хайд») өңделген. Приход шіркеуі туралы алғашқы айғақ 1175 жылы кездеседі (төменде қараңыз). Бледингтон әлі де кішкентай және кедей болғандықтан, 1303 жылы Шерборнмен біріктіріліп, Эдуард I қызының үйленуіне феодалдық жәрдем жинау мақсатында рыцарь ақысын құрады. Осылайша, ауылдың жалпы суреті – бір-біріне жақын орналасқан, салыстырмалы түрде кішкентай үйлер, шатырсыз, сабанмен жабылған, көбінесе дренажсыз сазды топырақтың салдарынан лаймен қоршалған. Бұлардың үстінде, шіркеу салыстырмалы түрде биік тас қабырғаларымен және әсем терезелерімен қадірлі түрде көтеріледі. Қара өлімнен туған кіріс жоғалтуы Винчкомб аббатын 1402 жылы корольге, Папаға және Ворчестер епископына ректоратты иеленуге рұқсат беру үшін өтініш жасауға итерді, нәтижесінде пайда болған викариджді аббаттыққа бағындырып, жәбірлену мен ондықтан түскен кірісті пайдаланды. 1546 жылы таратылғаннан кейін, ректорат, ферма, ондықтар мен сыйлықтармен бірге, Оксфордтағы Христос шіркеуінің деканы мен тарауына берілді. Декан мен тарау 19 ғасырда Бледингтонның негізгі жер иелерінің бірі болып қалды. Ли отбасы бір кезде Адлестроп, Могерсбери және Лонгбороу поместиелеріне, сондай-ақ олардың шыққан ауылы Стоунлиге ие болды. Сатудан бұрын, поместиенің егжей-тегжейлі зерттеуі жүргізілді, ол 870 қой мен 124 өгізге жайылымдық жерлер болғанын көрсетті. Егістік жер бидай, арпа және дәнді дақылдарды өсіруге, сондай-ақ иіс суы жасау үшін қымыз өсіруге пайдаланылды. 19 ғасырда Бледингтон жері мен Ауылдық ферма ғана ірі шаруашылықтар болып қалды. Егістік жерінде бидай, сұлы және арпа өсірілді, ал 19 ғасырдың соңына қарай түріп пен сидр алмалары да өсіріле бастады.

Қауымдық шіркеу

Сент-Леонард шіркеуі – Сент-Леонардқа арналған приход шіркеуі. Ол тастан салынған, қорғасынмен және Котсуолд тасымен жабылған шатыры бар. Ішінде санктус қоңырауын ілуге арналған орын, клерсторилі кеме, оңтүстік қанат, оңтүстік кіреберісі және қоршалған батыс мұнарасы бар. Шіркеу 15 ғасырда кеңінен қайта жаңартылған, бірақ оның ертерек бөліктері сақталған. Терезелердің кейбіреулеріндегі 15 ғасырға жататын боялған шыны әйнек ерекше назар аударарлық ерекшелік. Бледингтондағы шіркеу туралы ең алғашқы жазба 1175 жылы Папа Александр III-нің Винчкомб аббаттығына барлық шіркеулерін растауында кездеседі. Кеменің шығыс және батыс қабырғалары осы кезеңге жатқандығы айтылады. 13 ғасырда киелі орын, үш бөліктен тұратын кеме аркасы және оңтүстік кіреберісі салынды, ал 14 ғасырда бірнеше жаңа терезелер қосылды. Кейіннен, сыртқы баспалдағы бар үш қабатты мұнара салынды: кеменің батыс қабырғасы мұнараның батыс қабырғасының негізі болып табылады, ал кеме ішіндегі аркалар мұнараның қалған қабырғаларын қолдайды. 15 ғасырдың соңындағы негізгі қайта құруға кеменің шатырын көтеру, клерсторий және парапеттерді орнату, сондай-ақ кеме мен қанат терезелерін жаңалау кірді. Жаңа терезелердің көпшілігі тік бұрышты, ою-өрнектелген жақтаулары бар, ал бесеуінің әр жағында бейнелі тіреулер орналасқан. Оңтүстік-батыс бұрышынан киелі орыннан оңтүстік қанатқа апаратын үш терезелі ойыс салынды. 15 ғасырға жататын оңтүстік есігі, оюлы аркасы мен аялдамаларымен, ескі есігінің бір бөлігін сақтап қалды. 1548 жылы Лорд-протектор Сомерсет, жас король Эдуард VI атынан, шіркеулерден барлық бейнелерді алып тастауға бұйрық берді, ал 1650 жылға қарай Сент-Леонард өзінің қоршау экраны мен терезе мүсіндерін жоғалтты. Ескі қабырға безендірулерінің жасырын қалдықтары қазір ішінара көрінеді, соның ішінде 14 ғасырға жататын, шіркеудің батыс қабырғасындағы розеткалармен және жүрек пішіндес жапырақтарымен безендірілген тас қабырға және шығыс қабырғасындағы қара контурмен салынған, тақ киген әйел қасиеттінің ұзын шашы бар бейнесі бар. Ол 1881 жылы Дж. Е. К. Каттс, ал шамамен 1923 жылы Ф. Э. Говардтармен қайта жаңартылды. 1904 жылы орындықтар ауыстырылды. Шіркеу ауылдың ең төменгі бөлігінде орналасқан және басқа төмен жатқан үйлермен бірге су тасқынына ұшырауы мүмкін. Ауылдық кеңес су деңгейін бақылайтын құрылғыны басқарады, ол SMS хабарламасы және электрондық пошта арқылы ескерту жүйесімен байланысты, егер су деңгейі көтеріліп, осы ғимараттарға қауіп туындаса, ерте ескерту береді.

