Кіріспе
Американдық саясаткер (1945 жылы туған)
Сьюзан Г. Голдинг (18 тамыз 1945 жылы туған) – Калифорния штатынан шыққан американдық республикашыл саясаткер, Сан-Диего қаласының бұрынғы екі мерзімдік мэрі ретінде кеңінен танылған. Қазіргі уақытта ол Сан-Диегодағы Балаларға қатысты зорлық-зомбылықты алдын алу қорының президенті және бас директоры қызметін атқарады. Бұрын ол «Голдинг тобы» стратегиялық кеңес беру фирмасының президенті және бас директоры, сондай-ақ Лос-Анджелестегі Калифорния университетінің Мемлекеттік саясат аға ғылыми қызметкері болған. Ол «Тынық мұхиты халықаралық саясаты жөніндегі кеңес» және «Халықаралық республикалық институт» сияқты бірнеше ұйымның кеңесі мен консультативтік комитеттерінде де қызмет етеді.
Жеке өмір
Голдинг Оклахома штатының Маскоги қаласында дүниеге келді және Индиана штатының Лафайетте және Индианаполис қалаларында өсті. Ол Карлтон колледжінің Үкімет және Халықаралық қатынастар бакалавр дәрежесін, ал Колумбия университетінің магистр дәрежесін алды. Оның әкесі, Брейдж Голдинг, 1972 жылдан 1977 жылға дейін Сан-Диего мемлекеттік университетінің президенті болды, содан кейін 1982 жылға дейін Кент мемлекеттік университетінің президенті қызметін атқарды. Сюзан Голдинг Стенли Д. Проуз атты заңгерге тұрмысқа шықты. Олар Атлантаға көшіп, ол Эмори университетінде колледж оқытушысы болды. 1974 жылы олар Калифорнияға көшіп, ол NewsPress қоғамдық газетінің қауымдастырылған баспашысы болды. Ажырасқаннан кейін Голдинг Сэмюэл және Ванесса есімді екі баласын жеке ана ретінде, бойжеткен қызының тегін қолдана отырып өсірді. 1984 жылдың 22 шілдесінде Сюзан Голдинг қаржыгер және белгілі демократ Ричард Сильберманға үйленді. Сильберман ақша жылыстыру қылмысы үшін сотталғаннан кейін олар 1991 жылы ажырасты.
Саяси өмір
Голдинг 1981-1983 жылдары Сан-Диего қалалық кеңесіне сайланды. 1984 жылы ол Калифорния штатының Сан-Диего округі Бақылаушылар кеңесіне сайланды және 1985-1992 жылдары қызмет етті. 1992 жылы Голдинг Сан-Диего қаласының мэрі болып сайланды. Ол прогрессивті республикашыл ретінде, гей құқықтарын, бейімділік шараларын, қоршаған ортаны қорғауды және еркін таңдау құқығын қолдаушы ретінде үгіт жүргізді. Оның алғашқы сайлау кампаниясы саяси ғылымдар профессоры Питер Наварроға қарсы өткен, оны ол аз айырмамен жеңді. Ол Сан-Диегоның тұңғыш еврей мэрі атанды. Мэр ретіндегі ең маңызды жетістігі – қалалық басқаруды бизнестің ыңғайлылығы үшін жаңарту болды, оның ішінде рұқсаттар алу үшін "бір терезе" жүйесі құрылды. Ол көп түрлі түрлерді қорғауға бағытталған кешенді жоспар аясында қала аумағындағы жерді бөліп беруге көмектесті. Сонымен қатар, ол полицияға қаржыландыруды және патрульдеуді арттырды, аудандық қызмет көрсету орталықтарын құрды және қаланың алғашқы қысқы баспанасын ашуға мүкіндік берді. Әкімшілік қызметі кезеңінде Сан-Диегоның 1996 жылғы Республикалық Ұлттық конвенцияны Сан-Диего конгресс орталығында сәтті өткізуіне үлкен үлес қосты. Бұл 1972 жылы Сан-Диегода өткізуге жоспарланған, бірақ жанжалға байланысты басқа қалаға көшірілген Республикалық Ұлттық конвенцияны жоғалтудың ренішін азайтуға көмектесті. Алайда Голдинг пен қалалық кеңес конвенцияны қаржыландыру мәселесінде қиындыққа тап болды. Олар салықты көтерудің немесе қызметтерді қысқартудың саяси тәуекелді екенін сезінді. Олар қаланың зейнетақы қорына жеткіліксіз төлем жасады деген айыптамаларға ұшырады. Бір кезде Голдинг АҚШ Сенатына немесе Калифорния губернаторына кандидат ретінде қарастырылды. 1998 жылы ол Барбара Боксердің Сенат мандатына таласқан, бірақ төмендеген дауыс беру көрсеткіштері мен қаржы жинаудағы қиындықтарға байланысты сайлаудан бас тартуға мәжбүр болды.
1989 жылы Ричард Силберман ақша туралы жанжал
1989 жылы Голдингтің күйеуі Ричард Сильберман, Сан-Диегоның дауысы оны Сан-Диего саясатының маңызды тұлғасы деп сипаттаған, ФБР ақша жылу схемасында ұсталды. Схемаға 300 000 доллар қатысты, ол Колумбиялық есірткі саудасынан түскен ақша деп есептелді. Сильберман түрмеге жіберілді, ал Голдинг одан ажырасты. Осы дау оның кейінірек қала әкімі болуға үміткерлігіне зиян келтірмеді.
" Chargers " келісім-шарты
1995 жылы Голдинг Сан-Диего Чарджерс командасын қалада ұстап тұру және қалаға екінші Суперкубок тарту мақсатында Джек Мерфи стадионын кеңейту келісіміне жетекшілік етті. Келісім бойынша қала, кейін Qualcomm стадионы деп аталған стадионды кеңейтуге және 35 жаңа люкс-бокс (жайлы орын) қосуға келісті. Қарсылығында Чарджерс командасы 2020 жылға дейін Сан-Диегода қалуға уәде берді. Алайда, келісімде қала 1997 жылғы маусымнан бастап Чарджерс сатпаған билеттерді сатып алуға міндеттенді – осылайша Чарджерс командасының Сан-Диегодағы үй ойындарының көрсетілмеуіне (қараңғылауына) жол берілмеді. "Білет кепілдігі" деп аталатын мәселеге байланысты туған дау-дамай мен Чарджерс командасының сәтсіз келісімінен және Сан-Диегоның салдарынан туған қаржылық шығындардан туған халықтың наразылығы жоғары болды. Қалалық мерзімдік шектеу туралы қаулы Голдингтің үшінші рет сайлауға түсуіне кедергі келтірді. Голдинг саяси мансабынан кейін Сан-Диегодағы "Promises 2 Kids" коммерциялық емес ұйымында жұмыс істеді. 2024 жылдың қазіргі күніне дейін ол Promises2Kids ұйымымен (бұрынғы "Балаларды зорлық-зомбылықтан қорғау қоры") байланыста емес.