Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Блэк Минго Крик – Оңтүстік Каролина штатының жағалауындағы Блэк өзенінің саласы. Крик өзінің атын Миңго тайпасынан алған, бұл тайпа бұрын Индиантаун батпағы мен Блэк Минго Крик қиылысында мекен еткен. Бұл қара сулы өзен: таниннің болуы оған шай түсін береді. Өзен қазіргі заманғы құрылыстардың ықпалынан көбінесе сақталған, көбінесе кипарис және тупело батпақтарымен қоршалған, ал жақын орналасқан биік жерлер дәстүрлі егіншілік немесе ағаш өсіруге пайдаланылады. Бұл сулар үлкен ауызды шабақ пен панфиш балықтарын аулауға танымал орын. Бобрлар көптеп кездеседі, сондай-ақ үлкен көк жубан, әнші құстар мен қарғалар да бар. Сирек болса да, аққалпақ бүркітті көруге болады. Аллигаторлар да кездеседі. Крик Индиантаун, Несмит, Рим және Роуз-Хилл аймақтарындағы елді мекендерді сумен жарақтатады.
Black Mingo Creek is a tributary to the Black River in coastal South Carolina. The creek derives its name from the Mingo, a tribe that once inhabited the fork made by the junction of Indiantown Swamp and Black Mingo Creek. It is a blackwater river: the presence of tannin gives it the color of tea. The river is relatively untouched by modern development, and is mostly surrounded by wetlands of cypress and tupelo with the adjacent higher lands mostly used for conventional agriculture or tree farming. The waters are a favorite fishing site for largemouth bass and panfish. Beavers are abundant, as well as great blue herons, songbirds and crows. Occasionally a bald eagle can be sighted. Alligators are also present. The creek drains communities around Indiantown, Nesmith, and the communities of Rome and Rose Hill.
Тарих
Төменгі аймақ – терең, толқынды өзен. Колониялық дәуірдегі кемелермен бұл өзеннің жартысына жуық бөлігіне дейін, бұрынғы Уиллтаун қауымдастығына (кейін Ремс маңында Қара Минго деп аталды) жүзуге болады. Бұл ауыл бір кезде ауыл шаруашылығы өнімдерін, әсіресе индиго өсімдігін экспорттап, табысты сауда жасаған. Ол өсімдік аймақта өсіріліп, Британияға бояу ретінде жөнелтілген. Америка революциясынан кейін британдық нарық американдық экспорт үшін жабылды, нәтижесінде сауданың жоғалуы Уиллтаун қауымдастығының құлдырауына алып келді. 1804 жылы Джорджтаун ауданы Джорджтаун және Уильямсбург округтеріне бөлінгеннен кейін Уиллтаун екі округтің шеткеріне оқшауланды. 1811 жылы штат Виллтауннан шамамен бір миль төменге қарай, негізгі солтүстік-оңтүстік жолы үшін өзен көпірін салу туралы шешім қабылдады, бұл ауылдың құлдырауын жылдамдатты. Бүгінде сол жерде ауыл болғанын көрсететін қалдықтар өте аз. Аймақ американдық революция кезінде болған Қара Минго шайқасының орнында болғандықтан, ұсынылып отырған Фрэнсис Марион жолының бір бөлігі болып табылады. Осы шайқас британдықтарды аймақты бекітіп, басып алу әрекеттерінен ығыстырды.
The lower region is a deep tidal river, navigable by colonial era ships to the former community of Willtown (later called Black Mingo, near Rhems), about halfway up the length of the creek. This village once did a thriving business exporting agricultural products such as the indigo plant, which was grown in the area and exported to Britain for use as a dye. After the American Revolution, the British market was closed to American exports, and the resulting loss of commerce led to the dwindling of the Willtown community. After the Georgetown District was split into Georgetown and Williamsburgh counties in 1804, Willtown became isolated on the outer edge of two counties. The decision by the state in 1811 to build the creek bridge for the main north south road about a mile downstream of Willtown accelerated the village's decline. Today, very little evidence is visible that there was ever a village there. The area is part of the proposed Francis Marion Trail as it has the site of the Battle of Black Mingo of the American Revolution, which routed the British from their attempt to fortify and hold the area.
Белгілі тұрғындар
Чарльз Флинт Рем (24 қаңтар 1901 – 30 шілде 1969), Оңтүстік Каролина штатының Ремс қаласында туған, кәсіби бейсболшы және питчер. Ол «Сент-Луис Кардиналс» (1924–28, 1930–32, 1934 және 1936), «Филадельфия Филлиз» (1932–33) және «Бостон Брэйвз» (1934–35) командаларында ойнады. Рем «Кардиналс» командасының 1926, 1931 және 1934 жылғы Әлемдік серияда жеңіске жетуіне, сондай-ақ 1928 және 1930 жылғы Ұлттық лиганың чемпиондығын жеңіп алуына көмектесті. 1926 жылғы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы (MVP) үшін дауыс беруде ол 8-орынды иеленді. Оның көрсеткіштері: 20 жеңіс – 7 жеңіліс, 34 матч, 34 матчтан бастап, 20 толық матч, 1 матчта ешкімге ұпай жібермеу, 258 иннинг, 241 соққыға жол берілді, 121 ұпай жіберілді, 92 таңдалған ұпай, 12 хоум-ран жіберілді, 75 уолка, 72 страйк-аут, 1 ойыншыға соққы берілді, 5 жабайы питч, 1068 соққыға қарсы тұрды, 1 бэлк және 3.21 ERA. 12 маусымда ол 105 жеңіс – 97 жеңіліс көрсетті, 294 матч, 229 матчтан бастап, 91 толық матч, 8 матчта ешкімге ұпай жібермеу, 41 матчты аяқтады, 10 сейв, 1725 ⅓ иннинг, 1958 соққыға жол берілді, 989 ұпай жіберілді, 805 таңдалған ұпай, 113 хоум-ран жіберілді, 529 уолка, 534 страйк-аут, 20 ойыншыға соққы берілді, 33 жабайы питч, 7516 соққыға қарсы тұрды, 4 бэлк және 4.20 ERA. Ол 68 жасында Колумбияда қайтыс болды.
Charles Flint Rhem (January 24, 1901 – July 30, 1969), born in Rhems, South Carolina, was a professional baseball player and pitcher for the St. Louis Cardinals (1924–28, 1930–32, 1934 and 1936), Philadelphia Phillies (1932–33) and Boston Braves (1934 35). He helped the Cardinals win the World Series in 1926, 1931, and 1934, and the National League Pennants in 1928 and 1930. He finished 8th in voting for the 1926 National League MVP for having a 20 7 win–loss record, 34 games, 34 games started, 20 complete games, 1 shutout, 258 innings pitched, 241 hits allowed, 121 runs allowed, 92 earned runs allowed, 12 home runs allowed, 75 walks allowed, 72 strikeouts, 1 hit batsmen, 5 wild pitches, 1068 batters faced, 1 balk, and a 3.21 ERA. In 12 seasons he had a 105–97 win loss record, 294 games, 229 games started, 91 complete games, 8 shutouts, 41 games finished, 10 saves, 1,725 ⅓ innings pitched, 1,958 hits allowed, 989 runs allowed, 805 earned runs allowed, 113 home runs allowed, 529 walks allowed, 534 strikeouts, 20 hit batsmen, 33 wild pitches, 7516 batters faced, 4 balks, and a 4.20 ERA. He died in Columbia, South Carolina, at the age of 68.