Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық дворян (1552 – 1608)
Irish nobleman (1552 1608)
Эдмунд Фицгиббон, 11-ші Ақ Атты (шамамен 1552 – 23 сәуір 1608), Фицджеральд әулетінің ирландиялық дворяны, Гиберно-нормандық мұрагерлік рыцарь атағын иеленді. Елизавета I-ге адалдығының нәтижесінде, өзінің туысы, Дезмондтың 16-шы графы деп жариялаған Джеймс Фицтомас Фицджеральд тұтқынға алынды.
Edmund Fitzgibbon, 11th White Knight (c. 1552 – 23 April 1608), was an Irish nobleman of the FitzGerald dynasty, who held a Hiberno Norman hereditary knighthood. His loyalty to Elizabeth I resulted in the capture of his kinsman, the self declared 16th Earl of Desmond, James FitzThomas FitzGerald.
Ата-бабалар жерін жоғалту
Фицгиббон Джон Ог Фицджеральд (Фицгиббон) және Эллен Кондонның ұлы болды. Оның әкесі 1571 жылы Ирландия парламентінің шешімімен қудаланды, ал Фицгиббонның кейінгі әрекеттерінің көп бөлігі Мюнстер провинциясындағы отбасылық мүлікті қайтару ниетінен туындады. Десмонд көтерілістерінің біріншісінен кейін ол 1575 жылдың наурыз айында көтерілісші Джеймс Фицморис Фицджеральдпен бірге Францияға аттанып, шілде айында Ирландияға оралды. Келесі жылы ол ата-бабаларының жерлерінің үлкен бөлігін жалға алды; оларды 1579 жылы жаңа мерзімге жалға беру үшін қайтарды, бұл жаңа келісімге сол жерлермен қатар анасының қайтысынан кейін тәжге қайта өткен жерлер де кірді.
Fitzgibbon was the son of John Óg Fitzgerald (alias Fitzgibbon) and Ellen Condon. His father was attainted by statute of the Irish parliament in 1571, and much of Fitzgibbon's subsequent conduct stemmed from his desire to recover the family properties in the province of Munster. Following the first of the Desmond Rebellions, he accompanied the rebel James Fitzmaurice Fitzgerald to France in March 1575 and returned to Ireland in July. In the following year he leased a large portion of the ancestral lands that had fallen to the crown; these he surrendered in 1579 in return for a fresh lease, which included those same lands as well as lands that had reverted to the crown on his mother's death.
Тюдор әулетіне деген адалдығы
Кейінгі жылдары үкіметтік кеңесші сэр Генри Уоллоп, осы жерлердің Екінші Десмонд көтерілісінен кейін құрылған Мунстер плантациясына берілмеуіне және 15-ші Десмонд графы Джеральд Фицджеральдтың иелігінен айырылуына наразылығын білдірді. Фицгиббонды үкімет шенеуніктері үнемі жамандап, оның туғандық жауы Лорд Рош оны соңғы көтеріліске қатысқан деп айыптады. Ол өзінің жақтастары арасында беделсіздік тудырған тәжге сөзсіз адалдық көрсетуге қысымға ұшырады және осы қиын жағдайда күресті. 1584 жылы ол лорд-депутаты сэр Джон Перротты Солтүстік Ирландиядағы (Ульстер) Сорли Бой Макдоннеллға қарсы үкіметтік науқанға сүйемелдеді және жараланғаннан кейін батылдығы үшін мақтау алды. 1587 жылдың сәуір айында Перрот Англияға кеткеннен кейін Фицгиббон үкімет тарапынан тұтқындалды; сэр Энтони Сент-Лежердің оны "басының ұзындығымен кеміту" туралы кеңесі қабылданбады және 1589 жылы ол үлкен кепілдікпен босатылды. Жалпы алғанда, ол ұзақ жылдар бойы адалдығын сақтауда белгілі бір шеберлік танытты және 1590 жылы Англияға сапары барысында ата-бабаларының жерлерін мұраға алу құқығын жеңіп алды. 1596 жылы Фицгиббон Корк округінің шерифі болып тағайындалды және өз міндеттерін қанағаттанарлықтай орындады. Тоғыз жылдық соғыс кезінде (1595-1603 жж.; Ирландиядағы Эссекс туралы қараңыз) оның көтерілісші Хью О'Ниллмен байланысы бар деген күдік туды, бірақ ол 1600 жылдың мамыр айында сэр Джордж Торнтонға толыққанды мойынсұнып, өзінің қателігін ұлы Джонға, тәждің жауына қойды. Корольдің хатшысы сэр Роберт Сесил Мюнстер президенті сэр Джордж Каревке Фицгиббоннан жақсы кепілдіктер алуға кеңес берді, "өйткені сіз соңында одан алдануыңыз мүмкін". Осы кезеңде ол Лисмордағы кафедралық соборды дерлік толығымен қиратқан делінеді. Соғыстың ең қызып тұрған кезінде, 1601 жылдың мамыр айында Фицгиббонның аумағынан өткен бүлікші ақсүйек Джеймс ФицТомас Фицджеральдты ұстауға сәттілік болмағандықтан, оның адалдығына күмән туды, бірақ Карев одан кейін оның мінез-құлқына риза болды. Ақыры ол Митчелстаун маңындағы үңгірлерде Десмондтың Суган графының тұтқындалуын ұйымдастырды, ал Елизавета I парламенттік акт арқылы оның жерлерін және әулетін толыққанды қайтаруға бұйрық берді.
