АҚШ құқығындағы ұжымдық тыйымдау бұйрығы

Кіріспе

АҚШ құқығындағы ұжымдық тыйым салу бұйрығы

Азаматтық бандиттік тыйым салу немесе CGI – Америка Құрама Штаттарының соттары шығаратын, белгілі бір қалалардағы топ мүшелеріне нақты белгіленген әрекеттерге қатысуға тыйым салатын тыйым салу бұйрығының бір түрі. Ол топтың қызметі қоғамдық тәртіпсіздік құрайды және қоғам мүшелерінің бейбіт өмір сүруіне және қоғамдық тәртіпті сақтауына кедергі келтіруі мүмкін деген заңдық теорияға негізделген. Тыйым салу бұйрығы алдымен топқа қарсы алынады, содан кейін полиция және аудандық прокурор оны кімге қарсы қолдануға болатынын шешеді. Құқық қорғау органдары топтық тыйым салуды адамдарды топ мүшелері ретінде белгілеу және олардың белгілі бір аумақтағы қызметін шектеу үшін пайдаланады (ACLU).

Тарих

Бандалық тыйым салу тарихы 1982 жылғы 22 шілдеде Лос-Анджелес қалалық прокуроры мен Лос-Анджелес полиция департаменті үш атаулы топқа қарсы уақытша тыйым салу ордерін алғанда басталды: Dogtown, Primera Flats және 62-ші Шығыс жағалауы Крипс тобы. Полиция үш топтың 72 мүшесін анықтады. Бұл көшедегі қылмыстық топты корпорация емес бірлестік ретінде сотқа шақыру бойынша алғашқы тыйым салу болды. Тыйым салуға жеке топ мүшелері де айыпталушы ретінде енгізілді. Тыйым салуда төрт шектеу болды, олардың мақсаты граффитиді азайту болды, оның ішінде жеке және мемлекеттік мүлікке граффити салуға тыйым салу, граффити салу мақсатымен жеке мүлікке ену және топқа өздерінің тобының атын көрсететін граффитиді тазалауға бұйрық беру. Тыйым салуда сондай-ақ аталған 72 айыпталушы граффитиді тазалау үшін 5 сағат қоғамдық жұмыс істеуі керек екені де талап етілді. Лос-Анджелес 1980-ші жылдары топтарға тыйым салуды алғаш рет қолданған болатын, бірақ 1987 жылы Батыс Лос-Анджелестегі Playboys Gansta Crip тобына қарсы Лос-Анджелес қалалық прокуроры Джеймс Хан алғашқы бетке шықты. Бұл қадам құқық қорғау органдарының топтармен күресудің инновациялық жолы ретінде мақталып, адамдарға өз аудандарының бақылауын қайтаруға мүмкіндік берді. 1993 жылы Лос-Анджелес қалалық прокурорының кеңсесі тағы бір тыйым салуды талап етті, бұл жолы Панорама Ситидің Blythe Street тобының 500 мүшесіне қарсы. Американдық азаматтық бостандықтар одағы және басқа да топтар тыйым салуға қарсы шығып, оның әңгімелесуді жалғастыру және қалта пышақтары мен бұрандалар сияқты құралдарды иелену сияқты заңды қызметтерді тиімді түрде заңсыз ететінін және бұл олардың кімдігі жаңылысқан адамдарға қатысты теріс әділеттілікке әкелуі мүмкін екенін айтты. Тыйым салуға қарсы күш-жігерге қарамастан, ол қабылданды. Одан кейін Сан-Хосе, Бурбанк, Сан-Диего, Вестминстер, Пасадена, Редондо Бич, Модесто және Окснард қалаларында тағы да тыйым салулар болды. 1987 жылғы 26 қазанда Лос-Анджелес қалалық прокуроры мен Лос-Анджелес полициясы Playboy Gangster Crips тобына қарсы тыйым салу туралы шешім шығарды. Бұл тыйым салу бұрынғыдан ешқашан қолданылмаған, топтың әрекет ету қабілетін шектеуге және топқа қатысты қылмыстар жасауға бағытталған ерекше ережелерді қамтыды. Алдын ала тыйым салуда жиырма үш айыпталушының есімдері аталды. Сот шешімі соңында шектелді, өйткені судья тек қылмыстық кодексте шектеу ретінде тізілген шектеулерге ғана рұқсат берді және сот орынсыз деп тапқан құқық қорғаудың негізгі мақсатын, қауымдастыққа тыйым салу ережесін жоққа шығарды. Тыйым салуда сондай-ақ, полиция қажет деп тапса, кейіннен қосылатын әлі анықталмаған топ мүшелерінің аты-жөні көрсетілді. 1992 жылғы 7 қазанда Бурбанк қалалық прокуроры мен Бурбанк полиция департаменті Barrio Elmwood Rifa тобына қарсы тыйым салуды сұрады. Мақсатты аймақ бандиттердің үйі деп атаған толық бір кварталдан тұрды. Тыйым салуда топ айыпталушы ретінде аталмады, бірақ оның отыз төрт мүшесінің есімдері аталды. Бұл мақсатты аймақта кез келген басқа айыпталушымен қоғамдық орындарда жиналуға немесе болуға тыйым салатын қауымдастыққа тыйым салатын ереже енгізілген алғашқы тыйым салу болды. Қауымдастыққа тыйым салатын шектеулер әдетте топ мүшелеріне "осы жердегі кез келген айыпталушымен немесе кез келген басқа белгілі топ мүшесімен бірге тұруға, отыруға, жүруге, жүргізуге, велосипедпен жүруге, жиналуға немесе кез келген жерде көпшілік алдында болуға" тыйым салатын сөздерді қамтиды. Калифорниядағы барлық бандиттік тыйым салулардың тарихи және құқықтық прогресі CRC басылымында қарастырылған: Бандиттік тыйым салулар және азайту: Бандиттік қылмыстарды қысқарту үшін азаматтық құралдарды пайдалану.

