Кіріспе
1927 жылы туған Уоли Дональд (27 мамыр 1927 – 8 қараша 2003) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Футскрей» футбол клубында ойнаған австралиялық регбиші.
Wally Donald (27 May 1927 – 8 November 2003) was an Australian rules footballer who played for the Footscray Football Club in the Victorian Football League (VFL).
Мансап
Дональд 1946 жылғы маусымда Брейбрук командасында тек бір ойын ойнаса да, 1947 жылдан 1957 жылға дейін Футскрей командасының негізгі ойыншысы болды және 206 ойынның тек сегізін қана өткізіп алды. Футскрейге жан-жақты ойыншы ретінде қабылданған ол бастапқыда команданың орта алаңын құраған; қорғаныс қабілеттері байқалған соң қорғанысқа ауыстырылды, ал 1948 жылы ол жартылай қорғау шебінде бекітілді. Дональд өзінің алғашқы финалын 1948 жылы өткізді, бірінші жартылай финалда қарсыластарына қарсы жартылай қорғау шебінде аталды. Ол 1949 жылғы маусымның басында толық қорғаушы ретінде ойнады, бірақ 5 фут (2 метр) бойының арқасында қарсыластарына жете алмай, күштілікте де кемдік байқалды. 1951 жылы Дональд артқы қалтаға ауысты, бұл оның мансабындағы ең танымал орны болды. Бұл толық қорғаушы Герб Хендерсонның командаға қосылуымен байланысты, ол толық қорғаушы үшін қалыпты өлшемде болды. Орын ауыстыру ертерек болуы мүмкін еді, өйткені Хендерсонның Футскрейдегі алғашқы маусымы 1950 жылы болды. Ол тек бір ойын ойнағандықтан, орын ауыстырулары байқалмады; Дональдтың өнімділігі төмендемеді, өйткені ол және Хендерсон соңғы қорғаныс шебінде тез байланыс орнатты. Жақсарту жылдам болды: «Булдогс» командасы 1950 жылы 1608 ұпай (ойын сайын орташа есеппен 89,3 ұпай) және 1951 жылы 1105 ұпай (ойын сайын орташа есеппен 64,7 ұпай) жіберді. Қорғаныстағы серіктестіктің арқасында Футскрей тағы да финалға шықты. Дегенмен, олар бірінші жартылай финалда сегіз ұпаймен жеңіліп, қарсыластарына есе жіберді. Дональд Футскрейдің ең құнды ойыншысы атанды. Ол өзінің мансабындағы жалғыз голын 1952 жылы Ұлттық күн турнирінде Яллоурн овалында өткен сегізінші турда соқты. Футскрей үш кезеңнің соңында жағдай нашар болғандықтан екі гол соққаннан кейін, Дональд соңғы кезеңде алға жіберілді және сол аяғымен гол соқты. Футскрей екінші таймда Сент-Килдадан көп ұпай жинаса да, ойынды 15 ұпаймен ұтырып алды. Бұл гол Дональдты 100 ойынды екі рет голсыз өткізген жалғыз ойыншы етті; Яллоурн ойыны оның 102-ші ойыны болды. 1952 жылы Дональд үшін сәтті маусым болды, ол клубтың ең жақсы ойыншысы атағына ие болды. Дональдтың Хендерсонмен арақатынасы 1950 жылдардың басында дамыды, олар (қорғаныстағы негізгі ойыншылар Дейв Брайден және Джим Галлахермен бірге) 1953 жылғы маусымда 959 ұпай жіберді. Статистикалық тұрғыдан алғанда, бұл 1925 жылы 12 командалық жарыс енгізілгеннен бері ең мықты қорғаныс болды және 1920 жылдан бергі барлық уақыттағы ең мықты қорғаныс еді. Футскрей 1953 жылы тағы да финалға шықты және клуб тарихында алғаш рет жеңіске жетті (Эссендонға қарсы сегіз ұпаймен). Дональд