Ванкувер көлі: тарихы, географиясы және флорасы мен фаунасы
Vancouver Lake
Ванкувер көлі – Вашингтон штатындағы, Портленд пен Риджфилд қалаларының арасында орналасқан шалқар көл. Тұрпақ аралы мен көлдің географиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ванкувер көлі АҚШ, Вашингтон штатындағы Ванкувер қаласының батысында, Колумбия өзенінің солтүстігінде және Орегон штатындағы Портленд қаласынан, Риджфилд қаласынан (Вашингтон штаты) және Риджфилд ұлттық жануарлар қорығынан оңтүстікте орналасқан. Көлдің максималды тереңдігі шамалы, орташа тереңдігі 3 футтан (1 метрден) кем. Көлдің солтүстік жартысында Тасбақа аралы деп аталатын арал бар. Арал 1980 жылдардың басында көлдің периметрі бойынша жүргізілген Армия инженерлік корпусының қазба жұмыстарының қалдықтарынан пайда болған. Лейк өзені солтүстік жағалаудан Риджфилдке жақын Колумбия өзеніне құяды. Өзен мен көл деңгейінің маусымдық өзгеруіне байланысты Лейк өзені уақыт-уақыт кері ағысқа түсіп, ұзақ мерзімге Ванкувер көліне ағып кіреді. Ванкувер көлінің су көздеріне оңтүстік-батыс жағалаудағы Колумбия өзенінен су тарту арнасы (су ағынын реттеу үшін су өткізгіш қақпаларымен жабдықталған) және шығыс жағалаудағы Бёрнт Бридж Крик кіреді, ол қаланың көптеген тұрғын аудандарынан өтіп, шамамен 10 мильге (16 км) созылады. 1980 жылға дейін бұл өзен назардан тыс қалғандықтан, көлдің маңызды ластану көзіне айналған. Lower River Road Ванкуверден батысқа қарай Ванкувер көлінің жағалауындағы саябаққа жетелейді, онда үлкен жүзу аймағы бар. Тағы бір жол жақын маңдағы Колумбия өзенінің жағасындағы Frenchman's Bar Park саябағына апарады.
Vancouver Lake is located just west of Vancouver, Washington, United States, north of the Columbia River and Portland, Oregon, south of Ridgefield, Washington, and the Ridgefield National Wildlife Refuge. The lake is shallow, with a maximum depth of and a mean depth of less than 3 feet (1 m). There is an island in the northern half of the lake named Turtle Island. The island was formed from the tailings of an Army Corps of Engineers dredging project, which dredged around the perimeter of the lake in the early 1980s. Lake River flows from the north shore to the Columbia River near Ridgefield. Due to seasonal variation in relative river and lake levels, Lake River experiences intermittent flow reversal and flows into Vancouver Lake for considerable periods of time. The sources for Vancouver Lake's water include a flushing channel (equipped with tidal gates to control flows) from the Columbia River near the southwest shoreline and Burnt Bridge Creek on the eastern shoreline, which winds about 10 mile (16 km) through many of the city's residential areas. Until the 1980s, this creek was neglected and a major source of pollution for the lake. Lower River Road leads west out of Vancouver to a park on the shore of Vancouver Lake which includes a large swimming area. A trail leads to Frenchman's Bar Park on the nearby Columbia River.
Табиғат тарихы
2014 жылы Кёрт Д. Питерсон және оның әріптестері, ПМУ Геология кафедрасы жариялаған зерттеуде бірнеше ядролық сынамалардың нәтижелері келтірілген, олар осы орналасқан жерде кем дегенде 4000 жылдан бері үздіксіз көл болғандығын көрсетеді. Ванкувер көлі әртүрлі жануарлар түрлеріне мекендейді, олардың көпшілігі жақын орналасқан Риджфилд ұлттық жануарлар қорығымен ортақ. 19 ғасырдың соңындағы сипаттамаларда Ванкувер көлі 6,10 метрге дейін терең, мөлдір және осетр балықтарына толы деп айтылған. Қазіргі кездегі тұмандылық, көлдің беткейлігінің азаюы және су өсімдіктерінің жетіспеуі түрлердің әртүрлілігін азайтты. Соңғы сараптамалар көрсеткендей, ең көп тараған балықтардың массасы бойынша қоңыр бұқа балық, ақ краппи, қара краппи және кәдімгі сазан, сондай-ақ бірнеше жас лосось түрлері, каналдық сома, үлкен ауызды шабақ, көкқұйрық, қарақұмық, сары шабақ, табиғи алтын балық, солтүстік пикминноу, американдық бақталас, маса балығы, ірі ауызды сорғыш және тұщы су скульпині құрады. Жоғары жағалау аймақтары ағаш бақалары, кесірткелер және көптеген құстарға, соның ішінде үлкен ақ тұтқалар, балықтаршыл және ақбас бүркіт сияқты ірі түрлерге қоректену ортасын ұсынады. Бұл Тынық мұхитының көшпенді құстар жолында орналасқан. Көлдің жағалауында ракун, бірнеше қара құйрықты елік және сирек кездесетін койоттарды кездестіруге болады.