The history of gang injunctions began on July 22, 1982, when the Los Angeles City Attorney and the Los Angeles Police Department obtained a temporary restraining order against three named gangs: the Dogtown, Primera Flats, and the 62nd East Coast Crips gangs. Seventy two members of the three gangs were targeted by police. This was the first gang injunction to sue a street gang as an unincorporated association. The injunction also named individual gang members as defendants. The injunction only had four restrictions, aimed at reducing graffiti, including prohibiting graffiti on private and public property, trespassing on private property with the intent to place graffiti, and an order for the gang to clean up the graffiti that displayed the name of their gang. The injunction also requested that the seventy two named defendants be required to do five hours of community service to clean up graffiti. While Los Angeles first began using gang injunctions in the 1980s, the first injunction to make headlines was obtained by Los Angeles City Attorney James Hahn against the West Los Angeles–based Playboys Gansta Crip in 1987. The move was hailed as an innovative way for law enforcement to crack down on gangs, allowing people to regain control of their neighborhoods. In 1993, the Los Angeles City Attorney's office filed for another injunction, this time against 500 members of the Blythe Street Gang of Panorama City. The American Civil Liberties Union joined other groups in opposing the injunction, arguing that it would effectively outlaw legal activities such as carrying on conversations and possessing tools like pocket knives and screwdrivers, and that it could lead to injustices against people whose identities may have been mistaken. The injunction was issued despite efforts opposing it. It was followed by further injunctions in the cities of San Jose, Burbank, San Diego, Westminster, Pasadena, Redondo Beach, Modesto, and Oxnard. On October 26, 1987, the Los Angeles City Attorney and the Los Angeles Police filed an injunction against the Playboy Gangster Crips gang. The injunction was a first of its kind in that it contained an array of provisions, never before attempted, aimed at restricting the gang's ability to operate and commit gang related crimes. The preliminary injunction named twenty three defendants. The injunction was ultimately limited in scope, as the judge only allowed restrictions that were listed in the penal code as restrictions and struck down the primary law enforcement goal, the no association provision, which the court deemed inappropriate. The injunction was also the first to name Does, or any other members of the gang not yet identified, to be added at a later date if deemed appropriate by the police. On October 7, 1992, the Burbank City Attorney and Burbank Police Department sought an injunction against the Barrio Elmwood Rifa gang. The target area consisted of an entire city block that the gang called home. The injunction did not name the gang as a defendant, but it did name thirty four members of the gang. This was the first injunction to include a no association clause prohibiting gathering or appearing anywhere in public view with any other defendant anywhere in the target area. The no association restriction usually contains wording that prohibits the gang members from "standing, sitting, walking, driving, bicycling, gathering or appearing anywhere in public view with any other defendant herein, or with any other known gang member". The historical and legal progression of all California gang injunctions to date may be reviewed in the CRC publication Gang Injunctions and Abatement: Using Civil Remedies to Curb Gang Related Crimes.

