Pan Sonic: Kesto – Төрт дискілік альбом және әлемдік тур туралы әңгіме

Кіріспе

Pan Sonic-тің Kesto (234.48:4) альбомы, Blast First және Mute Records бірлесіп шығарған, Pan Sonic-тің бесінші альбомы болып табылады. Фин тіліндегі атау шамамен "күш" немесе "созылу" деп аударылады, бұл төрт дискілік альбомға және олардың музыкасының жалпы қаталдығына сілтеме жасайды. "(234.48:4)" деген тақырыпша альбомының толық ұзақтығын көрсетеді.

Негізгі мәліметтер және құрылым

2001 жылы «Аалтопири» альбомы жарықтанғаннан кейін Pan sonic тобы «The Wire» журналында жарияланған екі хабарламаға сүйене отырып, ерекше әлемдік турнеге шықты. Жауап берушілер – промоутерлер, жанкүйерлер немесе қызығушылық танытқан кез келген адам – олардың орны экзотикалық және орындауға қызықты екенін оларға дәлелдеуі керек еді. Бір ғана талап болды: олар тұруға орын және түнгі табыстың белгілі бір пайызын (егер ол түнде табыс болса) қамтамасыз етуі керек еді. Осылайша, топ сегіз апта бойы әлемнің әртүрлі бұрыштарын аралап шықты. Егер Мика Вайнио ауырмағанда, тур тағы төрт аптаға созылуы мүмкін еді, бірақ ол қалпына келу үшін қалған концерттерді тоқтатты. (Алдағы уақытта топ ұзақ сапарлардың орнына, бірнеше апталық гастрольдерге ғана шығатын болады). Мика Берлиндегі жаңа үйі мен студиясында жазылғанда, екеуі келесі альбомды жоспарлап отырды. Олар Миканың сүйікті суретшісі Фрэнсис Бэконнан, әсіресе оның тақырыптық триптихтер жасауға бейімділігінен шабыт алды. Сондықтан олар үш түрлі атмосферасы бар үш альбом жазды. Кейіннен төртінші дискіні жасауға ұмтылысты. Альбом 2003 жылы Берлинде жазылды. Әрбір диск олардың музыкалық стилінің элементтерін көрсетеді, ал динамикасы мен темпі көбінесе төмендейді. Бірінші CD көбінесе поп-құрылымдар мен «Suicide» сияқты индустриалдық алдағылардың электрондық шудың синтезін еске түсіретін қысқа композициялардан тұрады, ал екіншісі – олардың бірдей өңделген синустық тонды, бірақ көбірек ұстамдылықпен және ырғақты тұрақтылықпен қолданатын, азырақ қарқынды, электро-музыкаға негізделген әндерден тұрады. Үшінші және төртінші CD-лер көбірек беймәлім, біріншісі «Musique concrète» элементтерін қамтиды, ал екіншісі – ертедегі электрондық композитор Эдуард Артемьевті еске түсіретін бір сағаттық трек. Әрбір диск Anne Hämäläinen-нің суреттерімен безендірілген қаптамада шығарылды. Бірнеше ән басқа музыканттарға арналды: «Rähinä II / Mayhem II» – «Wire» тобының Брюс Гилбертіне; «Keskeisvoima / Centralforce» – Кейжи Хайноға; «Vähentajä / Diminisher» – «Suicide» тобына; «Sykkivä / Throbbing» – «Throbbing Gristle» тобына; «Linjat / Lines» – Элвин Люсьеге; және «Säteily / Radiation» – Шарлемань Палестинге.

After the 2001 release of Aaltopiiri, Pan sonic embarked on an unusual world tour based on two adverts in The Wire magazine. Responders either promoters or fans or anyone who is curious had to convince them that their location was exotic and interesting to perform in and the only stipulation was that they had to provide accommodation and a percentage of the profits (if they were made for that night). So the group toured in many different locations all around the world for eight weeks. It would have continued for another four but Mika Vainio fell ill and cancelled the other dates in order to recover. (In the future, the group will only tour for only a few weeks at a time rather than as a long excursion). During Mika's recovery in their new home and studio in Berlin, the two were contemplating their next album. They drew inspiration from Mika's favorite artist Francis Bacon and in particular, his inclination to create thematic triptyches. So they created three albums with three distinct atmospheres. Later on, they would be inspired to do a fourth disc. The album was recorded in Berlin in 2003. Each of the discs reflects elements of their style of music, with the dynamics and tempi generally decreasing throughout. The first CD consists largely of shorter compositions, reminiscent of the synthesis of pop structures and electronic noise found in industrial precursors like Suicide, while the second consists of less intense, electro influenced songs, using the same processed sine tones with more restraint and rhythmic consistency. The third and fourth CDs are more amorphous, the former incorporating Musique concrète elements and the latter is a single hour long track that recalls early electronic composer Eduard Artemyev. Each of the discs are in slipcases with photographs by Anne Hämäläinen gracing the covers. Several songs were dedicated to other musicians: "Rähinä II / Mayhem II" to Bruce Gilbert of the band Wire; "Keskeisvoima / Centralforce" to Keiji Haino; "Vähentajä / Diminisher" to the band Suicide; "Sykkivä / Throbbing" to the band Throbbing Gristle; "Linjat / Lines" to Alvin Lucier; and "Säteily / Radiation" to Charlemagne Palestine.

Трек тізімі

Көбінесе атаулардың барлығында түпнұсқа фин тіліндегі нұсқасымен қатар, топтың өзі жасаған шамамен аудармасы да бар. Алдыда альбомда нақты көрсетілген тректер тізімі келтірілген.