қайтадан Футскрейдің ең үздік ойыншыларының бірі атанды. Бұл Джон Кольменнің соңғы финалы болды, өйткені ол келесі маусымда тізесін жарақаттағаннан кейін карьерасын аяқтады. Кольмен Дональд пен Хендерсонның қатаң қорғауында сол күні бір ғана гол соқты. Футскрей алдын ала финалда кездесті, алғашқы финалға шығу үшін жеңіске жеткені жөн болды. Олар жартылай финалда алға шықса да, Футскрей 26 ұпаймен жеңілді. Дональд қайтадан Футскрейдің ең құнды ойыншысы атанды және клубтың екінші жыл қатарынан ең жақсы ойыншысы атағын иеленді. Футскрей 1954 жылы VFL премьер-лигасының бірінші чемпионы атанды. Үйде және сырттағы ойындарда екінші орынға ие болғаннан кейін, олар екінші маусымда Гиллонгпен финалға шығу үшін күресті. Капитан Чарли Саттон жарақат алғандықтан, Дональд команданы жеңіске бастады. Үш кезеңнің соңында тең нәтижеге қол жеткізген Футскрей соңғы кезеңде 4.9 - 1.4 есебімен 23 ұпаймен жеңіске жетіп, алғашқы финалға өтті. Ойын аяқталғаннан кейін Дональдты алаңнан шығарып әкетті. Саттон 1954 жылғы VFL Grand Final-ға оралды және Дональд қайтадан капитанның орынбасары болды, өйткені Футскрей Мельбурнды 15.12.102 - 7.9.51 есебімен жеңіске ұшырды. Бұл ойын Дональдтың Футскрей үшін 150-ші ойыны болды, ол клубтың ең жақсы ойыншысы атағына ие болды. Келесі маусымда Футскрей финалға шығу мүмкіндігін 0,6 пайызбен жоғалтты. Саттон 1956 жылғы VFL маусымының бесінші турында зейнетке шығуды жариялағаннан кейін Дональд маусымның қалған бөлігінде толық уақыт капитан болды. Футскрей финалға оралды, үйде және сырттағы ойындардың соңында төртінші орынға ие болды және бірінші жартылай финалда тағы да Гиллонгпен кездесті. Клуб қартайған Дональд үшін жақсы ойнады, Гиллонгты екі ұпаймен жеңіп, артта қалды. Қиын жағдайда, 80 мыңға жуық адамның алдында, бүкіл ойын барысында 11 гол ғана соғылды (екінші таймда бір ғана). Футскрей үш кезеңнің соңында екі ұпаймен қалып қойды, бірақ соңғы кезеңде 0.5.5 - 0.1.1 есебімен жеңіске жетіп, алдын ала финалға өтті. Олар Коллингвудтан 39 ұпаймен жеңілді, бірақ соққан голдардың саны көп болды. 1957 жылғы VFL маусымының басында Дональд капитандықтан бас тартты (Футскрей жастарға басшылық беруді жөн көрді) және мансабының соңына жақындағандықтан клубтағы барлық басшылық лауазымдарынан шеттеді. Команданың ең үлкен ойыншысы, ол маусымның соңында 18 ойынның 17-сінде ойнады және маусымның соңында 200-ші VFL ойынын өткізді. Дональд тағы бір маусым ойнағысы келсе де, 1958 жылғы маусымның екінші турында 205 ойын ойнағаннан кейін Футскрейден кетті. Ол сегіз финалда ойнады (төртіншісінде жеңіске жетті), бір премьер-лига жеңісіне ие болды және мансабында Викторияны үш рет өкілдік етті. Дональд зейнеткерлікке шыққанда, Артур Олливер мен Алби Моррисон ғана Футскрей үшін одан көп ойын ойнады және Вестерн Овалда одан көп ойын өткізді; Дональд қазіргі таңда осы тізімде алтыншы орында. Тек екі ойыншы ғана мансабында бір гол соққан VFL/AFL ойындарының саны бойынша одан көп көрсеткен.