Тиімділігі

2011 жылдың наурыз айында «Қылмыстық әділет зерттеулері журналында» «Калифорниядағы топтарға қатысты шектеулердің тиімділігін бағалау» атты зерттеу жарияланды. Ол топтарға қатысты шектеулердің, бастапқы жағдаймен және салыстыру аймақтарымен салыстырғанда қылмысты азайтатынын анықтауға бағытталған. Калифорнияның төрт округіндегі 25 топқа қатысты шектеу сот және полиция тізілімдерінен алынған қылмыс деректері арқылы бағаланды. Бақылау аймақтары – ұқсас топтық мәселелері бар, бірақ топтарға қатысты шектеуі жоқ аймақтар – топтардың этникалық құрамы, топтардың саны, жақын орналасуы және топтық белсенділігі бойынша салыстырылды. Криминологиялық үдеу, байланыс, орта және экономикалық теориялар зерттеудің теориялық негізін құрады. Шектеуге дейін және кейін бір жыл ішіндегі қызмет көрсету шақырулары жұптасқан t-тесттер арқылы бағаланды, нәтижесінде топтарға қатысты шектеулер қылмысты азайтатыны анықталды. Қызмет көрсету шақырулары бастапқы деңгеймен және салыстыру аймақтарымен салыстырғанда айтарлықтай төмендеді. Зорлық-зомбылық қылмыстары бойынша шақырулар бастапқы деңгейге қарағанда 11,6%-ға төмендеді, ал салыстыру аймақтарында 0,8%-ға өсті, бұл 12,4%-дық таза пайда болды. Ауыр емес қылмыстар бойынша шақырулар бастапқы деңгейге қарағанда 15,9%-ға төмендеді, ал салыстыру аймақтарында орташа есеппен 1,6%-ға өсті, бұл 17,5%-дық таза пайда болды. Қызмет көрсету бойынша жалпы шақырулар бастапқы деңгейге қарағанда 14,1%-ға төмендеді, ал салыстыру аймақтарында орташа есеппен 2,3%-ға өсті, бұл 16,4%-дық таза пайда болды. Бұл зерттеу топтарға қатысты шектеулерді дұрыс қолданған және іске асырған жағдайда пайдалы құрал ретінде қолдануға болатынын және олар қолданылған аймақтардағы топтық қылмысты азайта алатынын растады. Grogger (2002) топтарға қатысты шектеулер зорлық-зомбылық қылмыстарын 5%-10%-ға азайтатынын анықтады. Лос-Анджелес үлкен қазылар алқасы (2004) топтарға қатысты шектеулер мақсатты аймақтарда зорлық-зомбылық қылмыстарын 10%-ға азайтатынын анықтады. Maxson (2005) Сан-Бернардинодағы Вердуго Флатс ауданында тұратын адамдардың қылмыстан қорқу деңгейінің топтарға қатысты шектеу іске асырылғаннан кейін төмендегенін анықтады. Алайда, көптеген зерттеулер топтарға қатысты шектеулер зорлық-зомбылықты тек шектеулі уақытқа ғана тоқтататынын көрсетіп отыр. Лос-Анджелес полиция департаментінің құзырындағы төрт ауданда зорлық-зомбылық қылмыстарының 5%-10%-ға төмендеуі байқалды, ал Окснард, Калифорнияда келесі үш жылда адам өлтіру көрсеткіші төмендеді. Сонымен қатар, Сан-Бернардиноның бір ауданында шектеу іске асырылғаннан кейін бірден топтық белсенділік күшейді. Сыншылар 1990-2000 жылдары ел бойынша зорлық-зомбылық қылмыстарының күрт төмендегенін атап өтті, бірақ көптеген зерттеулер қылмыстың азайғанын көрсетеді, олар бұл фактіні ескермейді. Осылайша, бұрынғы және кейінгі статистиканы қарапайым есептеу топтарға қатысты шектеулердің әсерін жоғарылатуы мүмкін.