A study published in 2014 by Curt D. Peterson, et al, PSU Dept of Geology, includes results from multiple core samples which demonstrate there's been a lake in this location continuously going back at least 4000 years. Vancouver Lake is home to a variety of wildlife species, many of which it shares with the nearby Ridgefield National Wildlife Refuge. Descriptions from the late 19th century describe Vancouver Lake as clear, up to 6.10 m deep and containing sturgeon. Current turbidity, more shallow depths and a lack of aquatic plant structures have diminished the variety of species and more recent surveys showed the most abundant fish by mass were brown bullhead, white crappie, black crappie, and common carp, with a few juvenile salmonids and a population of channel catfish, largemouth bass, bluegill, pumpkinseed, yellow perch, naturalized goldfish, northern pikeminnow, American shad, mosquito fish, largescale sucker, and freshwater sculpin. Rich fringe environments provide habitat for amphibians such as tree frogs, reptiles such as garter snakes and a wide variety of birds, including large species such as great blue herons, osprey and bald eagles. It is within the Pacific Flyway. Large mammals on its banks include raccoons, a few black tailed deer and an occasional coyote.
Тарих
Ванкувер көлі Льюис пен Кларктың 1805 жылғы 4 қарашадағы жазбаларында айтылған (6-том, 17-бет). 1919 жылы көл Ванкувер портына берілгеннен кейін, ауыл шаруашылығымен айналысатындар оны құрғатуды ұсынды. (Солтүстікке қарай жатқан кіші көл – Шиллапу көлі құрғатылып, егіс үшін пайдаланылды), бірақ 1920 жылдардың соңында оны демалыс орны ретінде де қарастырды. 1929 жылғы 10 ақпанда суық тигеннен көл мұзы "бірнеше дюйм" қалыңдыққа дейін қатып, бір демалыс күні 500 мұз сырғанаушыны қабылдады. 1945 жылы көлді уақытша тоқтатуға болатын порт ретінде қарастырды, бірақ 1948 жылғы Естелік күні болған су тасқынынан кейін оны су тасқынынан сақтау үшін де пайдалануға болатын мүмкіндік ретінде қарастырды. Көлдің су жиналатын аймағының қалалық жерге айналуы судың ластануына әкелді. Жер бетінен ағып келетін су шөгіндінің көбеюіне себеп болды, ал тұрғын үйлердің дренаждық жүйелері мен азот пен фосфорға толы тыңайтқыштардың қолданылуы эвтрофикацияға ықпал етті. Балық пен құстарға тигізетін зияны анықталғанға дейін масаларды жою үшін ДДТ қолданылды, содан кейін округ оны қолдануды тоқтатты. 2005 жылғы есепте көлдегі балықтарда әртүрлі зиянды заттардың қалыпты деңгейден жоғары екені анықталды. Осыдан кейін аймақта тіршілік ортасын сақтау, демалыс және өнеркәсіп салаларына қатысты түрлі қызығушылықтар туды, нәтижесінде 1980 жылдардың ортасында "Хабитек" жоспары және 1995 жылғы Burnt Bridge Creek суайдыны жоспары жасалды. Көлді рекреациялық мақсатта пайдалануда аралық проблема тудыратын балдыр гүлдеуі (округ 2003 жылы ресми түрде мойындады), себебі Anabaena, Microcystis aeruginosa және Cylindrospermopsin raciborskii сияқты цианобактериялар цилиндроспермопсин сияқты нейротоксиндерді өндіруі мүмкін. 2004 жылғы қазан айында Vancouver Lake Watershed Partnership құрылды, оған қызығушылық танытқан және құзыреттілікке ие түрлі мемлекеттік органдар бірікті. Vancouver Lake екі су спорты клубына үй иесі болып табылады. Vancouver Lake Crew – көлді негізгі жаттығу орталығы ретінде пайдаланатын жоғары мектеп және тәжірибелі есушілер клубы. Есуден басқа, каяк, каноэ және дракон қайықтарымен жүзу де Vancouver Lake Crew ұйымдастыратын танымал іс-шаралардың қатарында. Көлдің қарсы жағындағы шығыс жағалауында Vancouver Lake Sailing Club орналасқан, онда желкенді қайықтарды суға түсіруге, желкенді үйренуге және жарыстарға қатысуға мүмкіндік бар. 2017 жылы көлді пайдаланушылар көлде Eurasian Water Milfoil (EWM) көбейгенін байқады. 2018 жылдың соңында алаңдаған азаматтар жергілікті және мемлекеттік органдармен бірлесіп EWM жұқпасын бағалауға кірісті. 