In later years, the government councillor, Sir Henry Wallop, voiced his resentment at the denial of these lands to the Plantation of Munster, which was established after the Second Desmond Rebellion and the attainder of Gerald Fitzgerald, 15th Earl of Desmond. Fitzgibbon was regularly traduced by government officials, and his hereditary enemy Lord Roche accused him of complicity in the late rebellion. He found himself under pressure to display unquestioning loyalty to a crown that was unpopular amongst his followers, and he struggled in these trying circumstances. In 1584, he accompanied the lord deputy, Sir John Perrot, on the government's campaign in Ulster against Sorley Boy MacDonnell, and was commended for his valour after receiving a wound. In April 1587, after Perrot's departure for England, Fitzgibbon was arrested by the government; the advice of Sir Anthony St Leger, to make him, "shorter by the length of his head" was not taken, and in 1589 he was released on heavy recognizances. On balance, he showed some skill in maintaining his loyalty over a long period and, during a visit to England in 1590, he won a grant entail male of the ancestral lands. In 1596 Fitzgibbon was appointed sheriff of County Cork, in which office he fulfilled his duties satisfactorily. There were suspicions of his complicity with the rebel Hugh O'Neill, during the Nine Years war (1595 1603: see Essex in Ireland), but he submitted unconditionally to Sir George Thornton in May 1600 and blamed his folly on his son John, who had joined the crown's enemies. The queen's secretary, Sir Robert Cecil, advised the President of Munster, Sir George Carew to take good pledges of Fitzgibbon, "for, it is said, you will be cozened by him at last". During this period he is said to have virtually obliterated the cathedral at Lismore. Doubts about his loyalty were raised at the highest point of the war, when he failed to capture the Súgan Earl of Desmond, James FitzThomas FitzGerald, as the rebel nobleman passed through Fitzgibbon's territory in May 1601, but Carew was happy enough with his conduct after that. He did at last manage to capture the Súgan Earl of Desmond in caves near Mitchelstown, and in reward Elizabeth I carried out the full restoration, by an act of parliament, of his lands and lineage.
Стюарт адалдық
Фицгиббон үшін жағдай оңайламады. 1606 жылы ол сенімсіздік күдігімен түрмеге қамалды, бірақ көтерілісшілерге қарсы қызмет етуге уәде берген соң босатылды. Король Джеймс I оны Клангиббон бароны етіп тағайындады, бірақ ол 1608 жылдың 23 сәуірінде Лимерик графтығындағы Кастлтаун қаласында, жерлері мен атақтары заңды түрде бекітілмей тұрып қайтыс болды. Бұл оның ұлы Морис қайтыс болғаннан кейінгі күн еді, және олар Килмаллоктағы Килбени шіркеуінде бір аптадан кейін бірге жерленді.
Matters did not become easy for Fitzgibbon. In 1606, he was committed to gaol on suspicion of disloyalty but was released upon his promise to do service against the rebels. King James I made him Baron of Clangibbon, but he died at Castletown, County Limerick on 23 April 1608, without statutory confirmation of his lands and titles. It was the day after the death of his son Maurice, and they were buried together after lying a week in the church of Kilbeny in Kilmallock.
Мұра
Фицгиббон алғаш рет Типперри графтығындағы Кумшионаг лордының қызы Джоан Тобинге үйленді, одан екі ұлы мен төрт қызы дүниеге келді; содан кейін Лорд Мускеридің қызы Джоанға үйленді, одан екі ұлы болды, бірақ олар ерте қайтыс болды. Оның мүлігіне немересі Морис ие болды. Фицгиббонның қызы Элеонора Карберидің 12-ші ханзадасы Оуэн Маккарти Ригтің үлкен ұлы Фингхин Маккарти Ригке үйленді.
Fitzgibbon first married Joan Tobyn, daughter of the Lord of Cumshionagh in County Tipperary, by whom he had two sons and four daughters; he next married Joan, daughter of Lord Muskerry, by whom he had two sons, who died young. He was succeeded in his estates by a grandson, Maurice. FitzGibbon's daughter Eleanor married Finghin MacCarthy Reagh, eldest son of Owen MacCarthy Reagh, 12th Prince of Carbery.