In March 2011, a study entitled "Evaluation of the Effectiveness of Gang Injunctions in California" was published in the Journal of Criminal Justice Research. It sought to determine whether gang injunctions reduce crime as compared to baseline and matched control areas. Twenty five gang injunctions from four California counties were evaluated by extracting crime data from court records and police agencies. The control areas—communities with a similar gang problem but no gang injunctions—were matched for similar gang ethnicity, gang size, proximity, and gang activity. Criminological deterrence, association, environmental, and economic theories served as theoretical foundations for the study. Calls for service were evaluated for a period one year before the injunction and one year after the injunction using paired t tests, which revealed that gang injunctions reduce crime. Calls for service were significantly reduced compared to the baseline and the matched controls. Violent crime calls were found to decrease by 11.6% compared to the baseline, while controls averaged an increase of 0.8%, a net benefit of 12.4%. Less serious calls decreased 15.9% compared to the baseline, while controls averaged a mild increase of 1.6%, a net benefit of 17.5%. Total calls for service decreased 14.1% compared to the baseline, while controls averaged an increase of 2.3%, a net benefit of 16.4%. This study confirmed that gang injunctions can be a beneficial tool if used and implemented correctly and can reduce gang crime in the communities where they are implemented. Grogger (2002) found that gang injunctions reduce violent crime by 5%–10%. The Los Angeles Grand Jury (2004) found that gang injunctions reduce violent crime by 10% in the target areas. Maxson (2005) found that people living in the Verdugo Flats neighborhood in San Bernardino had less fear of crime following the implementation of the gang injunction evaluated. However, many studies show that gang injunctions only deter violence for a limited amount of time. Four neighborhoods under the jurisdiction of the Los Angeles Police Department saw a 5%–10% decrease of violent crime after the first year of implication, while Oxnard, California, saw a decrease in homicides over the next three years. Moreover, one of the San Bernardino neighborhoods saw an increase of gang activity immediately post injunction. Critics have noted that the 1990s 2000s also saw a generally sharp downturn of violent crime throughout the nation, which many studies reporting decreased crime fail to acknowledge. Thus, simple calculations of before and after statistics may exaggerate the effects of gang injunctions.

Ұзақ мерзімді әсері

Максонның (2005) зерттеуіне және бандалық тыйым салулардың ұзақ мерзімді салдары туралы көптеген БАҚ хабарларына сілтеме жасай отырып, О'Дин (2007) Сан-Диего округіндегі алты банданы бағалады, оларға екі бандалық тыйым салу шарасы қолданылған. Сан-Диего округіндегі бандалық тыйым салуларды жаңарту әдісі, банда өзгеріп дамыған сайын оны уақтылы және маңызды ету үшін жаңа тыйым салуды талап етеді. Уақыт өте келе банда мүшелері қайтыс болады, түрмеге түседі, ауданнан көшіп кетеді немесе бандалық қызметтен бас тартады. Ересек мүшелер бандадан алшақтағанда, көбінесе жас мүшелер пайда болады, бұл бандалық тыйым салуларды үнемі талдау және жаңарту қажеттілігін тудырады. О'Диннің зерттеуі алғашқы тыйым салуда аталған банда мүшелерінің жағдайын бағалап, олардың бандаларына қатысты алғашқы және екінші тыйым салулар арасында не болғанын анықтады. Сарапқа алынған алты жағдайдың әрқайсысында, алғашқы және екінші тыйым салуды алған полиция қызметкерлері әрбір аталған мүше туралы жаңартылған мәліметтерді ұсынды. Олар алғашқы тыйым салуда аталған әрбір мүшені тергеу барысында, олардың әлі де белсенді банда мүшелері болып табылатынын және мақсатты аумақта қоғамдық тәртіпті бұзуын анықтады, бұл оларды екінші тыйым салуға енгізуді қажет етеді. CGI бойынша екі дос немесе тіпті туыс мектепке бірге бара алмайды. Мұндай CGI-лер тыйым салудың құрбандарын оқшаулап, олардың мектепке және басқа да оқу-ағарту іс-шараларына деген қызығушылығын жоғалтып, мектептен шығып кетуіне әкелуі мүмкін. Көптеген тіркелген банда мүшелері туыс болып келеді және көбінесе үйленген, сондықтан анасына азық-түлік тасымалдауға көмектесіп жүргенде үйден тыс жерде бірге болғандары үшін жазалануы мүмкін. Бұл адамдардың күнделікті өміріндегі теңсіздік – тіпті қоғамдық жерде тұрудың өзі.

