Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жойылып кеткен буынтұқымдылардың субордысы
Extinct suborder of arthropods
Стиллонурина – евриптидтердің екі субордысының бірі, олар "теңіз шаяндары" деп белгілі жойылған буынтұқымдылар тобы. Субордының мүшелері жиынтығында бейресми түрде "стилонурин евриптидтері" немесе "стилонуриндер" деп аталады. Олар негізінен Еуропа мен Солтүстік Америкада, сондай-ақ Сібірде кездеседі. Басқа суборды, Эвриптеринамен салыстырғанда, стилонуриндер салыстырмалы түрде сирек кездесіп, жүру үшін артқы просомальді қосымшаларын сақтап қалған. Олардың сирек кездесуіне қарамастан, стилонуриндер екі субордының арасында ең ұзақ уақытты қамтиды. Осы субордыға Орта ордовик кезеңінен табылған Brachyopterus сияқты еуроптеридтердің ең көне түрлері, сондай-ақ Соңғы перм кезеңінен табылған еуроптеридтердің ең жас түрлері де жатады. Олар ордовик және силур кезеңдерінде сирек болды, бірақ девон және карбон кезеңдерінің соңында миктерепоидтардың (ірі, сыпырып тамақтандырушы түрлер тобы) кең таралуы – перм кезеңінде жойылып кеткенге дейін еуроптеридтердің соңғы ірі таралуы болды. Эвриптеринада Pterygotus және Jaekelopterus сияқты бірнеше атақты алып еуроптеридтер болғанымен, Стиллонурина да ірі түрлерді өркендетті, олардың кейбіреулерінің ұзындығы бір метрден асты. Ең үлкен стилонурин – Hibbertopterus scouleri, оның ұзындығы шамамен 2 метрге жете алатын.
Stylonurina is one of two suborders of eurypterids, a group of extinct arthropods commonly known as "sea scorpions". Members of the suborder are collectively and informally known as "stylonurine eurypterids" or "stylonurines". They are known from deposits primarily in Europe and North America, but also in Siberia. Compared to the other suborder, Eurypterina, the stylonurines were comparatively rare and retained their posterior prosomal appendages for walking. Despite their rarity, the stylonurines have the longest temporal range of the two suborders. The suborder contains some of the oldest known eurypterids, such as Brachyopterus, from the Middle Ordovician as well as the youngest known eurypterids, from the Late Permian. They remained rare throughout the Ordovician and Silurian, though the radiation of the mycteropoids (a group of large sweep feeding forms) in the Late Devonian and Carboniferous is the last major radiation of the eurypterids before their extinction in the Permian. Though the Eurypterina contains several famous giant eurypterids such as Pterygotus and Jaekelopterus, the Stylonurina gave rise to large forms as well, several larger than a metre in length. The largest known stylonurine was Hibbertopterus scouleri, with a potential length of almost 2 meters.
Сипаттама
Стиллонуринада әртүрлі туыстар мен түрлердің кең ассортименті кездеседі. Олардың бәрі де күрмең пластиналарында көлденең тігістердің болуымен және 6-шы аяқтағы 7а подомерінің модификацияланбауымен біріктірілген.
Stylonurina contains a wide variety of different genera and species. They are all unified by possessing transverse sutures on the ventral plates and lacking a modified podomere 7a on appendage VI.