He played full back at the start of the 1949 season, despite his height—5 feet (2 m)—conceding reach and strength to his opponents. Donald moved to the back pocket in 1951, his best known position throughout his career. This was due to the recruitment of full back Herb Henderson, who—at —was more typical in size for a fullback. The position change would have been sooner, since Henderson's first season at Footscray was 1950. Since he only played one game, the position changes were not noticeable; Donald's output was undiminished, as he and Henderson quickly established a bond on the last defensive line. The improvement was quick; the Bulldogs conceded 1,608 points in 1950 (an average of 89.3 points per game) and 1,105 points in 1951 (an average of 64.7 per game). Thanks to the defensive partnership, Footscray again made the finals. They fell short against , however, losing by eight points in the first semifinal. Donald was voted Footscray's most valuable player. He kicked the only goal of his career in 1952, in round eight against at Yallourn Oval during the National Day Round. After Footscray kicked only two goals by three quarter time in poor conditions, Donald was sent forward in the last quarter and kicked a left footed goal. Although Footscray outscored St Kilda in the second half, they lost the game by 15 points. The goal made Donald the only player with two streaks of 100 games without a goal; the Yallourn game was his 102nd. 1952 was a good season for Donald, who was runner up for the club's best and fairest award. Donald's rapport with Henderson continued to develop during the early 1950s, as they (with defensive staples Dave Bryden and Jim Gallagher) conceding only 959 points in the 1953 season. Statistically, it was the greatest defence since the introduction of 12 team competition in 1925 and the greatest defence of all time since 1920. Footscray again made the finals in 1953, and was victorious (against Essendon, by eight points) for the first time in club history. Donald was again named one of Footscray's best players. It was John Coleman's last ever final, since he sustained a career ending knee injury midway during the following season. Coleman, well held by Donald and Henderson, kicked only one goal that day. Footscray faced in the preliminary final, needing to win to make their first ever grand final. Although they led at halftime, Footscray lost by 26 points. Donald was again named Footscray's most valuable player, and was the club's best and fairest runner up for the second consecutive year. Footscray won their first VFL premiership in 1954. After finishing the home and away season in second place, they played Geelong for the second straight season for a spot in the grand final. With captain Charlie Sutton sidelined by injury, Donald captained the club to victory. With the score tied at three quarter time, Footscray kicked 4.9 to 1.4 in the final quarter to win by 23 points and advance to their first grand final. Donald was carried off the field after the game ended. Sutton returned for the 1954 VFL Grand Final and Donald was again vice captain as Footscray easily defeated Melbourne with a final score of 15.12.102 to 7.9.51. The game was Donald's 150th game for Footscray, who was again runner up for the club's best and fairest award. The following season, Footscray missed a spot in the finals by 0.6 percent. With Sutton announcing his retirement at the conclusion of round five of the 1956 VFL season, Donald became the full time captain for the remainder of the season. Footscray returned to the finals, finishing in fourth place at the end of the home and away season, and again faced Geelong in the first semi final. The club played well for the ageing Donald, coming from behind to defeat Geelong by two points. In difficult conditions, in front of almost 80,000 people, only 11 goals were scored in the whole game (just one in the second half). Footscray trailed the Cats by two points at three quarter time, but kicked 0.5.5 to 0.1.1 in the final quarter to advance to the preliminary final. They were defeated by Collingwood by 39 points, despite more scoring shots. At the start of the 1957 VFL season, Donald resigned as captain (as Footscray opted for youthful leadership) and stepped down from all leadership positions in the club as his career drew to a close. The team's oldest player, he played 17 of 18 games and played his 200th VFL game late in the season. Although Donald wanted to play one more season, he retired two rounds into the 1958 season after playing 205 games for Footscray. He played in eight finals (winning four), one premiership and represented Victoria three times during his career. When Donald retired, only Arthur Olliver and Alby Morrison had played more games for Footscray and only more games at the Western Oval; Donald is now sixth on that list. Only two players have played more VFL AFL games with just one career goal.
Кейінгі өмірі
VFL футболынан зейнетке шыққаннан кейін Дональд «Футскрей» клубының скауты болды және жасөспірімдер футбол клубтарын жаттықтырды. 2002 жылдың мамыр айында ол «Батыс бульдогтары» клубының ғасыр командасына жартылай қорғаушы ретінде енді. Дональд 2003 жылдың 8 қарашасында ұзаққа созылған аурудан кейін қайтыс болды және 2012 жылы «Батыс бульдогтары» Даңқ залына енгізілді.