Қарсылық

КГИ жақтастары қылмысты азайтады дейді, бірақ жалпы қылмыс көрсеткіші ел бойынша соңғы жылдары төмендеген. Ал КГИ бұқаралық түрде қамауға алуға себеп болады. Кевин Пранис пен Джудит Грин "Топтардың соғысы" атты есебінде әдебиеттерді қарастырып, қазіргі уақытта топтарға байланысты туындаған моральдық паника нақты қылмыс және зорлық-зомбылық мәселелерінен көңіл аудару болып табылады, бұл көптеген қауымдастықтарға кері әсер етеді деген қорытындыға келді. Пранис сондай-ақ: "Топтар қылмыс деңгейін көтермейді, ал агрессивті басу тактикалары жергілікті тұрғындарды бөлеу арқылы және жастарды қылмыстық әділет жүйесіне түсіру арқылы жағдайды нашарлатады" деді. Сарапшылар мен зерттеушілер КГИ пайдасыз екенін және жастарымызға зиян келтіретінін анықтады.

Құны

Бандаларға қатысты тағы бір сын – олардың құны. Бандаларды тыйым салу полиция күштерін арттырады, демек, жастарға арналған әлеуметтік бағдарламаларға жұмсалуға болатын қаражатты бұрып жібереді. Барахас атап өткендей, Окснардта мектептен кейінгі бағдарламалар жеткіліксіз қаржыландырылып, балалардың саны бандиттік мәдениетке бағытталған кезде бандиттік тыйым салулар енгізілді. Бандиттік тыйым салудың конституциялық заңдылығы дауға түсті. Төменгі соттар бандиттердің бір-бірімен қарым-қатынас жасауына тыйым салатын ережелер олардың жиналыс бостандығына құқығын бұзады деп шешті. Алайда, Калифорния Жоғарғы соты бірлестікке қарсы ереженің конституциялық екенін, себебі ол тек белгілі бір топ мүшелеріне ғана қатысты және тек төрт шаршы блоктан тұратын аумақты қамтиды, сондай-ақ топтық қызметтер қоғамдық тәртіпсіздікке жатады деп тапты. Дегенмен, судья Стэнли Моск жазған қарсы пікірде: "Көпшілік билік қалаларымызға көк немесе қара киім киген немесе сондай киім кигендермен араласқан латиноамерикандық жастарға бүкіл аудандарды жабуға рұқсат береді; олар туысымен немесе досымен тұрғын үй маңымен немесе көлікпен жүру сияқты қарапайым, бұзылмайтын әрекеттер үшін қылмыстық жазаларға рұқсат береді" делінген. Көптеген жаңа тыйымдарда қоғамдық қарым-қатынасты шектеуден басқа, "басқаша заңды мінез-құлық" сияқты қараңғыда болу, түрлі заттарға ие болу, бандиттік қол белгілерін жасау және бандиттік түстер кию сияқты ережелер де бар. Академиктер мен заңгерлер бұл тыйымдарды жеке айыпталушылардың есімдерін атамау арқылы топ мүшелерінің заңмен қорғалатын құқықтарын бұзғаны үшін сынға алды. Бұл мәселелерді шешу үшін процессуалдық сақтық шараларын және топқа қатысты талаптарды енгізу ұсынылды, бұл айыпталушылардың құқықтарын қорғауға және "түсініксіздікке" жол бермеуге бағытталған. Басқа сын-ескертпелерге кейбір тыйымдардың кең географиялық аумағына байланысты бандит мүшелерінің азаматтық бостандықтарын шектеу жатады. Енглбрехт ісінде бір шаршы мильді қамтитын, бандит мүшелерінің үйлері бар аумаққа тыйым салу бекітілді. 2005 жылы Окснардта (Калифорния штаты) Colonia Chiques бандысына қарсы тыйым салу 6,6 шаршы мильді, яғни қаланың 24% -ын қамтиды. Ғалымдар бұл кең аумақтар бандит мүшелерінің бостандықтарына ауыр жүк салады және оларды қоғамдық тәртіпсіздікке тікелей ықпал ететін мінез-құлыққа шектеуге бағытталған болуы керек деп мәлімдеді. АҚШ Жоғарғы соты тыйым салудың конституциялық екенін тікелей қарастырмаған, бірақ 1999 жылы Чикагоға қарсы Моралес ісінде Иллинойс Жоғарғы сотының 1992 жылғы "Конгрегациялық қаулының" конституцияға қайшы екенін, тиісті процесті бұзатынын және жеке бостандықтарды шектейтінін бекітті. Прокурорлар қылмыстық топтардың келтірген зиянына байланысты қоғамдық тәртіпсіздік туралы заңды қолдану арқылы бандиттік тыйым салуға қол жеткізеді. Бандалық тыйым салулар 25 жылдан астам уақыттан бері қолданылып келеді, соның нәтижесінде олардың жасалу және іске асырылу тәсілдері қалыптасты. Бұл істердің барлығы жалпы қоғамның мүдделеріне кедергі келтіретін, жалпы халықтың қорғауға құқығы бар мүдделерін қамтитын жалпы құқық бұзушылықтарына негізделген. Бұл шектеулер түсініксіздік және кеңдік, жиналыс бостандығы, сөз бостандығы және процессуалдық әділдік сияқты конституциялық негіздерге сұрақтар тудырды. O'Deane (2007) бандиттік тыйым салуларға қатысты құқықтық мәселелерді және сот практикасын зерттеді. Полиция бұқаралық ақпарат құралдары арқылы таратылатын стереотиптерді пайдаланып, бандиттік топтардың мүшелері болуы мүмкін жастарды нысанаға алады. Сондықтан, қалалық түрлі-түсті жастар (әсіресе афроамерикалықтар мен латиноамерикандықтар) бандиттік тыйым салулардың нысанасына айналады.