Басқа да елеулі ғимараттар

Шатыр жолындағы Стюард үйі Винчкомб аббаттығының манориалды басқарушысының үйі ретінде салынған, ол 17 ғасырға дейін сақталған. Ішкі кеңістік бұрын үш бөлмелі жоспармен, артқы қабырғаға орналасқан есіктер арқылы байланысқан. Бұрынғы орталық бөлмеде 2 метрлік гипстен жасалған фриздің бөлігі сақталған, оның орталық бөлігі жүзім қырының өрнегімен әшекейленген: жоғарғы жиегінде тұқымды қабықшалар мен гриффиндер бейнеленген, ал төменгі бөлігінде жапырақтардан жасалған әшекейлер бар. Сол бөлмеде Тюдор стиліндегі қасқалы брессумері бар, кең пеш орнатылған. Манор Ферма, мүмкін, Винчкомб монахтарының демалыс орнының орнында салынған, 17 ғасырдан 18 ғасырдың басына дейінгі Т пішіндес негізгі бөлігі бар, бірақ шамамен 1900 жылы Гай Доубер және соңғы кеңейтулер арқылы едәуір кеңейтілген. Банкс Фермасы – Котсуолдс тас фермасының классикалық мысалы, оның элементтері 17 ғасырға жатады. Оның алдында 1736 және 1784 жылдары жасалған күрделі қайта құруды куәландыратын екі тас тақта орналасқан. Бұл 18 ғасырлық кеңейтулерде мұқият өңделген әк тас, тас шифер шатыры және кірпіштен жасалған түтін құбырлары бар. Гриннің арғы жағында орналасқан Хоум Ферма да 17 ғасырдың бір бөлігін қамтиды. Ол екі қабатты және шатырлы, қиыршық тастан салынған, Котсуолд тас шатырымен жабылған, терезелері мен шатырлары бар. Шіркеудің қарама-қарсы жағында орналасқан Бес қоңыраулы коттедждер бұрын Бес Түн деп аталған қонақ үй болған деседі. Ол негізінен 18 ғасырға жатады, бірақ 20 ғасырда кеңінен жөнделген. Манор Фермасына іргелес Бекли үйі және Гринге қарап тұрған Кішкентай Манор сияқты 18 ғасырлық басқа да ғимараттар бар, екеуі де симметриялы әк тастан жасалған маңдайға ие, сондай-ақ Гринде орналасқан Гилбертс Фермасы, ол бастапқыда екі жеке үй болған. Гриндегі Ескі нан пісіру ошағы 1741 жылы салынған. Сондай-ақ, 1700 жылдардың соңында Риссингтон, Икомб және Милтон Бледингтонға жақын жерде белсенді болғандығы туралы мәліметтер бар. Әр ауылдың өзіндік қадамдары мен әуендері болған, ал ең танымалдары Сесил Шарптың Глостерширдің жоталарындағы және көршілес округтердегі ауылдардан жинағандары. Бледингтонның өзіндегі Морис билеуі туралы жазбадағы ең ертегі оқиға 19 ғасырдың ортасына дейін сақталмаған, онда Бледингтондық бишілердің осы жерде және жақын маңдағы Фифилдте билегендері еске түсірілген. Қазіргі Бледингтон стилі алғаш рет 1850 және 1870 жылдар аралығында Идбериде би билеген Риссингтондық шаруа Джон Лейнчберимен тіркелген. Чарльз Бенфилд 1850 жылдары Моррис биі үшін сыбызғы мен дабыл ойнай бастады және атақты Шерборн және Нортлич музыканты Джим "ладди" Симпсоннан аспаптарды мұра етті. Бенфилд ақырында жергілікті Морис биінде маңызды тұлғаға айналды, Милтон, Идбери, Фифилд және Лонгборо үшін ойнады. 1880 жылдары Бенфилд толық құрамды ұстап тұруды қиын деп тапты, бірақ би 1890 жылдардың соңына дейін үзіліспен жалғасты. Ол биді Шарптың жаздыруына және кейіннен 1920 жылдары Кембриджде құрылған Travelling Morrice тобының көрсетуіне және жетілдіруіне мүмкіндік берген, төрт буын бишілерді байланыстырды. Бүгінгі күнге дейін Бледингтоннан 39 би жинақталған.

Жол

B4450 – Stow on the Wold пен Chipping Norton қалаларын байланыстыратын екінші дәрежелі жол, Кингхэмге жақын Бледингтон және Черчилль ауылы арқылы өтеді. Көбінесе жүргіншілер Stow on the Wold пен Chipping Norton арасындағы A436 тас жолын пайдаланады, себебі ол қысқарақ және саяхат уақытын 5 минутқа үнемдейді.

Темір жол

Ауыл Кингхэм станциясына жақын жерде орналасқан, оннан Оксфорд, Лондон және Вустер қалаларына пойыздар қатынайды.