2019 жылдың басында жергілікті еріктілер 501c(3) коммерциялық емес ұйым – Friends of Vancouver Lake құрды. Vancouver Lake Crew, Vancouver Lake Sailing Club және жүздеген қамқор тұрғындармен бірлесіп, олар Washington штатының рұқсатын алып, көлді жаңадан бекітілген гербицид – ProcellaCOR-мен емдеуге қол жеткізді. Бұл тез әрекет ететін гербицид EWM-ге бағытталған, бірақ адамдарға, балықтарға және жануарларға зиянсыз. Қоршаған ортаның жағдайы 2019 жылы емдеуге мүмкіндік бермегенімен, Vancouver Lake және оның суды шаю арнасы 2020 жылғы 7 шілдеде ProcellaCOR-мен өңделді. Бірнеше аптадан кейін жүргізілген зерттеулер көлде немесе суға құю арнасында EWM-ның ізі табылмады.
Vancouver Lake was referenced in Lewis and Clark's journal entries from November 4, 1805 (v. 6, 17). Shortly after the lake was deeded to the Port of Vancouver, Washington, in 1919, agricultural interests proposed draining it, (A smaller lake to the north, Shillapoo Lake, was drained and used for agriculture) but by the end of the 1920s, recreational uses were also considered. Because of cold weather, the lake was frozen solid to "several inches" in depth on February 10, 1929, and was home to 500 ice skaters one weekend. The lake was briefly considered as a decommissioning harbor in 1945, but after the Memorial Day flood of 1948 was also seen as a possible resource in flood control. Suburbanization of its watershed area led to an increase in water pollution. Surface runoff brought increased sediment while residential drain fields and increased use of fertilizers rich in nitrogen and phosphorus contributed to eutrophication. DDT was also used for mosquito control until its effects on fish and birds became apparent, and the county discontinued it. A 2005 report showed higher than normal levels of various contaminants in the lake's fish. Since then, there have been various interests in the area as it relates to habitat preservation, recreation and industry, culminating in the "Habitek" plan of the mid 1980s and the multi agency Burnt Bridge Creek Watershed Plan of 1995. Algal bloom has been an intermittent problem for recreational use of the lake (officially recognized by the county in 2003) since cyanobacteria such as Anabaena, Microcystis aeruginosa and Cylindrospermopsin raciborskii may produce neurotoxins such as cylindrospermopsin. The Vancouver Lake Watershed Partnership was formed in October 2004, bringing various public agencies with interest and jurisdiction together. Vancouver Lake plays host to two water sport oriented recreation clubs. Vancouver Lake Crew is a high school and master aged rowing club that uses the lake as its primary practice facility. Along with rowing, kayaking, canoeing, and dragon boating are also popular activities hosted by Vancouver Lake Crew. On the opposite East shore sits the Vancouver Lake Sailing Club where sailboats can be launched, with opportunities for sailing education and racing. In 2017, lake users noticed an increasing level of Eurasian Water Milfoil (EWM) in the lake. In late 2018, concerned citizens joined forces with local and state agencies to assess the EWM infestation. In early 2019, local volunteers formed a 501c(3) non profit, Friends of Vancouver Lake. Working with the Vancouver Lake Crew, Vancouver Lake Sailing Club, and hundreds of concerned community members, they secured a Washington State permit to treat the lake with a newly approved herbicide, ProcellaCOR. This fast acting herbicide is targeted to EWM, but non toxic to humans, fish, and wildlife. While environmental conditions prevented a treatment in 2019, Vancouver Lake and its flushing channel were treated with ProcellaCOR July 7, 2020. Post treatment surveys several weeks later showed no trace of EWM in the lake or flushing channel.