Another criticism of gang injunctions relates to their cost. Gang injunctions constitute increased policing and therefore divert resources that could be used for youth social programs. As Barajas notes, gang injunctions in Oxnard were issued at a time when after school programs were being underfunded and increasing numbers of children were funneling into gang culture. challenged the constitutionality of gang injunctions. Lower courts had held that provisions disallowing gang members to associate with one another violated their first amendment right to free assembly. However, the Supreme Court of California upheld the constitutionality of the provision against association on the grounds that it was not constitutionally vague—it only applied to named gang members and only covered four square blocks—and found that gang activity fell under the definition of a public nuisance. Nonetheless, a dissenting opinion authored by Justice Stanley Mosk warned, "The majority would permit our cities to close off entire neighborhoods to Latino youths who have done nothing more than dress in blue or black clothing or associate with others who do so; they would authorize criminal penalties for ordinary, nondisruptive acts of walking or driving through a residential neighborhood with a relative or a friend." In addition to limiting public association, many new injunctions include provisions against "otherwise legal behavior" like being outside after dark, possessing various objects, making gang related hand signals, and wearing gang colors. These later injunctions have been criticized by academics and legal practitioners for violating gang members' due process rights by not naming individual defendants, Suggested solutions to these problems include implementing procedural safeguards and gang specific pleadings to protect defendants' due process rights and avoid the "void for vagueness". Other criticisms include the violation of gang members' civil liberties due to the broad geographic scope of some injunctions. In re Englebrecht upheld an injunction covering one square mile that included some gang members' residences. The 2005 injunction against the Colonia Chiques gang in Oxnard, California, covers 6.6 square miles, or 24% of the city. Scholars have argued that these broad areas heavily burden gang members' liberties and need be narrowly tailored to the conduct that directly facilitates public nuisance. While the United States Supreme Court has not directly addressed the constitutionality of injunctions, in 1999 in Chicago v. Morales it upheld the Illinois Supreme Court's ruling that a 1992 anti "Congregation Ordinance" was unconstitutionally vague, violating due process and arbitrarily restricting personal liberties. Prosecutors obtain gang injunctions by applying the law of public nuisance to the particular harms caused by criminal street gangs. Since gang injunctions started to be used as a tool more than 25 years ago, several cases have shaped how they are drafted and implemented. These cases all stem from common law public nuisances that involve some interference with the interests of the community at large, interests that were recognized as rights of the general public entitled to protection. These restrictions have been attacked on numerous constitutional grounds, specifically on the doctrines of vagueness and over breadth, the First Amendment right to free association, the First Amendment right to freedom of expression, and procedural due process. O'Deane (2007) examined the legal issues surrounding gang injunctions and the case law applied to gang injunctions. Police are accused of using stereotypes that are perpetuated through the media to target potential gang members. Therefore, urban youth of color (often African American or Latino) implicitly become the targets of gang injunctions.

Жастардың қамауға алынуы

Бандалық тыйым салулардың тиімділігі, әсіресе нәсілдік белгілеумен қатар қолданылғанда, жастарды артық қылмыстануы мүмкін. Тыйым салуға қатысты іс қозғалған немесе банды мүшесі деп күдіктелген жастарға тағайындалған айыптар, бұзушылықтан құқық бұзушылыққа немесе құқық бұзушылықтан қылмысқа дейін ауырлауы мүмкін. Мендельдің пікірінше, жасөспірімдерді түрмеге жабу қоғамдық қауіпсіздікті жақсартпайды, керісінше, оған зиян келтіреді: ол қылмысты күшейтеді және жастар арасында қайталап қылмыс жасау ықтималдығын арттырады. Мендельдің тұжырымын қолдай отырып, Кириакидис қылмыскерлердің аз ғана бөлігіне ғана бас бостандығынан айыру жазасы берілетінін, ал олардың көпшілігінің жаза мерзімі жасөспірімдердің қылмыстық әрекеттерін тоқтатуға жеткіліксіз екенін айтады. Ол қайталап қылмыс жасауды азайту үшін кеңес беру шараларын ұсынады. Алдын алу бағдарламаларының екі негізгі түрі бар: жалпы жастарға бағытталған және темекі шегу, есірткіге тәуелділік және жасөспірімдер жүктілігін болдырмауға тырысатын біріншілік алдын алу бағдарламалары; және қылмыстық әрекеттерге немесе зорлық-зомбылыққа бейім жастарға бағытталған екіншілік алдын алу бағдарламалары. Мысалы, Дэвид Олдтың «Емгерлер үйіне бару» бағдарламасы балаларға қатысты зорлық-зомбылықты, балаларға немқұрайлы қарауды және балалар мен аналардың қамауға алынуын айтарлықтай азайтты. Гринвудтың сөзіне сүйенсек, отбасылық қарым-қатынастарды нығайтатын бағдарламалар ең тиімді, «өйткені олар балаға басшылық етуге және тәрбиелеуге ең жақсы мүмкіндікке ие ересектерге қажетті дағдыларды үйретуге бағытталған». Сондықтан, қылмыскер жастарды түрмеге қамаудың орнына, оларды осындай бағдарламаларға қатыстыру керек, осылайша олардың одан әрі қылмыстық әрекеттер жасауына жол бермеуге болады. Бандалар орта таптың мектептен кейінгі бағдарламаларға қол жеткізе алатын мүмкіндіктерінің орнына қызмет етеді. Зерттеулер көрсеткендей, араласу бағдарламалары іске асырылатын қалаларда бандылық белсенділік азайған, ал бандылық тыйым салулардың орнына осы бағдарламалар тиімдірек. Лос-Анджелес және Нью-Йорк полициясының статистикасы, қалалық кеңес араласу бағдарламаларын іске қосқаннан кейін Нью-Йорктегі қылмыс деңгейінің күрт төмендегенін көрсетеді. Алайда, Лос-Анджелесте қалалық кеңес керісінше әрекет етіп, бандылық тыйым салуларды көбірек енгізді. 2005 жылы Нью-Йорк полициясы бандылармен байланысты 520 қылмыс тіркелген, ал Лос-Анджелес полициясы 11 402 қылмыс тіркелген. Нью-Йорк қаласында демалыс орындарының көбеюі және жастарға жұмыс мүмкіндіктері ұсынылуы нәтижесінде қылмыс деңгейі төмендеуде.

The functionality of gang injunctions, particularly when coupled with racial profiling, has been said to over criminalize youth. Youth who have been filed under an injunction or are suspected to be gang members can have their charges intensified from infractions to misdemeanors or misdemeanors to felonies. Mendel claims that juvenile incarceration does not improve public safety but rather harms it: it actually exacerbates criminality and increases recidivism among youth. Supporting Mendel's claims, Kiriakidis further argues that only a small fraction of offenders are given custodial sentences, most of which are too short to actually prevent juveniles from continuing their criminal activities. As a solution, he proposes counseling intervention to reduce recidivism. There are two main types of prevention programs: primary prevention programs, which target the general youth population and attempt to prevent smoking, drug abuse, and teen pregnancy; and secondary prevention programs, which target youth who are at risk for such outcomes as delinquency or violence. David Old's Nurse Home Visitation Program, for example, significantly decreased child abuse and neglect and arrest rates for both children and mothers. According to Greenwood, programs that underscore family interactions are the most successful, "because they focus on providing skills to the adults who are in the best position to supervise and train the child". Therefore, youth offenders should not be incarcerated but rather be placed in programs in such settings so they will not engage in further criminal activities. Gangs serve as proxies for the after school programs that the middle class takes for granted. Studies have shown that there is less gang activity in cities where intervention programs are implemented, instead of gang injunctions. Statistics from the LAPD and the NYPD show that there was dramatic decrease in New York City's crime after city council implemented intervention programs. However, in Los Angeles, city council did the opposite and implemented more gang injunctions. In 2005, the NYPD reported only 520 crimes that were gang related, while the LAPD reported 11,402 gang related crimes. New York City continues to see a decrease as it opens more recreational centers and offers job opportunities for youth.

Бүгінгі бандиттік іс-әрекеттер

1999 жылдан бері, конституциялық заңмен келіспейтін шешімдерді болдырмау мақсатында, қалалық адвокаттар өздерінің өтініштерін мұқият жасайды. Олар әрбір топ мүшесін жеке-жеке атап, тыйым салудың қолданылатын аумағын белгілейді және топ мүшелеріне тыйым салынған нақты іс-әрекеттерді тізімдейді. Бұларға әдетте бір-бірімен байланыс жасау, белгілі бір киім кию, белгілі бір қол сигналдарын көрсету, күзетшілік жасау, төбелес, ішімдік ішу және есірткі пайдалану кіреді. Кейбір тыйым салынған іс-әрекеттер бұрыннан заңсыз болған, бірақ тыйым салу бұзылғандар сотқа бағынбағандық үшін жауапкершілікке тартылуы мүмкін дегенді білдіреді, бұл қосымша санкцияларды қажет етеді. Әдетте заңмен рұқсат етілген іс-әрекеттерді жасағандар сот бұйрығын бұзғаны үшін айыпталады, мұндай құқық бұзушылық үшін Калифорнияда алты айға бас бостандығынан айырылу мүмкін.